Rastersynchronisatie

beantwoordt dit uw vraag?
http://macbase.cg.nu/vcr.htm

Heel kort gezegd: rastersynchronisatie zorgt ervoor dat uw BEELD telkens bovenaan begint.
Een beetje zoals lijnsynchronisatie doet voor de LIJNEN.

Engels term: V-sync, vertical sync, fieldsync

Wil je in detail gaan, dan moet je de egalisatiepulsen erbij bespreken.

Laten we het voor de eenvoud bij klassiek 4/3 beeld houden.
Een tv beeld bestaat uit 25 plaatjes per seconde,datis de snelheid die destijds vastgelegd werd voor film, lang voor er sprake was van tv als het minimum om vloeiende bewegingen te bekomen. Bij tv geeft dat hinderlijke flikkeringen, daarom schrijft men twee halve beelden na elkaar, dan wisselt het beeld 50x per sec, wat rustiger is voor de ogen. Men noemt dat interliniering.
Een zo'n half beeld wordt een raster genoemd. Een totaalbeeld bestaat uit 625 lijnen. het beeld start na een syncpuls links bovenaan. Lijn 1 wordt gschreven die duurt als ik het goe uit het hoofd herinner 52 µs. Dan heeft de straal 12 µs nodig om terug links van het scherm te komen net onder de eerste lijn.
Een totale lijn duurt dus 64µS ofwel, de lijnfrequentie is 15625Hz. Nu wacht de straal op de lijnsyncpuls om lijn nr 3 te schrijven.
Dan wordt de derde lijn geschreven , dan de vijfde tot aan lijn 625. Nu moet de straal van rechtsonder terug naar linksboven. Vooraleer hij aan het tweede raster met de even lijnen begint wacht hij op de rastersyncpuls. die is dus 50 Hz, of om de 20 mSec.
Het complete verhaal is wel iets complexer, want om de timing helemaal te laten kloppen wordt de rastersyncpuls
voorafgegaan door een aantal omgekeerde lijnsyncpulsen, de zgn egalisatiepulsen.
Zonder deze rastersyncpulsen zou het beeld niet mooi stilstaan maar gaan rollen. Wat je ook ziet als de rastersync niet goed is afgesteld.

Het bovenstaande verhaal is in grote lijnen juist op een klein detail na. De film industrie van vroeger had als standaard 24 beelden per seconde. Maar omdat dit voor TV niet is te gebruiken omdat er dan steeds één beeld verschil is, krijg je een balk door het beeld lopen. Bovendien is de lichtnet frequentie 50HZ en dat zou dan weer problemen geven met het aantal wisselingen van het beeld. Daarom heeft men het verschil gecompenseert door een standaard film één beeld per seconde sneller te laten lopen wat niet zichtbaar is. Om het beeld van een film te kunnen weergeven zonder hinderlijke flikkeringen heeft men besloten om steeds een half raster uit te zenden en dat noemt men inderdaad interliniering. Dit werkt als volgt, een nieuw raster begint steeds weer met een halve lijn boven vanuit het midden van het scherm en eindigt met een halve lijn onder in het scherm. Het volgende halve raster begint met een hele lijn links boven in het scherm en eindigt ook weer met een hele lijn. Hierdoor zit er steeds weer een halve lijntijd verschil in beide rasters zodat deze tussen elkaar vallen en een compleet beeld ontstaat. Dat is ook de reden dat het aantal lijnen een oneven aantal is, nl. 625 wat niet deelbaar is door 2 en op 1/2 uitkomt. Hoe wordt het TV beeld opgebouwd, zie dat als een kranten foto. Bekijk eens een foto uit de krant onder een vergroot glas en dan zie je dat deze bestaat uit een groot aantal punten. Knip je zo'n foto in smalle reepjes dan kan je alle reepjes achter elkaar leggen zodat er één lange rij van punten ontstaat wat de informatie bevat van de gehele foto. Leg je daarna de reepjes weer onder elkaar, dan verschijnt weer de complete foto. Voorwaarde is dat de reepjes wel precies recht onder elkaar liggen. Om dat te bereiken vertelt de zender precies wanneer er een nieuwe lijn moet worden geschreven en dat is de lijn sync. puls die met het signaal mee gestuurd wordt. Is er een compleet beeld verzonden, dan zegt de zender tevens dat er een nieuw beeld onderweg is en weet de ontvanger wanneer dat moet worden weergegeven, dat zijn de raster pulsen die dus bij elk nieuw raster aanwezig zijn en 50X per seconde worden uitgezonden. Nu zijn er wel wat complicaties bij het versturen van een signaal zoals fase verschuivingen, interferenties enz. en daar zijn ook weer voorzieningen voor getroffen, maar dat is teveel om daar over uit te wijden en dat is ook niet mogelijk anders had ik geen 3 jaar opleiding nodig gehad!

