Nog veel meer ontwerptips en domme fouten

@Kevinonline: voortaan toch maar eerst een kop koffie voordat je begint? Tijdens het solderen en het krimpen van de kous nooit zo'n onverklaarbaar gevoel gekregen dat je iets fout deed, maar echt niet kon bedenken wat dat was?

Thermische zekeringen kun je wel solderen, maar dan moet je dat rap doen, en niet strak langs de behuizing, maar een eindje er vandaan met langere pootjes. Een stukje nat keukenrol o.i.d. om de zekering wil ook nog wel eens helpen.

Als dat echt niet kan, kun je altijd nog met krimpverbindingen aan de slag; een adereindhulsje kan, maar is mechanisch niet heel erg sterk. Een kleine AMP connector (die rood/blauw/gele dingen met oogjes en zo), waar je het oogje vanaf knipt en de draad samen met een pootje van de zekering krimpt kan ook werken. Het blijft wat beunwerk, maar zeker als het voor jezelf is, kan dat een oplossing zijn.

@REW: Toch jammer. De volgende keer dus toch eerst dat ding open maken voordat je onderdelen gaat bestellen.

Is het voor die memory sticks handig om de flash chip op een andere print te zetten? Hoeveel verschillende NAND flash controllers zijn er, en gebruiken ze een soort van standaard indeling, of is het heel moeilijk om de bestanden te vinden als je de ruwe data van de NAND chip hebt?

Anders zou je kunnen proberen om met een Buspirate-achtig apparaat gewoon de hele chip te dumpen, en daarna de data eruit te vissen. Als ik het goed zie, zijn die dingen min of meer gestandaardiseerd, en heb je maar 15 I/O lijnen nodig voor de interface. Nu heeft en Buspirate gewoonlijk niet zoveel lijnen beschikbaar, maar het zou toch niet zo moeilijk moeten zijn om een microcontroller het ding te laten lezen en helemaal te dumpen, lijkt me? Voor TSOP devices zijn zelfs nog wel ZIF-sockets te krijgen, voor BGA packages zal dat moeilijker worden, maar misschien kun je iets beunen van met een socket met veercontacten zoals bij sommige processors gebruikt wordt/werd?

Sparky: Ons doel was om een flash chip ruw uit te lezen. Om dit echter te oefenen op de chip van een klant is niet bijzonder handig, dus wilden we dit doen op een nietsvermoedende USB stick die maagdelijk uit zijn verpakking gehaald werd (na elke sector beschreven te hebben met zijn eigen nummertje). Hier wilden we vervolgens de flash chip uit solderen, ruw uitlezen, en het protocol/bestandsstructuur analyseren. We kwamen echter thuis van een koude kermis...

Tja, zo'n stick kun je natuurlijk ook van een klant krijgen, maar het zal zeker niet de eenvoudigste zijn om mee te experimenteren.

Is het voor die memory sticks handig om de flash chip op een andere print te zetten? Hoeveel verschillende NAND flash controllers zijn er, en gebruiken ze een soort van standaard indeling, of is het heel moeilijk om de bestanden te vinden als je de ruwe data van de NAND chip hebt?

Die dingen doen vaak wear-leveling. Een standaard layout is er dus niet. Maar een beetje forensic tool kan daar wel mee overweg. Been there, done it.
Probleem is vaak dat als er iets 'stuk' is (logisch of electronisch gezien) je geen access tot de flash meer hebt. Dan is los halen en 'raw' dumpen de enige oplossing - als de flash het probleem niet is.

Voor BGA was mijn 'truc' om zelf een boardje te maken: pads om de chip heen, met een druppel lijm chip op z'n kop erop plakken en dan met apehaar de boel aansluiten. Hoop gepiel, dat wel. Vervolgens met een PC-controlled AVR de boel uitlezen (heb me beperkt tot 5V en 3V3 chips).

Op 16 augustus 2013 00:34:14 schreef SparkyGSX:
Tja, zo'n stick kun je natuurlijk ook van een klant krijgen, maar het zal zeker niet de eenvoudigste zijn om mee te experimenteren.

De "oefening van de dag" was om een zo'n 48 pins tsop1 chip uit te lezen. Je kan wel alles willen, maar dan komt er niks af. Heb je niks aan.

Op 15 augustus 2013 23:23:37 schreef SparkyGSX:
Is het voor die memory sticks handig om de flash chip op een andere print te zetten? Hoeveel verschillende NAND flash controllers zijn er, en gebruiken ze een soort van standaard indeling, of is het heel moeilijk om de bestanden te vinden als je de ruwe data van de NAND chip hebt?

