Deze opmerkingen gingen over het aansluiten van de HV wikkeling op 230V om de primaire wikkelingen van de twee transformatoren onderling te koppelen wat maartenbakker suggereert. Dat is helaas een slecht idee is en lost alleen het probleem dat je met hoogspanning werkt op, maar laat alle andere genoemde problemen ongemoeid. Het is misleidend als je de comments geïsoleerd van elkaar probeert te begrijpen.

Op 23 mei 2020 22:17:06 schreef Pentium-Pro:
Maar ik hoor/zie niemand beschrijven waarom die spanning naar buiten (de behuizing) zou willen komen of overslaan!
Zowel het 0 volt als 2100v punt zit binnen de behuizing.
(Al zou ik een emmer water in de behuizing gieten krijg ik een optater van de 230v niet van die hoogspanning.)

Op zich heb je gelijk, en je zou relatief veilig moeten zijn als de transformatoren goed ingebouwd zijn. Je krijgt immers ook geen optater van een magnetron ondanks het feit dat er een hoogspanningstransformator in zit, dus waarom zou het een groter probleem zijn als het er twee zijn?

Persoonlijk heb ik er geen probleem mee om het zo aan te sluiten, maar je bent voor de inherente veiligheid van het goed behuisd zijn dus wel afhankelijk van de kwaliteit van je implementatie. Als we deze oplossing zonder gewetenswroeging willen kunnen aanraden moet er een zekere indicatie van competentie zijn getoond, en dat is hier nog niet gebeurd.

Een aantal problemen met dit soort hoogspanning zijn:

  • Op 2kV krijg je vaak geen tweede kans, wat je afhankelijk maakt van het ondubbelzinning uitsluiten van 'single points of failure', dit zijn het soort dingen die ze bij Boeing ook niet goed kregen onder druk van kosten (zie je de link met jouw situatie?);
  • Je bent nu een uitgangswikkeling aan het bedenken die volledig zweeft. Als jij dus die bak water in je scheidingstrafo giet en het water stroomt toevallig eerst tussen de "hete" kant van je 2kV en de uitgang blijft je systeem gewoon werken, en krijg jij de optater van je secundaire. Dat je dit niet als optie hebt overwogen vind ik voldoende reden om het je af te raden;
  • Hoogspanning genereert corona-ontladingen en kan in die hoedanigheid isolatiematerialen degraderen. Denk er aan dat een magnetronbuis gewoonlijk ook niet aan te raken is, en er veiligheidsbarrières kunnen missen om het zweven van de secundaire veilig toe te staan.

In elk geval negeer je nu alle andere bezwaren (zoals de verzadigingsissue) die je scheidingstransformator zelfs zonder hoogspanningswikkeling al zinloos maken.

Het enige wat ik je kan aanraden is om eens te proberen om de primaire wikkelingen van beide trafo's op één kern te krijgen en te kijken of de ruststroom enigsins acceptabel is. Zo niet, gooi de zooi dan in de vuilbak en accepteer dat je niet voor een duppie op de eerste rang zit en begin met Marktplaats te F5'en voor een 'dedicated' scheidingstransformator.

Op 23 mei 2020 22:28:27 schreef Pentium-Pro:
[...]
Maar is dat verzadigingsprobleem dan wel voorbij? Ik ben geen hoogstaande trafoflux magnetisatie professor :)

Nee. Je primaire is te krap gewikkeld.

De hele secundaire wikkeling heeft daar geen invloed op, al zou je die helemaal weg laten dan nog staan magnetron trafo's te stoken als een gek.

Ofwel: die dingen zijn ab-so-luut NIET geschikt als scheidingstrafo, nog eens helemaal los van de hoogspanningsellende die je er gewoon niet in wilt hebben.

Mangetron trafo's zijn eigenlijk alleen maar goed waarvoor ze ontworpen zijn, hoogspanning maken bij een vrij aardig vermogen.
En dat het liefst niet TE lang en in de luchtstroom van een ventilator.
Als je ze wilt hergebruiken is een puntlasapparaat een vrij aardige toepassing. Of als voeding voor een VTTC.

[Bericht gewijzigd door Sine op (21%)]

Voor onder de 5 tientjes heb je al een 350 Watt exemplaar, zie mijn link.

