Een Morbide vraag

Ik kan mezelf herkennen in je gedachten gang.
Toch maak ik me geen illusies over wat er gaat gebeuren met de meerdere kubieke meters aan nagelaten hobby spullen.
Waarschijnlijk besluit mijn dochter dat aan een opkoper of de kliko over te laten.
Het alternatief is een groot aantal geïnteresseerden te woord te moeten staan over iets waar ze zelf geen verstand van heeft.
En ik geef haar geen ongelijk.
Voor wat die 1N4007 betreft, wie heeft die niet inmiddels al in overvloed, dan scheep je de volgende nabestaande in rij met een nog groter probleem op

Dat is niet alleen een probleem voor elektronici.
Dezelfde vraag werd mij een paar jaren geleden gesteld door een bevriende, bejaarde (86j) amateur boekbinder.
Hij heeft zeer dure messen, vergulde letters enz... en vroeg wat ik ermee kon doen als hij er niet meer was ...en ik zei niks.
Hij keek mij raar aan en toen ik hem uitlegde dat zijn enige zoon alles ging erven en ik daar niets meer te zoeken had.
De relatie met de zoon is om het zacht te zeggen, niet zo goed en ook dat hij en ik niet de minste benul hadden van wat je er allemaal mee kon doen.

Toen zei ik hem dat hij het beter weg kon doen terwijl hij nog leefde, want er bestaat een grote kans dat veel dingen in de container zullen belanden samen met al zijn andere oude spullen.

Vandaag de dag is er nog niks weg, kan het niet over zijn hart krijgen.
Er rest hem nog een testament te maken om al zijn spullen aan iemand of zijn boekbindersclub te schenken, maar niet aan mij want ik zou echt niet weten wat ermee gedaan en als je nog erfenisrechten moet betalen dan... laat de miserie maar aan een ander.

Persoonlijk heb ik dat probleem niet, één van de zonen is op de hoogte van elektronica en moet alles maar verkopen of weggeven naar goeddunken.

je zou het inderdaad in je testament kunnen regelen, beschrijven dat je nabestaande het kunnen (moeten) aanbieden op b.v. circuits online. wellicht wil hier dan iemand het uitzoeken en verkopen tegen een bepaald percentage van de opbrengst.
ik weet niet hoe hetdan zit met de erfbelasting.

Er zijn misschien, of zelfs waarschijnlijk, nog meer zaken om je zorgen over te maken mocht je - liefst vér - in de toekomst overlijden.

Uit ervaring weet ik hoe moeilijk het is als iemand is overleden en de nabestaanden moeten in alle kasten gaan zoeken naar lopende verzekeringspolissen, bankrekeningen enz. Abonnementen zijn vaak nog moeilijker; maanden later komen er ineens rekeningen van instanties die tot dan toe onbekend waren.

Al jaren geleden heb ik een lijstje gemaakt met abonnementen, verzekeringen, bankrekeningen, waar bepaalde spullen zijn opgeborgen en nog meer van die zaken die je zelf zonder erover na te denken afhandelt maar waar anderen vermoedelijk niet van weten. Eens in de zoveel jaar actualiseer ik die lijst.
Deze week nog aangevuld met een euthanasieverzoek, de standaardformulieren van de NVVE.

Op dat lijstje heb ik ook een paar adressen genoemd waar de meuk van mijn hobby's eventueel naartoe kan worden gebracht, of in elk geval contact mee kan worden opgenomen.
Of de nabestaanden daar zin in hebben moeten ze zelf bepalen. Ik heb er geen belang bij. Ze mogen ook alles naar het stort brengen. Een huurhuis snel leeg opleveren is al lastig genoeg.

@Skysoft,
Zo morbide is die vraag eigenlijk niet.
25 jaar geleden werd de zelfde opmerking gemaakt in het blad Electron.
Wat te doen met de zend\ontvang en meetapparatuur en onderdelen na mijn overlijden.
Gewoon ff een briefje schrijven of een testament opmaken.

Inderdaad gewoon in je testament zetten dat de hele bende naar CO mag.
Er van uitgaande dat CO over 59 jaar of meer nog online is.

Een codicil, en een testament nog meer, is een verplichting die je oplegt aan de nabestaanden. Wil je die daarmee belasten? Ik niet.
Ik geef ze een paar adressen waarmee ze contact kunnen opnemen, maar dat hoeven ze niet te doen als ze er geen zin in hebben.

