Jongensradio anno 2007 Deel5

Als ik het filter er tussen heb zakt de amplitude van het signaal toch nog wat in en is de ruis (gemiddeld) -100dB met alles vol open. De top van het filter is dan op -80dB. De ruis varieert op 1 frequentie echter alleen al 20dB. Dus dat maakt het aflezen zo moeilijk. In de average stand duurt het al een 10 seconde voor de outline niet meer veranderd omdat alle frequenties een keer zijn langsgeweest en opgevuld. De resolutie van de ruis is niet dicht genoeg. Het is echter zeker bruikbaar maar ruis is niet ideaal met deze software. Ik ga die waterval en andere software proberen.

Fred

Met de 1:10 komt er niets meer door. Ik zit doorverbonden ook op -100dB. Sinds ik de voeding ontstoord heb is de versterking een stuk minder. Ik denk dat ik die 7806 een vervang door een 7809. Als laatste versterker zit er een ua741. Oscillaties zijn er niet meer en met de scoop op de kleinste Volt-deviatie is er een strakke lijn. Geen enkele rimpel meer maar wel maar 5,1V.

Fred

Er zou meer door moeten komen.
Heb je die laatste tor nog wel voeding gegeven?

Want dat zat met zo'n los draadje, en ik kan me voorstellen dat je het per ongeluk weg hebt gehaald.

Eerst zat je rond -40dB. En nu opeens rond -80dB; daar moet iets los zijn gegaan.

Je hebt de tweede mixer ook op de functiegenerator hangen?

Net gecontrolleerd. Ik heb de voeding op de ongestabiliseerde kant gezet :-( Nu zit hij goed en kan ook dat pifilter weer weg. Alles heeft spanning. Als ik hem aanzet dan zit ik op -40dB maar dat zakt binnen 2 minuten naar -100 en blijft daar. Erg raar,

Fred

Het is de 741, als ik die bijpass blijft het nivo goed en is zelfs harder.

Er zit nu een LM386 in met naast volume regeling een schakelaar voor +20dB boost. Nu kan ik gewoon de 1:10 probe gebruiken. Het werkt nu echt super. Beide SSB filters in 10 minuten gesteld. Kastje zit dicht gemaakt en op zijn plaats gezet (alle meetinstrumenten staan nu op de bovenste plank en die daaronder dus boven de patient ipv erachter waardoor ik niets zag).

Kortom hij is af en een aanrader om te bouwen.
Thanks (Z) was een super idee.
Fred

[Bericht gewijzigd door fred101 op (40%)]

http://www.pe1rqm.nl/forum/viewtopic.php?f=50&t=552&p=1706#p17…

Ik heb het schema er bij gezet. (Z): er staat nog een foutje in. Die tor waar ik bf199 bijgezet heb was toch een BF327 ofzo, een PNP ipv npn ? Kan het niet meer lezen op de tor zelf. Het schema moet natuurlijk wel een beetje kloppen. Voor iemand die weet wat hij doet zal het wel duidelijk zijn en dat is toch de "doelgroep"

Fred

Goeiemorgen aan allen ,

Net uit het werk thuis gekomen en weer een hoop te lezen ...
Heel erg leuk om te lezen dat de Filter Fliere Fluiter nu goed funtioneert .

Ook allen weer bedankt voor de info over mijn probleempje ; ik denk dat ik het een beetje door begin te krijgen met die spoelen . Het is in ieder geval duidelijk dat mijn ideetje wel orgineel lijkt te zijn , maar in praktijk niet uitvoerbaar . Ik had het me gewoon iets te simpel voorgesteld . Jammer !

En ja Fred , dat sheet lijkt mij wel handig , dus als je mij dat zou willen mailen , graag ! Bij voorbaat dank .

En dat topic over nomogrammen ga ik nu even bekijken .

Groetjes Evert

e/: Ik kan dat plaatje dus ook niet bekijken :(
maar ik heb een stil vermoeden dat ik zo'n nomogram al in mijn bezit heb , alleen nog niet als afbeelding op de pc .

[Bericht gewijzigd door Radioortje op (11%)]

Huh ?
Sorry , ik weet van niks . Maar het is mij ook al eens overkomen dat ik iemand anders op dit forum iets niet op kon sturen , ook iets met spam , aan zijn kant dan ...
Maar jij hebt mij toch al eerder een mailtje gestuurd ?

Ga er even achteraan ...

Evert

e/: Okay , dankje , ontvangen . Maar nu kan ik nog even niets met die *.ods bestanden . Bij welk programma horen die? Ik heb het al gevonden , die horen dus bij Open Office , en dat heb ik ( nog ) niet .

