Hallo,

Bij mijn GIP maken wij gebruik van een elektro magneet.
Nu was 1 van de vragen bij de presentatie, hoe het komt dat een elektro magneet ook werkt op wisselspanning.

Nu heb ik begrepen van mijn leerkracht dat dat werkt met een defaseringsring.
Kan iemand mij misschien uitleggen hoe dit werkt?
Ik heb op het internet al wel wat hierover gevonden, maar ik denk niet dat onze jury hier genoegen mee neemt.

Dit is de uitleg die ik vond:

Defaseringsringen: Bij het bekrachtingen van de spoel door wisselspanning gaan, tijdens het ompolen van noord naar zuid en door het trekken van de terugstelveer, het anker en de beweegbare contacten trillen. Tijdens dit ompolen wordt telkens de aantrekkingskracht nul (100x per seconde). De defaseringsringen verhelpen dit daar zij zorgen dat de aantrekkingskracht van de vaste kern nooit helemaal nul wordt.

Tijdens dit ompolen wordt telkens de aantrekkingskracht nul

Daarom werkt de magneet ook gewoon op wisselspanning. Je hebt nu echter een continu wisseldend veld. En wisselnde polarisatie.

Op gelijkspanning heb je een continu veld met een constante polarisatie.

Maar zoals ik het lees, dan wordt de fase toch omgewisseld.
Dus wordt + , - en - wordt +.
Hij zou dus moeten afstoten bij + en aantrekken bij -.
Dan zou het probleem toch blijvend zijn..

Er wordt een spanning opgewekt (EMK) in die welbepaalde kortsluitring bij het relais. Die spanning is 90° naijlend tov het hoofdveld (flux). Die spanning veroorzaakt ook een stroom in de ring die in fase is met de EMK in de ring. die stroom veroorzaakt ook een veld (zie wet van Hopkinson) die ook in fase is met die stroom.

Er wordt nu een totaal veld gevormd, van die 2 velden die 90° uit fase liggen.
Dit veld is een soort afgevlakt veld, die de trilling van het anker sterk reduceerd.

Op 14 januari 2010 14:17:28 schreef malis:
Maar zoals ik het lees, dan wordt de fase toch omgewisseld.
Dus wordt + , - en - wordt +.
Hij zou dus moeten afstoten bij + en aantrekken bij -.
Dan zou het probleem toch blijvend zijn..

In een relais zit een ijzerkern en een opening. Op de opening ligt een ijzer plaatje die met een veertje omhoog getrokken word. Aan die ijzerplaat zitten dan weer de schakelende contacten.

Ongeacht de stroomrichting van het magnetische veld door de ijzerkern wordt het plaatje aangetrokken. Alles poolt tegelijkertijd om.

Als je met een spoel en permanente magneten gaat werken dan kan je enkel gelijkstroom gebruiken. Dit omdat de polarisatie van de permanente magneet dezelfde blijft en niet om kan polen.