Toen ik van de week even snel keek, kreeg ik we wel 2 keer een A uit, alleen miste bij een een startbit, maar ik kan er naast zitten.

Je kunt in asynchrone datacommunicatie geen startbit missen.
In rust heb je stoppolariteit. De eerste keer na rust dat de polariteit wisselt, dus naar startpolariteit gaat, is dat het startbit.
De ontvangkant gaat daarna de databits inlezen. Hoe zou hij anders weten wanneer hij moet starten?
Een converter die geen startbit uitzendt, is defect.

Het stopbit dat na de databits komt is minimaal net zo lang als een databit1), maar kan ook veel langer duren: namelijk net zolang totdat het volgende karakter arriveert.

1)Er bestaan nog settings 1½ en 2, maar dat komt eigenlijk nooit voor (behalve bij baudot-code: start, 5 data en 1½ stop).

Prolific strongly recommend to only purchase USB-to-Serial cables from company-branded products providing technical support. It is not advisable to buy from unknown cable makers (no-brand cables) made in China. Prolific does not manufacturer any end-product cables and will not provide direct support to end-users.

Dit geldt voor de meeste chipset-fabrikanten. Die verwijzen voor drivers en support altijd naar de fabrikant/leverancier van het eindproduct.

@FET: Ook in moderne microcontrollers moet je nadat een byte ontvangen is een interrrupt triggeren en het serial-data-register (SDR) uitlezen. Als je daar langer dan 1 of twee databits over doet, moet het serial-data-register dubbel worden uitgevoerd: anders wordt de data overschreven door de volgende. Dit zit wel snor in moderne apparatuur waar ze in PCs meestal 16 bytes buffer hebben en in b.v. de FTDI chips 64 bytes.

Maar vroeger toen het nog veel geld kostte om zo'n serial data register dubbel uit te voeren ging dat dus niet. Toen waren er apparaten die het dus niet haalden om op 1200 baud binnen 1 bittijd het SDR leeg te halen. Dan sprak je dus af om 2 stopbits te gebruiken om de ontvanger de tijd te geven om z'n interrupt routine te starten en uit te voeren.....

Ik heb in de tijd van 120MHz pentiums wat aan PC interrupts zitten meten. 20 microseconden. Dus 1 bittijd van 115k2 halen we nu nog steeds niet. Maar met een 16-byte buffer in de chip is er geen enkel probleem. Een dubbel gebufferde SDR in een AVR geeft je ook op 115k2 bijna 100 microseconden. Dat is makkelijk haalbaar. Veel minder ook wel. :-)

Vandaar dat al 20, 30 jaar nauwelijks meer 1.5 of 2 stopbits worden gebruikt: De hardware heeft een buffertje, 8 of 16*8 bits, en de computers/controllers zijn snel genoeg geworden.

Dat klinkt allemaal logisch.
Maar ik ben pas in de jaren 80 ('van de vorige eeuw', tjee wat klinkt dat oud) met UARTS begonnen. Wat ik me herinner was dat er een 16 karakter buffertje in zat, en bij de toen gebruikelijke snelheden heb ik nooit anders dan 1 stopbit gebruikt.
Je moest tòch op je modem wachten. :)