Oplichterij

Nou moet ik hier toch even een persoonlijke anecdote kwijt, ik zweer bij de vergelijkingen van Maxwell dat het waar is.

Zo rond 1962 had ik een fraaie HiFi versterker gebouwd, met kanjers van Unitran trafo's enzo. Op een avond zaten we te genieten van stemmige klassieke muziek toen ineens knalhard een stem dwars door de muziek door de kamer schalde:
"Piet, en nou ga ik het vermogen nog opvoeren...." borrel, grommel, brom en ruis...
Dat was totaal spookachtig, we keken elkaar volkomen beduusd aan zoals je kunt begrijpen.
De enige verklaring die ik heb kunnen bedenken was dat twee kerels bezig waren met proefjes om via het lichtnet te communiceren.
Moraal: ook toen al wist je niet wat er allemaal door je lijf ging aan "velden"....

quote:

Op 25 juli 2008 10:02:13 schreef pa3gws:
Zou ik kunnen doen natuurlijk, maar ik ben bang dat de kosten die ga maken voor de therapie en meneer Moszkowicz.
Beduidend hoger zijn dan de kosten voor een verhuizing en een dikke antennemast.
Na ik laat het hier maar bij, dan maar een draadje.

waarom denk ik nu meteen aan een splitertje?? ff beetje vogelen en dat lukt wel... of gewoon jouw antenne erbij plakken..

Lijkt me feest effe een paar 100 watt PEP op die telefoon antenne zetten.
Er loopt tocht al een hele dikke coax van die telefoon jongens langs mijn draadje, alleen weet ik niet wat er gebeurd als ik hem doorknip.
Antenne erbij plakken gaat denk ik fout.
Want een Fritzel 3 el beam valt waarschijnlijk teveel op

quote:

Op 25 juli 2008 10:37:57 schreef Frithjof Sterrenburg:
Nou moet ik hier toch even een persoonlijke anecdote kwijt, ik zweer bij de vergelijkingen van Maxwell dat het waar is.

Zo rond 1962 had ik een fraaie HiFi versterker gebouwd, met kanjers van Unitran trafo's enzo. Op een avond zaten we te genieten van stemmige klassieke muziek toen ineens knalhard een stem dwars door de muziek door de kamer schalde:
"Piet, en nou ga ik het vermogen nog opvoeren...." borrel, grommel, brom en ruis...
Dat was totaal spookachtig, we keken elkaar volkomen beduusd aan zoals je kunt begrijpen.
De enige verklaring die ik heb kunnen bedenken was dat twee kerels bezig waren met proefjes om via het lichtnet te communiceren.
Moraal: ook toen al wist je niet wat er allemaal door je lijf ging aan "velden"....

Een Hifi installatie in 1962??? Dat moet dan toch pionierswerk geweest zijn.

Ik denk dat een doorsnee kwaliteitseindversterker in die tijd uit één enkele EL84 buis bestond.

De enige bron die aanvaarbare kwaiteit gaf was een radiomeubel omdat daar voldoende plaats was voor grote luidsprekers.

De tweede keus was in die tijd de stereo pick-up valies, waarhet deksel uit twee luidsprekers bestond.
Ik denk dat de hifi stereoinstalaties pas eind jaren 60 begin jaren 70 opgekomen zijn.

Ik geloof ook moeilijk dat je toen dacht aan lichtnetcommnicatie, een item dat pas de laatste jaren actueel is. Je denkt daar vermoedelijk nu aan, met je huidige inzichten.
Ik denk dat de meest waarschijnlijke oorzaak een experimenterende zendamateur was, en dat het zensignaal opgepikt werd door de ingang van je versterker en daar in de eerste buis gedemoduleerd werd door oversturing en flankdetectie.
[Bericht gewijzigd door grotedikken op 25 juli 2008 16:18:10]

In de tweede helft van de jaren vijftig begon in Nederland het bouwen van uitstekende weergevers een hobby te worden, en aan het begin van de jaren zestig was die tamelijk algemeen.
Er waren toen nog veel verschillende opvattingen en dus typen. De "akoestische box" was nog lang niet die alleenheerser die het later (om praktische redenen) werd.
Nee, dan het geluid van de "conque"! De Karlsson resonator daarentegen was eerder grappig, al waren er die hem goed konden temmen.

