(ja, ik ben mij ervan bewust dat het gebruik van elco's in signaal wegen niet aan te raden is, maar dat even terzijde)
In een schakeling van Rod Elliot (namelijk deze ) worden op enkele plaatsen bipolaire condensatoren voorgeschreven.
Daar heb ik enkele vragen over:
-1 Kan ik die bipolaire ook door een gewone foliecondensator (mkm,mkt,mkp) vervangen?
Zo ja , welke vervangings waarde hou ik dan aan?
-2 ik lees hier op het forum ook dat je zelf een bipolaire kan maken door twee elko's in anti-serie te zetten.
Begrijp ik goed dat anti-serie wil zeggen twee elko's met de negatieve kanten tegen elkaar aan? of juist omgedraaid?
-3 Hoe bereken ik dan de waarde van die anti-serie elko?
Stel: een van die bipolaire is dus 10 uF opgegeven. moet ik dan twee keer 4,7 uF aan elkaar koppelen of twee stuks van 22 uF?
Iedereen bij voorbaat alvast bedankt voor de input. 
(Kom er maar in, Henry S...
)
Ja je kan die wel door een foliecondensator vervangen van dezelfde waarde.Of inderdaad twee elco's van de dubbele waarde in antieserie.
Bij serieschakeling is de vervangingswaarde 1/C=(1/C1)+(1/C2),precies andersom als bij weerstanden dus.
Meestal deden ze dan de minnen aan elkaar. Dat is handig als je nog ergens zo'n bus vindt met twee elko's erin, want die bus is hun gemeenschappelijke min.
Maar, als je losse elko's hebt: met de plussen aan elkaar werkt precies even goed; het maakt niet uit voor de werking.
Het is wel goed om twee dezelfde te nemen, dus zelfde fabrikaat en waarde. In dat geval moet je dus gewoon twee stuks nemen van het dubbele van de uiteindelijke waarde.
Anoniem
mijn excuus, zie het al. (elco zit in de lijn, niet parallel)
[Bericht gewijzigd door Anoniem op (75%)]
Lucky Luke
Eluke.nl | handgetypt | I'm a poor, lonesome cowboy, with a long, long way to go.
Het werkt net zo goed met de plussen aan elkaar.
Het idee is dat als het signaal dat erdoor moet positief is, de ene elco goedom staat en de ander verkeerd. Is het signaal negatief, dan is de ene verkeerd, maar de ander goedom gepolariseert. Tijdens de ene helft van het signaal zal de elco dus deformeren, en in de volgende helft reformeren. (jaja, streng gereformeerde elco's... Wat ik bedoel is dat het oxidelaagje op de "platen" de ene keer afbreekt en vervolgens weer terugkomt als de elco daarna wél goed is gepoold.)
Wat ik me dan wel afvraag: waarom kan het niet met 1 elco? Die zal dan toch ook de ene helft van het signaal de schade herstellen die 'ie in de andere helft heeft opgelopen?
[Bericht gewijzigd door Lucky Luke op (14%)]
maartenbakker
Golden Member
www.elba-elektro.nl | "The mind is a funny thing. Sometimes it needs a good whack on the side of the head to jar things loose."
Zal toch wel iets met de fysieke constructie zijn (asymmetrisch). Ik herinner me een vrij zeldzame elco uit de eerste helft van de jaren '70 die iets van 20.000u was, de ene kant op een andere (vrij lage) werkspanning dan de andere kant op (een iets hogere vrij lage). Zat in een Philips kleuren-TV, wellicht een K8 en dan een koppelelco in het verticale afbuigcircuit als mijn geheugen me niet in de steek laat.
P.S. Uitkomst van wegen met signaal zou hetzelfde moeten zijn als zonder signaal, zelfde idee als kilo lood/veren 
Bij antiserie wordt de afbraak volgens mij beperkt door de goed-om elco. Die laat immers beperkt stroom door.
Zonder goed-om elco zal de afbraak dan dusdanig snel zijn dat hij vrijwel direct plof doet.
Dat klopt; bovendien is de weerstand anders bij het afbreken dan bij het opbouwen. Met een enkele elko zou je dus een asymmetrische vervorming krijgen.
In sommige toepassingen (als loopcondensator voor een motortje) zie je nog wel eens dioden over de condensatoren staan.
