Snap de theorie van de spanningsdeler niet.

AAAAAAAARGH !
jullie zijn gewoon knetter. Waarom altijd alles toch zo moeilijk maken ? Is dat express om het 'cachet' hoog te houden ?

Electronica is nochthans vrij eenvoudig hoor.
- weerstand begrenst stroom
- condensator houdt lading vast
- spoel ook
- transistor versterkt stroom(bipolair) of spanning (mos) naar stroom

das toch waarlijks zo moeilijk niet.

en wiskunde heb je daar niet veel voor nodig. + * - en / en af en toe een macht , wortel of log/ln en je bent er

bijna alle basiswetten ( ohm , vermogen etc ) zijn doodsimpel , en puzzeltjes kun je meestal met de regel van drie oplossen.
als de boel iets ingewikkelder wordt kan je norton of thevenin erbijhalen, maar als het daar op komt prak je dat beter even door een simulator ( wel opletten dat je de uitkomst met ene korrel zout neemt als er actieve dingen in je circuit zitten. de modellen trekken meestal op niks... )

en verder van de rest...

[Bericht gewijzigd door free_electron op 1 juli 2009 22:54:49 (83%)]

@F_E; je hebt overschot van gelijk, maar naar mijn ervaring ligt het probleem in de scholen.

Eerste jaar hogeschool oppernieuw mogen doen omdat ik niks snapte van opamps, twee jaar na elkaar ofwel gebuisd ofwel met de hakken over de sloot erdoor, dan kom je bij een leerkracht 'uit osschot' (als native belg zijnde snapte gij mij wel ) en die slaagt er in van mij in 2u tijd elke basis opamp schakeling te doorgronden.

Mijn broer zit nu met hetzelfde probleem, hij snapt niks van opamps, ik leg het hem een keer uit op de manier die ik laatst gehoren heb gekregen, en zijn reactie was "maar waarom leggen ze dat dan zo ingewikkeld uit op school? tis zo simpel als het groot is!"

Op 1 juli 2009 22:49:27 schreef free_electron:
AAAAAAAARGH !
jullie zijn gewoon knetter. ...

Heb je dan normale mensen gezien hier.?


Een spoel houdt toch geen lading vast. Lading is in coulomb. Een spoel slaat energie op in de vorm van een magnetisch veld of is dit ook een elektromagnetisch veld?

Op 1 juli 2009 23:00:29 schreef ScuD:
"maar waarom leggen ze dat dan zo ingewikkeld uit op school? tis zo simpel als het groot is!"

Omdat een leraar er voor geleerd heeft om iets makkelijks moeilijk te doen lijken. Terwijl vakmensen iets wat moeilijk is makkelijk laten lijken.

[Bericht gewijzigd door benleentje op 1 juli 2009 23:04:59 (32%)]

Het punt met mij is, is dat ik altijd PRECIES wil weten hoe het werkt en waarom.

@ScuD
Ik had hetzelfde probleem in het 6de , transistor was vaag, die PN laag was al helemaal wazig, nu in eerste jaar hogeschool heb ik er een onderscheiding voor en snap ik het honderd keer beter.

Ligt meestal gewoon aan de leerkracht en zijn manier van uitleggen.

@chrome
Ik denk dat ik het met je eens ben, ik ben een grafisch vormgever, maar ik vind electronica gewoon een leuke hobby. en van sommige mensen leer ik het super snel. en van sommige wat langzamer

Men bouwe een waterval in de achter tuin. De waterval heeft 2 niveau's. Het ene is 10m en de andere 8m.
Vergelijk dit nu met een spanningsdeler van 10V waar 8V uitkomt. De weerstanden zijn gemaakt van weerstandsdraad met een weerstand 100Ω/m.
Nu is de ene weerstand 2m lang en de andere 8m.

@Vortex: ik denk dat dat zo'n beetje voor elke elektronicus geld

@Chrome: De leerkracht die ik in m'n eerste twee jaar voor elektronica kreeg is het jaar nadien in alle stilte verwijderd uit het lerarenkorps... zegt op zich al genoeg.

Waar ik dan wel wroeging in heb is het feit dat door die kerel alleen al ik minstens 6 personen ken die afgehaakt zijn met hun studies.

Op 1 juli 2009 23:02:16 schreef benleentje:
Omdat een leraar er voor geleerd heeft om iets makkelijks moeilijk te doen lijken. Terwijl vakmensen iets wat moeilijk is makkelijk laten lijken.

Wat is de definitie van "een leraar"?
Antwoord: een leraar is van nature iets recursief...
Een leraar is iemand die je problemen helpt oplossen die je zonder hem nooit zou gehad hebben...

Tis niet alleen een kwestie van wat ze uitleggen, maar ook nog "wie" het uitlegd...

- - big bang - -

Het nadeel van leraar zijn, is dat je alles zo goed moet begrijpen dat je het ook echt in jip en janneke taal kan uitleggen. Ook de dingen waar je als leraar zijnde ook geen behoefte aan hebt om het helemaal te begrijpen.