Inderdaad gewoon in je testament zetten dat de hele bende naar CO mag

Doe ik, en dat mijn kinderen niets weg mogen gooien en dat de weerstanden en condensatoren PER STUK verkocht moeten worden

Op 3 juni 2017 19:13:03 schreef pa3gws:
Inderdaad gewoon in je testament zetten dat de hele bende naar CO mag.
Er van uitgaande dat CO over 59 jaar of meer nog online is.

@pa3gws,
Over 59 jaar ben je 115.
Ik gun het je wel maar of je het gaat halen?

Deze problematiek speelt ook bij modelspoorhobbyisten, bij boeken en postzegelverzamelaars. Eigenlijk bij iedere verzamelaar. Schilderijen blijken nog wel een beetje waardevast te zijn, en in 't geval de erfenis van de overledene niet snel te verkopen is, kan je 't nog bij jezelf aan de muur hangen.

Een testament alleen voor hobbyspullen schiet zijn doel wat voorbij. Een handgeschreven brief is ook rechtsgeldig. En een briefje in welke vorm dan ook in je map met de belangrijkste papieren helpt de familie in ieder geval opweg.

Hobbyclubs, repaircafe, kringloop, tegenwoordig is een markplaats bericht zo gezet. Ik zou me er geen zorgen over maken.

Zelfs zouden je expirimenten miljoenen waard zijn, dan heeft het toch ook wat moois als dat gewoon verdwijnt in de kliko. Je wil niet weten hoeveel met geld gevulde matrassen naar de vuilovens gaan.. idem met dure kunst of sieraden.. dust to dust...

grappig, ik heb daar ook weleens aan gedacht, de nog steeds groeiende onderdelen verzameling die ergens heen gaat ( wrs in de kliko heb ik het vermoeden, gezien de familie daar geen verstand van heeft ), maar ook hoe men de installatie hier in huis weer in originele toestand krijgt

[Bericht gewijzigd door testman op zondag 4 juni 2017 09:48:12 (23%)]

Op 3 juni 2017 19:56:20 schreef Hubie:
[...]

@pa3gws,
Over 59 jaar ben je 115.
Ik gun het je wel maar of je het gaat halen?

Mag 119 ook ?
Maar ik doelde meer op Skysoft die geeft aan dat hij 41 is.

Het is jullie beiden gegund om die leeftijd te bereiken.

Ik heb in mijn testament geregeld dat mijn spullen naar 2 jonge CO vrienden gaan.

Het ,,probleem" ( voor zover je daarvan kunt spreken) doet zich hier waarschijnlijk ook voor,
Beide zonen zijn absoluut niet in beeld voor de ,,hobby-opvolging; de ene is computernerd en de ander medisch soecialist.
Mijn goede vrouw kan veel, wil veel maar niet met meetinstrumenten, zenders , soldeerbouten of wat dies meer zij.
Kortom , als ik omval, staat er een compleet hobbyhok ,,in afwachting van".
De container is een mogelijkheid maar in mijn visie wel een noodoplossing.

De methode ,,Deurze" zou kunnen maar voordat alles weg is zijn we jaren verder en dat wil ik mijn potentiele weduwe niet aandoen.

Een andere mogelijkheid is de gehele bende in kavels te verdelen en deze bij opbod te verkopen. In elke kavel een aantrekkelijk meetinstrument, een paar stukken gereedschap, en een stevige hoeveelheid onderdelen. Nu nog een betrouwbare samensteller en afslager ( denk bv aan schimanski, tidak en zo kan ik nog wel een tiental collegae opnoemen. )
Nu nog ergens vastleggen en mijn nabestaanden of de executeur-testamentair kunnen gerustgesteld mijn einde tegemoet zien; olé en zodoende.

Een oude alleenstaande dame uit mijn straat woonde in een kraaknette woning vol mooie meubeltjes die ze elke week boende.
Toen ze na een val niet meer zelfstandig kon wonen werd er een bewindvoerder aangesteld door het gerecht. Die was toevallig ook mede eigenaar van een tweedehandszaak. Toen zeker was dat het vrouwtje niet meer zou terugkeren naar haar woning werd ze in een rusthuis opgenomen. De bewindvoerder haalde daarop haar woning leeg.
Wat verkoopbaar was werd eerst weggehaald en vervolgens werd de rest door het raam gegooid. Dat soort inboedel is niet meer verkoopbaar aan de nieuwe generatie. Niemand durfde haar dat te vertellen. Ze was zo zuinig op haar spulletjes.Ik bedoel dat we vaak een overdreven waarde toekennen aan onze oude spullen terwijl een ander het maar afval vindt.

En een servies, glazen , een schilderij is iets wat iedereen kan gebruiken. Met oude techniek hebben héél wat minder mensen voeling.