Een paar dikke halogeentrafo's uit de rommelbak doet het ook aardig.

Of elk setje normale trafo's die een beetje bij elkaar in de buurt zitten.

Tuurlijk, die doen het ook, maar als je gemakkelijk klaar wilt zijn...

Maar ik hoor/zie niemand beschrijven waarom die spanning naar buiten (de behuizing) zou willen komen of overslaan!

Het is niet waarom maar de vraag is wanneer. Het komt dan een beetje neer op de wet van Murphy als er iets fout kan gaan dan zal dat ook ooit een keer gebeuren. Dat kan over 100 jaar zijn maar ook na 1 dag. Het is gewoon een risico die je niet moet willen nemen. En helemaal als er ook nog andere alternatieven zijn

Dat zou kunnen gebeuren als de transformator te warm word.

De meting van Sine geven aan 230V en 3A bij nullast dat is 600W. Dat levert na een 30 minuten wel een hete transformator op en na een uur ga die zo heet worden dat de wikkelingen gaan doorbranden.
En die 600W lijkt wel te kloppen op mijn magnetron staat totaal opgenomen vermogen is 1400W en de door de buis afgegeven vermogen 800W. Het verschil is 600W en is puur het vermogen wat in de transformator gaat zitten in de vorm van warmte.

Sorry man, maar je redenering klopt hier niet, die 230V en 3A zijn niet in fase dus het betreft (gelukkig) geen 600W. Desondanks is het wel duidelijk dat de transformator verzadigt en er enig vermogen in zal dissiperen, dus dat is geen zinvolle 'steady state' voor een transformator van deze grootte.

Op 23 mei 2020 23:11:10 schreef benleentje:

En die 600W lijkt wel te kloppen op mijn magnetron staat totaal opgenomen vermogen is 1400W en de door de buis afgegeven vermogen 800W. Het verschil is 600W en is puur het vermogen wat in de transformator gaat zitten in de vorm van warmte.

Ooh jij gaat er zomaar vanuit dat je magnetronbuis een rendement heeft van 100% ??. nochtans, dat ding heeft koelribben, een fan erop en een afvoerkanaal ... de trafo niet.

Op 23 mei 2020 18:33:36 schreef Kruimel:
Dat maakt toch geen klap uit ten opzichte van het gebruik van die van een andere transformator? Heb je het plaatje waar hij naar verwijst gezien? Daar zat al geen HV wikkeling meer op. Voor zo ver ik kan zien houd je door zelf te wikkelen de verzadigingsproblemen en krijg je er een bak werk bij.

Binnen de beperkingen die de TS stelt - magnetrontrafo's gebruiken - lijkt het mij minder slecht om de trafo's te herwikkelen, dan ze te gebruiken met de hoogspanning.

Ik heb niets gezegd over dat het een echt goeie oplossing is en ben me natuurlijk bewust van de problemen rondom MOTs op het gebied van verzadiging.

De meting van Sine geven aan 230V en 3A bij nullast dat is 600W. Dat levert na een 30 minuten wel een hete transformator op en na een uur ga die zo heet worden dat de wikkelingen gaan doorbranden.
En die 600W lijkt wel te kloppen op mijn magnetron staat totaal opgenomen vermogen is 1400W en de door de buis afgegeven vermogen 800W. Het verschil is 600W en is puur het vermogen wat in de transformator gaat zitten in de vorm van warmte.

Wel een grove bewering dit. Zo'n magnetronbuis heeft geen 100% rendement. Ik denk zelfs geen 70% en er zit nog ergens een gloeidraad ook in die lekker loopt te stoken.

Of te wel hier klopt het e.e.a. niet.

Ter leering ende vermaek

Ik heb nog een setje ouderwets stevige mots staan (een half keer groter dan je in een moderne oven tegenkomt gok ik)

Onbelast:
verbruik : 90W (50W bij een enkele trafo)
Stroom: 2,7A
Uitgangsspanning: 185V
Golfvorm: Ver van sinusvormig

Ik had verwacht dat bij een zwaardere belasting (300W gloeilamp) de spanning flink zou inzakken, verbazend genoeg zakt die maar een paar volt. Waarschijnlijk is het geheel ietwat zelfregulerend omdat de trafo's in verzadiging draaien.

