harde schijf openen

kan zonder risico
alleen je kan hem nietmeer gebruiken (1 stofje erin = kapot)

Hoe bedoel je zonder risico ?

Hij is daarna waarschijnlijk wel stuk, maar gevaar kan het verder niet.

Dat 1 stofje erin kapot valt ook wel weer mee, op de electroclub hebben we ooit zo'n ding nog eens aan de praat gekregen terwijl ie openlag.

Volgens mij kan het zonder problemen. Hij zal daarna ook nog werken. Totdat je met je vingers er op heb gedrukt of zo, dan is het einde. Ik heb het zo een keer een hele windows 98 installatie gedaan. Maar na 2 a 3 uur ging hij toch wat vreemd doen.

Op 11 februari 2006 19:42:53 schreef testhetmaar:
Ik heb het zo een keer een hele windows 98 installatie gedaan. Maar na 2 a 3 uur ging hij toch wat vreemd doen.

Dat komt omdat die dingen oxideren, eerst gaat het wel even goed (een paar uur), maar daarna gaat ie allerlei vreemde fouten geven.
Oudere harde schijven hebben hier wat minder last van dan nieuwe, de nieuwe zijn veel gevoeliger.

Oxideren? HD's zijn over het algemeen alleen stofdicht, niet luchtdicht (lees zuurstofdicht), oxideren is dus geen probleem. Je ziet vaak ook zo'n luchtgaatje op een HD met de tekst daarbij dat je deze niet mag afsluiten.

Ik heb een tijd lang een XT gehad met een HD die soms niet wilde opspinnen. Daarom lag het deksel er af om hem een swiep te kunnen geven. Gebruikte ik om m'n modelbaan mee te besturen. Dat was op een vrij stoffige zolder. Maar er stond geen kritische data op. Heeft het nog jaren gedaan. Is afgeschreven toen ik daarvoor een snellere PC kon inzetten.

vroeger lukte dat nogal eens ja.
maar met de moderne schijven kan je dat vergeten
de densiteit waarmee data opgeslagen ligt is zo groot dat 1 krasje die sector ogenblikkelijk om zeep helpt

als er genoeg servo tracks om zeep zijn ist gedaan met spelen

Heb ook het idee dat moderne schijven niet meer correct opspinnen als ze geopend zijn, kan dat ? Iets te maken met meer weerstand door het stof of zo ?

Op 11 februari 2006 19:42:53 schreef testhetmaar:
Volgens mij kan het zonder problemen. Hij zal daarna ook nog werken. Totdat je met je vingers er op heb gedrukt of zo, dan is het einde. Ik heb het zo een keer een hele windows 98 installatie gedaan. Maar na 2 a 3 uur ging hij toch wat vreemd doen.

Is normaal met Windows

Ik zie soms dat er enorm veel "heads" op de
disk vermeld staat. Zijn er dan ook heads/2
schijfjes ? Of worden er nu meerdere heads
per oppervlakte gebruikt ?

Op 11 februari 2006 22:12:05 schreef elektron_:
Ik zie soms dat er enorm veel "heads" op de
disk vermeld staat. Zijn er dan ook heads/2
schijfjes ? Of worden er nu meerdere heads
per oppervlakte gebruikt ?

de gegevens die op de discs sattn zijn niet in overeenstemming met het hardwarematige. reden is simpel: de adressering. de controller van de HD houdt een virtuele disk voor aan het bios. door dit te doen, kunnen er meer gegevens worden geadreseerd.

hd die open draaien zijn snel stuk... door de draaing van de schijven krijg je een druk die de leespen omhoog brengt.

Doe je schijf open draaien en dit gebeurt niet meer. Dan schuurt de pen lichtjes op je schijf.

Opendraaien kan totaal geen kwaad als je hem niet nodig hebt.

Wil je hem ooit nog kunnen gebruiken is opendraaien het zelfde als 'n zandkorrel ergens neerleggen en hierover 'n vrachtwagen met zand overheen laten kiepen.
Alles wordt dan totaal onleesbaar.

Corrosie:
De nieuwere Harde Schijven zijn met Stikstof gevuld om te voorkomen dat er lucht in komt met vervuiling.
Stikstof in inert, dus corrosie niet mogelijk....

mvg

heb ooit zo een schijf gemod met het plaatje te vervangen door een plexi. deze werkte nog was leuk zicht kon je inkijken terwijl ze draaide
was iets van 30gb ofzo. kan zijn dak die heir nog heb liggen.
is dus geen enkel probleem
miss met de huidige 200+ gb schijven dta het moeilijker is maar het is niet gevaarlijk

zucht. der circuleert zovele onzin over harde schijven ...

tijdens assemblage wordt onder stikstofatmosfeer gewerkt om dat het goedkoper is stikstof te kopen ( zuiver stikstof in vloeibare vorm ) dan gewone lucht te filteren tot ie stofvrij is.

eenmaal de schijf caviteit dicht is en de servotracks geschreven zijn wordt de schijf verzegeld. Er zit wel een 'ademgaatje' in de schijf dus na een paar dagen zit daar gewoon lucht in. tijdens opwarmen van de schijf ontsnapt er gas, tijdens afkoelen komt er lucth binnen. voor dat ademgaatje zit een microfilter.

hele kleine stofdeeltjes hebben gene probleem in een schijf. als je ze kan zien echter ( door er met ene diffuus licht op te schijnen, ze gaan dan blinken ) veroorzaken ze rampen.

