We hebben een bepaalde meetopstelling om te bepalen wanneer een materiaal supergeleider wordt. Dit gebeurd door, een sinusoïdaal signaal met een frequentie van 1697Hz en een spanning van 80mV over spoel1 te zetten. De veldlijnen die deze creëert worden opgevangen door een 2de spoel, die een signaal teruggeeft met een spanning van 80µV tot 0µV (frequentie = 1697Hz). Om de test uit te voeren wordt de potentiële supergeleider tussen de 2 spoelen gemonteerd en wordt deze langzaam afgekoeld 77°K. Als deze supergeleidend wordt spert deze de veldlijnen waardoor het signaal van spoel2 wegvalt.

Het probleem is nu dat, om die opstelling af te koelen, we deze moeten bewegen (in een vat stikstof) dus de draden die het signaal van spoel 2 terugvoeren bewegen ook en vanaf dat deze bewegen varieert ons signaal met waardes die echt niet te veroorloven zijn.

Ikzelf denk dat het door de capacitiviteit is van de gebruikte coaxkabels dat het signaal zo varieert of is er iets anders die hier meespeelt?
Ook zou ik graag weten als er bepaalde (coax)kabels zijn die die foute waardes niet zouden geven.

Dankuwel

Er komen vast nog nettere oplossingen, maar kun je spoel 1 niet wat meer signaal toevoeren? 80mV is niet veel.

Of warm je dan de boel al weer teveel op?

Waarschijnlijk heb je last van het tribo elektrisch effect. Je kunt dit verminderen door een ander soort coaxkabel te gebruiken maar helemaal wegkrijgen doe je het niet. Een andere methode is door de meetspoel laagohmiger af te sluiten, maar ik weet niet of dit voor jou bezwaarlijk is.

Maar is het niet voldoende die 1697 Hz scherp te filteren? Ook dat (en een hoger niveau van het meetsignaal) zou de signaal/rommel verhouding moeten verbeteren.

Wat voor meetapparaat wordt er nu gebruikt?
Het tribo elektrisch effect is erg laag frekwent.
Filteren, zoals FET voorstelt, zal helpen.

In kabels die bewegen wordt door het aardmagnetisch veld een spanning opgewekt. Die spanning heeft een heel andere dan de meetfrekwentie dus die moet eruit te filteren zijn. Vaak wordt hier ook een lock-in versterker gebruikt voor dit soort metingen.

Op 12 maart 2009 13:13:40 schreef Ging_Er_Kid:
[...] sinusoïdaal signaal [...]

is dat een signaal wat zichzelf omlegt ofzo?

leuke fonetische vertaling (sinusoidal), maar slecht nederlands...hier heet dat sinusvormig.

De 80mV mag niet hoger, ik weet de exacte reden niet (kan die wel te weten komen) maar heeft iets te maken met de eigenschappen van supergeleiders. Ideaal zou zijn als de spanning 0V was heb ik mij laten vertellen door een doctoraatstudent

Het soort toestel zal ik morgen eens bekijken. Ik denk dat er ingebouwde filters in het toestel zaten, maar het had geen/weinig effect als ik die nu aan of af zette.

Dat was dan waarschijnlijk waarom Wikipedia en de abc van word sinusoïdaal niet kennen. Ik zal het onthouden :)

sinusoïdaal

si·nus·oï·daal (niet: sinuso·idaal)
/sinYzowidal/
bijv. naamw.; sinusoïdale

1 · de vorm van een sinuslijn hebbend

Op 12 maart 2009 14:25:58 schreef floppy:
In kabels die bewegen wordt door het aardmagnetisch veld een spanning opgewekt. Die spanning heeft een heel andere dan de meetfrekwentie dus die moet eruit te filteren zijn. Vaak wordt hier ook een lock-in versterker gebruikt voor dit soort metingen.

Inductie is inderdaad goed mogelijk, waarschijnlijk kan TS dit vaststellen door met een flinke magneet te kijken of hij de spanning kan beinvloeden of zelfs kan nullen.
Wat versta jij overigens onder een lock-in versterker?

Ik heb in mijn vorige post vergeten te antwoorden op een voorstel van Freddy: spijtig genoeg is de spoel niet verwijder of vervangbaar zonder tot nogal extreme handelingen te moeten overgaan.

Wat ik niet begrijp is waarom men dan coax kabels gebruikt als het signaal toch vervormt wordt door externe storing. Ik dacht dat de coax kabel net gemaakt is voor dit soort toepassingen.

Dus mijn spelling van sinusoïdaal klopt toch? (alhoewel ik het bij nader inzien niet logisch vind dat er een umlaut op de i staat)

EDIT: zou het kunnen dat de gebruikte coax kabels niet kwaliteitsvol genoeg zijn? Hier gebruikt men kabels met een ader, een isolatie daarrond, daarna een gevlochten shield en dan weer isolatie. Als ik kan voortgaan op wat ik net gelezen heb is dit niet bepaald top of the bill materiaal...

Wat staat er op de coaxkabels voor type aanduiding?

Studio-kwaliteit microfoonkabel zou geen of minder last moeten hebben van dit tribo-elektrisch effect (ook wel "kraakspanningen" genoemd).

Hoe dat spul zich gedraagt bij -200°C is dan weer de vraag...

Je kunt het voor jezelf controleren door een stuk kabel aan de microfooningang van een cassette- of tapedeck te verbinden, het andere eind kort te sluiten, vervolgens met de kabel te bewegen en dan luisteren naar het 'microfoon' signaal.

Blijkbaar werken we al met een lock in amplifier type: EG&G princeton applied research model 5209 lock-in amplifier. We hebben wat zitten spelen met de intellingen en hebben een veel stabieler resultaat gekregen. Volgens de studenten is het resultaat goed genoeg, maar ik zou het toch nog wat stabieler willen krijgen.

De coax die gebruikt wordt is een RG58 c/u MIL-C-17
De beweegbare coaxkabel komt pas in de kring een paar meter van de stikstof dus men mag uitgaan van kamertemperatuur.
Zou het niet beter zijn om kabel te gebruiken met folie als shield of zou dit geen effect hebben?

Die versterker is prima. Je kunt de RG58 coax vervangen door een ander type.
Als test kun je met een hand de kabel aanraken, kabel niet bewegen. Als de uitlezing verandert, kun je aan een betere kabel gaan denken.