@Jinny,
Jep, compleet en totaal, maar dat wisten we al.

Plaatjes voor bij de bovenstaande test

Er is ook nog een dingetje met resonantie en de C in magnetrons, dus ik heb eens een C parallel aan de hoogspanning gehangen.

Resultaat, een eng grommend setje trafo's, maar wel 225V uit.

Onbelast:
verbruik : 188W {!}
Stroom: 1,8A
Uitgangsspanning: 225V
Golfvorm: Nog steeds ver van sinusvormig, maar dan anders ;)

Na deze metingen zijn beide trafo's gezellig warm.

Hi Sine,

Goed duidelijk gemaakt!

Groet,
Bram

MOT = Meest Ongeschikte Trafo :-)

https://cdn-i.fiatforum.com/images/smilies/yeahthat.gif
(Plaatje gejat van fiatforum.com)

Op 24 mei 2020 10:45:20 schreef Sine:
verbruik : 188W {!}

Oef! O_o
W≠kattepis

Dit is het topic om iedereen die met MOT's iets wil gaan doen naar toe te verwijzen.

Dit soort topics komen wel vaker voor: Magnetron transformator. Ik verwees er al eerder naar, maar begrip komt soms alleen met wat tijd. Such is life... ;)

PS Het extra experiment met de resonantiecondensator is nochtans best interessant...

[Bericht gewijzigd door Kruimel op (17%)]

Nieuw spreekwoord - van een sinus een blokgolf maken? :+

Ik ben intussen overstag :)
Het is een bijzonder energie verslindende combinatie.
Waar ook nog de nodige risico's aan kleven.

Voor puntlas aktiviteiten met een paar secundaire windingen van 35mm2 is een MOT wel geschikt omdat dat maar kort duurt.

Heb zelf ook nog wat gemeten aan een Trafo.
De ruststroom is 1,65A bij 230v. Om over rendement maar niet te spreken.
Ik ga op zoek naar een degelijke scheidingstrafo van 500VA+.

Moderne manier om te puntlassen is een 2x 3000F supercap in serie op 5V via een tiental mosfets te schakelen. De controller bordjes daarvoor kan je op aliexpress kopen. Complete sets ook.

Op 24 mei 2020 12:02:35 schreef Ledlover:
Nieuw spreekwoord - van een sinus een blokgolf maken? :+

Lijkt erop dat de magnetrontransformator zo geconstrueerd is dat deze een voor de magnetronbuis vriendelijke spanning genereert. Tenslotte werkt de magnetronbuis op één spanning optimaal. De verzadigingsstroom neemt men dan voor lief.

Op het werk hebben we een pennen las machine die ook via een condensator werkt. is nog wel een gewone condensator en zit er ook maar 1 in. Als ik via het display instel op 200A word de condensator op 180V opgeladen en dan met een schijf thyristor word die ingeschakeld. Ik heb niet de stroom kunnen meten maar ik weet zeker dat deze in eerste instantie veel hoger is dan 200A ik denk ook wel boven de 1000A.

ze stonden in V&A, maar ik zie dat de advert al weg is.
ik heb nog een aantal stevige 400VA 230 > 24V trafo's liggen.

kom maar halen, kun je wat veiliger mee spelen

Op 24 mei 2020 19:39:38 schreef ohm pi:
[...]Lijkt erop dat de magnetrontransformator zo geconstrueerd is dat deze een voor de magnetronbuis vriendelijke spanning genereert. Tenslotte werkt de magnetronbuis op één spanning optimaal. De verzadigingsstroom neemt men dan voor lief.

Zodra een transformator belast wordt zal de secundaire een tegengesteld veld opwekken dat het magnetische veld vermindert. Als je dus een systeem ontwerpt waarin de secundaire altijd belast wordt en je de transformator in- en uitschakelt kan je dus met zo een transformator werken zonder dat hij verzadigt. De verzadigingsstroom is dus niet voor lief genomen, hij is er gewoon niet zo lang er een magnetronbuis is aangesloten. Ok de voorgaande redenering klopt dus niet (helemaal), maar ik moet ik gebreke blijven wat betreft de exacte uitleg van het fenomeen.