Momenteel ben ik aan het uitzoeken hoe ik een sterke encryptiemethode tussen een IC en een server gerealiseerd krijg.
Bij encryptie kom je hoe dan ook in aanraking met random getallen. Maarja hoe random is een getal dat een microcontroller genereerd?
Er is bekend dat microcontrollers hun random getallen maken middels een bepaald algoritme wat elke keer een andere uitkomst heeft.
Als je dit verder gaat onderzoeken, dan blijkt dat deze random getallen niet zo random zijn als gedacht. Sterker nog ze zijn op een gegeven moment best voorspelbaar, altans er zit een bepaald patroon in.
Je zal het nooit op exacte getal kunnen raden, maar je kunt wel een bereik voorspellen waarin het getal zit.
Dit is voor brute force methodes zeer nuttige informatie om encrypted data sneller te kraken.
Als je echt random wilt genereren, dan kun je bijv een ruissignaal op je ADC ingang zetten. Dit signaal kan een goedkope diode zijn, een temperatuursensor, lichtsensor enz. Maar achter deze methode schuilt ook een enorm gevaar.
De aanvaller kan namelijk hardwarematig je ADC ingang aan de Vcc of GND knopen. Hierdoor ligt je hele random getal generator plat en ben je weer terug bij af.
Weet iemand een oplossing hoe ik wel echte random getallen maak?
Je kunt ook een Pseudorandom maken met een cryptografisch-veilige hashfunctie(SHA256 bv, MD5 is niet meer aan te raden), een geheime seed.
Je laat de hashfunctie steeds zichzelf hashen en gebruikt een klein deeltje van de output als random, bij afsluiten toestel sla je de huidige hash op als nieuwe seed.
Hmmm dan geef je in principe een deel van de input en een hash weg.
Daar kunnen ze brute force nog wel iets mee.
Het word wel moeilijk kraken dan dat geef ik toe 
[Bericht gewijzigd door Henry S. op (56%)]
Sponcebert
Ik ben er klaar mee voor
Spruce,
je zegt dat een aanvaller kennelijk toegang heeft tot de adc, heeft deze geen toegang tot de code ?
Heeft de microcontroller geen input zoals een aan uit knopje of andere bediening ? Gebruik je de tijd tussen reset en bediening als seed.
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Die pseudo-random number generators zijn veelal heel gemakkelijk te voorspellen. e.e.a. is een beetje afhankelijk van de grootte van de seed, de interne state en de frequentie, maar voor crypto zijn de "standaard" PRNG totaal onbruikbaar.
Een hash genereren is redelijk processor en geheugen intensief.
Als de aanvaller al toegang heeft tot de ADC ingang en je referentie, is er al niet veel meer te redden, denk ik. Je zou natuurlijk alleen de laagste paar bits kunnen gebruiken, en de controller stil leggen als je in de buurt van de minimale- en maximale waarden komt.
Atmel heeft, geloof ik, ook speciale crypto controllers, die faciliteiten hebben voor dergelijke zaken. Of dit interessant is, is natuurlijk afhankelijk van de toepassing, en de waarde van de data die de controllers versturen.
EDIT @Sponcebert: dat is natuurlijk ook gemakkelijk te neppen, met een tweede microcontroller. Daarbij is de entropie daarvan erg klein; zelfs zonder hulpmiddelen je dit binnen ~500ms kunnen timen, met een onzekerheid van misschien 200ms, en dan heb je het over nog geen 22 bits bij 16MHz.
En wat als er helemaal geen gebruiker bij te pas komt?
[Bericht gewijzigd door SparkyGSX op (18%)]
Als iemand mijn hardware koopt en er mee aan de slag wil, loop je het risico dat ze het open halen.
Je wilt het ze natuurlijk zo moeilijk mogelijk maken, maar idd waar leg je de grens.
De geimplementeerde random generators in IC's zijn echt te voorspelbaar om het brute force aanvallen moeilijk te maken.
Een hash berekenen is naast de gebruikte AES encryptie best intensief allemaal.
Je ADC ingang checken of hij aan de Vcc of GND hangt is ook niet te doen, want dan pak je net zo makkelijk een zener diode.
Zit nu ineens te denken om een Ibutton met SHA-1 engine op het PCB te monteren. Alleen heb jet het probleem dat je die ibutton ook weer een random challenge moet geven waarna hij over "challenge + ROM ID + SECRET" een hash berekend en terug stuurt.
