Hallo allemaal,
Ik ben hobbymatig bezig met edelsmeden en heb nu het plan om met titanium te gaan werken. Ik wil titanium electrochemisch gaan kleuren.
zie hiervoor deze link
De kleur is afhankelijk van de aangelegde spanning en bij ongeveer 150 volt dc kleurt het niet meer.
Nu ben ik op zoek gegaan naar een schema van een voeding en heb er wel eentje gevonden. Zie deze link.
Maar ik heb zo mijn bedenkingen bij deze schakeling. Ik heb een variac dus een dimmer heb ik niet nodig. Ik wil daarom het schema daarom op de volgende manier opbouwen: scheidings trafo --> variac -->brugcel en afvlak condensator.
Is dit een goed idee? Graag ruggespraak.
En als er iemand is die een schema heeft van een beter ontwerp dan hoor ik het graag.
Groet en alvast bedankt,
Henk
Bij de dimmer constructie heb ik zo mijn vraagtekens, maar met de variac en scheidingstrafo moet het prima kunnen.
Je hebt scheidingstrafo's van 230 naar 2x 115, 115 * 1.41 is ongeveer 160V, dus als je die zou voorschakelen kom je op 0 - 160V
Een aardlekschakelaar heeft in dat geval geen meerwaarde.
[Bericht gewijzigd door Sine op (11%)]
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Een scheidingstransformator + variac + gelijkrichter en buffer condensators lijkt me op zich een prima plan, zolang je maar onthoudt dat die scheidingstransformator je niet beschermt als je beide uitgangen (van nul en fase is eigenlijk geen sprake meer) tegelijk aanraakt!
Die website lijkt me nogal onbetrouwbaar; die kerel denk dat een aardlekschakelaar (GFCI, Ground Fault Circuit Interruptor) een aardedraad nodig heeft voor de juiste werking. Iemand die dat fout heeft, zou ik toch echt niet vertrouwen voor advies over veiligheid.
HAllo Sine en SparkyGSX,
Ik had ook mijn bedenkingen bij de schakeling op die site.
Ik zal de scheidingstrafo schakelen op 115 volt.
En dan de variac er aan hangen.
Heeft iemand een idee hoe groot ik de condensator moet kiezen?
Henk
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Vuistregeltje voor voedingen is 1000-2000uF per ampère, groter niet erg, mits je de brugcel e.d. niet sloopt met de inrush current (zal wel loslopen, denk ik). Wat in jouw geval "groot genoeg" is, is afhankelijk van de afgenomen stroom en de toelaatbare spanningsrimpel.
Denk aan de bleeder weerstanden over de condensators, een grote condensator die is opgeladen tot 160VDC kan een nare klap geven.
joopv
Golden Member
Misschien wil je eerst uitzoeken of voor de elektrochemische behandeling een afvlakelco noodzakelijk of zelfs gewenst is.
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Als ik het goed begrijp (ik heb de omschrijving vluchtig doorgelezen), is de spanning bepalend voor de kleur, dus om de juiste kleur te krijgen heb je waarschijnlijk een stabiele DC spanning nodig. Als dat niet het geval is, zou je ook kunnen kijken naar een PWM regeling om de juiste effectieve spanning te krijgen.
In plaats van een variac zou je ook een buck-convertor kunnen gebruiken, dat komt neer op een DC bron met een transistor (MOSFET of anders) om te schakelen, en een spoel en condensator. Je kunt dat open-loop maken, waarbij je handmatig de pulsbreedte aanpast om de gewenste spanning te krijgen, of closed-loop, waarbij de spanning continue vergeleken wordt met een setpoint en de pulsbreedte wordt aangepast om die spanning te bereiken. Dit is met moderne IC's voor schakelende voedingen niet echt moeilijk meer.
Als je de variac toch al hebt, zou ik daar mee beginnen. Je kunt dat ding altijd nog vervangen door een buck-convertor.
Hallo SparkyGSX en Joopv,
Moet die bleeder weerstand continu parallel over de condensator staan of moet er een schakelaar tussen om nadat je klaar bent de condensator te ontladen?
Inderdaad, de spanning is bepalend voor de kleur.
En je uitleg over een buck-converter snap ik deels maar als werktuigbouwkundige kan ik daar geen werkende schakeling van maken. Ik weet wel het een en ander van elektronica, in elk geval genoeg om de meeste schema's na te bouwen en te debuggen, mits niet te moeilijk.
Vandaar dat ik op internet zoek naar schema's.
Maar als je een schema van een buck-converter hebt dan hou ik mij aanbevolen.
Ik denk niet dat ik grote werkstukken ga maken. (oppervlakte is bepalend voor de stroom die er gaat lopen) Ik meet de stroom wel en pas de condensator erop aan.
