aardingsmeter: werking + ontwikkeling

Een constante wisselspanninsstroombron ?

Kun je niet gewoon een testje doen met een functiegenerator ?
Die kan 820Hz. Dan de pinnen vlak bij elkaar en steeds verder. Weet je in ieder geval of je iets meet.

Maar met 2mA meten, is dat niet wat weinig ?
Met een potmeter maak je niet echt een constante stroombron.
Ik zou eerder een constante spanning maken.

Stel je maakt hem zelf, dan weet je nog niet of hij klopt ? Dat zul je met een commerciele moeten controlleren en daarna heb je het ding niet meer nodig. Ik neem aan dat je niet permanent je aardweerstand wil controlleren.

Waarom wil je dat trouwens meten ?

Als je eenmaal wisselspanning hebt gemaakt, kun je die optransformeren naar wat je maar wilt. Ze zullen inderdaad geen veelvoud van 50Hz willen gebruiken.

Je hoeft natuurlijk niet per se een constante stroom te gebruiken. Je hoeft alleen te weten hoe groot die stroom, en de spanning, zijn op het moment van de meting. De rest reken je uit.

Ik denk dat ze de stroom willen beperken omdat de aarde anders van eigenschappen zou veranderen (je zou hem droog stoken ).

Ja natuurlijk ga ik dat zelf niet nameten met een commerciële meter, dat doen ze dan als ze komen testen. Anders zit je in een vicieuze cirkel.

De meting moet enkel dienen voor een goede indicatie, ik mag er dus gerust 1Ohm naast zitten hoor

We hebben een bestaand (oud) huis waar nog geen aarding zit. Tegenwoordig moet je voor alles een EPC-certificaat halen dus moet de elektriciteit nogal goed in orde zijn. En geef zelf toe, een huis zonder aarding is als fietsen op het treinspoor..

Nu willen we van die gegalvaniseerde kruispinnen in de grond kloppen en dan kan ik telkens de aarding even meten. Nu ben ik zelf nog "redelijk" jong en zal ik in de loop van de tijd zelf een huisje moeten zetten waar je ook aarding voor nodig hebt, en mijn broer ook en...

Verder over de schakeling:
(volgorde van pennen: "Aaardelektrode" "meetpen" "hulpelektrode") Je stuurt een stroom van 2mA via de hulpelektrode de grond in, die stroom meet je via een shunt een µC binnen die tergelijkertijd ook de spanning meet over de aardelektrode vs meetpen. Dan pas je de wet van Ohm toe en het is (theoretisch) klaar?

Toch al bedankt voor de reacties.

meten is weten.
meet methode aarde

De meeste meters werken op dit principe.

De "oudewetse" aardingsmeter bestaat uit Wheatstone
1 weerstand is de aardpin
2 andere weerstanden zijn de hulpelectroden
1 is een potmeter om de brug in "evenwicht te brengen".

De methode in THs document vind ik wel begrijpelijk.
De weerstand over de rechtse elektrode valt wel spanning over, maar dat interesseert je niet want je stelt toch zelf de stroom in; de weerstand over de middelste elektrode valt geen spanning over, want daar loopt 'geen' stroom.
Blijft alleen de weerstand van de te meten elektrode over. Heel slim en eenvoudig!

Wat ik vroeger nog wel eens gedaan heb: drie weerstandsmetingen (met wisselspanning uiteraard), nl.
R1 tussen T en T1, R2 tussen T en T2, en R0 tussen T1 en T2.
De aardweerstand van T was dan (R1+R2-R0)/2

Maar dat is dus nodeloos ingewikkeld...

de methode van The Headhunterz snap ik wel, echter aan het gebruik van wheatstone geraak ik niet direct uit. Als ik de brug wil vervolledigen kom ik uit dat ik mijn meter in de grond moet steken ? Dit kan niet kloppen,

Wil je mijn schema vervolledigen ?

Iemand ?

Als het niet de bedoeling is zelf een aardingsmeter te bouwen, maar een bruikbare indicatie te bekomen, kan je het anders aanpakken:
Sla 2 aardpinnen op redelijke afstand (> 1m) van mekaar in de grond. Meet met een multimeter de ohmse weerstand tussen beiden. Deel die meetwaarde door 4.
Hetgeen je meet, is de weerstand aardpin-aarde-aardpin. De weerstand aardpin-aarde is dus de helft. En vermits beide aardpinnen uiteiendelijk parallel komen te staan, mag je de meting door 4 delen.

Ik heb 2 koperen staven van ongeveer 80cm in de tuin op 6m afstand van mekaar geslagen en dan pros zijn methode toegepast. Hier kwam ik echter 970 Ohm uit, en na een zoutoplossing rond de elektrodes te gieten nog 330 Ohm.

Nu lijkt mij dit nog logisch omdat het contactoppervlak van deze staven klein is t.o.v. een aardingslus.

Toen heb ik The Headhunterz methode toegepast op onze bestaande aardlus. Toen de keurders de aarding meette (20 jaar geleden) was deze 7 Ohm. Nu vandaag heb ik 3 metingen verricht, eerste keer: 22.2 Ohm, toen 22.5Ohm en toen 20Ohm, natuurlijk heb ik de middelste elektrode dan verplaatst. Gemiddelde is dus 21.5 Ohm, dit lijkt mij toch een realistische waarde. Oxidatie enz.

Nu kreeg ik de leuke ingave om eens te meten hoeveel stroom er naar de aarding vloeide met mijn multimeter, en ik meette een verassende 40mA. Toen heb ik alle automaten 1 voor 1 afgezet maar de stroom bleef. Is dit normaal ? En aan wat kan het liggen? (Zelf dacht ik al aan elektrostatica, immers zit de aarde meestal aan grote metalen platen verbonden.)

Alvast bedankt..

Toch nog maar is een kickje...

Tja, als je een stroom van 40mA meet, zal die wel ergens vandaan komen, denk ik zo. Van waar? De ene gok is zo goed als de andere.
Misschien kan je één voor één de aardingen van de stroomkringen even afkoppelen, en zo nagaan van welke kring de stroom afkomstig is?