Snap de theorie van de spanningsdeler niet.

Ik snap nog niet precies hoe een spanningsdeler werkt.(met 2 weerstanden)

Ik hoop dat iemand mischien een bron heeft om het wat beter uit te leggen.

Snap je wel het volgende:
- Wet van Ohm (U = IR)
- Wet van Kirchoff (Som van alle stromen in een knooppunt is 0)?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Spanningsdeler

Het is een kwestie van verhoudingen. Wanneer je twee weerstanden in serie op een spanning aansluit, zal de spanning zich evenredig verdelen naar de verhouding van de weerstandswaarden.

Stel, je hebt een weerstand van 1k en en een weerstand van 2k. De verhoudingen van de weerstanden zijn dan 1:3 en 2:3.

Als je die in serie aansluit op een spanning van bijvoorbeeld 9V zal over de 1k weerstand een spanning van 3V staan en over de 2k weerstand een spanning van 6V.

Berekening:
voor de 1k weerstand: 1 x 9/3 = 3
voor de 2k weerstand: 2 x 9/3 = 6

Als je "verhoudingen" niet begrijpt, raad ik je aan naar een wiskundige te gaan om dat goed uit te laten leggen.

De Wet van Kirchoff ken ik nog niet.
Ik zoek zegmaar de theorie waarom de spanningsdeler werkt.
Ik denk gewoon, 5 volt erin. 5 volt eruit. omdat een weerstand stroom tegen houdt.

Een spanningsdeler kun je ook verklaren als je alleen de wet van Ohm kent.

Stel je neemt twee weerstanden in serie: 2k2 en 4k7

Je weet dat de vervangingsweerstand voor een serie schakeling de som van de twee weerstanden is, dus 2k2+4k7 is samen een weerstand van 6k9 Ohm.

Deze 6k9 Ohm sluit je aan op bijvoorbeeld 5V.

De stroom die door deze twee weerstanden loopt is dan:
5V = 6k9 * I --> I = 5/6k9 = ~0,72 mA

Deze stroom door de eerste weerstand (2k2) geeft een spanningsval van: 2k2 * 0,72mA = 1,6 V
Deze stroom door de tweede weerstand (4k7) geeft een spanningsval van: 4k7 * 0,72mA = 3,4 V


Edit:
In feite heb je nu onbewust de stroomwet van Kirchhoff toegepast. De stroomwet van Kirchhoff is eigenlijk heel logisch: op een knooppunt in een netwerk is de som van alle ingaande stromen gelijk aan de som van alle uitgaande stromen.

In het geval van een spanningsdeler is het netwerk heel simpel: in het knooppunt komen twee weerstanden samen. De stroom die uit de eerste weerstand 'binnen' komt, vloeit over de andere weerstand weer weg.

[Bericht gewijzigd door KaRaMBa op 1 juli 2009 11:45:36 (27%)]

Die gedachte klopt niet. Weet je nog? U = I * R
Dat wil dus zeggen dat als er een stroom door een weerstand loopt, er ALTIJD een spanning over valt. Dus als je stroom door de weerstanden laat lopen, valt daar een spanning over. Over het geheel valt de hele spanning van de bron. Over je 'onderste' weerstand valt een deel van de spanning. Het overige deel van Ub valt over de 'bovenste' weerstand. Door die weerstanden te veranderen, kan je je uitgangsspanning variëren. Die staat ook nog in verhouding met je weerstanden, maar zorg eerst maar eens dat je dit begrijpt.

Ik zie de TS topics openen waarbij een vraag wordt geponeerd en door veel gebruikers antwoord wordt geven.
Waarna de TS, als hij al antwoordt, iets zegt van "ik snap het niet"

Misschien is het handiger als VorteX eens deze boekjes eens gaat aanschaffen om zich de basis begrippen in de in elektronica eigen te maken.


Verkrijgbaar bij Elektuur/Elektor. http://www.elektor.nl/

Ik ben het met de eerdere reacties eens. Als ik jou was zou ik beginnen met de basis. Gewoon een boek kopen bijvoorbeeld. Zorg dat je weet hoe stromen lopen en hoe spanningsvallen werken. De basis is gewoon heel belangrijk. Dan duurt het maar iets langer voordat je bezig kunt met de dingen die je het meest interessant vindt.

Spanningsdeler in jip en janeke stijl:

Stappenplan:

Je hebt 2 weerstanden in serie, daar staat een spanning over.

Stap 1: bereken de stroom door beide weerstanden
1a)tel de weerstandswaarden bij elkaar op.
1b) Daarna de spanning delen door de gevonden weerstandswaarde, en voila: de stroom. R/U=I

Stap 2)
Bereken de spanningsval over een van de weerstanden:
R*I=U. De stroom weten we uit stap 1, dus nu kunnen we de spanning over de weerstand uitrekenen.

