pH grond meten. Meetmethode

nee, pH en pOH zijn logarimische schalen, net als de schaal van richter.
De pH = - 10log(H+) , waarin H+ de molariteit van de H+ is.
Een pH van 5 is dus 100 x zo zuur als een pH van 7.
In dit voorbeeld zou je uitkomen op iets van 5,7 pH

OK, en bedankt. Welke pH meter zou je me voorstellen?

Bij erg zure of erg basische grond zou je kunnen zeggen dat, als je hem 10x verdunt, de pH waarde met één punt richting de 7 moet opschuiven.
Maar als je al dicht bij de 7 zit, klopt dat natuurlijk niet meer. Je zou dan eerst de ionenconcentratie zelf moeten terugrekenen, dan middelen, en dan opnieuw de pH berekenen.

Ja, Frederik, maar het is dat dat de nauwkeurigheid niet ten goede komt. Is er geen ander systeem? Of minder verdunnen.

De pH in de bodem , vooral in kleibodems is goed gebufferd .
Dat betekent , dat je bij deze verdunning gerust mag stellen dat de pH , die je meet de juiste is .
Omdat de kleimineralen ook ionen uitwisselen , meet men ook wel door te verdunnen met een zwakke zoutoplossing b.v.3%KCl .
De H-ionen die dan uit de kleimineralen worden gedrongen leiden tot een lagere pH .

Ah, dus bij zulke materialen verandert de pH (zo goed als) niet bij een beetje verdunning.
Je zou kunnen zeggen dat er zoveel ionen bij komen uit de verbinding, als dat je er meer ruimte voor maakt.

Wel, dat is weer wat geleerd en er is dus eigenlijk helemaal geen meetprobleem!

Correct ,

Om goed vergelijkbare resultaten te krijgen is het bij dit soort metingen nodig , dat je je methode standaardiseert .
B.v. indien mogelijk reoren tijdens het meten . Altijd de meter ijken met buffers . Meten bij dezelfde temperatuur .M.a,w probeer steeds dezelfde procedure te volgen .

Op 16 mei 2010 17:42:50 schreef ElektronThomas:
nee, pH en pOH zijn logarimische schalen, net als de schaal van richter.
De pH = - 10log(H+) , waarin H+ de molariteit van de H+ is.
Een pH van 5 is dus 100 x zo zuur als een pH van 7.
In dit voorbeeld zou je uitkomen op iets van 5,7 pH

Ja hoor dat kan wel;

PH Calculation
To calculate the pH of the soil we are going to titrate the soil water. The titrant we use is OH-. OH- reacts with the Hydrogen ions in the soil water. OH- + H3O+ -> 2H2O.

Je gooit dus zuiver H20 bij je sample, de hoeveelheid (niet concentratie) van H30+ blijft gelijk. Vervolgens voeg je NaOH toe, als titrant, je weet hoeveel precies H+ je toevoegd, als je dan een indicator gebruit die bij een bepaalde pH verkleurd kun je uitrekenen wat je pH van je sample is.

The program will ask for the concentration of OH-, the amount of titrant in the burette and the amount of soil water in the test tube. After the titration is done, the program will ask for a final reading on the burette. With those values the program calculates the amount of titrant used, converts that to mmol and then calculates the amount of H3O+ in the soil sample. With that it will calculate the pH of the sample using the logarithmic function. After this is done, the program will display the pH of the soil sample.

En het werkte

Ja maar, we hebben net van @janbep geleerd dat dit een redelijke buffer is.
Met het toevoegen van water neemt het aantal zuurionen dus juist wèl toe - ongeveer genoeg om de pH gelijk te houden.

e: Oh ja, maar de Engelse tekst gaat ook alleen om het omrekenen van aantal (concentratie) naar pH. Dat klopt natuurlijk wel. Maar we hoeven dus geen rekening te houden met het verschil tussen grond, en grond+water, want dat maakt (vanwege de bufferwerking) maar weinig uit in pH.

Op 18 mei 2010 08:56:24 schreef Mrtn1988:
[...]

Ja hoor dat kan wel;

Je gooit dus zuiver H20 bij je sample, de hoeveelheid (niet concentratie) van H30+ blijft gelijk. Vervolgens voeg je NaOH toe, als titrant, je weet hoeveel precies H+ je toevoegd, als je dan een indicator gebruit die bij een bepaalde pH verkleurd kun je uitrekenen wat je pH van je sample is.