Kijk zelf eens...

00000  3e 89 ea b9 23 4d e3 2a   65 a0 11 e7 e0 35 b2 c8   >.j9#Mc*e .g`52H
00010  9d 00 11 31 7d 80 90 c9   6e af 8c c5 4f 60 df 7d   ...1}..In/.EO`_}
00020  ca bf c9 2b 8a c5 6f 16   e5 83 46 a2 60 6c 7a b3   J?I+.Eo.e.F"`lz3
00030  bd 2e 6d 86 64 b8 3e a0   0e 26 1f c6 d2 1b c7 5e   =.m.d8> .&.FR.G^
00040  80 26 3e 01 4c 5a 7c e1   f4 1a d9 15 01 53 1a 5e   .&>.LZ|at.Y..S.^
00050  e0 c0 b7 ef c9 73 e9 1a   31 34 eb a8 b0 81 4b df   `@7oIsi.14k(0.K_
00060  88 a7 d9 45 65 0c d4 fa   20 bc e7 ce 35 6b a8 d0   .'YEe.Tz <gN5k(P
00070  81 63 df 96 27 d1 25 63   a4 d6 04 a1 3c 87 ae 1d   .c_.'Q%c$V.!<...
00080  43 b6 4e 09 0b b9 38 8d   2d 5a 62 44 d6 4c a1 0a   C6N..98.-ZbDVL!.

De lol is dat ik redelijk zeker weet wat voor data hier staat:

200200  01 10 00 00 01 10 00 00   01 10 00 00 01 10 00 00   ................
200210  44 69 74 20 69 73 20 73   65 63 74 6f 72 20 34 30   Dit is sector 40
200220  39 37 21 2e 2e 2e 2e 20   34 30 39 37 20 34 30 39   97!.... 4097 409
200230  37 20 34 30 39 37 20 34   30 39 37 0a 00 f2 56 cc   7 4097 4097..rVL
200240  00 00 00 00 00 00 00 00   00 00 00 00 00 00 00 00   ................
200250  00 00 00 00 00 00 00 00   00 00 00 00 00 00 00 00   ................
200260  00 00 00 00 00 00 00 00   00 00 00 00 00 00 00 00   ................
200270  00 00 00 00 00 00 00 00   00 00 00 00 00 00 00 00   ................
200280  00 00 00 00 00 00 00 00   00 00 00 00 00 00 00 00   ................

Ik weet nog niet welke sector ik voor m'n neus heb, maar het principe begrijp je hopelijk wel.....

Gelukkig is het niet encrypted. Da's een hele opluchting. (<- And I'm serious!).

Op 25 juli 2013 14:00:52 schreef rew:
Dus de bolle exemplaren vervangen, de exemplaren die er A) nog goed uit zien en B) van een goed merk zijn maar laten zitten. In de foto hierboven zijn ze al vervangen. Ziet er allemaal netjes uit, nietwaar? Daarna alles weer in mekaar gezet en..... niks.
[afbeelding]
Thanks Tommyboy voor het spotten. Morgen komt Farnell m'n nieuwe FSDM0565REWDTU brengen ter waarde van EUR 1.41 ex btw.

Ah, deze voedingen ken ik, heb d'r inmiddels al heel wat op de werkbank gehad (ook met ontplofte FET).
Die kleine naast de trafo, heb je die ook vervangen ?. Vaak is die behoorlijk terug gelopen in waarde + hoge ESR.
Bij deze voedingen, wil 1 van de 2 printzekeringen (links bij de connector naar VGA board) er dan ook nog wel es tussen uit piepen.

Ik ben bezig met een schoolproject aan het afwerken, dat kun je hier volgen.
http://forum.modelspoormagazine.be/index.php/topic,14950

maar deze hoort hier dus ook te staan:

De rest van deze connectoren die ik gekregen heb zijn verkocht voor elk aannemelijk bod. Ik heb een plank gezaagd waar alle module's opkomen zodat ik mooi de onderlinge verbindingen kan maken, en die 'naar buiten', en het is een ramp om deze aan te sluiten.

In het vervolg enkel nog 'verticale' zoals de zwarte, geen van die groene meer. Vervangen? Of zijn er minder ingrijpende oplossingen? Ofwel zit de plaat in de weg, ofwel zitten andere module's in de weg. Ik heb nog wat materiaal gekocht bij conrad om dit netjes te bekabelen, samen met wat kabelgoten, die goten moeten nog nageleverd worden, dat zal voor na het weekend zijn denk ik, die zullen ook vreselijk in de weg liggen voor die groene ondingen

Op 16 augustus 2013 11:59:33 schreef SparkyGSX:
@REW: het lijkt toch ook wel een beetje op cryptanalysis hoor; wat je hier doet, is eigenlijk een chosen-plaintext attack.