Een LM386 voor een LM386... is dat gedaan vanwege de 'uitstekende' ruiseigenschappen van dat ding? ;)

De LM741 werkt ook prima op een enkelzijdige voeding als je de ingangen op halve voedingsspanning zet.

Spanningsdeler 2*10k met op het knooppunt een 47-100k naar de +ingang.

Ipv twee 741's kan je ook een LM358 pakken.

Op 4 juli 2008 01:00:27 schreef fred101:
Wat bedoel je met hoe diep ?

Gewoon, hoe veel dB diep je de verzwakking van een filter kunt bekijken.
In jouw plaatje is de stopbanddemping - de uiteindelijke verzwakking dus - zo'n 25 dB onder de doorlaatdemping, dus een factor 18 in spanning bijna tussen doorlaat- en spergebied. Als je nu een beter filter neemt, kan het zijn dat je meer demping moet kunnen laten zien. Dat is wat ik noem hoe diep je kunt kijken.

Het kan ook nog zijn dat je filterfluiter zelf nu al een wat hogere ruisvloer heeft dan de voet je filterdoorlaat. Dan zou het filter dus minder goed lijken dan het is.

Je kunt in plaats van het te meten filter ook eens een weerstandverzwakkertje hangen, en dat zo frummelen dat de top evenhoog komt te liggen als wanneer je het filter doorfluit (doorruist?).
Je weet dan de doorlaatdemping van je filter.
Je kunt ook eens een 60 dB verzwakker ertussen zetten (drie andere weerstandjes :)) en kijken hoe diep die ruisvloer dàn komt te liggen.

Ik dacht dat het nu -100dB was zonder probe erop maar ik en getallen onthouden zijn geen gelukkige combinatie.

Ik ga van de week eens meten en testen want het is wel zo handig om te weten of ik me zelf nu voor de gek hou of dat het echt goed werkt. Is in ieder geval altijd een stuk beter dan niets en veel goedkoper als een networkanalyser. Ik zou het eigenlijk met een echte spectrumanalyser moeten kunnen vergelijken.

Ik zal dan eerst de in en uitgang zo verbinden, dan via weerstandsnetwerkjes en ook wat de ruisvloer is met de ingang open en met de ingang "terminated"

Die panorama ontvanger van Kent heb ik nu ook zover dat hij het met de UDT250 tuner doet. Hij kan niet zo ver inzoomen als een echte spectrum analyser (dan is hij niet meer te bedienen) wel goed geschikt om te zoeken naar harmonische enzo.

Fred

Het schema is de oude situatie. Op dit moment zit g3 dus direct aan aarde.

Dat je de anodespanning niet al te laag mag maken is logisch. Die electronen zullen natuurlijk nooit naar een anode gaan die bijv. -20V is t.o.v. kathode. Maar het gaat hier toch maar om kleine signalen. Dus dat zal wel meevallen. 2 trappen HF-versterking, en 1m draadantenne; dus dat komt wel goed.

Hmm, ja remrooster aan anode zou ook kunnen. Dan heb je ook geen last van verkeerde capaciteiten want g2 zit aan min. Maar dat levert niet echt voordelen op, denk ik.

Wat bedoel je met je opmerking 'anders zitten anode- en kathodecircuit aan elkaar.'?
Anode zit niet vast aan g3...

Overigens heb ik nu van die keramische C'tjes geplaatst om de frequentie vast in te stellen. Maar die zijn nogal temperatuurgevoelig. Welk type is nou eigenlijk ideaal hiervoor?

[Bericht gewijzigd door (Z)weetvoetje op (12%)]

NPO type condensatoren hebben een lage temperatuur afhankelijkheid. Ideaal hoeft dit niet te zijn. Bij een LC circuit verloopt zowel de L als de C bij temperatuursverandering. Als de temperatuurcoefficient van de L bekend is, kun je een C uitzoeken met een tegengestelde temperatuurcoefficient

Zie o.a.:

http://www.vishay.com/docs/22019/cergenin.pdf

http://www.vishay.com/docs/22001/geninfo.pdf

Op 6 juli 2008 22:44:39 schreef (Z)weetvoetje:
Wat bedoel je met je opmerking 'anders zitten anode- en kathodecircuit aan elkaar.'?
Anode zit niet vast aan g3...

Ik bedoel daarmee dat het signaal van de katode nu voorbij de afscherming van het schermrooster wordt gesmokkeld en zo in het anodecircuit gestoken. :) Zo zitten dan dus de kathode en anodecircuits, voor HF, aan elkaar.

