Ben al langer van plan eens een testboxje te bouwen om doorslagvastheid te testen van iets wat regelmatig terugkomt. In een Tigtoorts komen 2 circuits toe: 2 gewone draadjes die naar een simpel drukknopje gaan, en een stroomkabel waar de lasstroom doorloopt. Met die laatste is er nog een extra: op de lasspanning kan nog een zgn. hoogfrequent hoogspanningssignaal gezet worden, zodanig dat de Tigpunt het werkstuk niet moet raken om te kunnen starten. Die hoogspanningspulsen knetteren over naar het werkstuk en langs die geïoniseerde weg kan de lasstroom zich opbouwen. Die opgesuperponeerde HVpulsen kunnen 5...7kV oplopen.
Het komt al wel eens voor dat er inwendig wat misgaat door slechte/kapotte isolatie en dan slaat die hoogspanningspuls over op het circuit van die drukknop, met alle gevolgen van dien.

Eigenlijk is hier een isolatiemeter voor nodig, die toch wel op een 7kV kan draaien. Om aan die 7kV gelijkspanning te komen zijn er verschillende manieren, maar een MOT van 2kV of een neontrafo vind ik niet praktisch, te groot, te zwaar, en ze kunnen ook teveel stroom leveren voor iets wat je uiteindelijk toch manueel moet manipuleren.
Ik had hetvolgende bedacht: men neme de netspanning, duwen die door een cockroft-walton vermenigvuldiger van bvb. 10 trappen en je hebt een positieve spanning van +-3.2kV. Je bouwt ook nog een vermenigvuldiger voor de negatieve zijde van 3.2kV en je zit op 6.5kV. Voor die CW heb ik hier al wel de nodige formules gevonden. Nu blijkt dat die dingen een zeer hoge inwendige weerstand hebben, waardoor de uitgangsspanning bij minste belasting al redelijk daalt, en rimpel vertoont. Laten we daar een voordeel van maken: we berekenen de schakeling zo, dat er bij doorslag van de toorts(=kortsluiting) max. 50µA kan vloeien, en we zetten een draaispoelmetertje in serie die de stroom meet. Het geheel dik afgeschermd in een transparante kast (acryl/perspex) Heb eens gerekend, een C zou uitkomen op 47nF/1kV en die dioden kunnen rustig 1N4007's zijn.

Bij een eerste computersimulatie bleek echter de frequentie van 50Hz een boosdoener te zijn, die zorgt voor veel te veel rimpel. Doordat de C's maar 50keer per sec bijgeladen worden wordt de inwendige impedantie direct zeer hoog. Als we dat ding op bvb 2kHz laten draaien dan heb je bijna geen rimpel en daalt de inwendige weerstand, zodat de C's veel kleiner kunnen worden voor eenzelfde 50µA.

Het zou kunnen door het net eerst gelijk te richten en dan een Hbrug te maken met IGBT's die schakelen op 2Khz en de vermenigvuldigers aanslingeren met een blok van 325V positief en negatief. Maar dat lijkt me dan ook weer zo'n uitgebreidde situatie. Iemand nog andere grandioze ideëen?

- - big bang - -

Euh, MODs, eigenlijk mag dit mss wel verhuizen naar High Voltage.

- - big bang - -

Komt de frequentie niet voor in de formule van de berekening van de condensator?

Ik zou denk ik gewoon uit gaan van een lijntransformator uit een CRT ?
Geregeld voedinkje er omheen vouwen en klaar. Elektuur heeft ooit iets dergelijks beschreven in een halfgeleidergids.

Er loopt als het goed is na een beetje opladen toch geen stroom, te veel energie lijkt me alleen maar gevaarlijk.

De frequentie komt voor in de formule ja. Hoe groter de condensatoren of de frequentie, hoe minder rimpel onder belasting en spanningsdrop.
Een flyback uit een CRT? Tja, tis misschien een mogelijkheid om eens te experimenteren. De stroom van het uiteindelijke ding moet idd. zeer beperkt blijven.

- - big bang - -

Is het niet zo dat bij een tig toorts de geleider voor het vermogen centraal door de gasdarm loopt. Als vonkoverslag zou mogelijk zijn is de gasbuis gebarsten en zal er gasverlies zijn.Ik kan me geen defect herinneren wat als oorzaak vonkoverslag zou geweest zijn.
Als je toch een tester wil maken kan een HV transformatortje uit een vliegevanger handig zijn.
Een gesloopte lijntransfo voeden met een elektonische halogeentransfo zou ook tot de mogelijkheden kunnen behoren.

Stroomdraad door een gasdarm kan zijn, soms ook gewoon apart in een stevige isolatie, er zelfs door de koudwaterslang bij een watergekoelde.
Maar bij een plasmasnijdertoorts is het nog duidelijker, daar ligt de draad voor de pilootboog soms gewoon apart, met een aangepaste isolatie.

Het probleem is niet zozeer dat ze kapot raken, het probleem is dat ze bij defect raken, bij overslag naar de schakeldraden verdere schade kunnen aanrichten.

Zo'n vliegevanger heb ik nog niet opengehad, hoe is dat dan opgebouwd? Ik zou idd. een schakelend ding (flyback) of iets in die richting kunnen proberen, indien er een uitgangsdiode voor HV opsteekt, want bij hogere sperspanningen zijn deze wel kostelijk.

- - big bang - -

Ik gebruik zo'n HV transfo soms toch eens. Kerstmis komt er aan en dan verwacht ik wel een lichtjes slinger links of rechts van een vriend die het defecte lampje maar niet vindt. Ik sloopte die jaren geleden eens uit zo'n vliegevanger met een paarse lamp centraal. Het is dichtgegoten en bevat zeker een caskade, want de uitgang is gelijkstroom en gescheiden van het net.Het vermogen is klein, maar door de condensatoren in de caskade geeft de eerste vonk toch een felle knetter. Aan de vonklengte schat ik tussen 3 en 4Kv.

Ah, zo'n vliegevanger, ik dacht aan zo'n elektrische mepper. Waar ik nu ook aan dacht, ik kan eigenlijk wel op een hogere spanning draaien, als ik een instelbare vonkenbrug erover zet kan ik de maximaal gewenste spanning regelen.

- - big bang - -

Ik heb hier nog een stevige caskade liggen, 6Kv in 70 uit.
Af te halen door ernstige kanidaten. Geen speelgoed!Ben aan opruimen toe :-)

Vertel eens...

- - big bang - -