Daar heb je gelijk in.

Ik denk dat het iets gemakkelijker wordt als je eerst een groot blok identieke bytes schrijft, en dan bekijkt of je ook een of meerdere blokken identieke bytes (niet perse met dezelfde waarde) terug kunt vinden.

Als ik het block op 0x108000 XOR met het block 1000 blocks verder (0x318000), dan krijg ik op een paar bitjes na allemaal nullen. Dus: Ik weet dat ze de boel xoren met een bitstream die na 1000 blocks weer hetzelfde is.

Verder vermoed ik dat die bitstream met een LFSR gemaakt is. Het hoeft niet cryptografisch sterk te zijn als er maar evenveel nullen en enen in zitten.

Ik weet dat met wat slimmigheden je de parameters van de LFSR kan achterhalen uit de bitstream. Veel bits heb je daar niet voor nodig. Als het shift register iets van 32 bits is, heb je met 64 of 128 bits al de mogelijkheid om de LFSR te kraken. Maar ik heb veel, veel meer bits om mee te spelen, dus dat moet lukken.....

Na wat research blijkt dat het algoritme "Berlekamp–Massey" heet. Met wat zoeken heb ik het niet zelf hoeven schrijven. (kost veel tijd om de artikelen te lezen en de mathematische formules in C-code te vertalen).

1 van de programmas komt, als ik daar het stuk waarvan ik weet dat er nullen in staan er in stop, steeds met OFWEL dat er een sudden jump is ofwel dat er 247 bits in het register zouden zitten. Verder komt ie dan met een feedback string: 1 xxx*0 11 yyy*0, waarbij ik nu XXX en YYY even niet meer weet. Totaal van 3+xxx is ongeveer 128. Die "trailing zeroes" doen volgens mij niks. Of wel?

De reden dat er vaak zo'n "jump" in zit kan heel goed zijn dat er dan een bitfout in zit. Ik heb veel bitfouten. De flash van de klant was TLC: 8 niveaus per cel, drie bits! Er hoeven maar een paar electronen hun kont te keren, en je hebt een bitfout. Het huidige oefen-ding heeft maar vier niveaus per cel, maar ook daar zie ik regelmatig een bitfout.

Ik dacht de ECC te kennen. Per sector van 4096 bits:

ECC(0..23) = ECC(b*2+v) = xor (alle bits waarvan het adresbit-b = v)

v=0..1, b=0..11

resulteert in 24 bits ECC. Dat is prima als er "zo nu en dan" een bitje omvalt. Maar als er 5 bits per sector omvallen is dat veel te zwak. Er is ongeveer 128 bits aan ECC ruimte beschikbaar, dus met 24 bits kom je er niet. Met 128 bits kan je in theorie iets in de buurt van 10 bits corrigeren. Dat zal nodig zijn ook! Door niet per 512 bytes ECC te doen, maar per 2048 kan je de situatie verbeteren. Nu kan je rond de 34 bits corrigeren, maar ben je dus niet direct de pineut als er 1 sector is met 11 fouten.

Eventueel kun je direct na de blok een ander stuk bekende data zetten, waarbij je als het goed is dus weet waar dat precies terecht gekomen is.

Een belangrijk probleem is dat blokken niet sequentieel of 1-op-1 op de flash komen. Er zit in ieder geval een wear leveling ding in. Anderzijds, je kan vaak maar per 128k tegelijk de boel wissen. Dus de truuk is als er per block van 4k geschreven wordt, wis je een block van 128k, en schrijf je alle blocks die geschreven worden gewoon in dat block van 128k in de volgorde dat ze binnenkomen. Per block moet je dan bijhouden waar de nieuwste versie staat. Ook dat staat normaliter in de "extra" ruimte, en snoept iets af van de beschikbare ECC bits.....

Kom er nu achter dat de zuignappen van de (aquarium)verwarming in m'n etsbak zijn opgelost in m'n natriumpersulfaat.

Geweldig... Wat moet ik nu weer opgeven dat er inzit bij het KGA? "Bevat koperionen en opgeloste zuignappen"?

Geen ontwerptip of domme fout, maar leek me wel een vermelding in dit topic waard.

