In verband met mijn experimenten met een LPAM zendertje
kwam ik de kreet <DDDR antenne> tegen.
Weet iemand wat hiermee bedoeld wordt en wat de afstraling is van deze triller?
DDRR
Directional Discontinuity Ring Radiator
(dit bleek onzin te zijn, dus zocht men een andere betekenis voor de letters:)
Direct Driven Ring Radiator
Dat is een (bijna) kwartgolf straler, in een cirkel gebogen. De einden dicht bij elkaar.
Het geheel ongeveer een tiende golflengte boven je aardvlak. De ene kant naar aarde, de andere kant via een afstemcondensator naar aarde (of precies in resonantie maken, dan geen condensator nodig).
Voeden naar verkiezing; gamma match bijvoorbeeld.
Werking: niks bijzonders, het is gewoon een heel korte vertikale antenne (die tiende golflengte), met topload.
Rendement: kan best ok, als je een uitstekend aardvlak hebt en niet te dun materiaal gebruikt.
Bedoel je echt DDDR, of is het een DDRR?
@FET: In een oude 'Reflecties' kwam ik de DDRR ook tegen, daar spreken ze een hoogte boven het grondvlak van 0,0069 maal de golflengte (2,5 graden). Dat is beduidend lager, en dan is het idee dat het een verticale antenne met topload is toch niet te handhaven? Wat zie ik hier over het hoofd?
Ik heb er wel enig belang bij, want ik had me eigenlijk voorgenomen komende zomer de DDRR als een mooi weg te werken antenne voor 40m op het platte dak te zetten. En 28 centimeter versus 4 meter scheelt nogal...
/edit: De link hierboven is bepaald niet positief over een DDRR op de lage banden.
_
Frederick, dank voor je toelichting.
Ik bedoelde de antenne, zoals (summier)als DDDR-antenne beschreven in de volgende link:
http://groups.google.com/group/nl.media.radio.zeezenders/tree/browse_f…
Lijkt me toch een iets andere constructie, hoewel de DDRR ook interessant kan zijn. Maar gezien jouw informatie moet ik in mijn geval 50 meter draad in een rondje leggen met een grondvlak. Wordt dan ook nog een heel circus.
Geef mij toch maar de Gigahertzen. Hoewel het daar weer heel erg precies komt.......
Voor hogere frequenties eens uitproberen, die DDRR.
Vangt ook niet zoveel wind!
Toen Boyer hem uitvondt, had hij inderdaad een heel kleine hoogte. Hij dacht zelf dat de antenne werkte doordat de golf op de een of andere manier, door het cirkelvormig zijn van de constructie, hiervan "losliet".
Maar dat is allemaal onzin.
Dome (die van het SSB fasefilter) heeft een gedegen uitleg van het ding geschreven, en kwam tot de conclusie dat het vertikale gedeelte in ieder geval meer moet zijn; de cirkel dus hoger, om nog enig rendement te hebben.
Vandaar dat we nu met die 0,1 λ zitten als vuistregel.
De antenne op het Capital Radio schip was nog een ouderwetse DDRR (toen nog gewoon Hula Hoop geheten), vrij laag dus.
DDDR is gewoon een spelfout; verkeerd van elkaar nagepraat of overgeschreven. De oude etherpiraten wisten natuurlijk ook nog niet zóveel van antennes. Sommigen weigerden te geloven dat de antenne vertikaal gepolariseerd is. Dat geloofden ze trouwens ook al niet van de korte vertical met heen-en-weer gezigzagde topload!
Nou, probeer maar eens - op zee, ook nog eens - een horizontaal gepolariseerde golf te maken op 0,5 .. 1,5 MHz. 
(voor de duidelijkheid: dat is onmogelijk)
Grappig plaatje trouwens in die orion link, van de "Real DDRR". Niet dat ze de uitvinder daar naar gevraagd hebben, hoor.
Het maakt niets uit. Het blijft gewoon een heel korte vertikale straler met eindloading. Je zou voor een "Real" ook gewoon twee horizontale draden boven elkaar kunnen spannen, met een vertikale (de straler) ertussen. Het is één pot nat. Er blijft gelden: maak het stralende deel zo hoog als je kunt, en doe de rest met endloading.
[Bericht gewijzigd door Frederick E. Terman op (29%)]
Duidelijk verhaal.
Toch spreekt Boyer over slechts een 2 dB slechter resultaat t.o.v. een kwartgolf vertical. Dat is niet slecht voor die minuscule hoogte die hij eerst aanhield. Als de meetresultaten niet een beetje in de richting van de wens gemasseerd zijn, tenminste.
Antennes, het is een vak apart... 
Zelf zoek ik dan nog maar even verder naar een andere 'stealth' antenne voor 40...
_
Hoe spelling een eigen leven gaat leiden. DDRR is het dus.
1 principe met meerdere uitvoeringsmogelijkheden.
Ik had hier nog nooit van gehoord en blijf antennes heel interessant vinden bij de HF hobby.
Leuk om ervaring mee op te doen, al rekenend en vooral experimenterend!
DDRR gaat daar zeker een rol in spelen.
Dit is geen DDRR antenne maar ook zoiets:
Er is niets geheimzinnigs aan antennes, maar toch weten sommigen het iedere keer weer kunstmatig heel ingewikkeld te maken.
Dat je de aardweerstand kunt verminderen door er gewoon vier parallel te zetten snapt een kind. Toch levert het een nieuw oktrooi op. In 1980 daaromtrent deed een Nederlandse amateur dit al met twee antennes. Alleen deed die het correct: de masten ver genoeg uit elkaar, zodat hun aardstromen niet in dezelfde potentiaalkuil liepen.
In dit nieuwe patent is dat niet het geval.
Heb je al gezien dat in de Star-H pdf file, in het onderste plaatje, 45 voet gelijk is aan 31.7 meter?
Fijne rekenaars hebben ze daar. ZO kun je wel een paar dB winst bij elkaar rekenen ook..!
Boyer, die de Hula-hoop antenne introduceerde, stelde hem voor als scheepsantenne. Dan zit je dus met een ijzeren bak van een paar duizend ton, geaard in een immense hoeveelheid zout water. Daardoor vallen de aardverliezen hard mee , en kan die 'slechts 2dB verlies' nog wel kloppen ook.
Ik heb persoonlijk ervaring met werken op maar een paar honderd kHz boven een dergelijk aardvlak, hihi.
Voor ondermaatse antennes geldt voor een amateur altijd: vermijd zoveel mogelijk, afhankelijk van aarde te zijn. En verder: gewoon toch maar zo groot mogelijk, en waar de meeste stroom loopt ook zo vrij mogelijk.
Een raamantenne ('magnetic loop' in modern Nederlands) kan ook goed werken, maar dan mag je je er niet vanaf maken met een cirkeltje waterleidingbuis.