Voor een meetopdracht op school moeten we de spanning Usecundair' van een transformator bepalen door middel van het T vervangschema.
Nu staat in mijn boek het volgende voorbeeld:
Spanning opdelen in een x en een y component
Ux = Uxk(x) + Urk(x)
Uy = U1 + Uxk(y) - Urk(x)
U2' = wortel (Ux^2 + Uy^2)
Ik heb zelf in mijn aantekeningen staan:
Uy = U1 - Uxk(y) - Urk(x)
Wat volgens mij ook de meest logische formule is.
Weet iemand of het die van mijn aantekeningen of die uit het boek is?
MGP
LDmicro user.
Ik moet dringend eens een nieuw boek kopen, want die formules zijn latijn voor mij en volgens het aantal antwoorden niet enkel voor mij 
ja het is nog al wat om heel de uitleg hier over te typen. maar wie weet is er iemand die wat kan bevestigen.
Ik kon trouwens ook nergends iets vinden op internet over deze formules
ja awel de eenfasige transfo heb ik nu ook net op school gezien, maar zulke formule's toch wel niet 
welke richting volg je ?
Industriële automatisering HBO deeltijd.
Maar het is een boek/Dictaat geschreven door leraren van onze opleiding.
Uxk(x) betekend spannings val over de strooireactantie
en Urk(x) de spanningsval over de koper verliezen.
waarbij (x) de reele waarde is van de spanning en 
de imaginaire waarde van de spanning, als ik het goed begrepen heb
MGP
LDmicro user.
Als ze in verschillende scholen, andere namen geven aan die grootheden, dan zijn we goed op weg !
Formules voor de één, zijn onbegrijpbaar voor de andere.
De toren van Babel is niet ver meer af...of ben ik ouderwets?
Anoniem
we zullem maar eens helpen:
De wikkelverhouding is het de vectoriële primaire spanning delen door de vectoriële secundaire spanning.
denk eraan dat de spanning geen vector is, maar slechts een voorstelling van de grondvorm (een sinus of cosinus) van het signaal. de nullaststroom in een reële transfo is bijvoorbeeld allesbehalve een sinus
edit: je moet met de opgewekte EMK's werken, en dus NIET met de klemspanning. anders klopt de formule niet
[Bericht gewijzigd door Anoniem op (14%)]
Op 27 september 2008 09:54:32 schreef MGP:
Als ze in verschillende scholen, andere namen geven aan die grootheden, dan zijn we goed op weg !
Formules voor de één, zijn onbegrijpbaar voor de andere.
De toren van Babel is niet ver meer af...of ben ik ouderwets?
Dat is niet de reden van de onduidelijkheid.
De gegeven formules zijn onbegrijpelijk omdat je moet raden naar waar die letters (spanningen) op slaan.
Kijk, als ik zeg a2+b2=c2, dan roept iedereen: Pythagoras!
Maar daar hoort wel een plaatje bij. Wat is a? wat is c? en voor welke figuren geldt dat dan?
Zo is het hier ook. Wat is in vredesnaam Uxk(y), waar moet ik die meten?
Dus: teken een schema, wijs de spanningen aan, geef ze namen, en stel DAN de formule voor. Dàt is de manier.
En dan geeft het ook niks als er opeens een andere formule staat. Bij Pythagoras is a2=c2-b2 óók waar.. als ik het plaatje maar heb.
/e: Waarbij ik je evengoed gelijk moet geven dat het wel prèttig zou zijn als die letters genormaliseerd werden. 