Scheelt een hoop CPU werk, maar het random gedeelte blijft te voorspelbaar.
EDIT: Bovenstaande gaat ook niet werken, want de aanvaller kan dan ook je IC voeden met een zelfverzonnen hash 
Sponcebert
Ik ben er klaar mee voor
Als aanvaller zou je dan het mechanisme moeten weten en toegang moeten hebben tot de microcontroller. Boviendien kun je gewoon doortellen, en niet perse bij nul beginnen als de spanning opkomt. Ook zul je het random nummer weer als basis voor een sleutel gebruiken, en niet als sleutel zelf.
Als je geen bediening hebt houd deze methode op. Hij is trouwens een veel gebruikte.
Een aardig punt, hoe weet de server dat de sleutel ( die hij ook moet hebben ) gemaakt is door een echte microcontroller ? Iedereen kan wel een sleutel genereren....
PS Wat moet je nu met die hash voor een sleutelberekening ?
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
@Sponcebert: je moet er altijd vanuit gaan dat de aanvaller tot in het kleinste detail weet hoe je systeem werkt, want als je het goed gedaan hebt, heb je helemaal niets aan die informatie. (hint: Philips/NXP had het dus *niet* goed gedaan bij de Mifare Classis a.k.a. O.V. chipkaart)
Zolang je alleen de laagste bits van je ADC gebruikt, heeft de aanvaller er vrij weinig aan om een zenerdiode aan te sluiten; je gebruikt feitelijk niets van de extern aangeboden informatie, alleen de sample ruis, die zeer moeilijk voorspelbaar is, wordt gebruikt. Het is dan ook interessant om ze hard mogelijk te samplen, want met de ADC clock neemt ook de ruis toe.
Wanneer de aanvallen de ADC ingang boven de referentie of onder de nul weet te trekken, is je sample ruis plotseling weg, dus dat moet je voorkomen of detecteren.
Ideaal is het natuurlijk niet, maar ik denk niet dat het veel beter gaat worden zonder speciale crypto controller.
Verschillende metingen doen en controleren of deze verdacht dicht bij elkaar liggen? Dan nog kan de aanvaller je ADC natuurlijk voor de gek houden, maar dan moet hij wel erg snel zijn.
Hoe ga je er trouwens voor zorgen dat de aanvaller niet gewoon je code aanpast?
Kan de server geen willekeurige waarde maken en die, versleuteld met een bepaalde hash aan jouw IC versturen? Dat dan eventueel nog combineren met de andere dingen om het moeilijk te maken.
Maargoed. Crytografie is niet echt mijn sterkste punt.
Ik heb het random probleem zo opgelost:
Je heb 2 onafhankelijke systeemklokken ter beschikking. Bv een extern kristal en een interne oscillator. Het verschil in tijd tussen de opgaande puls van beide klokken is dus continue verschillend. Met een timer meet je dan het aantal externe klokpulsen per interne klokpuls. Van het resultaat neem je de LSB en dit proces herhaal je tot je voldoende random bits hebt.
Probleem opgelost, echte random getallen en zowat onmogelijk te saboteren.
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Tja, ze zeggen dat iedereen een cryptografisch systeem kan maken dat hij of zij zelf niet kan kraken.
Ik vind het niet erg verstandig om daar zomaar het stempeltje "zowat onmogelijk te saboteren" op te plakken.
Om te beginnen is die interne oscillator afhankelijk van de voeding, temperatuur, e.d. Allemaal zaken die een aanvaller kan beïnvloeden.
Daarbij is dat systeem mogelijk erg gevoelig voor side-channel attacks. Zo is het mogelijk dat de pulsen van die interne oscillator zichtbaar zijn op de voeding (als je goed genoeg kijkt).
Maar ja, waarom zo moeilijk doen als het ook gemakkelijk kan? Ik zou het kristal eraf rukken, en een klok aanbieden die ongeveer 2 keer zo hard loopt als je interne oscillator. En opeens tel je bijna elke keer 2 pulsen, en is het LSB dus... 0. Dan hoef ik alleen nog een beetje te brute-forcen voor de paar 1tjes die er tussen zullen zitten, omdat de klokken natuurlijk uit fase gaan lopen. Deze 1tjes zullen nog ver uit elkaar liggen ook, afhankelijk van de nauwkeurigheid van de interne oscillator en de extern aangeboden klok.
