super amateur
één groot drama
Ik moet een stuk documentatie schrijven voor een project. Het is alleen zo dat de documentatie die ik tot mijn beschikking heb van geen kant klopt. Zo zou dit schema filteren.
Het zou mij verbazen als dat inderdaad de werking is, maar wat doet het wel en hoe word dat gedaan?
(op analoog gebied ben ik superamateur :s)
Fuzzbass
Mijn echte naam: Joris | Mijn elektronica website: Fuzzcraft.com
Ik kan er geen chocola van maken.......
super amateur
één groot drama
Op 25 augustus 2004 13:54:45 schreef Fuzzbass:
Ik kan er geen chocola van maken.......
erg herkenbaar, volgens mij moet ie een sinus genereren maar heel zeker ben ik er niet van....
Wat een vage bedoeling...Heb je iets meer beschrijving uit die 'documentatie'?
EDIT//
Misschien eens in een simulator programma stoppen?
[Bericht gewijzigd door DIY op ]
Ehm, hoe zet je dit ding aan?
Oftewel: waar sluit je de voedingsspanning op aan?
Het lijkt alsof het een soort wienbrug oscillator is, maar dan wel met hele rare waarden voor de condensatoren en weerstanden. Normaal moeten de twee condensatoren (hier C11 en C12) dezelfde capaciteit hebben en datzelfde geldt ook voor de weerstanden (hier R12+R13 en R14).
Via R10, R15 en de twee diodes is dan de terugkoppeling aangebracht en verschijnt via R11 het uitgangssignaal.
super amateur
één groot drama
Ik heb hier een aanvullend schema. Dit totale schema moet een een sinus verwekken die (later op ander schema) wordt versterkt en op een draaggolf gezet.
Welke waarden zijn dan meer bruikbaar? Ben bang dat ik aan dit gedeelte dus ook moet gaan sleutelen.
U2B + C11 en U2C + C10 zijn laagdoorlaatfilters.
Fuzzbass
Mijn echte naam: Joris | Mijn elektronica website: Fuzzcraft.com
Op 25 augustus 2004 15:10:59 schreef super amateur:
Ik heb hier een aanvullend schema. Dit totale schema..........
Jah, dat had je er niet bijverteld!
super amateur
één groot drama
Maar het probleem is dat ik de werking van het eerste deel moet weten, wat filters doen is even niet interessant.
Maar hoe komt de puls tot stand. In de simulatie begint dit ding te oscileren zoals je nog niet eerder hebt meegemaakt
sorry Fuzzbass';)
[Bericht gewijzigd door super amateur op ]
Misschien een oscillator met amplituderegeling.
Stel, er is geen uitgangssignaal. Dan is Ugs=0, dus de fet is maximaal in geleiding. U2A versterkt nu maximaal.
Als er nu aan de uitgang een sinus verschijnt, wordt C9 negatief geladen. Ugs wordt nu negatief waardoor hij uit geleiding gaat. De versterking van U2A neemt nu af.
Ik zou D3 omdraaien. Waarom zou je anders een zenerdiode gebruiken?
super amateur
één groot drama
Ik heb het originele schema gevonden in de datasheet van de lm148. De zener moest idd anders om. Ik zit alleen nog met de laatste formule rDS= enz dit zegt me helemaal niets, wat zijn de symbolen rDS RON Vgs en VP
dat zijn fet gegevens
http://www.mhhe.com/franco zal je mss meer helpen
das nu eenmaal electronica theorie...
dexter
It's a good day for science!
Het circuit is idd voor de amplitude stabilisatie.
rDS = weerstand tussen drain en source van de fet
rON = weerstand van de fet als de fet volledig in geleiding is
vgs = spanning tussen gate en source van de fet
vp = 'pinch-off' (wanneer het kanaal dus volledig dichgeknepen is) spanning tussen gate en source
ron en vp zijn dus parameters van de fet zelf. Let op dat dit een benadering is die alleen geldt voor kleine spanningen over drain en source.
De R/C-schakeling rond opamp A2 en A3 staat bekend als een integrator. De uitgangsspanning van de opamp is de ingangsspanning geintegreerd naar de tijd. Twee opampen in serie doen dit dus twee keer.
Zou je als ingangsspanning (uitgang A1 dus) een sinusvormige spanning nemen, dan levert dat aan de uitgang van A3 ook weer een sinusvormige spanning op. Immers: twee keer een sinus integreren levert weer een sinus op.
De amplitude hiervan is wel 1/((2.pie.f)kwadraat) kleiner. Aangezien de rondgaande versterking tenminste 1 zou moeten zijn om oscillatie tot stand te brengen, wordt dit signaal weer versterkt door A1.
In een bepaald werkgebied gedraagd een FET zich als een spanningsgestuurde weerstand. Dit hangt af van zijn werkpunt (Ugs) of Id, en de pinch-off spanning (Ugs @Id = 0). Vandaar dat je deze twee gegevens ziet terugkomen in de formules.
Mooie schakeling. Maar niet voor hoogfrequent dus.
Volgens de meeste mensen is het theoretisch niet mogelijk om uit deze schakeling meer dan 5KHz te halen.
Opzich leuk zo'n formule maar hoe kom je aan de parameters rON en Vp moet dit in een meetschema?
Ik ben namelijk al lang op zoek naar een oplossing voor zoiets.
[Bericht gewijzigd door Tex op ]
Die parameters kun je afleiden uit de spanning-stroomgrafieken van de betreffende FET.
Wil je de schakeling bouwen? Dan zou ik me niet zoveel zorgen maken over de formules. Hij oscilleert en je regelt hem gewoon af op de gewenste frequenties.
De datasheet zegt dat de LM148 tot 5 kHz gaat. Als je hoger wilt, kun je een andere opamp nemen. Met een gewone 741 kom je al een heel stuk verder.
Maar er bestaan ook eenvoudigere schema's over oscillerende opamps.
super amateur
één groot drama
TDH??
Het gaat mij er om dat ik een signaal heb wat ik op een 1,7MHz draaggolf kan planten.
Het probleem van tex herken ik, in de fairchild en motorola datasheets waardes niet te halen.
EDIT:
--Ik heb als eis dat ik dat ding doorgerekend moet aanleveren--
Analoog breekt me nek nog eens, het word bijna leuk[/quote]
sorry foute post 
[Bericht gewijzigd door super amateur op ]
Als je 2 maal na elkaar integreert en in totaal drie inverterende versterkers gebruikt, kun je aan de criteria van Barkhausen voldoen.
Ergo oscillatie.
Met het netwerkje bovenaan wordt het signaal uitgemiddeld en naar de FET gevoerd. Die de gesloten-lusversterking beperkt bij té grote amplitude van het oscillatiesignaal.
Electronica ontwerpen is de kunst van het negeren.
Als je R4=12 Ohm neemt, doet de hele 'moeilijke' formule met FET-gegevens er niet meer toe. Want de uitkomst daarvan zal veel groter zijn dan R4, zodat die nauwelijks invoed op de uitkomst heeft.
Gelukkig maar, anders zou de frequentie amplitude-afhankelijk zijn.