Daardoor krijgt iedere elko een gemiddelde gelijkspanning in de goede richting over zich heen.
+ - - +
+---C---+---C---+
---+ | +---
+--|<---+--->|--+Op deze plaatsen (om offset van opamps kwijt te raken) kun je volgens mijn informatie gerust een gewone elco toepassen, de reden dat men veel bipolair voorschreef lijkt te zijn dat fabrikanten geen specificaties geven voor omgepoold gebruik bij kleine spanningen. Maar het gaat gewoon goed.
Overigens weet je vaak welke kant op de offset zal zijn.
Een bipolaire elco is enkel nodig als er grotere spanningen over kunnen vallen, zoals in een luidspreker filters. Maar een elco in een audiofilter is geen goed idee, ze vervormen dan meetbaar.
Mits groot genoeg, zodat er bij de laagst relevante frequentie nog geen relevante wisselspanning over valt is de aanwezigheid van een elco in de signaalweg echter onmeetbaar.
Het prijsverschil tussen 10 uF audio geschikte condensatoren en een nederige maar goede elco van 100 uF is echter niet te verwaarlozen.
Ik had nog niet eens de moeite genomen de link in de startpost te volgen. Foei. Nu heb ik ook even gekeken.
In die toonregelaar is er echt een condensator nodig, omdat die deel uitmaakt van een resonantiekring (samen met de gyrator).
Maar de andere bipolairen zitten op plaatsen waar er geen spanningsverschil zou moeten zijn. Ze kunnen daar vervangen worden door een doorverbinding. 
Mits groot genoeg, zodat er bij de laagst relevante frequentie nog geen relevante wisselspanning over valt is de aanwezigheid van een elco in de signaalweg echter onmeetbaar.
Hear, hear!
De gyrator-elco doet zo aan de karateristiek van de laag regeling te zien inderdaad mee onderaan de audioband, dus dat is een goede kandidaat om te vervangen door condensatoren.
Dat er geen offset hoort te zijn betekent niet dat het er nooit is. Denk bij de ingangstrappen ook aan een bron met een kleine DC offset.
Ik vind eigenlijk dat er in de schema's hier en daar nog wat weinig elco's zitten Deze zijn hier in de eerste plaats om DC weg te houden van de potmeters, anders gaan die onnodig kraken en ruisen.
Aan de ingang een condensator, dat klinkt wel veiliger inderdaad.
[nostalgie]Ha ja, krakende potmeters! Vooral als iemand een collectorweerstand als potmeter had uitgevoerd (dat scheelde weer een weerstand en een condensator!). Dan had je meteen een paar hele volts DC op de potmeter, wat geruis en gekraak bijna garandeerde.
joopv
Golden Member
Ik zou helemaal geen bipolaire elco's meer gebruiken voor audio toepassingen.
Tegenwoordig hebben we keramische en folie condensatoren met capaciteiten tot tientallen uF. Die zouden mijn voorkeur hebben.
maartenbakker
Golden Member
www.elba-elektro.nl | "The mind is a funny thing. Sometimes it needs a good whack on the side of the head to jar things loose."
Als je dan toch bepaalde condensatortypes gaat mijden, dan meteen ook maar de ceramische. Een folie-C is meetbaar het beste, maar of je het ook zou horen als er een elco of een ceramische C inzit? Meestal niet, vermoed ik.
Als je het impedantieniveau in de schakeling niet zo laag neemt, kun je erg grote capaciteiten ook vermijden.
Stel dat je tot 1uF wilt gaan. Bij 10Hz is dat een reactantie van 16kΩ.
Als je nu bijvoorbeeld eist dan zelfs na drie C koppelingen het 3dB kantelpunt nog onder de 10Hz moet vallen, dan moeten de ingangsweerstanden van de schakelingen die achter de C komen meer dan 32kΩ zijn.
Met de normale opamp schakelingen is dat prima te doen.
(De gyrator in de schakeling uit de startpost zou ook voor dat hogere impedantieniveau ontworpen kunnen worden, zodat je die 22uF niet meer nodig hebt.)
De koppeling van eindtrap naar luidspreker is lastiger. Daar wordt vaak toch maar een DC koppeling gebruikt, waarbij dan de DC waarde aan de uitgang wordt bewaakt met een hulpschakeling. Als hij van nul gaat weglopen, wordt de luidspreker afgeschakeld ter beveiliging.