Radio Philips b3x02 A

En geen brom te horen als het rooster wordt aangeraakt? De hoogohmige weerstanden zijn verdacht die lopen meestal in waarde op, als ze op hoge leeftijd zijn. Metaalfilm bestond nog niet destijds, die dingen zijn van geperste kool gemaakt.

Meet je wel 182V op de + (dus boven R16) ?

Goed punt, spanning checken inderdaad. En de weerstanden (10M en 1M5).

Maar bedenk wel dat het absoluut normaal is dat die anodespanning flink afwijkt. De manier van instellen van de buis (met die hoge roosterweerstand) werkt via de (heel kleine) roosterstroom, en die is weer vréselijk afhankelijk van allerlei dingen, zoals gasrestjes in de buis. Voor één en dezelfde buis zal de anodespanning over de jaren heen met tientallen volts kunnen verlopen, en dat is helemaal ok, zolang de spanning maar niet ál te laag of hoog wordt zodat het audiosignaal zou gaan clippen.

Kortom, normaal gesproken is die 75 V geen oorzaak van het wegblijven van geluid; het zou zo goed als niets uit mogen maken.

Luidspreker nog heel?

Schakelcontacten kun je "poetsen" met een beetje ongeparfumeerd talkpoeder nadat je het ontvet hebt. Dat deed mijn opa tenminste altijd zo toen hij reparateur was bij Philips.

Kraakt er wel wat als je aan de potmeters draait?

@FET

Lekweerstand vond ik al een fascinerend woord toen ik als <10 jarige de ouwe RB's van vader zat door te spitten. Lekkende kraan OK dat is duidelijke taal, maar een lekkende weerstand is andere koek.
Blijkbaar had Philips er geen zin in om een kathodeweerstand met parallel elco te plaatsen uit bezuiniging? Dan kon je een normale 470k-1M roosterweerstand naar aarde plaatsen. Die NRS probeerde ik ook wel eens te meten maar dat lukte niet met de beschikbare meter, destijds. Mja al doende leert men, meestal....

/memory lane mode

De spanningen zijn exact gemeten ,de hoge weerstand waarden zijn zeker ok .
Op het rooster komen met de hand geeft geen brom , dus ok .
Nu heb ik een andere luidspreker bij wijze van proef genomen en het is merkelijk beter .raar!!
Alleen zie ik dat de phono ook niet gaat . Misschien zit er daar iets verdacht in .
Wat betreft de voedingspanning daar heb ik 200V gelijkspanning uit de BZ80 en rimpel AC is +-4 volt , wat ik wel zie als ik een andere post wil nemen dat de rimpel AC zeer schommelt en bij open draaien van het geluid . Heb de voeding condensatoren nog niet vervangen , ben op zoek tocht gegaan en ga morgen deze ook vervangen .
Iedereen zeer al een dikke Mercie , nu weet ik zeker dat ik mij geen zorgen hoeft te maken betreffende de spanning op de anode ABC80
Nb : De potmeters kraken niet bij verdraaien .

De b3x02a heeft een zeer sterke loudnesschakeling en een ovaal speakertje met matig rendement, en ook nog eens een mini-uitgangstrafootje en gaat door die combinatie simpelweg niet zo hard.
Draai de klankregeling naar stand 'minder bas' en hij klinkt al wat neutraler maar het houdt niet over.

De pick up keuzeschakelaar zit op één van de draaiknoppen.

Zolang de koppelcondensator nog heel is, kan je er maar weinig aan doen. Soms helpt het om de rolrand van de speaker in te smeren met dun vloeibaar rubber om 'm wat stijver te maken.

Elco tussen pin 2 en 7 van de EABC80 detector is zo goed als altijd uitgedroogd, beste vervangen.

Op 6 oktober 2023 15:30:28 schreef RAAF12:
Lekweerstand vond ik al een fascinerend woord toen ik [...]

Ik probeerde het woord te vermijden; vandaar 'roosterweerstand'.
Lekweerstand is echt een woord uit de begintijd van de radio, toen de boekjesschrijvers er zelf ook nog maar weinig van snapten.
'In den beginne' zag je in het schema vaak een buis met wél een ingangscondensator aan het rooster, maar géén roosterweerstand naar massa (of waarheen dan ook). Volgens onze opvattingen kan dat niet werken: de buis 'slaat dicht' door het op het rooster opgebouwde negatief van de kathodestroom.
Toch werkte zo'n schakeling dan natuurlijk wél, anders was hij niet gepubliceerd. De op het rooster opgebouwde lading lekte vanzelf wel weg door 'lek' in de buis (slechte constructie/isolatie, gasresten, etc.) of in de buisvoet of montageplank (slechte isolatie).
Toen de buizen en andere materialen beter werden, werkte deze schakeling niet meer. Waarom niet? De oude schrijvers hadden geen idee. Maar het introduceren van een 'lekweerstand' gaf soelaas; blijkbaar 'lekten' de nieuwe buizen niet zo goed als de oude; ze waren in dat opzicht dus 'slechter'.