Ik heb ook mijn hele leven rommel bijgehouden. Er is een tijd geweest dat er vier ktv's in mijn slaapkamer stonden. Gewoon uit plaatsgebrek.

Op mijn dertiende bezocht ik vaak een grote schroothandelaar in de buurt waar zelfs oude vliegtuigen uit de oorlog lagen op het terrein. Hij had zelfs een grote hangar met legerdump. Het paradijs.
Toen heb ik daar een virus opgelopen waar ik nooit meer van genezen ben.

Ondertussen heb ik in 50 jaar tijd zowat alles gespaard wat ooit nog bruikbaar zou kunnen zijn. Dat gaat van kabels tot oude radio's meetinstrumenten, en heel heel veel onderdelen. En vijsjes en moertjes van afbraak...
Ik vond altijd als je wat in je vrije tijd repareerde dat je voorraad moest hebben, want op zondag is de winkel dicht. Al wat ik daarmee verdiende, herbelegde ik in elektronica. Maar meestal waren het toch gratis vriendendiensten.
Nu ben ik op een leeftijd gekomen dat ik me afvraag of ik echt ooit nog die 250 BC547's zal opgebruiken...of wat in die andere 1000 schuifjes zit. Anno 2017 is elektronica een zwart verfstipje op een kunststof plaatje.

Ik moet dus ook dringend eens opruimen voordat men het voor mij doet.
Ik heb 2 fluke 83 en een 87 , waarom zou ik nog vier analoge universele metertjes bijhouden? Of duizend radiobuizen?
Of die mooie tektronix scopen die nieuw een auto gekost hebben? Met wel honderd knopjes op. Probleem is net zoals met die meubeltjes van buurvrouw: mooi spul maar niemand wil het nog, zelfs vaak nog niet gratis.

Tis pure nostalgie. Net als mijn grote stripverzameling. Die oude strips zijn vaak duur als je ze moet kopen, maar andersom? niemand wil er iets voor geven. En de kinderen smaken de helden uit onze tijd niet meer. En na 50 jaar stinken ze idd vermuft.

Maar wat hebben we te klagen? Actief bezig zijn is een zegen op zich. Ik zou niet als mijn vader willen worden. De krant lezen en dan de rest van de morgen door het raam staren. Komt de postbode nog? Zou hij iets mee hebben? Een check of een rekening, of publiciteit???

Mooi gezegd - zo is het maar net - , en met een positieve noot aan het einde ook nog. Ik heb dit met plezier gelezen, @GD.

Mocht je iemand als erfgenaam voor je spulletjes weten, zoveel te beter, maar dat is niet vanzelfsprekend.
Wat we wel kunnen doen om het de omgeving gemakkelijk te maken, is duidelijk maken dat de verzameling alleen maar waard is wat de gek ervoor geeft, en dat het heus niet erg is als het weggegooid moet worden.
Zelf heb je daar dan toch geen last meer van, en het spaart extra hartzeer voor de anderen. En inderdaad, je hebt er toch je plezier van gehad? Mooi toch!

Ik ben zelf zo nu en dan uit verschillenden hoofde betrokken bij inkrimpen, opruimen en herbestemmen. Opzich werkt het redelijk goed om de spullen door een CO'er of andere kenner te laten opruimen. Iemand met wat kennis van de materialen en van de verzamelwereld kan het onderscheid tussen NVHR-beurs, CO-donatie, museum, eigen collectie, collectie van contacten, marktplaats, metaalhandel, etc. best maken. Op dit moment doe ik dat soort dingen alleen in speciale gevallen omdat je wel altijd wat bufferruimte en tijd nodig hebt om het goed te doen en die me even ontbreken - de prioriteit is nu eerst eigen spulletjes inkrimpen. Toch vind ik het leuk werk waar je ook eer van hebt.

een ander probleem heeft het ook .
ik heb vorig jaar bij een overleden radio amateur en tevens beste vriend de boel enigszins moeten opruimen om bepaalde ruimte`s wat meer toegankelijk te maken voor zijn vrouw .
ik moet zeggen dat het me een zeer oncomfortabel en raar gevoel gaf toen ik die spullen waar hij altijd mee bezig was in de container gooide .
die zooi was waardeloos, niet werkend , half gesloopt , maar toch ...het was zijn ding / spullen .

nu is dit jaar weer een vriend en tevens radio amateur overleden , en ik verwacht dat ik opnieuw gevraagd word de boel te ruimen , ik moet zeggen dat ik daar weinig zin aan heb .

aan de andere kant als ik niet mee help , verdwijnen er misschien kostbare icom zenders in de container omdat ze niet weten wat de waarde er van is, en dat zou ook zonde zijn

Ik ben zelf geen verzamelaar, integendeel iedere week de dag voor de vuilniswagen langskomt doe ik eens een toertje in huis en vraag ik mij af wat ik nu nog eens kan weggooien.

