vraagje over parallelschakelingen

Hum. Wat denk je zelf, de situatie bij je thuis in gedachten ?

In theorie zakt de spanning op het net iets omdat de inwendige weerstand > 0 is, maar in de praktijk is dit volstrekt te verwaarlozen.

Als je één of meerdere lampen losdraait, stijgt de spanning lichtjes over de parallelschakeling van de overige lampen. Dit effect is bij een goede bedrading nauwelijks of niet merkbaar.

Voila dat zei ik haar ook de hele tijd,maar ze bleef me zeggen dat de stroom verdeelt werd over de lampen(zoals in serie) en ze zei "zoek het eens op en vraag het na" hehe leerkracht die geen gelijk krijgt,wordt lache:D

Op 23 februari 2006 23:55:19 schreef Wim P.:
.....
Dit effect is bij een goede bedrading nauwelijks of niet merkbaar.

Het word pas merkbaar als je een verwarming o.i.d van een paar KW gaat gebruiken.

Nu ben je zelf ook verkeerd, Spudgun.
De stroom verdeelt niet in een serieschakeling.

Op 23 februari 2006 23:51:21 schreef Spudgun:
als met een paar 220v lampen parallel schakelt en dan laat branden,en je draait 1 lamp los,gaan de andere lampen dan feller branden of niet?

Groet

Het antwoord zit zelfs vervat in je vraag: alle lampen parallel op 220V, gaan ze dan feller branden als er 1 uitgedraaid wordt: neen want de rest blijft gewoon op 220V doorgaan (dus met dezelfde sterkte)

Anders wordt het als je de boel op een stroombron aansluit en niet op een stabiele 220V (en dat zal ze misschien bedoelen), dan wordt de beschikbare stroom wel vertakt, naargelang de weerstandsverhoudingen van de parallelweerstanden.

- - big bang - -

zeg tegen die leerkracht dat free_electrom hem of haar eens persoonlijk zal kunnen uitlachen...

en dat is een fysica leraar ? ik denk dat ie teveel valversnellings proeven gedaan heeft met kanonskogels en er zelf onder gaan staan is ...

Op 24 februari 2006 00:21:39 schreef big bang:
[...]

Het antwoord zit zelfs vervat in je vraag: alle lampen parallel op 220V, gaan ze dan feller branden als er 1 uitgedraaid wordt: neen want de rest blijft gewoon op 220V doorgaan (dus met dezelfde sterkte)

Anders wordt het als je de boel op een stroombron aansluit en niet op een stabiele 220V (en dat zal ze misschien bedoelen), dan wordt de beschikbare stroom wel vertakt, naargelang de weerstandsverhoudingen van de parallelweerstanden.

- - big bang - -

Een aggregaat of een scheidingstrafo zal maar een beperkte stroom kunnen leveren. Beneden het gespecificeerde vermogen zal het zich gedragen als een spanningsbron, daarboven gaat het steeds meer als een stroombron gedragen.

Als ze op de school hun experimenten via een scheidingstrafo doen zou dat wel eens een verschijnsel kunnen zijn dat optreed tijdens de praktica.

Op 23 februari 2006 23:51:21 schreef Spudgun:
Hallo iedereen ik heb gisten een discussie gehad met mijn lerares fysica, [...]

Moet ik nog meer zeggen?

ghehe

leraren....

Het is waarschijnlijk theoretische fysica...

Op 23 februari 2006 23:53:39 schreef Aart:
Hum. Wat denk je zelf, de situatie bij je thuis in gedachten ?
In theorie zakt de spanning op het net iets omdat de inwendige weerstand > 0 is, maar in de praktijk is dit volstrekt te verwaarlozen.

Op 23 februari 2006 23:55:19 schreef Wim P.:
Als je één of meerdere lampen losdraait, stijgt de spanning lichtjes over de parallelschakeling van de overige lampen. Dit effect is bij een goede bedrading nauwelijks of niet merkbaar.

Zolang de spanningsbron de gepaste stroom kan leveren zal de spanning niets veranderen. Enkel het totale stroomverbruik van de gehele parallel kring zal dalen.
Verglijk het met een labvoeding. Zolang de voeding de gevraagde stroom kan leveren zal de inganspanning stabiel blijven. Eénmaal men teveel stroom vraagt zal de spanning gaan dalen.
Tenzij er mij iemand die theoretische spanningsdaling kan uitleggen?
Mogelijk de vraag verkeerd begrepen.....?

