aderhulzen in stekkers

Op zondag 7 april 2024 10:32:16 schreef buzzy:
[...]Dat det zwavel dat in rubber zit. [....]

Dat zwavel is onderdeel van het vulcaniseringsproces

Op zondag 7 april 2024 11:11:12 schreef revado:
Moet je eens kijken hoe kabel er uit ziet na jaren die in een kruipruimte hangt waar lang grondwater in staat, of nog erger, lekkend rioolwater.
De kabel, xmvk, inntercom of URP kabel is dan donkerbruin in plaats van grijs geworden.
Keiharde isolatie en de aders zijn ook zwart.
@Testman zal dat wel herkennen.

Niet alleen Testman....

Op donderdag 4 april 2024 22:18:48 schreef Kruimel:
Jij zegt dus dat de bollebozen uit de jaren '40 (?) in ons gemeenschappelijke belang hebben bedacht dat we geen enkelgeaard apparaat in een natte ruimte mochten aansluiten en ze tegelijk bedachten dat een geaard apparaat wel in een ongeaard stopcontact mocht passen (waar je bij het insteken de pinnen kan aanraken ook)? Vind ik vreemd, volgens mij is er bij de wetgever nooit zo een holistisch besluitvormingsproces geweest en romantiseer je nu gewoon achteraf het status quo. Komt nog bij dat die bejaarde stekkers van Thevel ook wel in een geaard stopcontact zouden passen.

Lang geleden ooit geleerd dat wcd met randaarde bedoeld waren voor contactstoppen (stekkers in de volksmond genoemd) met vaste pennen van 5mm, afstand van 3/4", 19mm uit elkaar, geschikt voor een nominale stroom van 16A, voor apparaten met een metalen gestel en randaarde. Te gebruiken in natte ruimten (keuken, waskamer).

De andere contactstoppen voor huishoudelijke apparaten, die niet ontworpen zijn voor gebruik in de natte ruimten, en rond zijn (1 1/2", 38mm) en een pen dikte van 4mm hebben, kunnen nominaal 10A hebben, 2200W
Eind 60-er jaren kwamen er de zgn. eurostekkers bij, voor dubbel geïsoleerde apparaten.

Die dikke pennen van randaarde stekkers kon je niet zo in de ongeaarde wcd's plaatsen, dacht men...

Helaas was ik er niet bij toen dit gebeurde, maar ik heb me er met het elektrische systeem allang bij neergelegd dat het een lappendeken is van verschillende ontwikkelingen en voortschrijdende inzichten. Mijn punt was dat de keuzes die buzzy als samenhangend presenteert dat misschien nooit zijn geweest. De wetgever is niet heel technisch competent en we zitten reeds met een bestaand systeem dat onbetaalbaar is om volledig te vervangen. Zelf ben ik een beetje afwijzend tegen het implementeren van regels en beperkingen terwijl we daarvoor in de plaats gewoon op basisschool moeten meegeven wanneer we op moeten letten.

Op zaterdag 6 april 2024 22:35:52 schreef testman:
de troep die uit zo'n kabel lekt is vaak zuur ook nog, als ik dat in kasten tegenkom zijn kunstoffen in de kast vaak al aangetast.

Volgens mij is het probleem wat je hier beschrijft iets anders: in de oudere generaties PVC kabels zat in sommige gevallen een weekmaker (Bis(2-ethylhexyl)ftalaat) die na een tijdje uit het materiaal lekte en koper aantastte. Omdat het een weekmaker is, is het gevaarlijker voor plastics dan voor koper. Naar mijn weten lost het alleen een heel beperkte hoeveelheid koper op en krijgt het daarvan een groenige kleur, maar ik heb er weinig zelf van gezien. Het heeft zo ver ik weet niets te maken met het talk in de draad.

Op zondag 7 april 2024 11:18:55 schreef Tidak Ada:
[...] Dat zwavel is onderdeel van het vulcaniseringsproces

Exact, daarom zouden alle rubber kabels (van vroegâh) vertind moeten zijn. Ik weet niet of neopreen ook zwavel nodig heeft om als kabelisolatie te dienen.

Nee geen zwavel vogens Wiki, maar wel andere troep:

Bij de vulkanisatie van polychloropreenrubber maakt men gebruik van metaaloxides (meestal MgO en ZnO) in plaats van de zwavelverbindingen die in andere rubbers worden gebruikt. Om het vulkanisatieproces te sturen wordt ethyleenthioureum (ETU) als vulkanisatieversneller aangewend. Deze substantie werd geclassificeerd als reprotoxisch. De Europese rubberindustrie heeft daarom het SafeRubber-onderzoeksproject opgezet om hiervoor een alternatief te ontwikkelen. (uit Wikipedia)

't Schijnt mutageen te zijn; tast het DNA aan....