Kan misschien een tip zijn voor de verzamelaars: doe bij leven regelmatig een selectie van wat je hebt en gooi weg wat je denkt niet meer nodig te hebben ipv 'ooit wel eens grote schoonmaak te houden'.
op die manier zullen je nakomers misschien ook wat kritischer nadenken over wat wel blijft staan want dan heb je niet de reputatie van: 'die sleepte alles mee naar huis wat hij tegenkwam en dan blijft het liggen'.

Waarmee ik niet wil zeggen dat verzamelen geen waarde heeft, zeker niet. Maar als je zelf al streng selecteert dan zien je omstaanders dit ook wel en zullen ze de waarde van je verzameling hoger inschatten.

Dure apparaten kan je bij je lijstje met bankrekeningen of zo bijschrijven.

Hallo Skysoft,

Je vraag is geen morbide vraag, maar een vraag die alles met je leven te maken heeft. Inmiddels ben ik de 60 gepasseerd en wat mij opvalt is dat er steeds meer mensen om je heen wegvallen; oude mensen maar ook jonge mensen. Wij als mensen kennen waarde aan voorwerpen toe, maar als je een paar gebeurtenissen meemaakt in je leven die je ziel kerven, dan kom je er ook achter dat er dingen zijn die veel meer waarde hebben. Goede relaties met je omgeving enz. Waarde aan voorwerpen wordt dan relatief. Ik geef net zo makkelijk iets weg als een ander het gebruiken kan en het bij mij ergens ligt te verstoffen. Hoe je in het leven staat beoordeeld een ander wel. De indruk die je achterlaat zegt iets over jou als persoon, alleen zal ik het niet weten als ik de pijp uit ben. Ook ik ben er niet aan ontkomen om de huisraad en verzamelingen van overleden mensen op te ruimen. Het vertelt je soms nog het een en ander over deze mens en dan neem je ook daar afscheid van. Soms met gemengde gevoelens, een lach of een traan.

De groep die Deurne en Helenaveen organiseert zou dit ook voor anderen kunnen doen. Hier is een net zo grote hal aanwezig (6 x 24 meter met hoge rekken en nog een van 5 x 6 meter). In mijn geval komt dan gegarandeerd een opkoper die alleen de rekken en wat metalen ziet en 100 euro biedt. Maar als je weet wat er ligt aan echte waarde wordt je akelig.

Maar: het is pas wat waard als je het echt kunt verkopen! Ik heb een hele stapel obsolete NXP processoren in de 80C552 reeks waar nog steeds handel in is. De voorraden elders beginnen op te raken, ik kom vanzelf aan de beurt. Is het nu wat waard? Ja, wel wat maar je wordt er echt niet rijk van. Maar is het later wat waard? Als er vraag is, ja , heel veel, een heel mooie nieuwe auto. Als er geen vraag is ook weer bijna niks, meer op het niveau van een Toyota Starsletje uit 1995. Het is en blijft een gok (die vaak slecht uitpakt maar de goede tussendoor maken alles goed).

Ik doe dus ook wat handel. Maar hobby-hoeveelheden kun je alleen aan hobbyisten kwijt.

Wie organiseert Deuren/Liessel en Helenaveen? Misschien interesse een lijst aan te leggen voor anderen als een soort verzekering voor de nabestaanden zodat het tenminste niet naar een verschrottende opkoper (die ook niet beter weet) gaat?

Dus een hulp bij waardebepaling en bij verkoop?

Dat lijkt me voor velen hier een goede zaak.

Op 4 juni 2017 11:19:15 schreef evelo:
Ik ben zelf geen verzamelaar, integendeel iedere week de dag voor de vuilniswagen langskomt doe ik eens een toertje in huis en vraag ik mij af wat ik nu nog eens kan weggooien.

Wel eens van een kringloopwinkel gehoord?
Weggooien=vernietigen, weggeven bijv. aan een kringloopwinkel dient 3 goede goede doelen.

1. Je bent van je spullen af.
2. Het wordt door een ander weer gebruikt.
3. Met de opbrengst worden maatschappelijk goede doelen gesteund.

Bovenstaande gaat natuurlijk hoofdzakelijk over huisraad.

Misschien een idee om een CO kringloopwinkel te starten?