In tegenstelling tot mijn vrouw maal ik niet zo om de houdbaarheidsdata op de diverse levensmiddelen...
En in tegenstelling tot mijn vrouw heb ik er geen problemen mee wanneer onze oudste alleen de weg oversteekt om naar een vriendje te gaan.
De onzekerheid van mijn vrouw komt voort uit alle nieuwsberichten en internetsites die, zoals wel duidelijk mag zijn, geen representatief beeld van de gebeurtenissen in de samenleving weergeven.
Ik ontzenuw die onzekerheid door te bouwen op de statistieken waarin naar voren komt dat de kansen aanwezig, doch nihil zijn.
Zo lopen wij diverse discussies nav nieuwberichten door waarbij ik me steeds berust op de statistieken.
Maar nu komtie...
Onlangs had ze me klem nav een discussie mbt de electriciteit, en de veiligheid van de installaties daarvan.
Ik voelde hem niet aankomen en verdedigde (oa) de NEN1010
en de noodzaak hoog in te zetten zodat de kansen op ongelukken, bij goed naleven daarvan, tot een minimum worden beperkt.
Boem.... En ik zat klem tussen mijn heilige overtuiging dat kansen tot ongelukken klein zijn, beroepende op de statistieken en de overkill aan veiligheidsnormen want "stel je voor dat"...
Mijn huwelijk zal er niet door springen,
maar ze heeft wel een punt...Is het geloof in de NEN1010 net zo sterk als in het wantrouwen in de buurman verderop datie zich niet vergrijpt aan...?
Of op de gesteldheid van mijn darmen na een pak Jus d'Orange dat een week over de houdbaarheidsdatum is?
Of dat ouders toch gelukkig stamcellen hebben laten afnemen van de navelstreng van hun kind dat later een enge ziekte krijgt?
Of...?
. In feite zijn we meet getraind op het opsporen van gevaren en het verweideren ervan als een gemiddeld auto rijder is getraind op veilig rijden. 