Op 24 februari 2006 11:25:01 schreef Fozzie:
[...]
[...]
Zolang de spanningsbron de gepaste stroom kan leveren zal de spanning niets veranderen. Enkel het totale stroomverbruik van de gehele parallel kring zal dalen.
Verglijk het met een labvoeding. Zolang de voeding de gevraagde stroom kan leveren zal de inganspanning stabiel blijven. Eénmaal men teveel stroom vraagt zal de spanning gaan dalen.
Tenzij er mij iemand die theoretische spanningsdaling kan uitleggen?
Mogelijk de vraag verkeerd begrepen.....?

Zoals al eerder gezegd, de bedrading heeft een bepaalde weerstand. Als je er een lamp uit draait, zal de stroom door de weerstand dalen, en de spanning over de weerstand dus ook, de rest van de lampen zullen dus meer spanning hebben, en feller branden. Normaal gesproken niet merkbaar, maar toch...

nouja, wij hebben hier op de universiteit groot aantal zeer intelligente profs rondlopen, maar zo nu en dan zit er ook eentje tussen dat je je ook ff achter je oor krabt.
en toevallig precies een vrouw
Ze snapte bijvoorbeeld niet dat als je een kogel onder 45 graden afschiet dat ie het verste komt, en dat je een punt dichterbij wilt raken je op twee manieren kan schieten, hoog of laag.
Op het schriftelijk examen begon ze ook dat vooral één vraag heel lastig was. Ik had m in 5 minuten, een andere vraag was veel lastiger, maarja, die bleek uitgewerkt te staan in de cursus, maar dat was ik al lang weer vergeten...
Op het middelbaar ook al precies dezelfde ervaring opgedaan bij wiskunde en natuurkunde.

Op 24 februari 2006 11:30:45 schreef Wouter Sijm:
[...]
Zoals al eerder gezegd, de bedrading heeft een bepaalde weerstand. Als je er een lamp uit draait, zal de stroom door de weerstand dalen, en de spanning over de weerstand dus ook, de rest van de lampen zullen dus meer spanning hebben, en feller branden. Normaal gesproken niet merkbaar, maar toch...

Hier klopt toch iets niet,..Al hebben de draden een weerstand van enkele honderden of duizenden ohm.
Dit zal enkel de aangesloten lamp minder fel doen branden. Draait men deze lamp los, dan heeft dit geen enkele invloed op de andere parallele aangesloten belastingen.

Stel je zet 2 lampen parallel op een spanningsbron van 100V.
Lamp1 wordt aangesloten met een stukje draad van 1m.
lamp2 wordt daar // opgezet met een stuk draad van een paar kilometer (om een voorbeeld duidelijk te maken).
Logisch dat er een grotere spanningsval over de draden van lamp2 staat dan over de draden van lamp1.
Dus zal lamp2 hier in dit geval minder fel branden dan lamp1.
Stel dat we lamp2 losdraaien: Dit zal geen enkele invloed geven op het branden van lamp1.
Stel dat we lamp1 losdraaien: Dit zal ook geen enkele invloed geven op lamp2.
Ik denk toch dat de discussie draait over parallel geschakelde belastingen op een bronspanning.
Om nog eens te herhalen. Zolang de bronspanning de stroom kan leveren, mag men daar belastingen // op zetten zoveel men wil, zonder dat de voedingspanning maar één mV zal dalen.

Het wordt pas een probleem indien de bron de stroom niet kan leveren voor de twee lampen doen te branden op deze 100V.
Stel dat deze lampen meer stroom vragen dan de bron kan leveren, dan zal hier in dit geval de bron zakken naar bijv 80V om deze lampen van stroom te voorzien. Draaien we dan een lamp los, en de bron kan genoeg stroom leveren om de andere lamp doen te branden, dan zal de bron terug naar 100V gaan, dan pas kan men spreken van een spanningsstijging op de andere lamp.

Op 24 februari 2006 11:25:01 schreef Fozzie:
Hier klopt toch iets niet,..Al hebben de draden een weerstand van enkele honderden of duizenden ohm.
Dit zal enkel de aangesloten lamp minder fel doen branden. Draait men deze lamp los, dan heeft dit geen enkele invloed op de andere parallele aangesloten belastingen.

Ik veronderstel dat je ook wel weet dat de weerstand van dat gedeelte van de bedrading bedoeld wordt dat gemeenschappelijk is voor alle lampen. Het gaat hier over lampen die op 220 volt (netspanning dus) branden. In de praktijk is het onmogelijk om elke lamp met afzonderlijke draden rechtstreeks op de klemmen van de bron aan te sluiten.