En als tip voor de volgende natuurlijk om die zuignappen van de verwarming af te halen, want ze blijven toch niet zitten en ze lossen blijkbaar op, op den duur.

Ik zou eigenlijk verwachten dat het wel ongeveer naar behoren zou werken; de spanning zal wel een stukje inzakken voorbij de top van de sinus, maar de PIC zal wel blijven werken. De 7805 zou ook niet veel moeite mogen hebben met een 100Hz gelijkgerichte sinus aan zijn ingang, zonder zijn uitgang boven de 5V te laten komen. Ik zou niet direct kunnen verklaren waarom die PIC dan stuk is, tenzij je het hele ding achterstevoren hebt gezet of zo.

@pros: goed punt, dat zou kunnen. Nu kan er, vanwege de gelijkrichter, geen stroom terug lopen, maar het is alsnog mogelijk dat het ding er stuk van gaat.

@vincent1971: natuurlijk, maar 100Hz mag toch geen probleem zijn, lijkt me.

Op 7 september 2013 10:44:03 schreef SparkyGSX:
@pros: goed punt, dat zou kunnen. Nu kan er, vanwege de gelijkrichter, geen stroom terug lopen, maar het is alsnog mogelijk dat het ding er stuk van gaat.

@vincent1971: natuurlijk, maar 100Hz mag toch geen probleem zijn, lijkt me.

Nee in principe is 100Hz geen probleem. Wellicht een diode over de 78xx plaatsen? Heb je altijd een kleine spanningsval over de 78xx. Ik meen dat je zoiets wel eens ziet bijvoorbeeld bij aansturing van motoren enzovoort op de uitgang.

Ik weet niet hoe het erin is geslopen. Misschien DRC overgeslagen voordat ik de Gerber files ging maken. Het stomme is, die verbinding hoeft er niet eens te zijn.

Track is idd breed tov pads. Ik had al een keer een prototype geëtst en dan zijn iets bredere baantjes wel lekker.

De pour, net als bovenstaand excuus, om bij het etsen niet een halve europrint aan koper weg te hoeven etsen.

Door wat voor verbindingen kan ik T's het beste vervangen?

Tegen de tijd dat de 90-graden-hoek voor hoogfrequent gaat uitmaken, moet je je al lang om hele andere zaken gaan bekommeren (karakteristieke impedanties, looptijden, etc).

Bij hobby-etsen kan het inderdaad raadzaam zijn om scherpe hoeken te vermijden ivm onderetsing en weet ik veel wat. We spreken dan ook wel over 'acid traps' met nog scherpere hoeken:

|
|
|\
| \[/]
Maar in de moderne productieprocessen hoef je je om een 90-graden-hoek geen zorgen te maken.

Behalve de esthetiek is er geen enkele reden om T-splitsingen te vervangen door een Y.

Da's niet helemaal waar.
Er vinden bij de fabricage van PCBs nog steeds diverse stappen plaats waarbij vloeistoffen gebruikt worden, en een scherpe hoek (90°
of meer) kan voor problemen zorgen omdat er gemakkelijk turbulentie kan ontstaan (teveel werking van bijv. etsmiddel) en er gemakkelijk resten in kunnen blijven zitten (die dan weer problemen opleveren in de volgende processtap). Nu zullen deze problemen wel mee vallen als de sporen redelijk fors (>0.3mm) zijn, maar toch...
Ook bij het aanbrengen van het soldeermasker (wat soms een film is die er op wordt gewalst) kunnen dergelijk scherpe hoeken problemen opleveren met lucht-insluitingen en hechting.

Maar ik doe het ook, omdat het er voor het oog aardiger uitziet.
Ik ga dan echter voor dit:

______   _____
____  \ /  ___
    \  `  /45gr
     \   /
      | |45gr

... waar óók een 90° hoek inzit ...
Als een T echt niet te vermijden is verdient bij mij de oplossing met de ingevulde hoeken de voorkeur, ik vlecht de zaken meestal zo dat ik een pad of via kan benutten om de splitsing te maken.

@knifter: Bij HF is een 'harde'T een behoorlijke impedantiesprong, die meestal leidt tot moeilijk te beheersen reflecties. Of dat erg is, hangt van de rest van het design af. Als je serieus bezig bent is de breedte van het baantje voor en na de T ook nog van belang, met slim design kun je zo van die impedantiesprong afkomen...
Er wordt trouwens vaak vergeten dat een digitaal kloksignaal van 4MHz ook al tot de HF signalen gerekend moet worden ivm de scherpe flanken.

(edit: Jochem was me net te snel af...)