Ik denk het verstandig is om de spanning zo nauwkeurig mogelijk te houden, daarom is het verstandig om een afvlak condensator te nemen daar de spanning anders telkens tussen nul en ingestelde waarde zou wisselen. Nou misschien niet helemaal naar nul gezien het dempende effect van het elektrolyt.
Groet,
Henk
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
De bleeder kun je het beste direct over de pinnen van de condensator solderen. De stroom die daar loopt is minimaal (als je de weerstand een beetje handig kiest), en op die manier wordt de condensator altijd vrij rap ontladen als je het hele ding uit zet.
Hallo Sparky GSX,
Ik zal eens proberen te berekenen wat de weerstand moet zijn als ik de condensator binnen 1 sec. ontladen wil hebben. En het vermogen dat hij aan moet kunnen. Daar zal ik even in moeten duiken.
In elk geval bedankt voor de feedback.
Ik heb er wel vertrouwen in dat ik uit de voeten kan met deze opstelling.
Groet,
Henk
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Als je uitgaat van 2x RC (dan heb je nog zo'n 22V over de condensator, als je begint met 160V), is de weerstand dus simpelweg R = 0.5 / C. Hierbij is C de capaciteit in Farad, en R de weerstand in ohm.
Stel dat we nu uitgaan van een condensator van 4700uF, dan zou de weerstand 0.5 / 4700 * 10^-6 = 106 ohm moeten worden. Bij 160V zou daar ongeveer 1.5A door gaan lopen, en zou deze weerstand dus continue 160 * 1.5 = 242W verstoken. Dat lijkt dus niet echt haalbaar.
Dan maar de andere kant op rekenen: stel dat een continue verbruik van 1W acceptabel is, dan zou de stroom dus 1 / 160 = 6.25mA mogen zijn. De weerstand is dan 160 / 6.25 * 10^-3 = 25.6k worden. De RC tijd zou dan 4700 * 10^-6 * 25.6*10^3 = 120 seconden worden. Dat is wel weer erg lang.
Ik denk dat je beter af bent met een relais met een verbreekcontact in serie met een weerstand van zo'n 100ohm / 5W of zo, waarbij je de spoel van het relais parallel met de variac aansluit. Bij het uitschakelen valt het relais af, en wordt de condensator ontladen door de weerstand.
Domme vraag misschien, maar 150V lijkt me veel te veel voor electrochemie. De meeste electrochemische reacties hebben maar een paar V nodig. Het enige wat ik me kan voorstellen is dat je electrodeoppervlak te klein is, waardoor je een te hoge weerstand van je cel krijgt, wat resulteert in te weinig stroom -> te weinig ladingsoverdracht, oftewel het hele proces duurt uuuuren.
Zeker weten dat dit OK is?
(zijeffect: laagspanningsvoedingen bij veel ampere zijn een stuk goedkoper..)
Tidak Ada
Rommelige werkplek? In de natuur is wanorde de meest stabiele toestand; de entropie is dan maximaal. Het handhaven van "orde" kost daarom altijd energie.
De thread lezend, krijg ik de indruk dat TS misschien beter kan denken aan een gestabiliseerde voeding. Dan heb je de spanning pas echt in de hand.
Nu krijg je eigenlijk toch nog een zaagtsad over de condnesator.
@Alex
Dat hangt van de ionenconcentratie af. Bij bijvoorbeeld elektroforese gebruik je soms spanningen van 300V of meer
Bij electroforese gebruik je 300+ volts omdat je grote DNA-fragmenten door een agarosegel heen moet sleuren. Die dingen hebben weliswaar meer oppervlaktelading dan kleinere deeltjes, maar ze hebben ook meer 'drag'.
Tidak Ada
Rommelige werkplek? In de natuur is wanorde de meest stabiele toestand; de entropie is dan maximaal. Het handhaven van "orde" kost daarom altijd energie.
En geen grote polariteit zoals bij ionen...
Dat heeft hogere 'Ri' tot gevolg en daarmee een lagere stroomsterkte per volt.
Ik weet niet at TS in zijn baden heeft. Mogelijk geen geïoniseerde stof (??)
Bij galvanische behandeling en eloxering is de stroomsterkte van belang, hier blijkbaar de spanning of de veldsterkte.
Elektroforese wordt niet alleen voor DNA en eiwit scheiding toegepast, maar ook voor kleinere moleculen!
[Bericht gewijzigd door Tidak Ada op (14%)]
maartenbakker
Golden Member
www.elba-elektro.nl | "The mind is a funny thing. Sometimes it needs a good whack on the side of the head to jar things loose."
Op 2 november 2010 22:01:50 schreef alex278:
Domme vraag misschien, maar 150V lijkt me veel te veel voor electrochemie. De meeste electrochemische reacties hebben maar een paar V nodig. Het enige wat ik me kan voorstellen is dat je electrodeoppervlak te klein is, waardoor je een te hoge weerstand van je cel krijgt, wat resulteert in te weinig stroom -> te weinig ladingsoverdracht, oftewel het hele proces duurt uuuuren.Zeker weten dat dit OK is?
