fatbeard
Honourable Member
Een goed begin is geen excuus voor half werk; goed gereedschap trouwens ook niet. Niets is ooit onmogelijk voor hen die het niet hoeven te doen.
Ik ben met een serie metingen bezig van kale printen (10 stuks) met loopantennes, bedoeld voor 13.56MHz.
Middels een S11 meting wordt de weerstand en zelfinductie van de antenneloop bepaald, middels een S21 meting de eigen resonantie en de parasitaire capaciteit; met deze waardes wordt de uiteindelijke afstemming bepaald.
De VNA is gecalibreerd, voor beide modes is een calibratiefile opgeslagen.
De serie metingen levert waardes op die in het verwachte bereik liggen.
Enige uren later wil ik een extra meting doen (de meetopstelling is in die tussentijd niet veranderd), maar die lijkt helemaal nergens op: weerstand = 0 (wat grofweg 6 Ohm moet zijn)...
Dus ik pak een eerder bemeten print erbij: óók onzin!
De VNA heeft in die tussentijd (ca. 2 uur) wel uitgestaan, maar ook na meer dan een uur opwarmen liggen de meetwaardes niet eens in de búúrt van de eerder gemeten waardes...
Wat is hier aan de hand?
Op dinsdag 6 oktober 2026 15:40:00 schreef fatbeard:
De VNA is gecalibreerd, voor beide modes is een calibratiefile opgeslagen.
je deed een (mis)kalibratie, aangepast naar de meting? (dus niet met 50 Ohm en 0 Ohm studs)
klopt die (mis)kalibratie nog? en riep je de juiste file terug?
Ik doe ook aan miskalibratie (bvb naar 75 Ohm) maar dat loopt zonder probleem, ook na uitschakelen VNA
fatbeard
Honourable Member
Een goed begin is geen excuus voor half werk; goed gereedschap trouwens ook niet. Niets is ooit onmogelijk voor hen die het niet hoeven te doen.
De S11 calibratie werd uitgevoerd met open, short en 50 Ohm zoals gebruikelijk.
De metingen kort daarna toonden resultaten die binnen de verwachting lagen. Twee uur later, met dezelfde calibratiefile en opstelling leken de meetwaardes helemaal nergens op...
Je gebruikte nog steeds dezelfde coaxiale kabel? Ik begrijp dat je antenne zich niet perse als 50 Ohm gedraagt, als dat zo is gedraagt de coaxkabel zich niet meer een zuivere transmissielijn. De lengte bepaald dan of er een stukje inductie of capaciteit bovenop komt. Als ik de afwijkende kalibratie op 75 Ohm doe, dan werkt dat enkel met het stukje coax waarmee die kalibratie werd uitgevoerd. (of een coax van exact dezelfde lengte)
fatbeard
Honourable Member
Een goed begin is geen excuus voor half werk; goed gereedschap trouwens ook niet. Niets is ooit onmogelijk voor hen die het niet hoeven te doen.
Wat we hebben gedaan:
- meetopstelling calibreren voor reflectiemetingen (S11) met open, short en 50Ω
- calibratiegegevens opslaan
- metingen doen aan 2 eerder geproduceerde antennes als referentie
- metingen doen aan 8 nieuwe antennes: meetwaardes liggen binnen 3% van de referentie
- power down, lunch
- power up, laden van calibratiegegevens
- metingen aan een andere, volledig bestuukte PCB levert waardes rond de 0+j150Ω
- her-metingen aan een eerder gemeten referentie levert ook dat soort waardes
De meetopstelling is in de tussentijd niet gewijzigd.
We gebruiken altijd hetzelfde stuk (70cm) kabel, wat bij deze frequentie (13.56MHz) een verwaarloosbare lengte heeft. Desondanks neem ik het altijd mee in de calibratie, om de meetfout zo klein mogelijk te houden.
