Beste mensen, Een aantal jaren geleden kwam ik aan een oost duits lasapparaat waar niemand de herkomst van kende. Er staat geen merk op of i.d. Alleen iets met "Schweisskabel"e.d. Het is zo groot als een flinke stroobaal,meer dan 200kg zwaar en rijdt op vier wielen.Het bestond uit twee drie fasen trafo,s: een grote en een kleine, waarvan de secundaire wikkelingen in serie stonden. De kleine trafo stond is ster "onder" de grote waarvan de drie andere wikkelingsuiteinden aan zes grote seleengelijkrichters zitten.De gelijkspanning wordt via een smoorspoel naar de aansluitklemmen gevoerd. De kleine trafo werd primair via een driefasen variac geregeld.Deze regelde "door het nulpunt heen" zodat de secundaire spanning zowel in fase als in tegenfase met de ander trafo spanning kon zijn. Hiermee was de uitgangspanning dus goed te regelen.Het geheel wordt krachtig geventileerd door een flinke "luchtschroef". Helaas is in de kleine trafo sluiting gekomen. Ik heb het hele ding er maar uitgehaald en de wikkelingen van de grote trafo aan elkaar gebonden zodat die nu in ster staan. De variac is werkeloos. Ik denk dat ie te klein is om de grote trafo primair te regelen. 6kVA staat er op.
Weet iemand waar deze apparaten voor gebruik worden? Zijn ze ook bedoeld om met gewone beklede rutiel electroden te lassen? Omdat de ontsteekspanning onhandig laag was heb ik een klein gelijkstroomvoedingkje van 60 volt parallel aan het hele geval gezet waardoor ik een klein boogje trek waar de grote stroom dan "in kan vallen" Dat werkt op zich wel goed. Ik behelp me nu met een externe serieweerstand van cira twaalf meter oud ijzer draad van 5mm doorsnee waar ik via aftakkingen enigzins mee kan regelen. Erg omslachtig. Als ik de spanning van de trafo met de variac probeer te regelen, Hoe groot is de kans dan dat ie te heet wordt? (de variac) Ik heb geprobeerd de lasstroom te meten met een shunt uit een tractie accu oplaadstation. Er stond op: 250A - 100mV Met mijn digitale MM Kwamen de meetwaarden aardig overeen bij metingen tot 10A. Maar tijdens lassen sprong de meter in het 200mV bereik zodaning heen en weer dat ik slechts een vaag idee kreeg. Soms ging de uitslag boven de 200mV uit, dat zou betekenen meer dan 500A lasstroom.(was bij vastzittende electrode die dan acuut rood en slap werd) Lijkt me onwaarschijnlijk hoog. Bij gewoon lassen mat ik tussen 120 en 200A en een boogspanning van circa 25V. Zijn dit reele waarden? Primair is de zaak met 16A gezekerd en daar gebeurde niets. Op wikipedia en een staal site las ik iets over een meest gewenste curve van de stroom versus boogspanning. Wat is hierbij beter met electroden lassen, regelen via een variac of een serieweerstand? Ik zou graag plaat van één mm willen kunnen lassen. Dat lukt me nu totaal niet. Of de electrode pikt voortdurend vast of ik brand voortdurend gaten in het werkstuk. Ik ben een echte amateurlasser die zo nu en dan wat aan elkaar bakt, maar als ik het apparaat wat zou kunnen verbeteren zou dat al meegenomen zijn. Bij voorbaat dank voor advies hierbij. Of kan ik het hele loeizware ding zowieso beter wegdoen en een inverter schoenedoosje kopen omdat dat een héél groot verschil zal zijn. Of maakt het afgezien van de kilo's niet zo veel uit?

Mischien eens een cursus interpunctie volgen?
Deze brij van letters is voor een normaal mens niet meer te volgen.

Het verhaal is leesbaar.

Een inverter last heel wat anders dan een eenvoudige electrodetrafo. Maar je hebt er 1 met een gelijkrichter erin dus is deze al iets uit gebreider.

6kVA is ca 9A per fase. Dit betekent dus dat je 3 variacs nodig hebt van 9A of 1 3 fase variac. Hoe groot zijn je bestaande variacs.

