Ik weet dat dit te maken heeft met de Fourier transformatie. Een perfecte verticale overgang van een ene toestand naar een andere toestand is in de praktijk onmogelijk. Je hebt daarvoor een oneindig aantal frequenties nodig. Ik kan nu alleen niet meer opkomen waarom je precies een oneindig aantal frequenties nodig hebt. Kan het niet vinden in mijn boek. Zou iemand het me kunnen uitleggen? Alvast bedankt!
De blokgolf is niet continu. De coëficiënten dalen daarom ook niet sterk. De benadering van een blokgolf is bij een vrij groot aantal termen nog steeds niet goed
http://nl.wikipedia.org/wiki/Fourierreeks
De blokgolf is niet continu. Wat bedoelen ze daarmee? Dat het frequentiespectrum van een blokgolf discontinu is?
Dat als je hem tekent je de pen van het papier moet halen bij de overgang, omdat hij hier een sprong heeft (=discontinu). Is dat niet in je boek uitgelegd?
Ik bedoelde dit trouwens:
Nu moet je je vraag wel kunnen beantwoorden, waarom je een oneindige bandbreedte nodig hebt om een perfecte blokgolf te krijgen.
muddy
Magnetische flux loopt altijd in gesloten paden, elektrische stroom niet per se (volgens de wet van Ampère), want: elektrische lading kan ophopen.
Stel: de blokgolf is laag voor t tussen 0 en 1, 2 en 3 etc. Hij is hoog voor t tussen 1 en 2, 3 en 4 etc.
Op tijdstip 1 (en 3 en 5 etc.) gaat de blokgolf dus van laag naar hoog. In theorie gebeurt dit in 0 seconden, dus oneindig snel. In het echt ziet de blokgolf er dus zo uit: _-_-_- ZONDER lijntjes tussen de hoge en de lage lijn. Dat is niet continu.
De fourier-coefficient dalen heel langzaam, dus elke extra term zorgt alleen voor een minieme verandering. Om een benadering te krijgen van een verticale overgang heb je dus relatief veel hogere harmonische nodig, omdat het relatief lang duurt voordat de fourier-coefficienten naar nul nadert.
Uit de fourier reeks van een driehoek kan je opmaken dat de fourier-coefficient snel naar de nul nadert, waardoor je dus veel minder harmonische nodig hebt.
Klopt dit een beetje?
Maar bij jouw vraag gaat het niet om een benadering, maar om een oneindig steile blokgolf. De formule van de blokgolf is:
Deze bestaat uit oneindig veel termen en er is te zien dat de frequentie toeneemt als je meer termen meeneemt (1, dan 3 dan 5 etc etc tot oneindig). Dus voor een perfecte blokgolf heb je alle termen (oneindig veel termen dus) nodig. Dus moet je in het frequentiegebied tot oneindig gaan (aangezien de frequenties oplopen van de termen).
Ook is te zien aan de formule dat de hogere frequenties steeds een kleinere rol hebben (de vermenigvuldiging met <1 (of je noemt het deling) voor de sinus wordt steeds kleiner).
Bij de formule van de driehoek kan je zien dat de termen kwadratisch afnemen. Hierom heb je voor een nette benadering er veel minder nodig.
Een beetje 
Je zegt: Als je een verticale flank goed wilt benaderen, dan heb je veel harmonischen nodig.
Voor je vraag geldt: Als je een verticale flank perfect wilt benaderen, heb je oneindig veel harmonischen nodig.
Dus je geeft zelf het antwoord al. En je ziet dus ook dat het niet uitmaakt of het om een driehoek, een blok of voor mijn part een bloemkool gaat 
Nou ja, JuuL was eerder...
Als je dit soort dingen gewend bent, dan zie je gelijk dingen als: "Oei, steile flanken; daar zitten hoge frequenties in dat signaal".
Of: "Dat filter laat maar heel weinig hoge frequenties over; de flanken van het uitgangssignaal zullen wel sloom worden."
Ja precies. Ik vind signaal verwerking ontzettend interessant. Leuker dan al die digitale meuk met microcontrollers. Ik dacht eraan om voor mijn major te kiezen voor tele/datacommunicatie.
Yes!
Als je de analoge techniek in de puntjes kent, zal er altijd vraag naar je kunsten zijn.
Oók uit de digitale hoek, want als het erom gaat hoe je pulsen zo snel mogelijk en onvervormd kunt versturen, is het toch de analoge techniek die je vertelt hoe dat moet binnen de grenzen die het systeem je stelt.