Unitran leverde al in de 50'er jaren mooie transformatoren. Gebruikte eindbuizen waren bijvoorbeeld de EL41 of zelfs nog de 20 serie.

Overigens heette het pas later "hai fai". In die tijd noemden wij het WW: Werkelijkheidsweergave. Eén van de doelen was een zo recht mogelijke karakteristiek, ook in het laag. "Boem" was nog een blunder van jewelste... zoals alle resonanties... kom daar nu eens om.

Wat de storing betreft denk ik niet zozeer aan flankdetectie. Gewone detectie van een AM signaal lijkt me meer voor de hand liggen.
Kennelijk leidde het "vermogen opvoeren" tot niets, als er alleen nog maar van die geluiden uitkwamen.

quote:

Op 25 juli 2008 16:16:10 schreef grotedikken:
Ik geloof ook moeilijk dat je toen dacht aan lichtnetcommnicatie, een item dat pas de laatste jaren actueel is. Je denkt daar vermoedelijk nu aan, met je huidige inzichten.

Welnee. Begin jaren 70 hadden wij al een soort babyfoon die via het lichtnet ging.

@#$%!~ per ongeluk weggeklikt, en nu staan er al weer extra berichten op...

Honderd procent zeker dat het begin jaren zestig was. Het ging om 2 x EL34, kanjer van een Unitran uitgang, Peerless woofer in basreflex en 2 Peerless tweeters onder een hoek op elkaar voor de spreiding. In 1965 heb ik dat vervangen door stereo. Zoals FET ook schrijft: de oudjes waren in de jaren 50 al druk met HiFi (ik vond de Amroh kreet "werkelijkheidsweergave" nooit lekker in de mond liggen en WW had weer andere associaties, je kon moeilijk zeggen "ik heb interesse in de WW").
FET: heb jij ooit met het idee gespeeld om zakken cement voor die conque te gaan kopen? Ik wel, maar niet uitgevoerd. Ik spreek het woord "conque" nu hardop uit en mijn echtgenote reageert onmiddellijk met "godnogantoe, die hadden we bijna in huis gehad...".
Wat de lichtnetcommunicatie betreft: daar werden al voor de oorlog verboden proefjes mee gedaan, geïnspireerd door de radiodistributie denk ik. Het is geen kwestie van achteraf interpreteren, mijn (volstrekt onverdachte) echtgenote bevestigt me nu dat ik toen direct communicatie via het net als mogelijkheid noemde. Ik ben toen nagegaan of er een zendamateur in die buurt woonde, maar in geen velden of wegen. In elk geval ging het inderdaad mis!! Ik heb trouwens nooit problemen gehad met HF inspraak op audio, ook niet toen we later in de buurt van de Wieringermeer zenders woonden.

Nee, dat niet. Ik heb wel die bolstralertjes gemaakt van op elkaar geschroefde luidsprekers, gemonteerd in twee appelmoeszeven. Het zag er leuk uit en klonk mooi helder.
Mijn bassen kwamen tamelijk fantasieloos uit een standaard gedempte kast.

Lichtnetcommunicatie.. heel pril heb ik wel eens wat tussen lichtnetaarde en de gasleiding geprobeerd, maar dat scheen niet te mogen . Tussen gas- en waterleiding ging het trouwens ook redelijk, je kwam huizen verderop, zeker als je het "ontvangen" signaal weer versterkte.