de magnetische laag van een schijf IS een oxide. dat oxideer heus niet verder meer.

het aantal diskcrashes bij een moderne harde schijf bedraagt 1 a 2 per seconde. das volkomen normaal. de kop gaat zweven boven de schijf door het bernoeilli effect.
de afstrand waarmee de kop sweeft is onderhaving aan de temperatuur. om dat te regelen en het veld opimaal te kunnen vangen zit er op de kop van de harde schijf een verwarmingselement. de pre-amp stuurt dat element en regelt zo de afstand tot maximale veldsterkte bekomen is. Te dicht is niet goed , te ver ook niet. je moet zoveel mogelijk veldlijnen vangen.

een stofdeeltje wat tussen de kop en platter terecht komt kan catastrofale gevolgen hebben. De arm is stug genoeg om niet te slingeren, maar de temperatuur van de kop wordt verstoord. de snelheid waarmee de schijf draait en dus ook et stofdeeltje hebben ene katastrofaal effect op de temperatuur op de zogenaamde 'pole-tip'. zeg maar het stukje ferriet op de kop. dat kan rustig 20 graden warmer zijn na en 'strike'. dit ding zet uit daardoor en kan in het ergste geval in contact komen met het schijfoppervlak. ( de 'zweefafstand' is in de order van 50 tot 80 micrometer ... )

daartoe dient ook de heater. een strike wordt ogenblikkelijk gedetecteerd door de preamp . de heater wordt opgezet waardoor de rest van de kop massa ook uitzet en zo het oppervlakte van de kop wat naar de schijf toe gekeerd is weer vlak maakt. ( anders steekt die tip uit en verstoort de luchtstroom )

de heaterstroom kan tot 300 milliampere zijn.

diskcrashes zijn volkomen normaal , en eigenlijk polijsten zij het oppervlak van de schijf.

extern stof KRAST het oppervlak van de schijf. als er diep genoeg gekrast is verlies je data ( slechte plaatsen ) of in een erger geval servodata waardoor een of meerdere tracks verloren gaat. in het ergste geval verlies je de subchannel informatie. de schijf kan dan haar eigen parameter table niet meer lezn en is ontoeganklijk. in dat geval kan ook data recovery niet helpen.

de subchannels data light op 5 fysiek verschillende plaatsne opgeslagen op de schijf. 1 intact blok is voldoende om de schijf te starten
die blokken zijn read-only. subchannel kan alleen in de fabriek geschreven worden door de disk initializer.

Elke schijf heeft unikee signatures. serie nummer , batch informatie , informatie over de media ( slechte tracks en de geswapte tracks. ) ELKE harde schijf heeft defecten als ze uit de fabriek komt. er zijn reserve tracks die door de disk electronica 'uitgeswampt' worden. deze informatie ligt opgeslagen in de de subchannel blokken.
Het duurt ongeveer 3 minuten om een schijf te assmebleren en 25 minuten om de schijf te initializeren (servo burst schrijven , tracks en sectoren markeren, alle tracke en sectoren testen , de media in kaart brengen , de swapout van defecte plaatsen doen en de subchannel informatie schrijven.)

servo bursts houden de kop op zijn plaatse, track en sector informatie ( dat is NIET dezelfde informatie waar het operating systeem mee aan de slag gaat. dit zijn hardcoded nummers, ook een defecte sector/track heeft een nummer : de schijf electronica vertaalt. ) laten de schijf toe om datavelden te identificeren

de meeste harde schijven van tegenwoordig hebben 1 of 2 platters. ( 2 en 4 koppen ). de desniteti voor het moment ligt op 135 gigbayte per kant. een single platter disk kan dus rustig 250 gigbayte houden.

Alle systeem infomratie die ligt opgeslagen op de schijf ( servo , tracke en sector en subchannels is ongeveer 15 % van de totale storage capaciteit.
dus ene schijf van 80 gigbyate ( userdata ) bevat eigenlijk 95 tot 100 gigabyte aan data.

deze systeemdata is NIET toegankelijk voor de gebruiker. er zorden ook tabellen bijgehouden met aantal headstrikes, temperatuur , aantal kopbewegingen , seektimes en dergelijke. Dit is WEL toegankelijk voor de gebruiker. harde schijven die SMART technologie aan boord hebben kunnen dit aanleveren. Als je moederbord dit onderstuent ( en je operating systeem ) kan je warnings krijgen dat er mogelijke problemen zijn.

er is ook een blok andere data die toegankelijk is maar niet op ene normale manier. ( leesbaar via IDE ) maar alleen schrijfbaar op een speciale manier. elke fabrikant heeft zijn eigen systeem daarvoor en dat wordt niet vrijgegeven. bij sommigen gebeurt het via de configuratie jumpers. ( master / slave / cable select jumpers ) daar zit een 'soort' seriele poort op ( data in , data out, clock en enable ) via die weg kan je tegen de firmware van de schijf praten. , bij anderen heb je ene diagnostic stekker nodig .. ( soms zie je op de schijf een dubbele rij vergulde contacten op de print : dat is de diagnostic stekker. daarmee wordt in de fabriek de boel geladen en gestuurd. )

dat modden van schijven met plexi is af te raden. met ene 30 a 40 GB schijf kan dat ene aantal jaern goe dgaan. een 200Gb+ schijf is gegarandeerd na paar maanden om zeep.