En dan moet je als leraar nog maar eens begrijpen hoe een leerling denkt.

Dat je al bijna denkt, simpeler kan het niet, en dan kunnen ze nog de link niet leggen.

Het blijkt nog zo moeilijk te zijn om de manier van denken (is dus niet de inteligentie) van je leerlingen te begrijpen.

Er is idd verschil in leerlingen/studenten, maar ook in leraars bedoelde ik.
Wij hadden vroeger een docent, die alles grafisch voorstelde en vergeleek met iets uit het dagelijke leven, en dat werkte wonderlijk goed.
Een ander docent, zéér slimme mens, daar niet van, kom het maar zeer moeilijk overbrengen. Zijn informatie overdracht zat gewoon moeilijk. Maar hij was niet dom. Integendeel.

- - big bang - -

TE intelligent zijn, kan ook het probleem zijn.
Als je iets TE goed kent/kunt, kun je niet meer begrijpen waarom die
andere persoon jou niet begrijpt.

Voorbeeldje: Vanaf de allereerste keer dat ik eens met een aanhanger
reed, had ik er geen enkele moeite mee. Misschien omdat ik vroeger
ooit met dat soort zaken had gespeeld. (autootjes met aanhanger)
Dus, ik zie het probleem niet. Gaat bij mij dus automatisch goed.
Kijk, dan kan ik het jou wel uitleggen hoe je moet sturen, als je
achteruit een bocht om wilt, maar als je het dan NOG niet snapt,
moet je maar naar een instructeur gaan. Hopelijk dat hij jouw probleem
snapt.
Zelfs een schamelwagen, dat is er een met draaibare vooras, bijvoorbeeld
een marktkraam, kreeg ik binnen 5 minuten achteruit een bocht om.
Ooit eens een keer een rijschool gebeld om het uit te proberen

Groeten,

Ed

PS: een marktkraam is iets anders als een miskraam....

Op 1 juli 2009 23:06:28 schreef VorteX:
Het punt met mij is, is dat ik altijd PRECIES wil weten hoe het werkt en waarom.

Dan moet je om te beginnen quantumfysica studeren. pas DAN kan je precies weten wat er gebeurt in electronische componenten.

Maar dat heb je als electronicus helemaal niet nodig.

Spanningsdeler. ( ongeacht van hoeveel elementen er in de keten zitten )

gegeven :

1) de elementen staan in SERIE
2) bij een serieschakeleing is de STROOM door alle elementen identiek
3) wet van ohm zegt : stroom is spanning / weerstand.
4) serieschakeling van weerstand = som van alle weerstanden in de keten.

dus uit bovenste 3 punten :
we tellen de weerstand van alle elementen op om de TOTALE weerstand te bekomen.
we delen spanning door totale weerstand en bekomen de stroom in de keten.

wet van ohm zegt ook dat spanning = stroom X weerstand.

je kent de stroom in de keten. die stroom is door alle elementen IDENTIEK.
je kent de elementen
de spanning voer elk element is dus de stroom erdoor x de weerstand van het element.
je kan nu al de spanningkjes uitrekenen.

Spanning staat tussen twee punten. om de spanning tussen 2 punten te weten : tel de deelspanningen op.

voila.

Op 2 juli 2009 02:54:07 schreef free_electron:
[...]
Dan moet je om te beginnen quantumfysica studeren. pas DAN kan je precies weten wat er gebeurt in electronische componenten.

Dan zie je pas dat je het nóg niet begrijpt bedoel je.
Verder is elektronica heus niet zo eenvoudig als je doet uitschijnen (maar ook niet zo complex als de meesten denken). Veel hangt uiteraard af van de toepassing die je voor ogen hebt...

Je kunt het zo moeilijk maken als je leuk vindt, dat is nu juist de lol voor sommigen.

Maar de standaard redenering is, toegegeven, ook ietwat circulair. Want de aanname dat je de waarde van weerstanden die in serie staan moet optellen, berust weer op hetzelfde begrip als de werking van de spanningsdeler. Gelukkig valt dat bijna niemand op.

Je kunt dan ook net zo goed zeggen: spanningen en stromen zijn 'dingen' die zich aan de wetten van Kirchhoff houden - in een knoop gaat geen stroom verloren, in een maas (lus) gaat geen spanning verloren.
En een weerstand is een 'ding' dat zich aan de wet van Ohm houdt.
Daarmee kun je 90% van alle sommetjes al oplossen, en je hoeft je dan niet steeds af te vragen "hoe het werkt", want die drie wetten ZIJN ahw. de werking.
Veel andere "wetten" zijn hier weer van afgeleid, en hoewel het vaak handig is ze te kennen, zou je die afleiding desgewenst zelf even kunnen doen uit de basis.

In cern zijn in een 27km lange versneller bezig te begrijpen welk deeltje er verantwoordelijk is voor zwaartekracht. Dus ik kan gerust zeggen dat ik niet weet hoe de zwaartekracht werkt.

