Interne werking Spanningsregelaar

Intern zit er een comperator, deze vergelijkt de spanningsdeler met de Vref, deze is 1.25, dit is trouwens een zener diode.

De comperator stuurt een Transistor aan, en regelt zo de spanning.

Hij zal de spanning regelen zodat er over R1 (denk ik) 1.25V staat.

Als de belasting stijgt zal de spanning,zakken waardoor de spanning over die R1 lager wordt en de comperator zo de transistor open stuurt, andersom is het ook waar, als de belasting zakt zal er opeens een iets hogere spanning aanwezig zijn en zal de comperator zo de transistor niet aansturen, daardoor zakt de spanning weer en regelt hij dit terug op de ingestelde waarde.

Begrijp jouw redenering niet goed.
uit de wet van ohm hebben we toch geleerd dat bij een hogere belasting, de spanningsval groter zal zijn.
Dus wat bedoel je dan met spanning stijgen.

[Bericht gewijzigd door jef op donderdag 21 mei 2009 22:44:25 (14%)]

De regelaar probeert een spanning van 1.25 V tussen de Adj. en de Vout te krijgen onafhankelijk van de stroom die Vout levert.

De wet van Ohm kun je niet over een regelaar, of transistor, gebruiken.

Op 21 mei 2009 22:50:45 schreef rbeckers:

De wet van Ohm kun je niet over een regelaar, of transistor, gebruiken.

das nog steeds de wet van ohm he.

de regelaar wil 1.25 volt zien op zijn adjust pin ( @chrome: tis ene bandgap jongen.. een bandgap... en geen zeverdiode )

dus de spanning over de weesrtand tussen vout en adj is 1.25 volt. deel dat door de wwesrstandswaarde die daar staat en je kent de stroom door de weerstand.

die stroom moet ergens naar toe. in de adj pin kan hij niet ( opamp ingang ) dushij kan alleen weg door de andere weerstand.

die weerstand ken je niet. maar je weet wel hoeveel volt daa rmoet staan. immers vout = vadj + voltage over de weerstand.

dus je doet vout-v1.25 en je kent de spanning die daar moet staan. je kent de stroom ook. ( 1.25 / de weesratnd tussen vadj en vout )

wet van ohm nog eens toepassen. ( spanning / stroom ) en bingo. je kent je 2e weerstand.

Het verband tussen Uce en Ice of Ube en Ibe kun je niet met de wet van Ohm berekenen.

Bandgap referenties worden veel gebruikt.

Op 21 mei 2009 23:15:22 schreef free_electron:
( @chrome: tis ene bandgap jongen.. een bandgap... en geen zeverdiode )

Ja ik zat niet te denken aan ic's maar meer aan zelfgemaakte constructies.

Zo heb ik het uitgelegd gekregen:

Op 21 mei 2009 22:34:29 schreef chrome:
Intern zit er een comperator,

Opamp! Het is toch geen aan/uit regeling?

Ik zeg maar wat er in men cursus staat

http://img36.imageshack.us/img36/5072/scannen0002ild.jpg
het is wel een opamp maar die wordt toch gebruikt als comperator?

Een opamp en een comparator zijn grotendeels identiek, het punt is de uitgangsspanning: die van een opamp kan elke willekeurige waarde aannemen, en die van een comparator kan alleen hoog of laag zijn (logische '1' of '0'). In dit geval is gaat het dus over een opamp.

Op 22 mei 2009 14:37:40 schreef chrome:
Ik zeg maar wat er in men cursus staat

http://img36.imageshack.us/img36/5072/scannen0002ild.jpg
het is wel een opamp maar die wordt toch gebruikt als comperator?

Het kan nooit een comparator zijn want de feedback regelt de uitgang bij. Probeer dat maar eens met een aan/uit schakeling.

Jouw schema is een principeschema, er zijn dingen bij getekend maar is nog steeds onvolledig.

Ik denk dat Van Mol het woord 'comparator' hier letterlijk heeft willen gebruiken als 'met-elkaar-vergelijker'.
Maar dat is niet slim, omdat er al een functie bestaat met die naam. En die is niet bedoeld om "lineair" gebruikt te worden.
De op-amp hier wordt wel lineair gebruikt, al is de versterking geweldig groot.
Kortom: een gebrek aan echte-wereld-kennis van de schrijver.

Er zijn dus twee types regelaars. Een shunt en series regelaar.
Ik ben nu de shunt regelaar ook aan het opbouwen(zie schema in link).

Vz = 5.6V
Rs = 330ohm
Rl1 = 230ohm (15,4mA : 3.5V)
Rl2 = 460ohm (11mA : 5V)
Rl3 = 2.2k (2.4mA : 5.2V)

Tussen haakjes zie je de gemeten waarden over Rl.
Wanneer ik Rl groter maak, gaat de spanning over Rl ook groter worden bij eenzelfde stroom. Dus moet de transistor de stroom gaan verlagen die naar Rl vloeit. Dit gaat hij doen door een grotere stroom op basis te zetten van de transistor, deze gaat meer geleiden en een gedeelte van de stroom door Rs gaat naar Rl, het andere gedeelte gaat naar massa door de transistor.
Klopt deze redenering?

http://radiocom.kunsan.ac.kr/lecture/malvino/images/fig24_4.jpg

De volgende stap is om de verbeterde versie op te bouwen.
http://radiocom.kunsan.ac.kr/lecture/malvino/images/fig24_5.jpg

Zomaar wat losse opmerkingen:

Als je bij het eerste schema een weerstand tussen zener en GND plaatst --10k bv.-- en je gebruikt een darlington als transistor, krijg je een betere regeling. De transistor heeft dan veel minder basisstroom nodig om in geleiding te gaan - je zou bijna kunnen zeggen dat hij spanningsgestuurd is. Daardoor blijft ook de zenerstroom redelijk stabiel, en daardoor ook de zenerspanning. Die laatste wordt in hoge mate beïnvloed door de stroom die door de zener loopt.

Bij het tweede schema zal je toch wat meer uitleg moeten geven. Ik slaag er niet in "higher output" te combineren met het feit dat alle overtollige stroom door de zener moet. Bij het eerste schema kan je een dikke tor inzetten, en die flink koelen. Maar hier moet ook de zener alle overtollige stroom slikken. En, zoals ik hierboven vermeldde, diens klemspanning wordt beïnvloed door de stroom...