Je kan ook de trafo bij wikkelen. Dus primair extra wikkelingen bij leggen. Elke extra wikkeling erbij zal secundair de spanning verlagen en daarmee ook de stroom. HEt zal er wel een stuk meer dan 1 worden.:P. Maar met een beetje experimenteren moet dat lukken. Maar dan ook gelijk wat aftakkingen in de extra wikkelingen en je kan nog omschakelen ook.

Die stroomwaarden zouden best kunnen kloppen veel van die grote laskarren gaan tot ca 450A

Het hele apparaat klinkt lichtelijk overkill voor een plaat van 1mm. Als je flink wat laservaring heb zal je het er vast wel mee kunnen doen, maar als je net begint lijkt mij een goedkoop en handelbaar setje dat 'iets' minder power heeft handiger.

Teveel Duitse Degelijkheid is ook niet goed..

Wat KIF zegt is wel waar. Met deze trafo kan je makkelijk een komplete brug in elkaar lassen of je eigen booreiland.

Voor 1mm plaat ben je beter af met een kleine inverter want die kan je in dat gebied dan heel precies instellen.

Bedankt voor het reageren,ik zal mijn best doen de bladspiegel wat duidelijker te houden.

Benleentje:
De variac die er nog in zit is 6kVA. Ik zelf heb ook nog een losse (3f) van 8A. Heeft iemand ervaring met twee drie fase variacs parallel gebruiken? Ze zijn ook nog van een verschillend type. Lijkt me eigenlijk niet reëel, de kans is te groot dat ze elkaar opstoken bij verschillend instellen. sowieso erg omslachtig.
Bijwikkelen: bij twee volt per wikkeling bij de bestaande primaire, moet ik om op een kwart van de uitgangspanning te komen drie keer 200 wikkelingen toevoegen.... Twee volt per wikkeling is al veel dus het worden er waarschijnlijk nog veel meer...Wat experimenteren zei je.

Klein is Fyn: handelbaar met iets minder power, prima. Maar goedkoop blijft met een invertor veel geld en voor dit bakbeest gaf ik maar 50 oude guldens plus nog wat voor oude laskabel,etc.

Vandaar dat ik naar mogelijkheden zoek dit beest toch te temmen.

Mijn vraag is ook: Is de combinatie electroden lassen zonder een trafo met regelbare kern wel goed?
Met draad toevoer en beschermend gas heeft men het vaak over een constante spannings bron en bij electroden lassen over een constante stroombron.
Ik begrijp niet goed hoe zo'n lektransformator werkt: maar in dergelijke verhandelingen wordt dat dan een constante stroombron genoemd.
Als ik theoretisch met een enorme accu zou lassen haal ik daar, als ik de weerstand van de lasboog variëer het meeste vermogen uit, warmte voor mijn smeltbad dus, als Ri is gelijk aan Ru. Een hogere R uitwendig gebruikt gewoon minder energie, een lagere R uitwendig doet meer energie in de inwendige weerstand van mijn lasstroombron opgaan, waardoor de spanning zakt en er uitwendig minder beschikbaar komt. De chemie van de electrode bekleding zal wel op het spel van de karakteristiek van de lasstroombron afgestemd zijn. Ik denk dat het comfort van het lassen daar wel mee zal samenhangen. (ontdekte trouwens vandaag dat ik met de negatieve pool aan de electrode ook makkelijke las of is dit verbeelding?)

Terug komend bij mijn vraag: is er verschil tussen een variac en een serieweerstand?

Ik zou de variac (6kVA) voorzichtig met een lage spanning kunnen proberen, dan zal ie wrschlk niet direkt doorbranden.

,t kort houden vind ik moeilijk, maar hopelijk is het duidelijker.

Een paar foto`s zodat wij er een beeld bij kunnen vormen is niet verkeerd?

Ps wat van stobalen bedoel je? die kleintjes wat je met de hand kunt tillen of van die grote balen 300-500Kg?

Voor zulk dun materiaal gebruik ik 1.6 mm elektroden en de instelling van 45A op m'n lasapparaat. Dan nog is het een kwestie van veel oefenen. Ik weet dat mig beter is voor zulk dun spul, mar voor die paar lassen per jaar van mij lonen de extra kosten niet.

En als het vast moet zitten?

Tsja ben geen lasser, maar de 2 stukken materiaal van 1 mm die ik aan elkaar zet, zitten voor mijn toepassing vast genoeg. Met een hogere stroom brand ik er alleen maar gaten in, ligt vast aan mij. Vroeger op school wel MIG gelast, maar zoals gezegd daar ontbreekt mij het geld voor.