EDIT @EddyDean: ik heb er al eens naar gezocht, maar het rommelen met de lockbits, zonder een volledige chip erase uit voeren, schijnt toch erg moeilijk te zijn in de AVR serie. Om erbij te komen, moet je eerste de die uit de behuizing halen, en dan zitten de lockbits nog begraven onder een aantal belangrijke sporen (o.a. de adres en databus, dacht ik), zodat resetten met UV licht ook niet gemakkelijk is. Het schijnt dus best moeilijk te zijn om de code uit een gelockte AVR te trekken.
De hele oude modellen kon je gedeeltelijk resetten, doordat eerste de lockbits gereset werden, en hij daarna pas aan het flash geheugen begon. Door de voeding op het juiste moment te onderbreken, bleef het flash geheugen heel.
Owja, niet vergeten de JTAG interface uit te zetten natuurlijk.
[Bericht gewijzigd door SparkyGSX op (27%)]
Dat laatste probleem kan je makkelijk oplossen. Gewoon even checken in je code of het resultaat van de teller in een acceptabel bereik ligt. Dan wordt knoeien met de externe klok al veel moeilijker. En anders gebruik maken van 2 interne onafhankelijke klokken indien de micro deze ter beschikking heeft.
De andere aanvallen die je beschrijft lijken me stukken moeilijker uit te voeren. Spanning kan je eventueel beveiligen met brownout. Je kan verder nog een hoop entropie toevoegen aan dit resultaat moest je niet tevreden zijn. Bv met de ADC de temperatuur, ruisspanning, etc.
Deze methode lijkt me toch relatief veilig. Zuig dit trouwens niet allemaal uit men duim, heb het ook maar ooit in een application note gelezen. Maar indien iemand echt het geld of de middelen heeft kan deze altijd de code protectie van je micro kraken.
Sponcebert
Ik ben er klaar mee voor
De aanvaller kan de werking misschien wel weten, hij heeft wellicht geen toegang. Voor Internet bankieren bijvoorbeeld heeft een aanvaller geen fysieke toegang tot de PC die gebruikt wordt.
Belangrijker is in dit verhaal WAT beveiligd moet worden.
Waar zal deze microcontroller gebruikt worden, wat wil je beveiligen, wil je zeker weten wie het heeft gezonden, of beveiligen tegen modificatie etc.
En boven alles, hoeveel bescherming heb je nodig.
Wat redelijk veilig is, is het gebruiken van verschillende ruisbronnen: een zener, een weerstand, een geiger-teller detector, etc.
Die dan allemaal XORren.
Als je maar één bron gebruikt, kun je in ieder geval de bias eruit halen door steeds groepjes bits met elkaar te XORren.
Je moet jezelf ook afvragen hoelang de informatie onkraakbaar moet zijn.
Voor diplomatieke geheimen tussen landen is een paar honderd jaar nog maar krap aan.
Maar voor het bevel "bommem los" is geheimhouding maar een paar tellen noodzakelijk. Daarna weten ze het tòch wel.
Sponcebert
Ik ben er klaar mee voor
Nog steeds een aardige vraag :
A. Ik heb een prachtige ruisbron
B. Ik wek er een willekeurig getal mee op
C. Ik maak hier een (AES) encryptie sleutel mee
D. Ik versleutel een bericht
E. Ik verstuur het bericht naar de server
Die kan er helaas niet veel mee, want heeft de sleutel niet.
Je hebt trouwens zeker gelijk, hoelang is een belangrijke factor. Als het een minuutje duurt om te kraken, kan dat nog te lang zijn, als de sleutel, of het bericht al weer verouderd is.
free_electron
Silicon Member
Professioneel ElectronenTemmer - siliconvalleygarage.com - De voltooid verleden tijd van 'halfgeleider' is 'zand' ... US 8,032,693 / US 7,714,746 / US 7,355,303 / US 7,098,557 / US 6,762,632 / EP 1804159 - Real programmers write Hex into ROM
verschillende random sources gebruiken en die xor zoals gesuggereerd.
Als je ene controller hebt met interne temperatuurmeting
- daar is random source 1
Na powerup van de controller : je ram niet initialiseren Daar zal random troep instaan. je hebt daar al een klets rotzooi.
een klein ruisbronnetje gemaakt met 1 transistor en dat digitaliseren met je a/d
Random met ruisgeneratoren : http://www.hcrs.at/NOISE.HTM
Random met een "Quantis" : http://www.hcrs.at/ZYKLEN.HTM
Frits Kieftenbelt
Ohm sweet Ohm | www.picbasic.nl
De laatste voorbeelden van PIC programmeercursus deel 10 zijn ook behoorlijk random.