Simpel, is 't niet?

Op 1 juli 2009 11:33:08 schreef VorteX:
Ik denk gewoon, 5 volt erin. 5 volt eruit. omdat een weerstand stroom tegen houdt.

En spanning niet, bedoel je. Vandaar dat die 5V blijft?

Heb je wel eens (in dit verband) met watervoorbeelden gewerkt?

Ik snap het nu een stuk beter
Ik heb electronica voor dummies gelezen, maar er stond niet superveel info in.
Wat ik nog niet begrijp is dat op weerstand 1 bijvoorbeeld 1 volt komt te staan. en op weerstand 2 de resterende 4 volt.
Want dan zit ik te denken, hoe komt die tweede weerstand aan een hoger voltage(aan de uitgang) terwijl er minder ingaat!

Een weerstand heeft geen ingang en geen uitgang. En er komt zeker niet meer "uit" dan er "in" gaat.

Over beide weerstanden staat 5V. Over de eerste weerstand valt 1V, dus over de 2e valt 5-1=4V.

bij een spanningsdeler loopt er vanboven conventionele stroom en langs onder electronenstroom. die twee heffen elkaar ten dele op. op de knoop staat een spanning gelijk aan het verschil tussen de twee stromen maal de onderste weerstand

@F_E; in welke mate heeft de stand van de maan hier trouwens invloed op?
Ik vind het niet zo onmiddelijk terug

Ok, ik snap nu eindelijk hoe het werkt.
Zag een video op youtube. met als voorbeeld een lang stuk grafiet en een voltmeter die er overheen bewoog.

Het is nu logisch. als je de minpool van de voltmeter op de minpool aansluit van je circuit. en de pluspool laat variëren over het grafiet. dan klopt het gewoon.
Als de minpool van de meter en de pluspool van de meter dicht bij elkaar zijn. is het potentiaalverschil(ik hoop dat ik dit goed heb) niet zoveel. dus bijna 0V
Maar als de pluspool van de meter helemaal aan het begin zit. dan is het potentiaalverschil juist heel hoog.

Ik hoop dat ik dit juist heb.
Link: http://www.youtube.com/watch?v=OIV8b0qEZ1M

Je denkt teveel in "spanningen". F_E steekt er natuurlijk de draak mee, maar je moet ook in stromen leren denken. Neem een simpele bipolaire transistor. Dat ding is geen spanningsversterker zoals sommigen denken - het is een stroomversterker.

Klopt wat je zegt. Zo een lange grafietstaaf is een potmeter

Op 1 juli 2009 18:57:06 schreef ScuD:
@F_E; in welke mate heeft de stand van de maan hier trouwens invloed op?
Ik vind het niet zo onmiddelijk terug

tis de windrichting en favoriete kleur van je buurman die de grootste impact heeft.

@pros. tuurlijk steek ik er de draak mee. Ze zoeken problemen waar er gene zijn. problemen komen vanzelf wel, je hoeft er niet actief naar op zoek te gaan.

spanningsdeler is de wet van ohm.
het is een weegschaal. meer gewicht in de ene dan da andere en de boel slaat in die richting. meer weerstand is meer spanning erover.

Op 1 juli 2009 20:57:23 schreef free_electron:
[...]
spanningsdeler is de wet van ohm.
het is een weegschaal. meer gewicht in de ene dan da andere en de boel slaat in die richting. meer weerstand is meer spanning erover.

Als je dan weet dat bij ons op school daar twee integralen aan te pas komen. (stel dat de weerstanden spanningsafhangkelijk zijn!)

Met metaalfilm- of koolweerstanden heb je daar minder last van dan met gloeilampjes...

Toch kun je ook een spanningsdeler maken met 'weerstanden' die niet aan de wet van Ohm gehoorzamen. Omdat ze spanningsafhankelijk zijn, bijvoorbeeld, inderdaad.

Sterker nog, in de elektronica doen we dat de hele tijd! Eén van de helften van de deler is dan bijv. een transistor.

De weerstand naar de basis kan je toch moeilijk een spanningsdeler noemen het is enkel een stroom begrenzer. De spanning weet je ongeveer wel en zal tussen 0,6 en 1V in zitten.

Maar idd als je een eenvoudige spannings deler met theoretisch ideale weerstanden al niet begrijpt dan gaat de rest ook niet lukken.

De weerstand naar de basis kan je toch moeilijk een spanningsdeler noemen het is enkel een stroom begrenzer. De spanning weet je ongeveer wel en zal tussen 0,6 en 1V in zitten.

Ja? Meet --met een kleine stroom-- de basis-emitterspanning van een 2N3055 eens. Ik zie 0.45V.

En denk eens aan de deler, gevormd door collectorweerstand en transistor.