Stofzuiger PCB kapot

Bedoel je dat zwarte blokje met ‘0’ er op? Da’s een nul-ohm weerstandje (of jumper, of gewoon een verbinding). Als die onderbroken is kun je ‘m simpelweg overbruggen met een draadje.

Als een ander weerstandje onderbroken is, moet je dezelfde weerstandswaarde terugplaatsen.

Ze breken soms spontaan of door beweging van de print (of laten vallen van het apparaat).

Maar ik zie niks dat weggebrand is?

(Foto is ook wat onscherp. Althans. Het zwarte randje van een toetsenbord of muismat ofzo er achter is redelijk scherp maar de print niet)

Begin eens met een scherpe foto en geef aan waar het verbrandde onderdeel zit.

Sorry voor de onduidelijke foto. Het is dit stuk:

Simpel de drie nul Ohm weerstandjes met een dun draadje aan elkaar solderen.
Alleen wat ik me afvraag, zitten er aan de andere kant soms ook nog onderdelen?
Zo ja, dan kon het kruispunt nog wel eens een via bevatten en zijn er aan de andere kant ook nog onderdelen die daar verbinding mee hadden.
Daar zou dan ook nog een verbinding naar toe moeten.

Bij printsporen die te heet zijn geworden zoals bij TS zijn print zou ik toch ook graag weten WAT de reden is hiervan...
Het zijn geen sporen waar grote stromen lijken te lopen.
Gewoon even een paar draadjes solderen is wat mij betreft geen goed advies, zeker niet aan iemand die aangeeft niet te kunnen herstellen...
Grote kans dat er meer defect is.

Deze foto is iets minder onscherp maar nog steeds nagenoeg onbruikbaar. Dat omcirkelde deel lijkt een contact voor een membraam toets net zoals de andere op dat PCB. Tenminste zo ogen ze maar ik denk dat het iets anders is. Kan ik zo niet zien op deze foto.

Als er echt iets verbrand is dan is de oorzaak te hoge stroom (of soms, spanning). En de oorzaak daarvan is meestal een defect onderdeel op of buiten het PCB. Defecte onderdelen zijn meestal niet op het oog herkenbaar. Die moet je vinden door meten met daarvoor bedoelde meet-apparatuur. Het alternatief is op het www zoeken en alles vervangen wat men bij "soortgelijke" gevallen heeft vervangen. Zonder kennis en ervaring eindigt dat vaak in nog meer kapot. Maar kapot was hij toch al dus je kunt het proberen. Het nadeel hier is dat alles SMD is en zelfs veel ervaren elektronica hobbyisten hebben daar moeite mee.

Ik denk dat het het hoogst haalbare is met de camera van de TS. Probeer het eens met een andere.

Ik kan ook niet goed zien of die doormetallisering nu beschadigd is of niet.

Wat ik wel denk te zien, is bij het diagonaal geplaatste IC waterschade/groenblauwe corrosie. Bekijk dat eens goed. Op de eerste foto zie ik dat dan weer niet.

Wat ik je aanraad is om te proberen of je een complete printplaat ergens vandaan kan toveren. Wellicht uit een andere identieke stofzuiger, uit afbraak, of wellicht vanuit miele zelf.
Alleen ervaren elektro-hobbyisten zullen dit zelf op componentniveau gaan proberen te repareren. Een onervaren persoon op afstand helpen met IC's die onbekende dingen doen is enorm lastig, zo niet onmogelijk. Een professional kost vele tientjes per uur, en dan zit je al snel op een hoger bedrag dan de kosten van een gloednieuwe print.

Als het een moderne motor van niet-2000w is, dan kan je die ook gewoon zonder regelprint met het net verbinden. Uiteraard wel voor de thermische beveiliging zorgen. Als er geen clixon op het motorframe zit, die er zelf bijplaatsen.

Een moderne motor van ná de energiewetgeving trekt niet zoveel bij het inschakelen dat een softstart nodig is om de stoppen niet te laten doorslaan. Ietsje minder levensduur van de koolborstels, maarja.
Je hebt dan uiteraard geen elektrische zuigkrachtregeling meer.

Op vrijdag 1 maart 2024 15:06:14 schreef Kueller:
Beste mensen van CO

Na veel uren zoeken, meten en kijken ben ik er eindelijk (hopelijk) achter wat er met mijn Miele C3 stofzuiger aan de hand is. Zoals in de bijlage is te zien is linksboven een connectie (tussen 3 traces(dat is de naam toch?)) weggebrand op het PCB.