Op 13 september 2013 14:15:41 schreef fatbeard:
[...]

[...]
... waar óók een 90° hoek inzit ...
Als een T echt niet te vermijden is verdient bij mij de oplossing met de ingevulde hoeken de voorkeur, ik vlecht de zaken meestal zo dat ik een pad of via kan benutten om de splitsing te maken.

@knifter: Bij HF is een 'harde'T een behoorlijke impedantiesprong, die meestal leidt tot moeilijk te beheersen reflecties. Of dat erg is, hangt van de rest van het design af. Als je serieus bezig bent is de breedte van het baantje voor en na de T ook nog van belang, met slim design kun je zo van die impedantiesprong afkomen...
Er wordt trouwens vaak vergeten dat een digitaal kloksignaal van 4MHz ook al tot de HF signalen gerekend moet worden ivm de scherpe flanken.
[....]

En die via's maken niks uit bij hf??? Dat zijn toch ook twee scherpe hoeken en een stukje extra inductie en een impedantiesprong...?

yeeee, ik heb er weer een ..

Ik had het kastje voor dit project al een hele tijd terug gemaakt. De achterplaat netjes gezet, L profieltjes aan de binnenkant en het paneel vast met 4 zelftappers omdat het anders zo'n gefrut met moertjes werd.
Alleen kwam ik er later achter dat niet alles er in kon. Dus alles opnieuw ingedeeld, draadboompjes met connectors overal tussen. Ook aan het frontpannel. Makkelijk bij modificaties. Dat paste perfect, tenminste, als ik het frontpaneel op zijn kop monteer

Dus weer nieuwe kabeltjes gemaakt en toen paste het perfect. Het kastje zat best vol. Er zit ook een 12-24V boostconverter in. Omdat het een signaalgenerator is, moest dat goed gefilterd en afgeschermd worden. Maar waar laat ik het. Er bleek achter in de hoek nog een mooie ruimte over waar dat doosje strak in paste.

Achterplaat erop geschroefd, een parker ging wat zwaar, gaatje zal wel niet precies in lijn zitten dacht ik. En het ware forse parkers.
Afijn, u voelt hem al. Spanning erop, even alle spanningen controleren, maar geen 24V. Acherpaneel er weer af. he, waarom zit er nu een groot gat in mijn boostconverter.......

Bij zo'n verhaal moet ik aan een vriend van me denken. Die had een automatische antenne op zijn Kadett geschroefd. En die zat dwars door de grote kabelboom naar de motor en elektronica er omheen. Niet gezien en auto proberen te starten. Toen kon de garage nogal wat elektronica vervangen onder de kap... De kabels had ik al netjes hersteld, maar dat hielp niet meer.

Geen foutje, maar een ontwerptip, waar ik vandaag achterkwam.

Sinds afgelopen weekend ben ik eindelijk overgestapt van Windows XP naar Windows 7. Voor het programmeren van diverse Atmels, gebruik ik al jaren een USB STK500 kloon.

De mijne is al enkele jaren oud en is voorzien van een Prolific PL 2303HX UART naar USB converter-chip. Onder Windows 7 krijg ik dat maar niet aan de praat.
Gelukkig heb ik hier een berg CP2102 chippies liggen, waar ik ooit een miniscuul converterbordje voor had ontworpen. Deze wou ik -dead-bug style- met de prolific vervangen.
Gisteravond ging ik uit nieuwsgierigheid het gehele STK500 printje nalopen (en in Eagle overzetten).
Mij stond bij dat er ook dergelijke kastjes te koop waren met een FT232RL erop. Ik heb even op eBay gezocht en was blij verrast dat er een verkoper was die een gedetailleerde layout-foto van de print met een FT232RL erop liet zien.

Die printbanen en de verdere layout leek 100% overeen te komen met die van mijn kastje met een Prolific...
Vol ongeloof pakte ik beide dataheets erbij en ja, ze lijken inderdaad pin-compatible te zijn.

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en de PL 2303HX vervangen voor een FT232R (had ik nog liggen). Vervolgens heb ik de "nieuwe" programmer aan de PC geknoopt. Daarbij heb ik ook de juiste drivers geinstalleerd : het werkt !

-=[ EDIT ]=-
Ik begin me nu opeens af te vragen of Prolific misschien een Chinese kloon is van FTDI (of omgekeerd), want ik vind dit toch wel erg bijzonder.

P.S. Op het originele printje zat nog een 6MHz Xtal voor de Prolific. Die heb ik er gewoon op laten zitten voor de FTDI.