Maar toch ben ik 2 maanden geleden van de trap gevallen en brak mijn pols. Ik denk nu dat ik niet gevallen ben maar dat ik de aarde een stukje naar me toe getrokken heb en dat de aarde niet optijd afremde zodat het een harde confrontatie werd.

Ik denk dat ik wat beter weet hoe een spanningdeler werkt.
Plaatje: http://www.doctronics.co.uk/images/vdiv3.gif
Als ik het zo zie, dan zou ik denken dan de LDR de spanning richting de 0v trekt toch? moet ik het zo zien?
Hoe lager die onderste weerstand hoe lager de Vuit?

Edit SPANNINGSDELER in plaats van spanningsmeter

Op 3 juli 2009 21:08:07 schreef benleentje:
In cern zijn in een 27km lange versneller bezig te begrijpen welk deeltje er verantwoordelijk is voor zwaartekracht. Dus ik kan gerust zeggen dat ik niet weet hoe de zwaartekracht werkt.

Maar toch ben ik 2 maanden geleden van de trap gevallen en brak mijn pols. Ik denk nu dat ik niet gevallen ben maar dat ik de aarde een stukje naar me toe getrokken heb en dat de aarde niet optijd afremde zodat het een harde confrontatie werd.

Soms verveel ik me in de bus en stel ik me voor dat de aarde onder de bus door beweegt in plaats van andersom.

Op 3 juli 2009 22:18:00 schreef VorteX:
[...]
Soms verveel ik me in de bus en stel ik me voor dat de aarde onder de bus door beweegt in plaats van andersom.

Dat kan je relatief bekijken. Einstein redeneerde ook vanuit vaststellingen verder naar vragen, die hij zo ver uitdiepte tot er een antwoord ontstond... Soit.

Dat schemaatje met je LDR, redenering is helemaal juist.
Stel nu in het uiterste geval, dat je LDR maximaal belicht is, dan zal er (op een restspanning na) geen spanning meer over staan. In het ideale geval 0V. De stroom wordt dan volledig bepaald met de weerstand in de keten.
Je kan ook de weerstand en de LDR omkeren, het omgekeerde verschijnsel doet zich dan voor.
Je kan ook verder gaan, en die spanning op de LDR vergelijken met een vaste spanning, om bij een bepaalde lichtsterkte iets te schakelen, enz. Zo wordt electronica op een speelse manier slim en nuttig. Das het mooie ervan.

- - big bang - -

Dat doet ie feitelijk ook, met 1000km p/u op onze breedtegraad.
Als jij in staat zou zijn om met een anti-zwaartekracht systeem vrijvingloos een uur te blijven hangen is de aardbol 1000km onder je doorgedraaid.
Ook leuk om dan te beseffen dat als je met 100km p/u van oost naar west rijdt je eigenlijk 1.000km p/u voort beweegt. Andersom van west naar oost maar 900 km p/u.

Hé, waar heb ik dat meer gehoord, oh ja Einstein.....

Ik had het idee om met een vriend rond de aarde te lopen zodat we op hetzelfde punt in de ruimte zouden blijven staan.
Maar dan mogen we wel erg snel lopen...

Klopt Hugo, en niet alleen met 1000 km/h op ons circeltje om de aardeas, maar we cirkelen ook nog onze baantjes om de zon, dit zonnestelsel draait mee tegen een gigantische snelheid op 2/3 van het center van ons melkwegstelsel. Dit stelsel behoort weer tot een select groepje van een cluster...
Als we een vast punt in de ruimte zouden kunnen nemen, en onze verplaatsing en snelheid zouden kunnen meten t.o.v. dat punt, ik denk dat dat verbijsterende resultaten zou opleveren.
De clou is: er geen vast punt in de ruimte te zetten, alles beweegt ten opzichte van alles, relatief. Wat is dat alles toch zo mooi.

- - big bang - -

Op 3 juli 2009 22:55:24 schreef big bang:
[...]
Dat kan je relatief bekijken. Einstein redeneerde ook vanuit vaststellingen verder naar vragen, die hij zo ver uitdiepte tot er een antwoord ontstond... Soit.

Dat schemaatje met je LDR, redenering is helemaal juist.
Stel nu in het uiterste geval, dat je LDR maximaal belicht is, dan zal er (op een restspanning na) geen spanning meer over staan. In het ideale geval 0V. De stroom wordt dan volledig bepaald met de weerstand in de keten.
Je kan ook de weerstand en de LDR omkeren, het omgekeerde verschijnsel doet zich dan voor.
Je kan ook verder gaan, en die spanning op de LDR vergelijken met een vaste spanning, om bij een bepaalde lichtsterkte iets te schakelen, enz. Zo wordt electronica op een speelse manier slim en nuttig. Das het mooie ervan.

- - big bang - -

Zo had ik op school ook geleerd om een transistor te gebruiken

Ik zit nog even te denken, hoe komt het dat de spanning minder word?
Is het dat spanning minder word als het meer richting de 0V ligt? ben zo erg aan het nadenken hier

Ik snap nog niet precies hoe een spanningsdeler werkt.(met 2 weerstanden)

Uo = R2 / (R1 + R2) * Ui