Voor VFO-achtige toepassingen zijn polystyreencondensatoren goed:
http://www.radiomuseum.org/forumdata/users/1146/Styroflex.jpg
Ook wel bekend onder de handelsnaam Styroflex.

nouja, dat mag dan misschien zo zijn. Maar mijn VFO's gedragen zich vaak als prima windmeters. Met ieder zuchtje wind schuift de frequentie weer een paarhonderd Hz op en neer. Bij blazen met een rietje tegen zo'n condensator schuift het soms wel 20kHz op. En dat is alleen aan de C's toe te schrijven. Blazen tegen de spoel heeft meestal amper effect.

Dan ga ik straks eens wat styroflexjes halen om het wat stabieler te krijgen.

@FET: Ja, ok, daar ben ik het dan met je eens.

[Bericht gewijzigd door (Z)weetvoetje op (16%)]

Als dat temperatuureffect bij de gebruikte C's zo erg is, heb je de verkeerde C's of in ieder geval niet de beste.
Er zijn erg veel verschillende type's condensatoren.
Probeer maar eens in een LC oscillator kring verschillende condensatoren met dezelfde capaciteit. Bij een VFO is ook de varicap en de voeding van belang. Als je een spanning hebt die verloopt, verloopt de rest mee. Een standaard spanningsregelaar heeft niet echt goede temperatuurspecificaties.

@Roeland:
ja, schattebout, dat is nou precies wat ik bedoel!! Je mot eers zorrûgû dajje een choeie zgakeling hep foordat je gaad kompûseerû. Oei! mijn gedrevenheid krijgt zelfs even de overhand ten koste van mijn spelling...

Serieus: je moet niet proberen ontwerpfouten met trucjes weg te smokkelen. Begin met geen ontwerpfouten te maken, daarmee kun je vele malen méér effect bereiken dan met noodmaatregelen. Dus: totaal inblikken die kring en alle temperatuursveranderingen weghouden. Bovendien nog piepschuim er buiten omheen werkt ook goed. Anders dweil je met de kraan open!

Nou komt er nog iets bij dat bijna altijd over het hoofd wordt gezien: elk onderdeel heeft zijn eigen "thermische traagheidsmoment". Het opwarmen/afkoelen gaat voor het ene onderdeeltje heel anders dan voor het andere. Een klein keramisch C'tje zal immers veel sneller reageren dan bijvoorbeeld zo'n styroflex toffee die ingepakt is in een dikke isolatie.

Ook de fysieke plaatsing van het onderdeel in het apparaat kan veel verschil maken: ik speel op dit moment met een Amerikaans vliegtuigontvangertje uit de oorlog. Die dingen stonden in de Pacific op de grond te bakken tot een graad of 50, dan gingen ze de lucht in en op 25.000 voet was het zoiets van -30 graden of zo. In de oscillator zit een klein compensatie C'tje, dat op een bepaalde plaats bij een buisvoet is gemonteerd. Alléén op DIE plek is het temperatuursverloop zodanig (hij wordt een beetje opgewarmd door de buis) dat de compensatie redelijk werkt.

Dan tot slot nog: om het werkelijk goed te krijgen werd in de top-VFO's (bijvoorbeeld die van de Collins R392A) de hele VFO bij de fabricage thermisch gecycled van koud naar warm en terug, zoiets van honderd uur of zo. Dat was om de verouderingsverschijnselen te verminderen.

Een absolute voorwaarde is dus dat je met een loupzuivere schakeling begint, gewoon mechanisch gesproken dus. Electronische "wonderschakelingen" zijn ook geen garantie, een heel gewone ECO of de "Wunderhorn" kunnen echt tijden lang voldoende stabiel zijn om een SSB QSO zonder enig probleem te blijven volgen. Mits ze geen mechanische ontwerpfouten bevatten!

Kijk eens aan, daar zijn jullie een héle dag stil van! Het moest maar eens gezegd worden!! >:) !!

Maar het is waar natuurlijk, een goed ontwerp is het eerste begin, en daarná kun je eventueel nog verfijnen met een of twee trucjes. Vooral als je daarna serieproducie mag maken kan dat de moeite zijn.

Ik heb de TS520 van mijn moeder geërfd. Het gekke ding aangezet en hij doet het meteen prima. Alleen voor de tegenwoordige 40m band is de ontvanger 's avonds eigenlijk niet 'sterk' genoeg meer.

Op 7 juli 2008 10:04:19 schreef (Z)weetvoetje:
nouja, dat mag dan misschien zo zijn. Maar mijn VFO's gedragen zich vaak als prima windmeters. Met ieder zuchtje wind schuift de frequentie weer een paarhonderd Hz op en neer. Bij blazen met een rietje tegen zo'n condensator schuift het soms wel 20kHz op. En dat is alleen aan de C's toe te schrijven. Blazen tegen de spoel heeft meestal amper effect.

