Ik zie vaak dat mensen volledige H-bruggen gebruiken om DC motoren en stappenmotoren aan te sturen. Waarom is dat toch?

Ik heb in het verleden wel eens een symetrische voeding gebruikt, waarbij een kant van elke wikkeling aan de ground zit, dan heb je aan een halve H brug per wikkeling genoeg.

Bij stappenmotoren worden de voedingslijnen gemiddeld gelijk belast, dus heb je twee keer de halve capaciteit nodig, in plaats van twee keer de volledige.

Vooral als je meerdere motoren aan moet sturen, is het toch veel interessanter om de voeding iets groter te maken, en daarmee alle schakeltrappen te halveren? Zitten hier nadelen aan waar ik me niet van bewust ben?

Voor recirculatie heb je in principe een current sink nodig, om te voorkomen dat de spanning op de voedingselko's te ver stijgt bij het remmen van de motoren. Heeft iemand hier een schema of goed idee voor? De voedingsspanning in de gaten houden met een comparator of andere manier van spanningsbewaking is natuurlijk niet zo'n probleem, maar hoe kun je die energie het beste afvoeren? De meest voor de hand liggende methode, een weerstand met een kleine waarde en flink vermogen via een dikke FET of zo over de voeding, lijkt me niet echt practisch, omdat de voedingsspanning dan heel flink inzakt, en de voeding flink in die weerstand gaat staan pompen, terwijl je alleen overtollige energie af wilt voeren. Daarbij heb je, afhankelijk van het type voeding, kans op een flinke overschoot van de voedingsspanning op het moment dat de current sink dan weer uitschakelt. Iemand een beter idee? Ik kan op internet weinig zinnigs vinden.

En toch is een weerstand het meest gebruikte middel.
Hoe kun je anders energie laten 'verdampen'.
Waar je wel moet op letten is dat de voeding niet teveel inzakt, liever de spanning wat aan de hoge kant houden.
Dus de weerstand (al dan niet in pwm bedrijf) uitschakelen op een spanning die hoger is dan de normale bedrijfsspanning.

En geloof mij , die weerstand moet nu niet 'heel' zwaar zijn. Die overspanning stuikt heel makkelijk in elkaar.

Bij een oplaadbare batterijvoeding is dat gemakkelijker, daar kan de batterij voor 'weerstand' dienen en de overtollige energie recupereren.

Bij gebrek aan een antwoord op de hoofdvraag maar even een topic schopje (dat mag wel na 4 dagen, toch?)

Op 25 maart 2008 00:56:46 schreef SparkyGSX:
Ik zie vaak dat mensen volledige H-bruggen gebruiken om DC motoren en stappenmotoren aan te sturen. Waarom is dat toch?

De prijs: Hiervoor heb je 2 voedingen nodig die de volledige capaciteit moeten aankunnen.
Edit : als je met halve bruggen werkt.

Ik heb in het verleden wel eens een symetrische voeding gebruikt, waarbij een kant van elke wikkeling aan de ground zit, dan heb je aan een halve H brug per wikkeling genoeg.

Dat werkt evengoed. Maar de aansturing zal ingewikkelder zijn als de spanningen aan de hoge kant zijn.

Bij stappenmotoren worden de voedingslijnen gemiddeld gelijk belast, dus heb je twee keer de halve capaciteit nodig, in plaats van twee keer de volledige.

Enkel bij bipolaire steppers, maar voor de stroommeting is het interessanter van een H brug te kiezen.

Vooral als je meerdere motoren aan moet sturen, is het toch veel interessanter om de voeding iets groter te maken, en daarmee alle schakeltrappen te halveren? Zitten hier nadelen aan waar ik me niet van bewust ben?

Het grootste nadeel zal wel de prijs zijn. Een voeding kost stukken meer dan een halve brug bijbouwen tot een H brug. Programmering en componenten blijven gelijk.

Motoren die rechtstreeks uit het net gevoed worden zijn bijna altijd met Hbrug.