En het werkte

pH meten ≠ titreren

Als je gaat titreren, neem je een bekende hoeveelheid stof waarvan je de pH wilt bepalen, bijvoorbeeld 10,00 mL. Aangezien 10,00 mL grond nogal lastig titreert, kan je er een verdunde oplossing van maken, door bijvoorbeeld 1 mL grond aan te vullen met 9 mL demiwater zodat je 10,00 mL oplossing overhoudt. Wat we nu dus gaan titreren is dus 10x verdund t.o.v. het origineel!
Je doet er een paar druppels fenolftalïen bij, die roze kleuren bij een pH groter dan 7. In je buret heb je een oplossing zitten die OH^- ionen bevat. Een oplossing van 0,1M Na⁺(aq) + OH^-(aq) zou een goede keus zijn. Vervolgens ga je langzaan druppelen met je buret, terwijl je de boel goed zwenkt. De oplossing zal regelmatig roze kleuren, gewoon even stoppen en goed mengen. Als er een lichtroze kleuromslag plaatsvindt die aanhoudt, heb je het punt bereikt waarop alle H₃O⁺ heeft gereageerd met OH^- tot 2 H₂O. Nog even de buret aflezen en dan kan het rekenen beginnen.

Stel dat je 10,00 mL 0,1M natronloog hebt verbruikt, wat neerkomt op 0,001 Mol, heb je dus ook 0,001 Mol H₃O⁺ in je verdunde oplossing van 10,00 mL verbruikt. Wat 0,1 M is. Maar omdat die oplossing 10x verdund was, is het dus eigenlijk een bodemmonster van 1 M.

Demiwater toevoegen nadat je de exacte hoeveelheid oplossing had gemaakt is geen probleem, maar dat is zeker iets om mee te nemen in je uiteindelijke berekening!

Nou slaat dit hele verhaal alleen maar op titreren, maar voor een pH meting geldt eigenlijk hetzelfde. Het gaat immers om de Molariteit van de oplossing, niet om de hoeveelheid ionen.

Dat Engelse verhaal slaat op een site waar je je meetgegevens van je titratie kan invoeren, als je te lui bent om zelf eventjes te rekenen.

Maar bij een buffer klopt dat nu juist niet.
Terwijl je verdunt, en/of OH^- toevoegt, geeft de buffer steeds meer H₃O⁺ af.

Je krijgt dus door je bepaling het idee dat het monster veel zuurder was, dan het in werkelijkheid onder normale omstandigheden is.

De grond geeft deze H+ buffer niet zomaar af. Daarom is de KCl methode.
http://www.agriton.nl/agriph.html

Het bepalen van de pH.

In de praktijk bestaan er twee methoden om de pH-waarden te bepalen. Te weten de pH-water (H20) en de pH-kaliumchlonde (KCl).

De pH-water wordt gemeten door water aan de grond toe te voegen. Met deze pH-water meten we de vrije H+ ionen, maar niet de H+ ionen, die gebonden zijn aan de klei- en humusdeeltjes.
De pH-kaliumchloride wordt gemeten door een oplossing van kaliumchloride aan de grond toe te voegen. Deze pH-kaliumchloride maakt de H+ ionen die aan de klei- en humusdeeltjes zitten wel los.

Tussen de beide methoden zit dus een verschil, die kan variëren van 0,3 tot 1,1 (gemiddeld 0,7) eenheden lagere pH-kaliumchloride dan die van de pH water.

Zoals ut bovenstaande reeds blijkt, Spelen de faktoren; kleimineralen (onderdeel van het % afslibbaar) en organische stof (moet humus worden!) een zeer belangrijke rol in de bodem.
Deze hebben namelijk de capaciteit om de H+ ionen te binden en vervolgens uit te wisselen. Dit staat in de bodemkunde bekend als de wet van de ionenwisseling.

ps misschien iemand bezig de zuigspanning electronisch te meten?

Op 18 mei 2010 17:36:26 schreef ElektronThomas:
[...]

Dat Engelse verhaal slaat op een site waar je je meetgegevens van je titratie kan invoeren, als je te lui bent om zelf eventjes te rekenen.

Komt eigenlijk uit ons project verslag, maar kan best zijn dat er een site is die dat voor je doet. Wij hebben hier een programma voor geschreven die automatisch stopte met titreren als er een kleur omslag was. Deden we met licht sensors..

De pH-kaliumchloride wordt gemeten door een oplossing van kaliumchloride aan de grond toe te voegen. Deze pH-kaliumchloride maakt de H+ ionen die aan de klei- en humusdeeltjes zitten wel los.

Hé, dat is wel apart. Hier maak je dus iets effectief zuurder door er een zoutoplossing aan toe te voegen.

Dus zelfs potgrond is nog hartstikke spanned voor een meettechnicus.

Op 19 mei 2010 09:31:53 schreef Frederick E. Terman:
Dus zelfs potgrond is nog hartstikke spanned voor een meettechnicus.

Dat klopt, fassinerend