(zijeffect: laagspanningsvoedingen bij veel ampere zijn een stuk goedkoper..)
Je maakt een oxidelaag op het metaal, dat is vergelijkbaar met het formeren van een elco. Ook daar hangt de dikte van de laag, van de spanning af.
Op 2 november 2010 22:43:21 schreef maartenbakker:
[...]Je maakt een oxidelaag op het metaal, dat is vergelijkbaar met het formeren van een elco. Ook daar hangt de dikte van de laag, van de spanning af.
Klopt, ik lees uit een van de linkjes van TS:
The higher the voltage, the harder the oxygen ions slam into the dielectric, so the thicker the dielectric grows before it can block those ions. Conveniently, the barrier potential of useful colors is between about 25 and 130 volts.
Ik heb nooit geanodizeerd, wel eens naar gekeken, snel gestopt omdat 't een hobby is die me hoogstwaarschijnlijk iets teveel kleding met gaten gaat opleveren, maar ik meen me te herinneren dat voor het anodizeren van aluminium je niet al te hoge voltages moest gebruiken omdat je dan oppervlakteverruwing kreeg. Maar ik kan d'r ook naast zitten (en sowieso heb je met titanium natuurlijk andere karakteristieken).
@MaartenBakker en alex278,
Het is inderdaad zo dat het hier gaat om het aanbrengen van een oxide laag. Alleen is deze laag bedoeld om een bepaald interferentie patroon te bewerkstelligen waardoor licht opgebroken wordt en in een bepaalde kleur terug gekaatst wordt. Bij aluminium doe je het om een luchtdichte laag te creëren om verdere oxidatie tegen te gaan. Deze processen zijn fundamenteel anders dan het galvanisch aanbrengen of verspanen van metaal.
Ik werk zelf veel met elektrochemische verspanings techniek. Dat werkt net andersom als het galvanisch aanbrengen van een metaal uit oplossing op een ander metaal. Hierbij gebruiken we ook geen hoge spanning, ergens tussen de 4 en 10 volt. Dit proces is erg moeilijk te beheersen en heeft vele variabelen waar rekening mee gehouden moet worden. Ondanks dat kunnen we tot op enkele microns nauwkeurig werken.
Om een grote stroomdichtheid te krijgen werken we met spleten tussen werkstuk en elektrode van ongeveeg 15 a 40 micron. Bij grotere spleten neemt de weerstand van het elektrolyt dusdanig toe dat het proces uitdooft. (erg afhankelijk van het soort elektrolyt en natuurlijk de aangelegde klemspanning) Vaak wordt gezegd dat stroom een belangrijke factor is, maar dat is deels waar. De stroomdichtheid A/cm2is veel belangrijker (heeft invloed op je nauwkeurigheid). Dat kan in de orde van grote van 200A/cm2. De voedingen die we gebruiken zijn in staat om 1000A te leveren bij ongeveer 25 volt klemspanning.
Kun je je voorstellen wat er gebeurt als er kortsluiting optreed
Gelukkig zit er een state of the art kortsluit detectie op die zo gauw er een kortsluiting optreedt alle energie uit de voeding en bekabeling via enorme mosfet bakken aan de nul legt. Zelfs bij deze stromen is een kortsluiting slechts met een (elektronen)microscoop te zien. Tenzij de detectie het niet goed doet, man wat een geweld op de vierkante cm. (onze productjes zijn klein) Zelfs het platina dat wij als elektrode gebruiken smelt weg, uitdijende gassen blazen metaal en keramiek zo uit elkaar.
Al met al voor een techneut een leuke omgeving om in te werken.
Tot zover,
Henk
rew
four NANDS do make a NOR . Kijk ook eens in onze shop: http://www.bitwizard.nl/shop/
Op 2 november 2010 17:15:15 schreef SparkyGSX:
Vuistregeltje voor voedingen is 1000-2000uF per ampère, .
Ik zou zeggen: dat is voor laagspanning. Dit zorgt er voor dat er niet meer dan zeg 2V (*) voltage droop is tussen de bulten van de 50Hz netspanning. Echter als we het over een 150V voeding hebben, is 10V "droop" niet zo'n ontzettend probleem. Kortom, 5 tot 10x minder capaciteit zou best wel eens kunnen. Gewoon
met I = C dv/dt uitrekenen. C = I dt/dv = I * 10ms / dv ...
(*) Nu even geen zin om uit te rekenen waar dat op uitkomt.
Ik wek voor een project 380VDC op bij 16A, en daar zitten twee elco's op van 4700uF en 450VDC. bij volle belasting heb ik praktisch geen rimpel.
Maar voor een lagere spanning hou ik meestal ook 1000 of 2000uF / A aan.