Bafang fietslader kapotgerepareerd!?

het meest voor de hand liggende is een gebroken pootje van trafo of halfgeleider door het tikken..

Die gele draad hangt los, hoort dat zo?
Er zijn laders die niks doen zonder aangesloten accu.

Verder, de boel aansluiten en meten. Begin bij de 230 en werk naar de uitgang toe, datasheets van IC's zoeken en met de scoop kijken of je de juiste dingen op de pinnen meet.

Ja die gele draad heeft nooit aangesloten gezeten. Geen losse aders aan het einde en het soldeereilandje naast die andere aders van de laadkabel is ook niet gevuld.

De zwarte elco (400V 120μF meen ik zo uit m'n hoofd) wordt overigens wel geladen, kriebelde goed toen ik de pootjes aanraakte

Ik weet dat zonder accu de lader gewoon groen ging branden. Het is net of de SMPS niet opstart/doorstart.
Tips op welke punten ik bepaalde voltages kan meten? Heb helaas geen scoop.

Links naast het chassisdeel zit F1, die heb ik gemeten en meet niet oneindig. Helemaal rechts onderaan zit een NTC, die leek ook goed.

Hoe meet ik bijv. de trafo uit?

Datasheets van IC's zijn tot nu toe onvindbaar. Typenummer van het grootste IC vind ik niks op. Die kleintjes kon ik slecht lezen, zal later nog een poging wagen met een loep/vergrootglas.

[Bericht gewijzigd door ThinkPad op zondag 12 juli 2026 21:16:17 (13%)]

De twee helften van de behuizing zaten gelijmd, ik heb met een hamer en houten klosje op de lijmnaad getikt om de twee helften te scheiden.

Voor een volgende keer: gebruik de bankschroef om de behuizing voorzichtig open te kraken. Op die manier kun je heel gedoseerd grote kracht uitoefenen. Zo maak ik gelijmde behuizingen altijd open (gebruik wel zachte bekken).

hang de dmm op DC er eens aan en kijk wat de voeding doet bij insteken. als die kort ruim over de normale DC spanning gaat, gaat de voeding in protect op overspanning. dat kan weer het terugkoppelcircuit zijn met een opto. smd los in de soldeer bijv.

Pootjes van de trafo, en dan vooral de onderste rij op de foto, goed doorsolderen.
Vooral die middelste lijken los.

Gelijmde of gelaste behuizingen doe ik altijd makkelijk open met eerst Petroleum op de naad en even laten inwerken, of met een scherpe beitel op de hoek en een hamer, splijt open in een seconde. Op elke hoek een tikje en ja hebt hem open zonder schade. Is hij gelijmd dan gaat de deksels zo uit elkaar met petroleum.

Hopelijk is je trafo zelf niet beschadigd, heb ik zelf al veel meegemaakt. Daarmee bedoel ik dat een draadje van de windingen afgebroken is van het voetje op de print zelf! Dat kan je flink wat hoofdbrekens kosten.

Hij doet het weer

Het trafopootje linksboven (foto onderzijde printplaat) bleek het soldeereilandje los te zijn gekomen van de printplaat. Beetje van de koperbaan schoongekrabt en weer vastgesoldeerd.

Zal de trafo ook nog wat extra fixatie geven met hotglue.

Betreffende die petroleum: volgens mij is het gelijmd met secondelijm (cyanoacrylaat), wordt dat week door petroleum

Dank voor het meedenken!

[Bericht gewijzigd door ThinkPad op maandag 13 juli 2026 21:38:22 (22%)]

Hete lijm zou ik absoluut afraden voor deze toepassing: heb je wel eens gemerkt hoe krankzinnig heet dit soort 'laders' worden na een paar uur laden?

Je lijm wordt weer net zo vloeibaar als toen 'ie uit het lijmpistool kwam.

Een zuurvrije siliconenkit lijkt me een beter idee.