Groetjes Hans.

Hans, het bovenstaand verhaal is in grote lijnen juist op een klein detail na. Film en tv is in Amerika ontwikkeld en de netfrequentie is daar geen 50 maar 60 Hz.
Je hebt natuurlijk volkomen gelijk wat die halve lijnen betreft, maar ik wilde Orino niet met de details bestoken, want tv is idd een vrij complex signaal en een beginner zou er helemaal de pedalen bij kwijtraken. Het is ook niet mogelijk om het hele verhaal in enkele zinnen weer te geven. Het belangrijkste is dat Orino snapt dat elke lijn , elk raster gestart wordt door een syncpuls om de lijnen en het beeld op zijn plaats te houden. Hele kleine afwijkingen in freqenties van de oscillatoren zouden er anders voor zorgen dat de lijnen door elkaar gaan lopen en dat het totale beeld gaat rollen.

[Bericht gewijzigd door Anoniem op zaterdag 20 mei 2006 11:32:02 ]

Op 20 mei 2006 02:28:54 schreef Zoef de Haas.:... een nieuw raster begint steeds weer met een halve lijn boven vanuit het midden van het scherm en eindigt met een halve lijn onder in het scherm. ....

Ik vroeg me nou al jaren af waardoor dat kwam, want je ziet het vrij vaak bij breedbeeld uitzendingen of 4:3 op de pc, zodat je het hele beeld ziet. Altijd leuk om te weten waarom zoiets zo is.

Helder en klare en eenvoudige uiteenzettingen en vooral kort gehouden.

Quiz: Wie gaf de beste uitleg?

Ward

Op 20 mei 2006 11:25:41 schreef grotedikken:
Hans, het bovenstaand verhaal is in grote lijnen juist op een klein detail na. Film en tv is in Amerika ontwikkeld en de netfrequentie is daar geen 50 maar 60 Hz.

Televisie is niet echt in 1 land "uitgevonden", maar meer een combinatie van verschillende technieken en ideëen uit diverse landen.
Algemeen bekend is de schijf van Paul Nipkow (Duitsland), waarop John Logie Baird (UK) voortbouwde.
Men kan zelfs argumenteren dat Senlecq (Frankrijk) Nipkow voorwas met enkele jaren, daar er papieren overgebleven zijn uit die tijd met ideëen over een televisiesysteem, gebaseerd op een rad met draaiende spiegeltjes. Dit systeem is toen echter nooit gebouwd, dat van Nipkow wel.
Dan is er nog Von Mihaly met zijn Telehor, en nog vele onbekende anderen.

Vergeet ook niet dat het eerste "fijnraster" (405 lijnen) televisiesysteem reeds voor de oorlog operationeel was in de UK (zender Alexandra Palace).
In Duitsland, Frankrijk en Nederland liepen al wel proeven met TV, waarvan in Nederland vooral Frits Kerkhof bekend was met zijn experimentele amateurtelevisie, gebaseerd op een grofraster systeem van 30 lijnen.
Reeds in 1927 ermee begonnen, werd hij in de 30-er jaren chef ontwikkeling televisie bij Philips.
Verder weinig te vinden over hem op internet, of ik zoek niet goed.
Dan waren er nog de Duitse pioniers als Prof.Dr. Schroter (Telefunken) etc.

