Hallo electronica-mensen,
Voor een schoolproject moet ik "testen" hoe lang het duurt voordat lampen (gloeilamp / spaarlamp / halogeen lamp en ledlamp) kapot gaan als je ze vaak (en snel achter elkaar) aan / uit doet.
Daarvoor moet ik een schakelaar maken die de stroom ongeveer één seconde "open" zet, vervolgens ongeveer één seconde "dicht" en vervolgens weer ongeveer één seconde "open" etc... (Het zou natuurlijk nog makkelijker zijn als we een schakelaar hebben waarmee ik de frequentie kan veranderen).
Nu viel mijn oog op deze 220V knipperlichtschakelaar:
(zie: http://www.circuitsonline.net/schakelingen/66/lichteffecten/220-v-knip… )
Maar het was me niet helemaal duidelijk of deze schakelaar wel geschikt voor de bovengenoemde proef.
Of is er een "handigere" variant op deze schakelaar waarvan ik eigenlijk zou moeten weten?
Dat kan je maken met een microcontroler en een solidstate relais met een nuldoorgang detectie, kan je de frequentie ook regelen.
klein is fijn
Moderator
En we trekken weer overal een microcontroller voor uit te kast?
Knipperlicht maken met een NE555 (kwestie van deze en deze te combineren tot een veilige schakeling), en vervolgens een aantal van deze erachter hangen om de lampen aan te sturen.
Als je dat met de goede MOC doet heb je zelfs nudoorgangsdetectie, al zal dat voor een paar lampjes niet zo heel spannend zijn.
maartenbakker
Golden Member
www.elba-elektro.nl | "The mind is a funny thing. Sometimes it needs a good whack on the side of the head to jar things loose."
Net als in de jaren 60 voor waarschuwings lichten :
Synchroonmotortje op 220 met nokje op de as dat een microswitch bedient. Die dingen vind je bijvoorbeeld in die goedkope lamineer apparaten van de Aldi. Draaien iets van 20 RPM, even overbrenging knutselen dus. Zet er een elektromechanische teller achter en voila.
en waarom zou het eerste schema niet voldoen?
Je werkt wel met 230V. Ik weet niet hoe groot de kennis is, maar je kunt het evt met iemand doen die zoiets veilig met je kunt opbouwen.
Dit is vele malen simpeler dan een trafo spanningsregelaar ne555 en vervolgens nog een optotriac en triac.
microcontroller idd nergens voor nodig maar ook een NE555 niet.
je kunt het schema makkelijk uitbreiden door over parallel over C1 nog een condensator te zetten en een schakelaar in serie, zodat je de op en ontlaad tijd groter maakt.
nuldoorgangsdetectie is nergens voor nodig; alsof je je lichtschakelaar altijd bediend op de nuldoorgang.
Allereerst allemaal hartstikke bedankt voor de snelle reacties!
Het blijkt dat ik een stuk achter lig op jullie qua eletronica kennis (ben een doorsnee vwo 6 leerling met natuurkunde in het pakket).
Oftewel: zouden jullie het ietsjes fijner kunnen uitleggen?
Voor de proef wil ik dat de lampen toch behoorlijk snel kapot gaan (in verhouding met hun levensduur). Als de lamp na ongeveer één week kapot is ben ik al tevreden. (liever natuurlijk iets eerder, maar het moet geen 3 weken duren, als dat mogelijk is).
de term nuldoorgangsdetectie zegt mij echt helemaal niets, maar als ik het goed begrijp gaan de lampen sneller kapot als ik zo'n nuldoorgangsdetectie niet heb ingebouwd heb in de schakeling? of juist andersom ?
In ieder geval alweer bedankt voor de reacties!
Edit:
De laatste post van VWG3JB had ik nog niet gelezen toen ik mijn reactie aan het plaatsen was.
Het makkelijkste voor mij is natuurlijk ook gelijk de simpelste schakelaar.
Over het lambineer-apparaat: Dit lijkt me wel een keer leuk om uit te proberen, maar aangezien het budget ook niet overdreven groot is doe ik het eigenlijk liever op een iets goedkopere manier. (en simpelere manier? - waar het al uitgelegd staat).
Ik ben helaas tot vrijdag niet in staat om opnieuw te reageren, sorry hiervoor, maar dan ben ik op excursie. Het zou super zijn als de mensen van dit forum mee zouden kunnen denken in die tijd. Ik zal in ieder geval vrijdagavond / zaterdagochtend reageren. (en in de tussentijd over eventuele andere manieren denken).
[Bericht gewijzigd door Henry S. op (33%)]
Jullie hebben toch wel iets van systeem borden op school liggen?
daar zit vast wel iets met een klok uitgang op en dan schakel je een relais.
Systeembordje pakken inderdaad. Pulsgenerator en pulsteller en daarmee een relais schakelen.
Makkelijker/goedkoper kan het niet.
(Pulsteller gebruiken omdat de pulsgever alleen hele korte pulsjes geeft. Daarnaast kan je zo ook langere tijden maken dan 1 sec, en de aan/uit-tijd verschillend maken)
Op 22 september 2009 22:49:44 schreef Markos:
de term nuldoorgangsdetectie zegt mij echt helemaal niets, maar als ik het goed begrijp gaan de lampen sneller kapot als ik zo'n nuldoorgangsdetectie niet heb ingebouwd heb in de schakeling? of juist andersom ?