Het opzettelijk heel groot maken van die 'roosterlekweerstand' om het rooster negatief in te stellen zou met de oude buizen véél te onzeker geweest zijn. De nieuwere buizen hadden een veel kleinere lekstroom zoals gezegd, maar ook een veel stabielere. In elk geval stabiel genoeg om op die manier een grote, dure, en snel verouderende kathode-elco uit te sparen. Maar alleen in klein-signaal trappen, zoals de ingangsbuis van een microfoonversterker of, zoals hier, net na de detector. Met te grote signalen zou de buis als roosterdetector gaan werken, dus vervormen.

In boekjes uit de jaren 1950 heet dit de 'moderne manier' om de buis in te stellen.
Zoals ik zei verloopt dan alsnog de anodespanning in de loop der jaren, maar dát was te overzien. Maar met de eerste buizen zou dit beslist niet gekund hebben.

47V + (200 - 182) = 65V, dat komtal dichtbij 75V. dan nog eventuele verschillen tgv gebruik van een DMM ipv een analoge meter. Het zijn ook hoogohmige punten. Daarnaast komt het niet zo precies

Iedereen mijn allerbeste dank , morgen leg ik hem nog even op de operatie tafel . de condensator van 4 micro farad heb ik nog niet vervangen . Maar met de nieuwe luidspreker klinkt hij al heel wat beter , maar de geluidsterkte vind ik wel matig .Natuurlijk zoals jullie aanhalen ,de uitgang transfo is ook niet dat .
Ga mij ook eens bezig houden met de Fhono want die doet het ook niet .

Ik had nog een vraag, als ik zo vrij mag zijn in je topic. Zo niet hoor ik het graag...

Duidelijk verhaal FET, over die buizen in vroeger tijden. Waar ik nog niet uit ben, het woont gratis in het hoofd, is het meten van de negatieve roosterspanning. Met de kathode aan massa en een 10Meg lekweerstand kon men in die tijd geen nrs van -1V DC meten over die weerstand, lijkt mij. In latere jaren met een analoge 20kΩ/V meter was dat al problematisch. Met een BVM en een 1MΩ input moet er ook al gauw een weerstand van 100MΩ in serie worden gezet om het circuit niet te belasten. Of er dan nog wat is af te lezen op de meter?
Als de kathode wordt opgehoogd met een weerstand naar massa is het wat makkelijker meten over bijv. 1MΩ op het rooster aangesloten. Vragen, vragen...

Dag Raaf , Ik meet natuurlijk met een fluke ingangsimpedantie oneindig groot Waarschijnlijk zijn al die waarden gemeten met en buisvoltmeter .
De uitvoering is zoals het schema EABC80 . Wat mij aardig voorkwam is dat op de anode 47volt staat op het schema en ik 75 Volt meet . Echte kennis van de buizen theorie heb ik niet zo , in school wel geleerd maar dan waren buizen al bijna weg in de tijd dat ik ging werken . Maar misschien moet ik dat eens proberen een weerstand in serie met de kathode te plaatsen
Maar met een andere luidspreken is er al veel opgelost .
Maar ik begrijp je vraag zo niet | sorry .

Heb je wel al gecontroleerd of de koppelcondensator een teercondensator of niet is?
Anders kan je alsnog een probleem hebben dat je maskeert door er een betere speaker op aan te sluiten.
Er zitten nog een paar teerknollen in deze toestellen. Ook die bij de uitgangstrafo moet je op z'n minst op lek testen, want als die gaat, dan gaat je uitgangstrafo ook.

Die 75v kan je meten als de eab(C)80 versleten is. Als die minder stroom trekt is de anodespanning daar hoger door de kleinere spanningsval.
Dat hoeft overigens niet direct een groot probleem zijn.

Geen meter heeft natuurlijk een oneindig hoge ingangsimpedantie. Ik ken de specs van de Fluke verder niet. Als die 200M ingangsweerstand heeft, dan kan je er zonder meer aan de roosters van de buizen meten (oscillatieneigingen door het aansluiten van een lange draad aan het rooster daargelaten).
Mijn metertje is 10 of 20M. Is de roosterlekweerstand 1M, dan kan ik daar best aan meten met slechts een kleine afwijking. Bij eentje van 10M ga ik de negatieve roosterspanning echter te sterk beïnvloeden.

En met meters van 80 jaar geleden was dat onmogelijk blijkbaar werden die waardes berekend in de documentatie en niet gemeten. Maar dat is een educated guess.

Bepaalde dingen zoals de spanning op het rooster bij een buis zonder kathodeweerstand en met 10M lekweerstand kon je inderdaad niet heel makkelijk meten. Maar die waarde wordt dan ook nooit gespecificeerd in de manual.

Wat je wel kon meten, was de roosterstroom die door die 10M weerstand loopt. Er loopt 0,1 tot 0,3mA 'uit' het rooster van de negatieve elektronen die er op inslaan. In combinatie met de bekende 10M lekweerstand krijg je dan een paar volt negatief op het rooster. Laat je 'm weg, dan wordt het rooster na een korte tijd zo negatief dat de buis geheel afgeknepen wordt.

De werking is duidelijk, daar gaat het imho niet om. De conclusie zal dan zijn zijn dat de waarde van de nrs in bijv. 1935 beschreven in boeken en tijdschriften niet werd gemeten. Dat die negatief moest zijn was in ieder geval wel duidelijk bij uitvinders zoals Lee de Forest.