Aangemoedigd door dit succes stak ik twee aardelektroden van een meter in de grond en zette er audio op via een transformator: 12W uit mijn transistorversterker! (ik moet nòg ergens reserve-AD149's hebben liggen).
Honderden meters verder kon je van twee andere pennen de audio weer uit het gras oppikken. Toverachtig vond ik dat.
Ik ontdekte ook dat je er dwars op verder kon komen dan in de lengterichting: ik had niet alleen de dipool ontdekt, maar ook het verschil tussen het nabije en het verre veld.

Maar ik vrees dat ik nu erg off-topic zit.

FET: nee, niks off topic, ten eerste waren we driftig met velden aan de gang, ten tweede viel dit soort stiekeme gedoe weliswaar niet onder oplichterij, maar zeker onder randcriminaliteit.
De gas- en waterleiding communicatie werkte ook bij mij prima. Hetzelfde gold voor de aard-communicatie (aardstralen??), die echter sterk afhankelijk bleek van de bodemgesteldheid en neerslaghoeveelheid. Ik zat op de Veluwse zandgronden, anders hadden we misschien toen wel een aard-QSO gehad...
Die Unitran trafo was iets van een 9U14. Voor die bolstralers moest je toen wel aardig gefortuneerd zijn! Ik heb die conque trouwens wél gehoord, op de Firato van 1958 of zo stond ie op de Radio Electronica stand.

quote:

Op 21 juli 2008 21:09:01 schreef free_electron:
ik heb ook een gsm ... ( der zijn maar 2 mensen die mijn nummer hebben ) .

dat kan erger, ik heb een prehistorische A52 die als wekker dienstdoet, 0 mensen hebben officieel mijn nummer, in de praktijk zijn het er een stuk of 10. Word nooit gebeld tenzij ik iemand vraag terug te bellen omdat mijn prepaidtegoed laag staat.

quote:

Op 25 juli 2008 21:14:00 schreef Frederick E. Terman:
Lichtnetcommunicatie.. heel pril heb ik wel eens wat tussen lichtnetaarde en de gasleiding geprobeerd, maar dat scheen niet te mogen . Tussen gas- en waterleiding ging het trouwens ook redelijk, je kwam huizen verderop, zeker als je het "ontvangen" signaal weer versterkte.

Aangemoedigd door dit succes stak ik twee aardelektroden van een meter in de grond en zette er audio op via een transformator: 12W uit mijn transistorversterker! (ik moet nòg ergens reserve-AD149's hebben liggen).
Honderden meters verder kon je van twee andere pennen de audio weer uit het gras oppikken. Toverachtig vond ik dat.
Ik ontdekte ook dat je er dwars op verder kon komen dan in de lengterichting: ik had niet alleen de dipool ontdekt, maar ook het verschil tussen het nabije en het verre veld.

Ik vind die gras en gas/water zenders wel geinige ideën... Kunnen we niet een graszender-uitdaging aangaan, net zoiets als de kg uitdaging?

@Lucky Luke:
Geen idee of dat tegenwoordig nog gaat, vroeger was alles van koper maar of er tegenwoordig niet bijvoorbeeld teflon tape tussen schroefverbindingen zit? En zijn die pijpen in de grond nog van metaal vraag ik me af. Hier binnen (in een zeer nieuw gebouw) zie ik nog koper, maar hoe ver dat gaat weet ik niet.

quote:

Op 26 juli 2008 16:24:12 schreef Frithjof Sterrenburg:
@Lucky Luke:
Geen idee of dat tegenwoordig nog gaat, vroeger was alles van koper maar of er tegenwoordig niet bijvoorbeeld teflon tape tussen schroefverbindingen zit? En zijn die pijpen in de grond nog van metaal vraag ik me af. Hier binnen (in een zeer nieuw gebouw) zie ik nog koper, maar hoe ver dat gaat weet ik niet.

Je zou het water zelf als drager kunnen gebruiken. met aan elke kant een druksensor.
"Wacht even met doortrekken schat, ik ben aan het bellen"

Kostelijk.. alleen.. waarom niet? Dit vereist onmiddellijk onderzoek.