Variac's zeker niet parrallele zetten. Waarom je dat wilt is me niet duidelijk.
Als de 6kVA variac een 3 fase type is kan je die gebruiken om je trafo te regelen. Die ander met 8A is krap aan maar is ook wel te doen. Je zal die 8A toch alleen maar trekken als je op hogere stromen gaat lassen maar dat wil je dus niet.

Ik had geen idee dat je zoveel wikkeling bij moets leggen. Maar 200 wikkeling a2V dan leg je dus nog even 400V bij. Dan kom je secundair toch op de helft van de spanning ipv een kwart eraf.

Bedankt voor de reacties.

De afmetingen zijn van een kleine stroobaal en dan met de wieltjes ( 20 cm drsn.) er nog onder.

Benleentje: Ik bedoelde de uitgangsspanning tot een kwart terugbrengen: Dan moet je dus twee keer het aantal wikkelingen verdubbelen.Zoals je beschrijft, ben je op de helft gekomen. Dan nog eens halveren betekent weer het aantal verdubbelen. Wikkelingen toevoegen is dus het best te doen aan de lage kant als het alleen om het aantal gaat. Maar ja dat is hier een wikkeling die bestaat uit twee strips van aluminium parallel, ieder 10x5mm in doorsnede. Niet te hanteren zonder speciaal gereedschap.
Overigens deed ik een aangename ontdekking: Mijn driefasen variac was groter dan ik had gedacht. 14 Amp. stond er op. Dus die kan het denk ik wel doen.

Aan plaatjes wordt gewerkt. Nooit eerder gedaan.

Blijft de vraag: wat is het verschil in het gedrag van de vlamboog tijdens kleine bewegingen bij het lassen tussen:
A: Een lasstroombron die beperkt wordt door een inductieve flessenhals in de energie overdracht tussen Essent en mijn smeltbad, en
B: Een lasstroombron die beperkt wordt door de omhse weerstand van mijn secundaire trafowikkeling, diodes, kabels en klemmen en de weerstand van het werkstuk, het smeltbad en de vlamboog. In dit geval B zijn er genoeg veldlijnen die door de secundaire wikkeling gaan, maar de spanning is gewoon met de omhse weerstand de bepalende factor.

Zijn er geen slimme theoretici onder de forum bezoekers die hier iets over kunnen zeggen?

Zijn er geen doorgewinterde lassers die het verschil aan kunnen geven?

Ondertussen surfde ik nog eens wat. Er zijn zowel lasstroombronnen in de handel met een trafo met inductieve regeling gevolgd door een gelijkrichter als ook lasstroombronnen die bestaan uit een vaste trafo met instelbare spanningen, ook gevolgd door dioden. Ze zullen wel niet voor niets die twee soorten er op na houden.

Aan kleine electroden (>2mm) had ik domweg niet gedacht. Bedankt voor de tip. Lokale lasboeren hadden ze niet in voorraad maar zeiden wel dat ze er zijn. Dat ga ik proberen met de variac in een lage stand zodat ik op iets van 45A uitkom.

Nogmaals bedankt voor het meedenken.

De uitkomst van mijn experimenten:

Hoewel het kleine voedinkje parallel aan de lasstroombron op 60 volt 3A bleef,zakte met de variac de ,zegmaar, hoofdtransformator met een kwart van zijn spanning tot ca. 17 V bij terugdraaien naar een lasboogstroom van ca. 60 A. (electrode 2mm drsnde) De kleine lasboog bleek niet genoeg om de grote stroom op gang te helpen én te houden. Dit ging uitermate hortend en stotend.

Vergeleken hiermee was het lassen met de serie weerstand van massief waslijn ijzerdraad (circa 4mm drsnde, 12 meter l.) een verademing.Ik kon doorgaan, pikte niet vast, de grote lasboog doofde niet, alleen ging ik zo nu en dan wel door de 1mm plaat heen. Ik ontdekte dat de stroom ook nog wat te hoog was, dus dat kan waarschijnlijk ook nog beter worden Voor mij is het wel duidelijk wat de praktijk betreft. Hoe het in theorie precies zit verneem ik alsnog graag een keer. Groeten, gks