In de USA vonden uiteraard ook ontwikkelingen plaats, maar om nu te zeggen dat TV daar is uitgevonden.....
Zworykin heeft uiteraard wel zeer bijgedragen aan de verdere ontwikkelingen door zijn uitvinding van de Iconoscoop, een (primitieve) camerabuis.
Het is natuurlijk wel zo dat de USA relatief gezien weinig te lijden heeft gehad van WW2.
Sterker nog, de ontwikkeling werd erdoor versneld, zodat men in de jaren vlak na WW2 daar een goed functionerende TV dienst kon opbouwen.
Ook waren de TV (en radio) stations daar private ondernemingen, zodat concurrentie ervoor zorgde dat ontwikkelingen en investeringen er sneller gingen dan in het na de oorlog straatarm achtergelaten Europa.
Daarbij komt dat televisie (en veelal ook radio) in de meeste Europese landen een staatsonderneming was, met de nodige politieke en bureaucratische vertragingen in besluitvorming.
Had Philips het voor het zeggen, dan was er in 1948 al een TV dienst in Nederland geweest, zij het op 567 lijnen.
Pas in 1950 werden dat 625 lijnen, in de pas met het grootste deel van Europa.
Uitzondering was de UK, die vanuit de historie aan 405 lijnen vastzaten (wet van de remmende voorsprong), en Frankrijk, waar men koos voor 819 lijnen.
Kind van de rekening werd dus België, waar men, om de verwarring nog groter te maken, zelf ook nog eens ging uitzenden met AM geluid en positieve beeld modulatie, waar dat in het CCIR systeem negatieve beeldmodulatie en FM geluid was (intercarrier).

Meeste van deze informatie komt uit oude Radio Bulletin en Radio Electronica maandbladen.
Ik heb ondervonden dat informatie op Wikipedia niet altijd klopt.
Nog een aardige site met (Amerikaans getinte) informatie:
http://www.tvhistory.tv/
En hier een wat gebalanceerder overzicht van de geschiedenis:
http://www.televisionheaven.co.uk/history.htm

- edit - verdomde typfouten

Misschien toch wel even leuk om te zien, wat plaatjes uit het Kerkhof boek.
Plaatjes zijn klikbaar:

Een plaatje van een Nipkow TV zender-ontvanger:

http://img459.imageshack.us/img459/2081/kerkhof15oe.jpg

En een 30-lijnen beeld. Zouden ze toen ook al zo geklaagd hebben over de programma's?

http://img459.imageshack.us/img459/9788/kerkhof22sf.jpg

Die beelden zijn bewaard gebleven op schellak platen, zo'n 30 lijnen beeld past dus binnen een band van hooguit 8 kHz, de bandbreedte van de toenmalige snijkoppen en plaatmateriaal

[Bericht gewijzigd door KT88 op zondag 21 mei 2006 17:50:05 ]

In de EW van sept 1998 staat een heel stuk beschreven over het maken van deze video opnames. En als geintje kan je door snel bladeren het filmpje volgen.

Op http://www.tvdawn.com/ staat de website van de auteur van dat artikel met voorbeelden.

Op 20 mei 2006 16:01:12 schreef KT88:
[...]

Men kan zelfs argumenteren dat Senlecq (Frankrijk) Nipkow voorwas met enkele jaren, daar er papieren overgebleven zijn uit die tijd met ideëen over een televisiesysteem, gebaseerd op een rad met draaiende spiegeltjes. Dit systeem is toen echter nooit gebouwd, dat van Nipkow wel.
- edit - verdomde typfouten

Nuja, tegen een technisch-archeoloog als KT88 kan ik niet op. Interessant. Ik heb nog een jaargang Radio-revue van 1938 liggen en daar wordt idd gewag gemaakt van tv uitzendingen in Nederland. Ik zal het bij gelegenheid nog eens doorlezen.
Maar dat principe van Senlec heb ik ooit eens bij een vroeg videospelletje (1985) gezien. Een beeldlijn werd gevormd door strips met enkele honderden ledjes op een rij.Het raster werd gevormd door een synchroondraaiend motortje met een spiegel op.Het geheel gaf een videobeeld op een mat glas geprojecteerd.

iedereen bedankt voor de medewerking! Gr's!

Hee, de O.P.!

Nuja, je hebt meer gekregen dan waar je om gevraagd had