Zolang de spanningsbron de gepaste stroom kan leveren zal de spanning niets veranderen. Enkel het totale stroomverbruik van de gehele parallel kring zal dalen.
Verglijk het met een labvoeding. Zolang de voeding de gevraagde stroom kan leveren zal de inganspanning stabiel blijven.

Om nog eens te herhalen. Zolang de bronspanning de stroom kan leveren, mag men daar belastingen // op zetten zoveel men wil, zonder dat de voedingspanning maar één mV zal dalen.

De inwendige weerstand van een bron is nooit gelijk aan nul ohm en ook de spanning van een gestabiliseerde labvoeding zal heus wel meer dan één mV dalen bij belasting.

Allez, allez, ik denk dat deze thread een beetje aan het ontsporen is en dat spudgun zelfs schrik gekregen heeft om nog te reageren.

Misversta me niet, de bovenstaande uitleg over inwendige weerstanden van bronnen en bekabeling is allemaal zeer juist en correct. Maar let wel dat die jongen door de bomen het bos nog wel ziet.

Als we ons beperken tot de afmetingen van een klaslokaal dus draden van een paar meter, een aantal lampen nemen van normaal vermogen en dit alles aansluiten op een normaal 230V lichtnet dan gaat er geen zichtbaar verschil in helderheid optreden bij brandende lampen als er een andere uitgaat.
Simpel.

Een neem nu een rol 1.5mm² van 100m( dus 50m dubbelzijdig)
die heeft een weerstand van ongeveer 1 ohm. Dat kan je zelfs op deze site onder artikelen/koperdraad opzoeken (Jeroen Boere merci daarvoor).
Neem nu 5 lampen van 230W (om gemakkelijk te rekenen), gezamelijke stroom is dus 5A, O.K.? (elke lamp 1A)
Draai er 1 uit en uw totaalstroom zakt van 5A naar 4A.
De spanningsval over uw leiding gaat bijgevolg van 5V naar 4V.
1V naar beneden op een netspanning van 230V, allez, wie gaat dat nu zien? Op het net resideren veel pieken en dalen en rommel die nogal wat meer omvatten dan 1V.

- - big bang - -

Op 24 februari 2006 20:00:58 schreef big bang:
Allez, allez, ik denk dat deze thread een beetje aan het ontsporen is en dat spudgun zelfs schrik gekregen heeft om nog te reageren.........
1V naar beneden op een netspanning van 230V, allez, wie gaat dat nu zien? Op het net resideren veel pieken en dalen en rommel die nogal wat meer omvatten dan 1V.

Misschien heb je niet goed gelezen, maar er is niemand die beweert dat dit wel zichtbaar zou zijn.

Op 23 februari 2006 23:53:39 schreef Aart:
In theorie zakt de spanning op het net iets omdat de inwendige weerstand > 0 is, maar in de praktijk is dit volstrekt te verwaarlozen.

Op 23 februari 2006 23:55:19 schreef Wim P.:
Als je één of meerdere lampen losdraait, stijgt de spanning lichtjes over de parallelschakeling van de overige lampen. Dit effect is bij een goede bedrading nauwelijks of niet merkbaar.

Op 24 februari 2006 11:30:45 schreef Wouter Sijm:
Normaal gesproken niet merkbaar, maar toch...

En voor wat het het ontsporen van deze thread betreft gaat de discussie dus niet over het al dan niet zichtbaar zijn van de theoretische spanningsdaling, maar het gaat erover dat deze minieme spanningsdaling door 'Fozzie' ten onrechte betwist wordt, terwijl jij zelf zegt:

Misversta me niet, de bovenstaande uitleg over inwendige weerstanden van bronnen en bekabeling is allemaal zeer juist en correct. Maar let wel dat die jongen door de bomen het bos nog wel ziet.

Dat de jongen door de bomen het bos niet meer ziet zou kunnen, maar volgens mij heb jij er ook aan bijgedragen:

Anders wordt het als je de boel op een stroombron aansluit en niet op een stabiele 220V (en dat zal ze misschien bedoelen), dan wordt de beschikbare stroom wel vertakt, naargelang de weerstandsverhoudingen van de parallelweerstanden.

Eerlijk gezegd betwijfel ik dat iemand die het verschil kent tussen een spanningsbron en een stroombron deze vraag over een // schakeling met lampen zou gesteld hebben.

Was het geen geen schreeuw om aandacht van die lerares ?
Bedoelde ze niet wat anders ?

