Hallo
ik had enkele vraagjes over transformatoren. De transfo wordt secundair belast met een zuivere weerstand. Het is al enige tijd geleden dat ik de theorie van de transfo heb gezien, dus ik vroeg me af of onderstaande redenering klopt:
Allereerst hebben we de magnetiseringsstroom, die 90 naijlt op de aangelegde primaire spanning. De flux is in fase met deze stroom. De flux zorgt aan de secundaire zijde voor een geïnduceerde spanning. Door deze spanning gaat er een secundaire stroom lopen die, wegens de zuivere weerstand, in fase is met de secundaire spanning.
Tot hier ben ik relatief zeker van mijn stuk, maar dan heb ik het probleem dat het vermogen in de secundaire kring volledig actief is (want in fase) en in de primaire kring volledig reactief is. Dit kan volgens mij niet. Juist? Dus ik kwam ik op volgende redenering:
Door de secundaire stroom zal het magnetisch veld worden tegengewerkt via de secundaire spoel. De flux wenst echter constant te blijven (want ik herinner mij uit de theorie dat de grootte van flux recht evenredig is met de aangelegde primaire spanning en frequentie, en aangezien die niet veranderd, is de flux constant). Daarom wordt een grotere primaire stroom getrokken, die nu wel ongeveer in fase is met de primaire stroom.
Deze extra primaire stroom, samen met de magnetisering stroom, zijn wel redelijk in fase met de primaire spanning. Hierdoor bekom je ook het actieve vermogen aan de primaire kant die aan de secundaire kant wordt verbruikt.
Als je dit zou voorstellen in een vectordiagram, dan staan bijvoorbeeld de primaire en secundaire spanning naar boven. De extra primaire stroom door de belasting staat ook naar boven gericht. De magnetiseringsstroom en de flux staan onder 90° (naijlend) tov deze vectoren.
Klop dit een beetje? Of zit ik er compleet naast?
Kan het trouwens zijn dat er toch nog een kleine faseverschuiving optreed aan de secundaire kant tussen de spanning en stroom ondanks de zuivere ohmse belasting? En dit door de secundaire spoel?
En dan nog een laatste vraagje: wat is de invloed op de faseverschuiving en de vorm van de primaire en secundaire spanning/stroom als het het geheel voedt met een fase-aangesneden sinusspanning? Bijvoorbeeld iets van deze vorm:
|\
| \
| \
----| \-------| /-----
| /
| /
|/Volgens mij zal dit weinig verandering teweeg brengen. Althans in belaste toestand. Juist? Of is dit echter afhankelijk van de grootte van de belasting?
Alvast bedankt!
Je redenering zit goed in elkaar. De secundaire stroom is in fase met de secundaire spanning. De secundaire stroom loopt tegengesteld aan de primaire stroom, en wil dus de flux verminderen. Om dit te compenseren zal de primaire stroom toenemen totdat de flux weer praktisch gelijk is.
De primaire stroom kun je dus ontbinden in twee componenten: de ene is in tegenfase met de secundaire stroom, de andere component is de magnetiseringsstroom, die een fasehoek van 90 graden maakt.
Naarmate de belasting toeneemt kun je de magnetiseringsstroom steeds meer verwaarlozen t.o.v. de totale stroom.
En dan nog een laatste vraagje: wat is de invloed op de faseverschuiving en de vorm van de primaire en secundaire spanning/stroom als het het geheel voedt met een fase-aangesneden sinusspanning? Bijvoorbeeld iets van deze vorm:
|\ | \ | \ ----| \-------| /----- | / | / |/Volgens mij zal dit weinig verandering teweeg brengen. Althans in belaste toestand. Juist? Of is dit echter afhankelijk van de grootte van de belasting?
De magnetisatiestroom is voor Fourier.
Er kan een frequentie van nul Hz tussen zitten. Door deze nul Hz component kan een grote magnetisatiestroom ontstaan.
De stroom door de secundaire weerstand wordt voor de hogere frequenties sterk beïnvloed door de parasitaire inducties aan de primaire en secundaire kant van de transformator. Zie vervangingsschema transformator.