Hoe aardingsweerstand meten?

Deze tekst komt uit het AREI:

Tijdens het onderzoek vóór indienststelling meet de erkende controle-instelling de spreidingsweerstand van de aardelektrode of de aardingslus. De waarde van de spreidingsweerstand mag niet groter zijn dan 30 Ω, of als er bijkomende maatregelen worden genomen niet groter dan 100 Ω

Mijn vraag is nu HOE moet je die aardingsweerstand meten van de aarding van een elektrische huisinstallatie? Iemand een idee?

is dat niet tussen de aardeblok in de meterkast en de nul?

De waarde is ook afhankelijk van de grondvochtigheid.

[Bericht gewijzigd door Paloma op 6 november 2006 17:06:11]

Dat kan je meten met een (duur) aardverspreidingsmeter.
Niet met een multimeter (of hij moet heel multi zijn)

Op 4 januari 2005 09:56:17 schreef Paloma:
is dat niet tussen de aardeblok in de meterkast en de nul?

overigens stelt die meting niet zo veel voor
als je de waarde niet haald wacht maar tot het wat natter weer wordt dan haal je hem wel.
de grond wordt vochtiger en de weerstand lager.
emmer water over de aardpin gooien en je haalt het wel.

om vervelgens tijdens een mooie zomerdag geelectrocuteerd te worden door je koelkast omdat dan de aarde weer te hoog is

ik heb ergens de meteing online gezet zal ff zoeken

dan zou je in een natte piriode nooit de aarden mogen meten.

al ooit een instalateur gezien die zegt over een half jaar terug te komen als het droog weer is?

nee maar die zal ook nooit over een pen pissen om tijdelijk een bepaalde waarde te halen.
maar jij bent het type techneut als de aardlek springt knippen we de aarde eraf


overigens als ik het goed heb is dit de link
http://members.home.nl/kpmeinesz/metenis.rtf

De juiste methode

http://docweb.khk.be/IIBT_Elektrotechniek/WebLabo/meting_Aar...rstand.htm

Zie onderaan de pagina


Grtzz

Na 3 jaar denk ik dat de TS het wel heeft begrepen, daarbij bespreekt jou document dezelfde methode als in de link erboven dus je post voegt helemaal niets toe.

overigens is de tekening in de laatste link niet juist. de stroompen en de referentiepen moeten zover mogelijk van elkaar zitten zodat er geen invloed onstaat. In de tekening passeert de stroom gewoon de referentiepen. Niet bevorderlijk voor een goed inzicht in de zaak.

hoe zouden de huizen aan de zee gekeurd worden? De zandgrond staat er om bekend om niet goed te geleiden...

Op 31 oktober 2008 14:23:47 schreef eagle987:
hoe zouden de huizen aan de zee gekeurd worden? De zandgrond staat er om bekend om niet goed te geleiden...

bij hoog water.

Op 31 oktober 2008 14:23:47 schreef eagle987:
hoe zouden de huizen aan de zee gekeurd worden? De zandgrond staat er om bekend om niet goed te geleiden...

Dat maakt niet uit je kan de pen op nog een aantal andere manieren meten/berekenen zonder hulpelectrode.

Mocht de TS nog willen meten na 3 jaar..
http://www.marktplaats.nl/index.php?sref=http%3A//verkopers....7%26fs%3D1

PaWoN

Op 31 oktober 2008 14:10:44 schreef jongensenwetenschap:
overigens is de tekening in de laatste link niet juist. de stroompen en de referentiepen moeten zover mogelijk van elkaar zitten zodat er geen invloed onstaat. In de tekening passeert de stroom gewoon de referentiepen. Niet bevorderlijk voor een goed inzicht in de zaak.

Zo dan?

Om de ganse aardingsweerstand te meten is het belangrijk dat de aardingen uit mekaars invloedsgebied geplaatst worden: een afstand van 40m tussen de te meten aarding en de hulpaarde is te respecteren. De meetaarding wordt in de helft geplaatst.

bij zandgrond-achtige streken wordt de aarde ook wel vaker meegeleverd door de energieleverancier.

Komen ze die aarde met kruiwagens brengen???

PaWoN

Dan heb je vrachtwagens vol nodig.

Op 31 oktober 2008 19:41:39 schreef Girrekes:
bij zandgrond-achtige streken wordt de aarde ook wel vaker meegeleverd door de energieleverancier.

Hier in Den Haag niet hoor, veel wijken zien gebouwd in ex duingebied. De aardpen gaat gemiddeld 30 meter de grond in, dieper lukt niet. Als de weerstand nog te hoog is word er een tweede pen geslagen.

Gr.

Erik

On-topic: een aardingsmeter kost inderdaad nogal wat geld, het eenvoudigste model dat ik vond (en kocht) kostte 499,-€ + BTW, zo heb je een idee.
Misschien is er een elektricien bij jou in de buurt die ook zo 'n toestel heeft, want als een keurder komt en het boeltje afkeurt wegens te hoge weerstand, kost een herkeuring toch ook al gauw weer een paar tientallen euro's.

Voor de aardingsmeting koppel je de aardingsonderbreker los zodat de installatie losgekoppeld is van de aarding.

Er zijn 2 methodes van meten: de methode die de keurders gebruiken (althans diegene die ik ken): ze steken een paar pennen in de grond, hangen de andere meetklem aan de aardingsaansluiting en hun meettoestel genereert dan een stroom (batterijvoeding) en meet hoeveel weerstand er tussen die pennen en de aarde zit.

De manier waarop goekopere meettoestellen werken (zoals dat van 499,-): je weet misschien dat de N van het net aan de aarde ligt. Deze toestellen hang je met de ene klem aan de L van het net, en het meettoestel stuurt een (beperkte) lekstroom naar de aarde. Afhankelijk daarvan kan de aardingsweerstand gemeten worden.

Je hebt goedkoop en duur door elkaar gehaald.
de goedkopen werken met een aantal hulpelektrodes.

de duurdere kunnen idd dmv een meting van de fase de aarding berekenen.

maar na 3 jaar zal TS wel al een aarde hebben denk ik.

Op 31 oktober 2008 18:09:13 schreef Frederick E. Terman:
[...]Zo dan?[...]

mij staat het voor dat de te meten aarde best in het midden zit vab de drie punten.

Ha, ha! Jij maakt er helemaal wat moois van. Dan komt de meetstroom niet eens langs de meetelektrode, en meet je dus altijd nul volt - en dus nul Ohm.

??? De meetelektrode dient enkel als spanningsreferentie van de aarde (0 volt dus) tov de de te meten elektrode. Als de stroom daarlangs passeert wordt gemeten weerstand lager dan de echte weerstand.

Ik dacht aan deze twee metingen (die eigenlijk hetzelfde zijn):

http://members.home.nl/kpmeinesz/metenis.rtf
http://docweb.khk.be/IIBT_Elektrotechniek/WebLabo/meting_Aar...rstand.htm

't is inderdaad hetzelfde, en net mijn vraag: waarom staat de te meten elektrode steeds aan een kant (weliswaar buiten de aardinfluentiezone varieerde van 6 tot 20 meter)?

Mij lijkt het nog beter als de te meten elektrode in het midden zit en aan de ene zijde de stroomelektrode en de andere zijde de spanningsreferentie.

praktisch is het niet altijd realiseerbaar omdat je dan met een pin de straat op moet(de andere zit dan in de tuin) en misschien dat het daarom zelfs als methode verdwenen is?