Op korte tijd waren wij aan het praten over protocollen en dergelijke.
Onze beide vrouwen kennen niets van elektronica dus het was alsof we Chinees praatte.
Het enige dat ze beide verstonden was "protocol", wat het Antwerps ook wel gebruikt wordt als: "die heeft niks te protocollen" (die heeft niets te zeggen).
Vanaf dan heeft de overbuurvrouw het altijd over "protocolleke" als het over mij gaat.
Soms kan in zo enthousiast zijn als iets werkt, en dan kom vrouwlief kijken met een blik van: "wat is daar nu aan"? Een ledje dat aan en uit gaat.... :s
Nu tracht is soms uit te leggen dat bijvoorbeeld een Ipod ook uit verschillende kleine delen bestaat. Dat al die delen afzonderlijk ook ontworpen zijn, niet dat een Ipod één ding is.
Dat ik het leuk vind om zelf zo'n kleine schakelingen te maken (die ik later dan ook terug afbreek), maar dat ik daar veel voor moet lezen, begrijpen, leren.
Ze laat mij doen al krijg ik soms wel commentaar dat het weer een zootje is op zolder
Maar tja, dat is de prijs om met zo een man als ik gehuwd te zijn he? Heeft zij geluk zeg!!!