Wordt bereikt door verschillende onzekere factoren, en de boel een paar maal goed schudden.
Bekijk de laatste voorbeelden dus (de cursus begint namelijk met voorbeelden die achteraf niet echt random blijken, juist om dit te kunnen tonen aan de cursisten).
Sponcebert
Ik ben er klaar mee voor
In een van de voorbeelden wordt 11 x "geschud" door middel van de functie random. Als random een willekeurige waarde opleverd hoeft dat niet, zou 1 keer voldoende zijn.
Deze random functie zal ( denk ik ) ook gebaseerd zijn op een 'teruggekoppeld schuifregister' zoals een CRC berekening.
( CRC leverd ook een redelijke 'random' waarde ).
Help me even..
Als ik een encryptie wil en ik genereer eenzijdig een random getal.. hoe decodeer ik deze dan?
Of moet ik dat getal ook versturen?
Je zult iets willen wat met een publieke sleutel te coderen valt en met een geheime sleutel te decoderen.
Stel je voor:
Ik wil je een geheim sturen, maar dat gewoon per post.
Ik stuur je een kist met een cijferslot waarvan jij de code niet kent, jij ontvangt de kist en hangt je eigen slot aan de kist en stuurt het terug. Dan haal ik mijn slot van de kist af en stuur het weer naar jou toe.. jij kunt de kist open maken zonder dat ik jou code weet en jij weet mijn code ook niet.
Het is qua dataverkeer wel meer, maar het werkt wel.
Anders zou je misschien een tabel van GROTE priemgetallen kunnen nemen, alleen hoe efficiënt dat is in een uC vraag ik me af.
Kun je misschien iets meer details geven over het type toepassing en wat voor data er verstuurd zou moeten worden?
Wat ik bedoelde met de kist.
De server kan de uC een getal sturen om te gebruiken voor het coderen.
Je kunt die encryptie wel doen met een groot priemgetal, immers als de uC "niet" uit te lezen is is die ook redelijk veilig.
100% veiligheid haal je nooit..
Sponcebert
Ik ben er klaar mee voor
Nog simpeler, als je microcontroller niet uit te lezen is, kun je gewoon de geheime sleutel in je software zetten. Ook dezelfde op de server en klaar is Kees.
Als je microcontroller WEL is uit lezen, tsja, waar sla je dan je sleutel weer op.
Het bezit van de geheime sleutel is dan tevens het bewijs dat het een echte chip is. Geen random generator nodig.
Gebruik je een goed encryptie algorithme, dan is de sleutel niet te achterhalen.
Op 8 september 2008 21:58:01 schreef Sponcebert:
Gebruik je een goed encryptie algorithme, dan is de sleutel niet te achterhalen.
Is ook niet waar 
Bijvoorbeeld PGP werkt best goed met zijn 1024bits (of hoger) sleutels.. dat is een goed algoritme, maar dat betekend niet dat de sleutel niet te achterhalen is.
Het vinden van de sleutel staat los van het algoritme, het heeft wel met het totaal systeem te maken.
Stel dat ik mijn PGP sleutel gewoon in de documenten map zou bewaren.. dan blijft het een goed algoritme, ben alleen geen goede gebruiker.
[Bericht gewijzigd door BernardV op (13%)]
picsels
Volgend project: 7-seg gaming displays; dan dec-1982 labvoeding afmaken, dan funcgen met ad9833 afmaken, dan...
Hardwarematig random nummers genereren.
Sponcebert
Ik ben er klaar mee voor
Wel, ik ging er van uit dat de microcontroller niet is uit te lezen, dus de sleutel ook niet. Uit de ge encrypte berichten is ( zeker in praktische zin ) de sleutel niet te achterhalen . Dat is wat ik bedoelde.
Verder blijft het verhaal simpel :
A. Als de microprocessor is uit te lezen, waar sla je dan de sleutel op ?
B. Als de microprocessor een sleutel genereerd, hoe krijg je deze dan op de host.
A & B: Goede vraag.. precies mijn punt 
Het is nog niet zo makkelijk. Met een paar random getallen ben je er niet. Ook al zijn deze echt random, want dat getal moet toch naar de server voor het decoderen.
Daarom zou ik wel willen weten wat ongeveer de bedoeling is, misschien is er dan iets te bedenken.