Is de L/C verhouding dan wel goed?

Bedoel je hiermee dan eigenlijk dat als de L/C verhouding "goed" is , de invloed van het blazen tegen het spoeltje door een rietje van grotere invloed zou moeten zijn ?

Groetjes Evert

Op 9 juli 2008 01:05:32 schreef Radioortje:
Bedoel je hiermee dan eigenlijk dat als de L/C verhouding "goed" is , de invloed van het blazen tegen het spoeltje door een rietje van grotere invloed zou moeten zijn

Evert, elke spoel is met een bijpassende condensator in resonantie te krijgen. Waar het om gaat is de Q (kwaliteitsfactor) van de kring. Deze moet zo hoog mogelijk zijn.

Hieronder even knip-en-plak uit een oudere reply van mij.

voorbeeld: Ik wil een kring maken op 10 Mhz en heb toevallig een spoel van 200 uH liggen, ik reken uit dat hier een C van 1,4 pF bij moet. Met de dipper vindt ik een mooie resonantie op 10 Mhz. Ingebouwd in de schakeling werkt het voor geen meter, ik hoef maar naar de bedrading te wijzen (capaciteits- en/of zelfinductieverandering) of de boel verstemd al. Omgekeerd zal dus ook een spoel van b.v. 1 winding op 10Mhz best willen resoneren, echter stabiel zal het nooit zijn.

Ik hanteer een aantal vuistregels ten aanzien van de capaciteit voor een bepaalde frequentie.

1,8 Mhz 200 à 500 pF
3,5 Mhz 150 à 200 pF
7,0 Mhz 60 à 100 pF
14 Mhz 50 pf
21 Mhz 30 pF
28 Mhz 20 pF

Als je voor een bepaalde freq. de gegeven capaciteit aanhoudt en hierbij een spoel zoekt of maakt heb je bijna altijd een goede kring.

rd12tf had een andere vuistregel welke nog makkelijker te onthouden is. Gebruik een C met een capaciteit gelijk aan twee maal de golflengte. (voor 80 mtr. dus 160 pF)

Ja , dat wist ik .
Ik vroeg me alleen af hoe Henry dat bedoelde met zijn opmerking betreffende die L/C verhouding .
Het klonk mij zo in de oren alsof de temperatuur gevoeligheid van die kring groter zou worden als de L/C verhouding beter werd .
Maar bedankt voor je uitleg , en dit soort vuistregels , meestal op ervaring gebouwd , kunnen bijna niet genoeg gemeld worden om een hoop ellende te voorkomen .

Groetjes Evert

PS.
Zat ik net vannacht serieus in overweging te nemen om onze zinken dakgoot ( +/- 66 meter ) als korte golf antenne uit te gaan proberen , krijg ik net een brief van de woningbouwvereniging dat ze binnenkort vervangen worden . Zal wel door van die kunststof gootjes zijn . Heb ik dan weer niets aan , behalve dan wel weer op mijn werk waar we ook goten kunnen maken .

[Bericht gewijzigd door Radioortje op (30%)]

Dan moet die goot wel geïsoleerd zijn opgehangen anders heb je alleen een mooie aarde.

Mbt kringen. Dat vraag ik me nog steeds af. Een kring in resonantie heeft een bepaalde impedantie. Tenminste de onderdelen hebben een reactantie. Een spoel van 1 uH heeft een heel andere reactantie dan een spoel van 100mH zo ook voor de capaciteiten. Wat doet dat met de kring, de Q enz.

Fred

Heel kort door de bocht zou je kunnen zeggen: de Q is gelijk aan de impedantie van de spoel, gedeeld door zijn verliesweerstand, als serieweerstand beschouwd: Q=XL/Rs. Als je met parallelverliesweerstand werkt, is de Q die weerstand gedeeld door de impedantie van de spoel: Q=Rp/XL.
De Q van de condensator is gewoonlijk zoveel hoger, dat je daar geen rekening mee hoeft te houden.

De belaste Q, dus als de rest eraan hangt, is natuurlijk lager dan de onbelaste Q van de kring.

De vraag, of nu juist een hoge of een lage L waarde een goede onbelaste Q oplevert, hangt er dus van af of je verliezen hoofdzakelijk in serie, of in parallel zitten.

Het redement van bijv. een antennetuner hangt samen met de verhouding tussen onbelaste en belaste Q. Die verhouding moet hoog zijn.
Een belaste Q mag dan vaak best laag zijn, want die "verliezen" zijn gewoon de afgeleverde energie aan de belasting.