Cyanoacrylaat als lijm-middel tussen de helften van een behuizing lijkt me sterk. Niet alleen is mijn ervaring dat dat redelijk broos wordt en bij een tik gemakkelijk breekt (precies op de naad), maar ook slaat dat vaak wit uit, vooral als er tijdens het uitharden weinig ventilatie was.

Ultrasoon lassen of lassen met speciale lasmiddelen lijkt me een stuk kansrijker en is mede de reden dat het scheiden van dergelijke behuizingen een flinke opgave kan zijn.

Maar mooi dat 'ie het weer doet. Heb je de rest ook meegenomen? Ik ga namelijk met een anderen hier mee dat er meer pootjes van de trafo los lijken te zitten.

Op maandag 13 juli 2026 23:45:37 schreef weardguy:
Hete lijm zou ik absoluut afraden voor deze toepassing: heb je wel eens gemerkt hoe krankzinnig heet dit soort 'laders' worden na een paar uur laden?

Je lijm wordt weer net zo vloeibaar als toen 'ie uit het lijmpistool kwam.

Een zuurvrije siliconenkit lijkt me een beter idee.

Cyanoacrylaat als lijm-middel tussen de helften van een behuizing lijkt me sterk. Niet alleen is mijn ervaring dat dat redelijk broos wordt en bij een tik gemakkelijk breekt (precies op de naad), maar ook slaat dat vaak wit uit, vooral als er tijdens het uitharden weinig ventilatie was.

Ultrasoon lassen of lassen met speciale lasmiddelen lijkt me een stuk kansrijker en is mede de reden dat het scheiden van dergelijke behuizingen een flinke opgave kan zijn.

Maar mooi dat 'ie het weer doet. Heb je de rest ook meegenomen? Ik ga namelijk met een anderen hier mee dat er meer pootjes van de trafo los lijken te zitten.

+1 Siliconenkit nemen.

Maar dan nogmaals wel een ZUURVRIJE (!) siliconenkit! Want anders is het middel erger dan de kwaal, en kun je beter helemaal niets gebruiken!

Zou zelf eerder voor een goede constructiekit kiezen, zowel voor het fixeren van de trafo als voor het sluiten van de behuizing. In het verleden heb ik voor dat laatste ook contactlijm gebruikt, met goed gevolg (Bisonkit bijv.)

Secondenlijm is inderdaad niet erg geschikt, niet bestand tegen schok-belastingen. Maar misschien wil je dat hier dan juist wel weer hebben, zodat je de voeding in de toekomst nog een keertje kunt open maken?

Om de 'witte waas' van secondenlijm te voorkomen plak ik trouwens de delen vlak naast de naad altijd af met wat afplakband. Dat geeft een veel netter resultaat.

Ook wacht ik altijd een paar weken met het weer definitief dichtlijmen van zulke behuizingen, tot ik absoluut zeker ben dat het apparaat weer betrouwbaar werkt. Niets zo vervelend als een pas-gelijmde behuizing wéér open moeten kraken. Het houdt een keertje op.

In de tussentijd zijn een paar flinke tie-wraps geschikt om de twee behuizingsschalen provisorisch samen te voegen. Na een weekje gebruik kun je dan alsnog besluiten om hem weer definitief dicht te lijmen.

(gelukkig had ik na een recente reparatie van m'n rekenmachine hem nog niet terug dichtgelijmd, want een paar dagen na m'n reparatie trad de fout weer opnieuw op....)

Hele goede aanvulling, zuurvrij gebruiken.

Ik heb de andere soldeerpunten ook even opnieuw gesoldeerd

Hotglue is idd niet zo handig bedenk ik mij nu, lader wordt inderdaad wel vrij warm ja.

Zuurvrije siliconenkit heb ik niet, wel een koker hightack kit. Paar dotjes daarvan op de hoeken van de trafo tussen printplaat en trafo is ook prima denk ik.