Op de foto's zie ik niet echt iets verbrands. Dat ene plekje kan ook een via zijn of zoals Fred zegt een membraanschakelaar. Dat zijn namelijk vaak vlakjes met een zwarte koolstoflaag. Een foto van de hele stofzuiger en de manier waarop het printje in de machine gemonteerd zou e.e.a. kunnen verduidelijken. Als je er echt iets verbrands op ziet is er zeer waarschijnlijk meer stuk dan dat ene dingetje alleen. En je kunt aan elektronica bijna nooit zien dat het stuk is. Fouten en defecten moeten altijd indirect worden opgespoord met de hulp van meetinstrumenten. Alleen hele erge en grote problemen zijn meestal zichtbaar.

Ik heb weinig (lees geen) ervaring met het repareren van dat soort fouten. Kan iemand mij verwijzen naar een betrouwbare plek om mij dit eigen te maken? Of is dit sowieso verloren zaak?

Ik kan alleen over mijn eigen ervaringen praten. En mijn betrouwbare leerplek was gewoon jarenlang naar school en heel veel praktijk. Waarbij heel veel zelfbouw die ik ook zelf bedacht (Dus niet bestaande ontwerpen nabouwen), en heel veel reparaties.

Verder ook heel veel studie en dus lezen in ouderwetse boeken. In een boek uit 1932 van mijn opa stond bijvoorbeeld heel mooi uitgelegd hoe het elektro mechanische laadsysteem van een auto uit die tijd werkte. Het werd verteld in oude Nederlands ja. En ik was denk een jaar of 15 toen ik dat boek las. Op de werkings-principes van die schakeling uit 1932 zijn de huidige pwm gestuurde schakelvoedingen gebaseerd. Dus door dat toen te lezen leerde ik hoe nu dit soort moderne schakelingen werken.

Het klinkt vervelend maar elektronicus wordt je niet door het volgen van een paar internet filmpjes en influencers op de jijpijp.

Om te leren zou je kunnen beginnen met nateken en helemaal uitpluizen van het schema van dat printje. Uitvinden welke onderdelen er op zitten en waarvoor die zijn. Met het tegenwoordige SMD geweld is dat lastiger dan vroeger met de truehole techniek. Of nog eerder. De buizentechniek dat was helemaal goed zichtbaar. Hoewel de WS19 tranceiver ook een behoorlijke uitdaging was om uit te pluizen.

Als je het gaat uitpluizen zou je misschien met hulp van hier best nog wel een eind kunnen komen. Maar gisteren klaar gaat het dan niet worden.

Het boek van mijn opa. Wel geinig. Het blijkt zelfs nog ouder te zijn dan ik dacht. Uit 1921 meer als een eeuw nu.

Maar laat je hierdoor niet afschrikken. Hier lopen ook mensen rond die met alleen zelfstudie heel erg ver gekomen zijn. Het kan dus allemaal echt wel, maar vereist wel veel werk. Hoe je het ook doet.

Om te studeren zou ik echter niet zo'n onwijs oud boek gaan lezen. Opleidingsinstituten als Dirksen en PBNA hebben echt heel mooi studie materiaal dat veel beter bij de huidige technologie past.

Nog een paar pagina's uit het boek. Over linker en rechterkurketrekkerhandregels enzo:

Het heeft mijn opa ooit net zo veel moeite gekost zich dit eigen te maken als ik in mijn tijd, gezien het handgeschreven onderschrift.

Op zaterdag 2 maart 2024 12:08:01 schreef Ex-fietser:
Hoewel de WS19 tranceiver ook een behoorlijke uitdaging was om uit te pluizen.

Pfoeh, zelfs mét schema erbij is dat ding nog een onding om te doorgronden.

Bedankt iedereen voor de input. Ik heb vandaag de laatste hand gelegd op het soldeerwerk. Er was inderdaad een flinke beschadiging op de trace van het PCB waardoor er geen contact meer was tussen twee delen. Ik heb daar handmatig toch zelf een draadje gesoldeerd. Het was niet mooi, maar er was wel een goede connectie. Bij een beetje flink beuken met de stofzuiger schiet het misschien weer los, maar voor nu doet hij het weer perfect, inclusief regelen van sterkte van zuigen.

Dank allen