Hallo allemaal,
Kan iemand mij misschien uitleggen/praktijk voorbeeld geven wat er voor pleit (voordeel) om juist een 0-20mA signaal te gebruiken in plaats van een 4-20mA signaal?
Ik was compleet in de veronderstelling dat 4-20mA juist gebruikt voor de draadbreuk detectie (live zero).
EricP
mét CE
Volgens mij is die 4mA juist bedoeld als voeding van het 'device'.
0-20mA zou je dan gebruiken als er een externe voeding is. Verder maakt het - voor zover ik weet - niet uit (zolang je natuurlijk het spul niet door elkaar gebruikt
). Maar wie weet komt er nog iemand met een mooi verhaal.
Beide, het is en voor voeding en voor draadbreukdetectie.
Dat gezegd, in mijn omgeving kom ik 0 tot 20 eigenlijk amper tegen.
Een voorbeeld wat ik kan bedenken is de toerental terugmelding van een frequentieregelaar.
Die uitgang is actief (levert stroom) en dit driveje wordt compleet uitgeschakeld als een installatiedeel buiten bedrijf is.
Zou je dit uitvoeren in 4-20 begint de PLC te morren dat zijn ingangen onder de low limit zitten. (want het voedende signaal valt weg)
Dus dat signaal heeft 0-20mA gemaakt.
De aansturing van de drive is wel gewoon 4-20.
Toeternietoe
Dubbelgeďsoleerd
Daar waar een schakeling rookt, vloeit de meeste stroom (1e hoofdwet van Toeternietoe)
buckfast_beekeeper
Van Lambiek wordt goede geuze gemaakt.
4-20mA wordt ook gebruikt als je over een lange weg een meetgegeven moet doorsturen in niet digitale vorm. Onze (VEGA) peilmeters sturen zo hun gegevens door. Is ook gemakkelijk te splitten voor meerdere doeleinden. Bijvoorbeeld PLC en weergave.
MGP
LDmicro user.
Die 0-4mA worden ook gebruikt als voeding voor de schakeling(sensor), de meeste sensoren hebben maar 2draden.
Het signaal loopt dan van 4-20mA.
Die 0-4mA worden ook gebruikt als foutdetectie. 0 betekent draadbreuk of defect.
0 - 20mA is iets makkelijker te maken dan 4-20mA. Maar dat gaat ten koste van betrouwbaarheid doordat je foutsituaties niet meer kunt detecteren.