Kijktip "Last breath" met interessante leestip voor elektronische liefhebbers

Ik vind het heel raar dat ze bij een dergelijke operatie afhankelijk zijn van een stuk elektronica op het schip; het lijkt me niet zo moeilijk om die slangen en kabels zodanig op de duikersbel aan te sluiten dat ze zonder schade losgekoppeld worden als het schip er te hard aan trekt, eventueel via een boei aan het oppervlak, zodat het ook weer opnieuw aangesloten kan worden.

Daarbij hadden de duikers veel te weinig bail-out gas, zeker gezien de diepte waar ze waren. Met een rebreather zouden ze gemakkelijk 6 uur autonoom kunnen zijn, en nog veel langer als ze in de bel zuurstof en scrubbers hadden.

Naar mijn idee zou het systeem zodanig ontworpen moeten zijn dat de duikers altijd zonder ondersteuning van het schip binnen de duikersbel een opstijging met volledige decompressie kunnen maken. Met een flink anker op de bodem en een lier die ze handmatig kunnen vieren is de diepte eenvoudig te regelen, en met scrubbers en zuurstof (dus gesloten circuit, geen open circuit) zou het niet moeilijk moeten zijn om die tijd te overbruggen. De decompressie zou ongeveer 3 dagen duren, en in die tijd zouden ze ongeveer 25kg sofnolime per duiker nodig hebben, en zo'n 4000L zuurstof (dus een 20L tank op 200 bar). Lijkt me allemaal goed haalbaar.

Onderkoeling is een ander probleem, maar het zou niet zo moeilijk moeten zijn om de bel voldoende te isoleren.

Ik heb geen netflix, maar ik heb wel andere documentaires gezien over dit ongeluk.

Mijn enige duikervaring gaat terug naar afzwemmen voor diploma C.

Maar als ik als schipper aan wal een aanbeveling zou doen dan maakte ik de bell meer zelfredzaam; voor 12 uur zuurstof zodat de bell gecontroleerd afgekoppeld kan worden van moederschip. In 12 uur tijd kan je een hoop doen.

Ik deel dus Sparky's mening maar dan zonder decompressie en opstijgen naar oppervlak. Keep it stupid simple.

Maar wie ben ik en wat is dan nog de link met elektro(nica) ?

Ik vond het onderzoek, de conclusies, aanbevelingen en daadwerkelijke maatregelen het meest leerzaam.

[Bericht gewijzigd door 240diesel op zondag 30 juni 2024 15:17:11 (11%)]

Je kunt wel zuurstof meenemen, maar het is minstens even belangrijk dat je de uitgeademde koolstofdioxide afvoert. Dit kan in een open circuit, waarbij je elke ademteug liters gas weggooit, en dat gaat harder naarmate je dieper zit. Op 100m is de druk 11 bar, en een mens gebruikt ongeveer 15-20L/min, bij lage inspanning. Dat is dus 165-220L gas per minuut per duiker, dat is niet vol te houden voor een significante tijd. Een normale (enkele) duikfles bevat ongeveer 2500-3000L gas.

Het is een stuk eenvoudiger om de koolstofdioxide chemisch uit de lucht te halen, dat is ook wat ze in onderzeeërs, ruimteschepen, etc. doen. Onderzeeërs doen dat via een ingewikkeld en groot systeem, wat veel energie kost, maar ze kunnen dat wel voor onbepaalde tijd volhouden. In de andere gevallen wordt meestal natrium- calcium- of lithiumhydroxide gebruikt, en dat raakt verzadigd. De consumptie daarvan is ongeveer 300 tot 500 gram per persoon per uur, afhankelijk van de inspanning.

De link met elektronica? Ik denk vooral dat het onverstandig is om op elektronica te vertrouwen zonder low-tech backup.

Daar heb je een aantal goede punten opgenoemd denk ik.

Als ik echter kijk naar de vliegtuigindustrie lijken ze daar wél volledig te vertrouwen in elektronische systemen met fly by wire etcetera.
Daarbij gelijk gezegd dat ik vliegangst heb en er dus niet objectief in sta.

Dit kan nog een lange (en leerzame) conversatie worden.

Ik weet niet hoe het met alle moderne passagiersvliegtuigen zit, maar ik dacht dat veel systemen nog wel een mechanische backup hebben, en andere drievoudig redundant uitgevoerd zijn.

In het geval van dit schip was er duidelijk een "common cause" waardoor beide redundante systemen uitvielen, waarmee dus blijkt dat ze niet volledig onafhankelijk waren.

Ik ben halverwege de docu. Ik zag dat hij voor €4 te zien is op https://watch.dogwoof.com/film/last-breath/

Tot zover gezien: Schip 120m lang 120 man personeel, 12 duikers die 4 weken lang in capsules leven die onder druk staan. Vanuit hier gaan ze de klok in, naar de klus, terug in de klok, slapen op het schip, maar alles in kleine drukcabines.

Tijdens onrustig weer worden de duikers over een installatie heen getrokken waarbij één van de twee verstrikt raakt met zijn slangen die daardoor afbreken.

edit: Afgekeken, zeker een aanrader, dankje voor de tip!

Het is wel schokkend inderdaad. Het is makkelijk achteraf praten, maar waar ik in eerste instantie aan een drijvend spacecenter moest denken blijkt er dan toch door de jaren heen een hoop geld doorheen gepompt te zijn, maar echt geoefend of getest is er blijkbaar niet.

Ik ben altijd wat huiverig over die (drie) dubbel uitgevoerde systemen. Het lijkt extra complexiteit te brengen die de boel alleen maar verslechterd. In dit geval had een simpele A/B schakelaar met een werkend systeem A en B misschien handiger geweest. A heeft een probleem, schakel naar B, geef A alvast een reboot want deze was toch al verloren en zo heb je nog 2 kansen. Nu waren er nul kansen.

Ik zie wel veel goede punten in dat IMCA rapport gelukkig. Dat inderdaad die duiker nergens naartoe kon, bijna niks bij zich had, moeilijk gevonden kon worden en ook met die ROV niet geholpen kon worden. Ik vond het wel erg karig wat betreft de reddingsopties.