Wat uit het stopcontact komt is een sinus. is geen constante spanning maar een variabele spanning die 50 keer wisseld van polariteit (dan weer negatief en dan weer positief ten opzichte van de massa, per seconde. (Even zoeken dus wat het precies inhoud.)
Wat je kunt snappen is dat het net dus 100 keer per seceonden 0 volt is. (super kort) de sinus gaat simpelweg door de nullijn.
Een optodiac met nuldoorgangdetectie detecteerd dat punt en zet juist precies op dat moment de lamp aan.
wat is nu het voordeel hiervan? de spanning op de lamp word langzaam opgebouwd. (nouja langzaam, zo snel dat je het niet kunt zien) maar toch is dat een zachtere start voor de lamp.
Stel je even voor dat je een doodgewone schakelaar met een lamp. Als 'toevallig' de sinus op zijn hoogst is dan. krijgt de lamp in 1 keer de volle mep. En na vaak dit te herhalen, raakt de lamp stuk. (het gloeidraadje kan de plotselinge stroom niet verwerken een breekt.
Maar je loopt waarschijnlijk tegen het probleem dat de gleoidraad nog warm is binnen 1sec uit. Als je het goed wilt doen zul je moeten synchroniseren met het net en precies op de top van de sinus de lamp moeten pulsen. verder betwijfel ik of de lamp wel stuk is na een weekje aan-en-uit'en
een lamineerapparaat. Heel goed bedacht, hierbij is het makkelijker realiseerbaar om de lamp langer uit te zetten en een klein tijdje aan. Maar ook in deze situatie betwijfel ik of de lamp stuk raakt. omdat de kans vrij klein is dat je op de top van de sinus inschakeld.
[Bericht gewijzigd door Henry S. op (13%)]
@VWG3JB: Goede uitleg voor de TS!
Met een transformatortje en de comparator van het systeembord is volgens mij best een nuldoorgang en een piek-detectie te maken. Kan ie ook mooi het verschil onderzoeken.
Feit blijft dat iedereen hier veel te moeilijk aan het doen is voor iemand die niet veel kennis heeft vanm elektronica. Immers staat er :
Voor een schoolproject moet ik "testen" hoe lang het duurt voordat lampen (gloeilamp / spaarlamp / halogeen lamp en ledlamp) kapot gaan als je ze vaak (en snel achter elkaar) aan / uit doet.
Hier maak ik uit op dat het zou gebeuren op de manier waarop een mens het zou doen. Gewoon lekker met je vinger de schakelaar 10 keer indrukken in rap tempo. Geen gezeur dus met nul doorgangen en sinustoppen maar gewoon pure willekeur.
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Ik betwijfel een beetje of deze proef eigenlijk wel zinnig is; gloeilampen, LED lampen, spaarlampen, etc. gaan allemaal op verschillende manieren stuk, en kunnen op verschillende manieren schade ondervinden van het in- en uitschakelen. Zo'n test is dan ook volkomen onrealistisch als het gaat om het nabootsen van normaal gebruik.
E.e.a. kan ook sterk afhankelijk zijn van de schakelfrequentie: er zou wel eens een heel dramatisch verschil in aantal keer inschakelen kunnen zitten, als je 1x per seconde of 1x per minuut schakelt. Ik zou me zelfs voor kunnen stellen dat sommige lampen juist langer meegaan als je steeds maar heel kort schakelt, want als het kort genoeg is, noem je dat gewoon "dimmen".
Overigens kun je het vrij simpel maken met een 555je of zo en een standaard solid-state relais.
Nog iets om over na te denken: wanneer is een lamp "stuk"? Als deze helemaal geen licht meer geeft, of wanneer deze nog maar x% licht geeft?
[Bericht gewijzigd door SparkyGSX op (15%)]
Hoe gaat een gloeilamp meestal defect? Doordat de gloeidraad doorbrandt - eigenlijk: doorsmelt.
Maar hoe komt het eigenlijk dat een gloeiraad, als hij doorsmelt, dat vaak bij het inschakelen doet? Doordat de inschakelstroom groot is.
Hoe komt dat? Doordat de weerstand van de draad dan nog laag is.
Hoe komt dat? Doordat de draad dan nog koud is.
Als de draad nog koud is, waarom smelt hij dan door?
:)
free_electron
Silicon Member
Professioneel ElectronenTemmer - siliconvalleygarage.com - De voltooid verleden tijd van 'halfgeleider' is 'zand' ... US 8,032,693 / US 7,714,746 / US 7,355,303 / US 7,098,557 / US 6,762,632 / EP 1804159 - Real programmers write Hex into ROM
Op 22 september 2009 22:02:19 schreef klein is fijn:
En we trekken weer overal een microcontroller voor uit te kast?
Knipperlicht maken met een NE555 (kwestie van [url=http://
en we trekken wee reen 555 uit de kast.
wat is er mis met 2 transistoren , 4 weerstanden en 2 caps die als astabiele gezet worden... de led vand e moc daarin en vort met de geit...
maar eh.. het gaat om testen van lampen.. proper op de nuldoorgang schakelen geeft niet op... lampen gaan meestal kapot als ze koud ingeschakeld worden wanneer de netspanning net op de piek zit...
je vervalst je test als je op nuldoorgang schakelt ... je moet random schakelen