Beryllium in halfgeleiders

Ik kan me herinnneren dat Be (of een verbinding?) als warmtegeleider wordt gebruikt. ben je daar niet mee in de war?
Be als dotering lijkt me idd niet waarschijlijk.

Ik dacht hier gelezen te hebben dat het gebruikt werkt om de intrinsieke halfgeleiding te verhogen... zal vast een black-out geweest zijn dan

BeO (berilliumoxyde) werd inderdaad gebruikt in vermogenshalfgeleiders en zelfs in zendbuizen als warmtegeleider.

Pas ermee op, het spul is razend giftig.
Ik heb me laten vertellen dat je er een verschrikkelijke dood aan sterft, en dat kan zelfs nog jaren later zijn.
Dus NOOIT buizen stukslaan of transistors openzagen!

<edit>
Heb het even opgezocht in een oude Radio Bulletin:
BeO komt zelfs voor in isolatiemateriaal tbv. het monteren van transistors op koellichamen (de bekende witte plaatjes).
Ingeademd zelfs in zeer kleine hoeveelheden ZEER giftig.
In solide vorm niet, maar het stuifsel wel.
Dus ook NIET BOREN in die isolatieplaatjes!

[Bericht gewijzigd door KT88 op zondag 28 november 2004 00:43:48 ]

O ja, BeO. Nu weet ik het weer.

Op 28 november 2004 00:36:48 schreef KT88:
Pas ermee op, het spul is razend giftig.
Ik heb me laten vertellen dat je er een verschrikkelijke dood aan sterft, en dat kan zelfs nog jaren later zijn.

Een jaar of 10 geleden deden indianenverhalen de ronde, dat dit op siliconenpasta zou slaan. Ik heb lang tevergeefs geprobeerd uit te leggen dat het over BeO gaat.

Beryllium is inderdaad extreem giftig, je kan de zogenaamd "beryllium disease" oplopen (engelse term van mijn boek... beryllium ziekte klinkt zo lam). Lijkt beetje op longontsteking (word je extreem kortademig enzo) en bij grotere dosissen (of allergieën) kan een vergroting van de rechterhartkamer ontstaan wat ook niet zo goed is...

Maar back to the point, heeft dus niks met de halfgeleider zelf te maken?

Klopt, het is inderdaad een goedje waar je niet mee in aanraking wilt komen, in laserbuizen wilt het zooitje ook nog wel eens gebruikt worden.

Op 28 november 2004 00:44:09 schreef Evil Aedolon:
Maar back to the point, heeft dus niks met de halfgeleider zelf te maken?

Nope. Lijkt me ook geen voor de hand liggende combinatie.

Ik kan er geen P- en ook geen N-dotering in zien.

Op 28 november 2004 00:48:52 schreef oorpijn:
Ik kan er geen P- en ook geen N-dotering in zien.

Ik wel, maar het is alleen niet zo voor de handliggend, beter een element nemen uit groep III en niet groep II...

Op 28 november 2004 01:04:13 schreef Evil Aedolon:
Ik wel, maar het is alleen niet zo voor de handliggend, beter een element nemen uit groep III en niet groep II...

Ik weet er niet zoveel van, maar zijn 2 gaten in 1 ion niet teveel? Voor je het weet, heb je een goede geleider gemaakt.

Een goede geleider zal het niet zijn maar het zal inderdaad meer op een geleider dan een halfgeleider beginnen te lijken...

Vandaar dat het ook zo vreemd leek...

[Bericht gewijzigd door Evil Aedolon op zondag 28 november 2004 01:35:15 ]

Op 28 november 2004 01:32:04 schreef oorpijn:
Ik weet er niet zoveel van, maar zijn 2 gaten in 1 ion niet teveel? Voor je het weet, heb je een goede geleider gemaakt.

[denk]

Hmmm... Nu is een gedoteerde halfgeleider toch wel goed geleidend. Nu weet ik niet of die met een andere dotering beter wordt, maar vwb het gewenste effect gaat met name om het overgangsgebied tussen de twee typen (elektronen/gaten). Een goede geleiding van een enkel type kan m.i. dus niet de reden zijn. In tegendeel zou ik zeggen.

Op het eerste gezicht denk ik dat het mogelijk moet zijn te doteren met een element 2 plaatsen links resp. rechts van silicium. Maar wellicht zijn de elektrische eigenschappen dan toch minder goed dan bij de elementen die nu gebruikt worden. Misschien wordt de kristalstructuur aangetast. Misschien gaat het tijdens het doteren dan ook gewoon helemaal fout en ontstaat bijvoorbeeld siliciumsulfide of -oxide in het kristal dan wel een of andere Si-Be verbinding die je juist niet wilt hebben.

[/denk]

Beryllium als dope? Klinkt raar, want Be heeft een tweewaardige valentie.
En toch is het zo. De tijd dat enkel Arsenicum en Indium als dope gebruikt werden voor transistors ligt ver achter ons.Zink en zijn broertjes Magnesium en Beryllium worden gebruikt in halfgeleiders van het type
indium-galliumnitride. Deze halfgeleiders heben een zeer grote band-gap en dienen natuurlijk voor de fabrikatie van de populaire blauwe LEDS en LASERS.
Verder hoeft niemand te panikeren, want Berylliumoxide combineert niet alleen zeer goede isolerende eigenschappen met een uitstekende warmtegeleiding, maar is ook zeer duur. Het zal dus nooit in koelpasta of een 2n3055 voorkomen.
Sommige aansluitdraadjes van chips worden ipv met gouddraad
met een legering van Koper en Berillium uitgevoerd.
Dit omdat die legering goed de electriciteit geleidt en en zeer grote veerkracht heeft. Werd bvb gebruikt bij puntcontactdiodes, maar in die vorm is het weinig giftig.
Ik heb nog antimagnetisch gereedschap uit Cu-Be uit de tijd toen ik aan Radars werkte. Kan geen kwaad, maar niet slijpen.
Wist je dat smaragden als hoofdbestanddeel Be hebben?
(aluminiumberylliumsilicaat)

[Bericht gewijzigd door Anoniem op zondag 28 november 2004 09:13:30 ]

Interessant. Is het alleen maar vanwege de bandgap dat ze geen boor of aluminium gebruiken? (of beter gezegd dat ze Beryllium gebruiken?)

[Bericht gewijzigd door Evil Aedolon op zondag 28 november 2004 11:38:49 ]

De giftigheid hangt, net als bij bijvoorbeeld asbest, nogal samen met de vorm waarin het voorkomt. Aan een stuk is er niets aan de hand, maar als het breekt en/of stof gaat vormen kom je volgens mij in de problemen.

In (vrijwel ?) iedere Ar-laser wordt het overigens gebruikt, is het niet zichtbaar dan zit het aan de binnenin om het cappilair.
Bij mijn Spectra Physics is de gehele cathodebehuizing er echter van gemaakt. Zit dan ook een grote waarschuwingssticker op.

Buisje ziet er ongeveer zo uit:

Asbest is totaal niet zo giftig/kankerverwekkend als gedacht. Net hetzelfde met spinazie