Gisteren wat aderhulsjes aan de kabel van de overbuurman gezet. Hij had nieuwe kabel en stekkers gehaald. Ik zet de ene stekker eraan terwijl hij de tweede doet. "Hey Fred, hoort dit". Hij had de schroefjes zo hard aangedraaid dat de aderhuls plus draad in tweeën was. "Ik heb hem toch niet strak aangedraaid" zegt ie ook nog. Ik zet er nieuwe hulzen op, wil de schroefjes los draaien maar die zaten zo strak dat ik ze bijna niet los kreeg. Toen heb ik de stekker er maar aangezet.

Dat is een heel veel gemaakte fout...
Vast is vast zeg ik altijd, maar wat is vast...
Ik heb wel gezien dat mensen koppen van bouten af weten te draaien in auto's .
Valt mij nog mee dat de buurman de kopjes van de schroefjes er niet af heeft gedraaid.

"t Schijnt dat daar tegenwoordig momentschroevendraaiers voor gemaakt worden

Vast is af, maar dan een kwart slag minder.

Een veel voorkomende fout is ook dat de aders niet tot op het uiteinde van de huls zitten bij het persen. Het gedeelte waar dan geen aders onder zitten breekt af na verloop van tijd of tijdens het vastschroeven.

Daarom laat ik de draadjes altijd een stukje doorsteken. Na het persen knip ik het uitstekende deel er af. Soms knip ik ook een stukje van huls af.
B.v. bij een stekkerpen of een printkroonsteen is het gaatje niet diep genoeg voor de huls en kan er rustig een stukje af.

Ik vermoed een beetje dat het tinprobleem vergelijkbaar is met het aluminiumprobleem (kennen we hier niet, maar vraag het maar aan een Amerikaanse installateur). Aanhalen tot een kwartslag voordat er iets breekt, is misschien noodzakelijk.

Over dubbelvouwen gesproken: zo doe ik het ook als de draad onder een kaal schroefje moet. Misschien schaf ik ooit nog een keer een goede hulzenset aan (slechte hulzen zijn gevaarlijker dan geen hulzen).

Over contactstoppen en stekkers gesproken, beide zijn in mijn ogen spreektaal. De een voor als je wilt laten zien dat je weet hoe het heet, de ander een germanisme dat in de volksmond algemeen geaccepteerd is voor een ding dat eigenlijk "steker" heet.

Op vrijdag 12 april 2024 10:55:45 schreef KlaasZ:
Daarom laat ik de draadjes altijd een stukje doorsteken. Na het persen knip ik het uitstekende deel er af. Soms knip ik ook een stukje van huls af.
B.v. bij een stekkerpen of een printkroonsteen is het gaatje niet diep genoeg voor de huls en kan er rustig een stukje af.

Zo doe ik dat ook.

Op vrijdag 12 april 2024 11:49:02 schreef maartenbakker:
Ik vermoed een beetje dat het tinprobleem vergelijkbaar is met het aluminiumprobleem (kennen we hier niet, maar vraag het maar aan een Amerikaanse installateur). Aanhalen tot een kwartslag voordat er iets breekt, is misschien noodzakelijk.

Nee, dat is een misvatting. Het probleem is dat metalen als aluminium (en ik denk ook tin) iets vertonen wat in het Engels "creep" heet: het vervormt langzaam onder druk waardoor het vanzelf losser wordt. Je hebt dan een klemsluiting nodig met voldoende veerkracht. Ik denk dat het met een Wago-klem zou hebben gewerkt, maar die hadden ze niet toen dit relevant was.

Op woensdag 3 april 2024 14:58:13 schreef Arco:
Ik heb deze krimptang, wat duurder, maar krimpt zeskantig (ziet er een stuk beter uit als vierkant):
https://nl.aliexpress.com/item/1005004654883649.html

Action heeft ook losse assortie kabelhulzen: https://www.action.com/nl-nl/p/2574854/kit-met-elektrische-aansluiting…

Goeie tip!

Ook maar eens zo'n tang op ali gekocht, voor 10 euro thuis gebracht!
https://nl.aliexpress.com/item/1005006103699250.html?spm=a2g0o.order_l…