Symetrische differentieel ingang ipv ongebalanceerd

De normaal gangbare manier om een ingangstrap van een voorversterker met een opamp schakeling aan te sturen,
is door één van de beide ingangen te verbinden met de ongebalanceerde kern van de coaxiale verbinding.
En de afscherming van die coax word aan de massa van de printplaat verbonden.
De andere ingang van de opamp word ook aan de massa verbonden, al dan niet via een elektrolitische condensator bij gebruik van een assymetrische voedingspanning.

Maar het kan ook anders, niet geheel gebalanceerd zoals dat ook wel gedaan word maar ongeveer ook op die manier.
Het gaat er immers om een spanningsverschil te krijgen tussen de geinverteerde en niet geinverteerde ingang van de opamp.
Zoals in onderstaande voorbeeld:
http://www.uploadarchief.net/files/download/diff_versterker_opamp.png
Wanner de afscherming van de coax nu niet aan de massa van de kast is verbonden maar in plaats daarvan direct met één van de opamp ingangen, via de ingangsweerstanden (eventueel dan wel met een scheidingscondensator).
En dan nu mijn vraag; is dit een correcte manier ? Of creeer ik dan een heleboel stoorspanning en brom er zo bij...

dank voor uw reactie alvast

Dat is geen correcte manier.
Stel ingangen (R1, R3) zijn redelijk hoogohmig, dan is de afscherming een bron van ellende.
Symetrisch is het ook niet als de coaxafscherming aan een van de twee
ingangen van jouw schema hangt.

Je geeft niet aan over welke frekwenties je het hebt - maar coax is typisch voor hoogfrekwentietoepassingen, terwijl differentieel versterken nu juist vooral in audio gebeurt - typisch voor microfoons, in de iets duurdere apparatuur ook voor signalen op lijnniveau.

In audio gebruikt men dan kabel met twee signaaladers en daaromheen een afschermingsmantel, die alweer aan de massa gaat.

In de toepassing bedoelde ik inderdaad audio frequenties.

In dit 'vreemde idee' dacht ik dit op het forum te vragen zodat ik geen tijd ga spenderen aan ideeen die bijvoorbaat al verkeerd van logica zijn.
Klopt inderdaad wat jullie zeggen; iets wat asymetrisch is symetrisch aansluit en geeft geen verbetering, eerder een verslechtering.

Ik zie de signaalbron waarvan dan één kant, in dit geval de afscherming via een weerstand dan naar de massa v.d. kast gaan.
Voor de rest veranderd er weinig tenopzichte van wat er normaal gedaan word.

Nu weet ik in ieder geval dat dit niks uitmaakt en niks toevoegd aan de conventionele manier.
Bedankt voor jullie reacties.

Er zijn wat creatieve interfaces en manieren van het maken van verloopjes.
Zie bijvoorbeeld hier: http://www.douglas-self.com/ampins/balanced/balanced.htm

Let wel op dat er voor praktische (test-) toepassingen altijd nog wat onderdelen tegen DC, overspannning, ontkoppelingen, onstabiliteit etc. bij komen.

Dit idee heb ik echter niet gezien, het lijkt me ook niet handig; een coax is zo aangesloten extreem asymetrisch (voor elektrische velden, en wat betreft de ohmse weerstand) dus er vind veel minder cancelling plaats als bij een normale kabel. Ik denk zelfs dat een willekeurig stuk UTP het beter doet.

Je ziet ook wel een enkele keer triax bij sy High End. Wat mij betreft hetzelfde soort onzin.

Maar ik heb zo'n gevoel dat TS weliswaar coax vermeldt, maar best wel eens zou kunnen bedoelen "afgeschermde audiokabel, enkeladerig".

Mooie site die je doorgeeft Aart, ik heb dit opgeslagen en ga het eens goed doorlezen.
Tsja ik bedoel inderdaad gewoon afgeschermd snoer wat je tegenwoordig op veel consumer audio apparatuur aantreft met een RCA cinch ingang.

Maar omdat ik wel eens met HF hier bezig ben had, ik eens een flinke HF inslag op de massa van het totale HF en audio systeem.
Ik kon de pc niet gebruiken, die stond ook aangesloten hierop;
een bekende vorm van HF inslag op een pc is dat de muis dan vast blijft staan.
De pc is dan eigenlijk onbruikbaar geworden.

Door toevoeging van een zelfgemaakte common mode choke op een ferriet ringkern was dit probleem opgelost.
Die common mode choke was dus ook geschakeld tussen de massa van het apparaat en de afscherming van de RCA cinch.

Hoewel het probleem helemaal niet daar lag overigens, het lag aan een mis aanpassing van het HF signaal naar de antenne.

Wat heeft dit nu allemaal met dit onderwerp te maken?
Wel door de afscherming van het aangesloten apparaat symetrisch te filteren en pas daarna naar de massa van het apparaat te schakelen, is er wellicht een betere onderdrukking van bijvoorbeeld HF signalen.
Die daar welliswaar helemaal niet horen, maar er wel kunnen zijn.

Een betere oplossing zou eigenlijk zijn om dan van ongebalanceerd naar gebalanceerd te gaan (met een extra inverterende opamp).
En dit als uitgang te gebruiken, naar de apparatuur waar mogelijk HF restanten op kunnen staan.

Er wordt speciale gebalanceerde audio kabel gebruikt in dit soort toepassingen: twee kernen, geisoleerd en meestal getwist in een afscherming (folie). Merken oa. Tasker, Monster, Prefer, enz.

De persoon achter die site schrijft ook uitstekende boeken over audio :)

Common mode chokes worden wel toegepast bij video, waar de kwaliteits- en frequentiespectrum eisen anders liggen.
Kijk ook eens bij Jensen transformers, zij hebben o.a. een klassiek paper over audioverbindingen:
http://www.jensen-transformers.com/an/generic%20seminar.pdf

Houd in gedachten dat bij audio verbindingen uit de aard van de zaak symmetrisch zijn, dus de gehele stroomkring van bron naar doel is van belang, inclusief de onderkant, de return of bij 'asy' de massa.
Bij een "asymetrische" verbinding kiest men er voor dit feit te negeren, wat binnen de juiste context (dubbel geisoleerde apparatuur, korte afstanden, flinke signalen, interferenie is niet zo van belang) goed kan.
Het scheelt ook ruis het asy te doen, de simpele standaard opamp-verschilversterker heeft een aanzienlijke hogere noise gain dan de asy variant.

Maar het is precies dat, negeren, en je moet dus altijd bedacht zijn op eigenlijk vrij basic direct aan de stroomkringen gerelateerde problemen. Een asy verbinding is niet zo zeer een verbinding tussen twee onafhankelijke apparaten, ik zie het meer als het uitbereiden van één apparaat, waarbij dus alle kennis van dien komt kijken om het foutloos te doen.
Het komt regelmatig voor dat het eigenlijk niet goed mogelijk is.