Behuizing ga ik nog even over nadenken, het contactvlak van beide helften is te smal voor dikke hightack kit.

Ik snap nog steeds de opmerking over petroleum niet, zeker niet als het ultrasoon gelast zou zijn (dan is het plastic gewoon met elkaar versmolten).

gaatje in de print boren en een tiewrap erom trekken. ook heb ik die wat gammele verbindingen weleens vervangen voor een soepel draadje met een lusje.

Dichtplakken gaat ook prima met een beetje pvc lijm ( voor afvoerbuizen).

Dichtplakken gaat ook prima met een beetje pvc lijm ( voor afvoerbuizen).

Of zelfs gewoon met wat aceton om het kunststof week te maken. Maar dan wordt het meer lassen dan lijmen. Denk dat ik zelf gewoon voor een beetje (doorzichtige/kleurloze) bisonkit zou kiezen. Alhoewel er hier ook een pot PVC-lijm in de koelkast staat. Indien PVC-lijm wordt gebruikt zou ik ook even de naden afplakken met afplakband, tenzij men geen probleem heeft met lijmresten en verkleuringen op de kunststof. PVC-lijm tast kunststof aan (zit sterk oplosmiddel in; in bisonkit trouwens ook), en leidt ook tot verkleuringen waar de lijmresten zitten/zaten. Dus voor het 'mooi' eventjes afplakken. En een nachtje flink aanklemmen (in bankschroef of met een paar lijmklemmen).

De truc met petroleum kende ik ook nog niet, en ik begrijp ook niet helemaal hoe het kan werken/zou moeten werken, maar zal het de volgende keer toch eens uitproberen. Spuitflesje petroleum staat permanent op de houtbewerkingswerkbank (voor bij de wetstenen) dus is een kleine moeite om het eens uit te proberen. Snappen doe ik het niet, maar heb CrossfireX hoog in het vaandel staan

Ding aan het laden gezet, warm worden wil hij inderdaad wel. PCB ligt hier los op tafel zonder behuizing.
Even een plaatje geschoten met de warmtecamera (Guide PC210).

De zwarte NTC (MF72-3D11) rechtsonderin naast de netentree wordt maar liefst 85°C

Ook de FET's aan de koelblokken tikken de 80°C aan. Weerstand R23 (stukje lager dan de crosshair) naast de grote zwarte elco ook 90°C

Ik snap nu waarom hotglue niet zo handig is

Neem de temperaturen die je met een thermische camera met een flinke korrel zout! In mijn ervaring zitten ze altijd (behoorlijk) te hoog (bij de standaard reflectie-coëfficient van eta=0.95)

Indien het werkelijk 80C zou zijn dan beschouw ik dat als onaanvaardbaar hoog. De vuistregel bij m'n zelfbouw-electronica is dat ik het nog nèt moet kunnen blijven aanraken zonder pijn. Dat ligt rond de 55-60C graden. (aanraken niet uitproberen met dit netverbonden-apparaat! Levensgevaarlijk)

Wanneer ik met m'n thermische camera 75-80C meet dan kan ik het object meestal nog wel gewoon aanraken en ligt de werkelijke temperatuur dus rond de 55-60C. Eigenlijk moet je de emissivity-factor (0.95) aanpassen aan de werkelijke waarde voor een realistischere temperatuurmeting.

Op woensdag 15 juli 2026 13:15:12 schreef nonius:
Indien het werkelijk 80C zou zijn dan beschouw ik dat als onaanvaardbaar hoog.

De NTC die het heetst is, die hoort ergens in die buurt te werken, anders Doet ie z'n werk niet.

Voor FETs e.d. heb ik ook liever wat minder.

NTC's kunnen nu eenmaal niet werken zonder heet te worden...

Je moest eens weten hoe vaak ik vroeger als onwetende snaak bij oude Philips KTV's de PTC heb vervangen 'omdat hij heet werd' (en dus wel kapot zou zijn....)