Ik vraag me af hoe in oude telefoons gezorgd werd dat het kleine speakertje een hoorbaar tot zeer luid signaal kon geven zonder stuk te gaan. ik gebruik deze speakertjes en andere minispeakertjes graag voor andere signalen (gitaar en andere instrumenten bijvoorbeeld) maar ze oversturen meteen met veel gekraak, worden warm en gaan stuk. ook al stuur ik maar een halve watt in een speakertje dat 2 watt zou moeten aankunnen. en dan is het nog geeneens luid.
dat telefoonsignaal moest dus zeer gecompresseerd zijn? of is er een andere manier?
wat ik dus wil doen is op een simpele manier zorgen dat het speakertje niet gaat oversturen (het moet niet GOED klinken hoor, het signaal mag wel wat vervormd zijn). en ik heb zo'n vermoeden dat dat probleem lang geleden al opgelost is door telefoonfabrikanten. is er iemand die me kan helpen?
(het enige wat ik in een oud schema eens zag waren intiparallel diodes, maar dat lijkt me vooral oversturen ipv compresseren..)
Ik heb wel eens diodes gezien in audio-apparatuur die gebruikt werden om het signaal binnen de perken te houden.
Ik zou dat liever (soft-)clipping willen noemen dan compressie.
Er werden diodes voor genomen met een relatief hoge dynamische weerstand (germanium) of er werd nog een klein weerstandje mee in serie gezet.
De toppen van het signaal worden dan als het ware enigzins platgedrukt, deze vervorming was nog best aan te horen ook.
Of het in telefoons ook zo is toegepast weet ik niet.
joopv
Golden Member
Het antwoord op je vraag waarom het zo luid kan gaan zonder te gaan vervormen of stuk te gaan zit hem vooral in het feit dat het telefoonsignaal alleen de spraak frequenties bevat tussen de 300 en 3400 Hz.
Als je een normaal audiosignaal aan zou bieden met frequenties vanaf 50Hz of zo zou het snel fout gaan. Bij de meeste muziek bevat het spectrum beneden de 300Hz de meeste energie.
Je oren zijn in het middengebied het gevoeligst, vandaar. Kijk maar eens naar een diagram waar dit aangegeven wordt in dB in relatie met waargenomen geluidststerkte.
(Z)weetvoetje
Hogepriester in het genootschap der mexicaanse hond. // // Aan 2% van de mensen is 50% van het bezit ; 1% van het bezit is aan 50% van de mensen.
En daarnaast is zo'n speakertje ook eerder voor 50mW dan voor 500mW bedoeld.
Bart Hiddink
Bart Hiddink is Ideetron; electronics and projects, http://www.ideetron.nl. LoRaWAN Nutcase.
In een klassieke telefoon wordt de constructie van de hoorn gebruikt als klankkast en die versterkt het geluid ook nog.
In de mobilofoontechniek gebruiken we veel de KL1 van Peiker.
Die heeft zelfs een speciaal kapje over de luidspreker dat werkt als resonantiekamer.
Die luidspreker is 4 watt maar geeft geluid voor 20.
Het gaat op het beperken van de bandbreedte (vooral de lage tonen) en het bundelen van het geluid door de behuizing.
Vrijwel elke mobiele telefoon heeft tegenwoordig een dergelijk geoptimaliseerde luidspreker constructie.
Stekkerdoos
To boldly go, where nog Stekkerdoos has ever gone before...
Op 3 februari 2008 01:03:04 schreef Birt:
dus ik heb een filter nodig die alles weghaalt dat onder de 300hz en boven de 3400hz zit?
als je spraak wil oversturen is dat ok; het zit namelijk zo: Toen ze de standaarden voor telefonie aan het opstellen waren, hebben ze gekeken welke spraakfrequentie's het belangrijkste zijn --> conclusie: frequentie's van pakweg 100-400hz leveren signalen met het meeste vermogen, frequentie's tussen 300 en 3400hz bevatten de meeste emotie's. Wat zouden we nu doorsturen, het laatste uiteraard. voor spraak zit je dus ok
voor muziek zit het uiteraard anders, je muziekinstrument zal (denk ik toch) een breder spectrum hebben.
maar het mag die typische "telefoonklank" hebben, ik heb dat brede spectrum niet nodig. ik wil zorgen dat er uberhaupt een herkenbaar geluid uit komt met wat volume. als dat wat overstuurt is dat niet erg. als frequenties wegvallen is dat ook niet erg. als het speakertje zelf begint te buzzen en stuk gaat, DAT is een probleem.
in een telefoon moet na het microfoontje dus zo een filter zitten?