Je moet echt met haar gaan praten !

Kon ze niet meer logisch denken door al het vergaderen en de vele vrije dagen.

Of boor ik nu meer een maatschappelijk probleem aan.

De groeten, en een prettig weekend allen.

Beste X3,

Op 25 februari 2006 11:50:41 schreef X3:
Misschien heb je niet goed gelezen, maar er is niemand die beweert dat dit wel zichtbaar zou zijn.

Mis, ik lees het volgende:

Op 24 februari 2006 11:30:45 schreef Wouter Sijm:
... de rest van de lampen zullen dus meer spanning hebben, en feller branden. Normaal gesproken niet merkbaar, maar toch...

Uw quote:

Op 24 februari 2006 11:30:45 schreef Wouter Sijm:
Normaal gesproken niet merkbaar, maar toch...

is dus wel een beetje uit de context getrokken.

Op 25 februari 2006 11:50:41 schreef X3:
Dat de jongen door de bomen het bos niet meer ziet zou kunnen, maar volgens mij heb jij er ook aan bijgedragen:
[...]

Mijn oprechte excuses als dat het geval moest zijn, ik was enkel van plan hem van een korte en correcte uitleg te voorzien. En bovendien denk ik dat het zelfs geen slecht voorbeeld was om eens een spanningsbron én een stroombron erbij te betrekken, omdat deze 2 nogal weleens verwisseld worden zonder het te weten hoe het nu juist zit.
Er is trouwens in de oorspronkelijke post geen duidelijkheid waarop er wordt aangesloten (of anders heb ik weer niet goed gekeken): ...als je een paar 220V lampen // schakelt en laat branden... Waarop?
In scholen zullen ze wel proeven doen met spanningsbronnen én stroombronnen zeker?

- - big bang - -

Op 25 februari 2006 11:50:41 schreef X3:
het gaat erover dat deze minieme spanningsdaling door 'Fozzie' ten onrechte betwist wordt

Het wordt idd betwist door mij, of ik dit nu onterecht doe....daar dient toch een discussie voor?

Dus zal een spanningsbron waar een belasting op aangesloten is,(miniem) gaan dalen of stijgen bij het veranderen (meer of minder) van de belasting. Zelfs indien de spanningsbron geen enkele moeite heeft om de gepaste stroom te leveren. En dit zou grotendeels te maken hebben met de inwendige weerstand van een niet-ideale spanningsbron? De theorie ligt al een tijdje achter mij. Kan iemand dit eens nader toelichten?

Op 24 februari 2006 11:14:30 schreef LaStei:
Het is waarschijnlijk theoretische fysica...

Theoretische fysica heeft niks te maken met 100% geidealiseerd, enkel met het fysisch omschrijven van de fenomenen

Een spoel met een weerstand in serie is nog steeds een theoretisch model enkel uitgebreidt om meer te voldoen aan praktische verschijnselen.

Neem bvb de wetten van thevenin, die zijn ook puur theoretisch en die zeggen dat je ieder resitief netwerk kan vervangen door een ideale spanningsbron met een uitgangsweerstand. (jaja lukt voor complexe impedanties ook)

[Bericht gewijzigd door Evilest Aedolon op zaterdag 25 februari 2006 19:10:15 ]

Op 25 februari 2006 16:12:56 schreef big bang:
[...] is dus wel een beetje uit de context getrokken.

Hoezo uit zijn context getrokken?
Waar het om gaat is toch dat Wouter Sijm zegt dat het feller branden van de lampen normaal niet zichtbaar is.
Hoe zou ik dat uit zijn context kunnen halen?

Merkwaardige logica heb jij trouwens:

Ik heb er dus op gewezen dat niemand beweert dat het feller branden van de lampen zichtbaar zou zijn.

Jij antwoordt dat dit 'mis' is en als bewijs citeer je iemand die zegt dat het feller branden van de lampen 'normaal niet zichtbaar' is.

Indien mijn bewering niet klopt, zou je volgens mij iemand moeten quoten die juist wel beweert dat het feller branden van de lampen zichtbaar is.

@ Fozzie

De stroom die de spanningsbron levert moet ook door de bron, en vermits de materialen waaruit de spannings bron gemaakt is een (kleine) weerstand hebben ontstaat er over deze weerstand een (meestal miniem) spanningsverlies dat je moet aftrekken van de spanning van de ideale spanningsbron.

Het equivalente schema van een 'real life' spanningsbron is een ideale spanningsbron met een (kleine)weerstand in serie.