De antennes zijn loops van 2 2x2 windingen op de binnenlagen van een PCB en horen een complexe impedantie te hebben van rond de 7.4+j220Ω met een parasitaire capaciteit van rond de 6.4pF, die wordt berekend uit de SFR, via een S21 meting.
We hebben een andere PCB producent (iets met invoerheffingen in de VS), dus we wilden zeker weten dat de uiteindelijke afstemming niet in het honderd zou lopen; afstemmingscondensatoren aanpassen is een no-no (het ding is FCC gekeurd): een aanpassing van de BOM kost meteen sloten met geld.
Met alle boardparameters van de producent hebben we de spoorbreedte van de loops met 4 micron aangepast om dezelfde capaciteit te behouden.
PE9SMS
This signature is intentionally left blank.
Op dinsdag 6 oktober 2026 16:51:41 schreef fatbeard:
De S11 calibratie werd uitgevoerd met open, short en 50 Ohm zoals gebruikelijk.
De metingen kort daarna toonden resultaten die binnen de verwachting lagen. Twee uur later, met dezelfde calibratiefile en opstelling leken de meetwaardes helemaal nergens op...
Klinkt mij als een (software)fout in je meetapparaat. Je verwacht dat je onder dezelfde omstandigheden dezelfde meting kunt reproduceren, zo niet zijn de omstandigheden gewijzigd. Als de meetopstelling, het klimaat etc ongewijzigd is dan kan het niet anders dan dat het intern in het meetapparaat mis gaat. Er gaat iets mis met power down, power up, calibratiefile laden.
waar het zit, soft of hardware is voor mij vanop afstand niet te beoordelen.. maar het feit dat je 0 Ohm krijgt wijst er wel op dat er iets is mis.
Je meet maar op één frequentie, of doe je een sweep rond je centrale frequentie? Dat laatste kan nuttig zijn . als de Ohmse waarde nul blijft tijdens een sweep dan moet er wel een sluiting zitten, of iets opgeblazen waardoor de Ohmse meetwaarde 0 blijft.
fatbeard
Honourable Member
Een goed begin is geen excuus voor half werk; goed gereedschap trouwens ook niet. Niets is ooit onmogelijk voor hen die het niet hoeven te doen.
Dat is ook de conclusie die wij uiteindelijk trokken.
Vanwege tijdsdruk zullen we de metingen herhalen met het bestaande ding, er is een Rigol analyser beschikbaar maar daar kunnen we (nog) niet goed mee omgaan: voorlopige metingen daarmee leverden alleen onzinnige resultaten op.
Alleen zullen we het eerst op een stabiele bedrijfstemperatuur (47.5°C volgens de interne temperatuur meter) laten komen en de calibratie/metingen zonder onderbrekingen uitvoeren.
@Ledlover: 4 micron klinkt als weinig, maar over een lengte van bijna een meter tikt het toch aardig aan in de oppervlakte.
De parasitaire capaciteit maakt ongeveer 7% van de afstemming uit en is het enige deel wat we niet echt in de hand hebben (hars samenstelling, persduk en zomeer), dus om een consistent product te kunnen leveren mag die niet teveel afwijken van het origineel.
De zelfinductie wordt hoofdzakelijk bepaald door de geometrie van de PCB en is dus redelijk consistent.
fatbeard
Honourable Member
Een goed begin is geen excuus voor half werk; goed gereedschap trouwens ook niet. Niets is ooit onmogelijk voor hen die het niet hoeven te doen.
Even een update: door de VNA thermisch te isoleren met wat bubblewrap en op te laten warmen tot een stabiele eindtemperatuur (ca. 49°) was het mogelijk om consistente metingen te doen.
Als resultaat van die metingen (en wat bestukkingstesten) bleken de nieuwe printen aan alle verwachtingen te voldoen.
Nu maar hopen dat de PCB-boer ze altijd volgens hetzelfde recept gaat maken (in het verleden werden we soms uiterst onaangenaam verrast).