Trafo's van smps testen/analyseren

Fred, je hebt mijn methodes, L en R, scoop en FG, er al tussen gezet.

De trafo in een SMPS is wel het laatste onderdeel wat kapot gaat. Ik heb het nog nooit meegemaakt. (en ik heb al heel wat kapotte SMPS'sen gezien...)

Net zoals ze dat al een jaartje of 50 deden in de TV reparatie bij lijntrafo's om te kijken of er een winding kortgesloten is.
Kijken of een puls langzaam uitsterft. Is dat OK dan is er geen kortgesloten draad in een wikkeling. Dus met generator en scope.

Dat is de ringtest, voor lijntrafo's werkt dat in elk geval prima.

Overigens heb ik wel eens defecte SMPS-trafo's gehad. Dat waren dan standbytrafo'tjes waarvan de primaire als zekering gewerkt had.

Ha die Fred,

Ik denk dat je al voldoende kennis hebt om het te kunnen testen.
De ringtest is een goede voor kortsluitingen.

Ik denk dat een excel sheet niet zoveel extra voor je gaat opleveren.
Je lijstje geeft al aan dat er vele variabelen zijn.
Of je daar nu extra zekerheid aan gaat ontlenen, ik denk het niet.

Voor speciale trafo's door fabrikanten toegepast kom je met zo'n excel sheet niet veel verder.
Er is misschien een speciale mix gebruikt voor het kern materiaal.
Draad met dikkere isolatie voor lagere capaciteiten, enz.
Wil je dit er allmaal in zetten en wat ga je er dan voor berekeningen/meetmethode op los laten?

Het blijft een knap lastig verhaal en ik zien niet direct een oplossing voor dit lastige probleem
behalve het gene wat er al is gezegt over de test methode's.

Gegroet,
Blackdog

Fred: een zeer loofwaardig plan. Lijkt me ook uiterst leerzaam.
Ik geloof alleen niet dat je er bent met twee per type: het aantal foutmodi is veel en veel groter.
Wat me ook bijzonder lastig lijkt is om één specifieke foutmodus te forceren.

Maar nu de realiteitscheck (Blackdog was me voor):
Stel, je hebt de fout èn het soort fout onomstotelijk gevonden in de trafo. Hoera, maar hoe nu verder?
Vervangen? Waar haal je die vervanger vandaan? Vast niet uit een werkend apparaat...
Repareren? Hoe haal je iets breekbaars (ferriet) wat met thermo-hardende hars is geïmpregneerd uit elkaar (alhoewel sommigen zeggen dat je het kunt proberen met dimethylformamide)? En hoe krijg je het na de reparatie weer ín elkaar?

Namaken?
Vrijwel alle trafo's en spoelen in een betere SMPS zijn custom; zelfs het kernmateriaal kan custom zijn, vaak in vorm maar soms ook in samenstelling.
Wikkelrichting, -volgorde, -methode en -draad, isolatiemateriaal en -dikte, kernmateriaal en -afmeting, luchtspleet afmeting en vorm, alles speelt mee.

Zo'n ding ontwerpen is bepaald geen sinecure als je alle parameters (kerntoleranties in Al waarde en vorm/afmetingen, temperatuur afhankelijkheid van kernmateriaal, toleranties in wikkeldichtheid etc) meeneemt. En helemaal niet als je dan ook nog op dingen als EMC, betrouwbaarheid en kostprijs moet gaan letten...

De meeste van die trafo's kun je eenvoudig uit elkaar halen door een 10 minuten in een pan met kokend water te leggen, maar dat is natuurlijk geen garantie voor succes.

Ik ben wel benieuwd of die ringing test werkt; vergeet niet dat de transformator van een forward converter fundamenteel anders is dan die van een flyback converter; die laatste is een "storage coil", die dus energie opslaat in de kern en later in de cyclus weer afgeeft aan de secundaire kant (en meestal een luchtgat heeft om dit mogelijk te maken), terwijl het ferriet van een forward converter alleen dient om de wikkeling onderling te koppelen, geen luchtgat heeft, en geen noemenswaardige hoeveelheid energie kan opslaan zonder te verzadigen.

ik heb ze ook nog nooit kapot geweten en de vraag is ook wat je precies wil meten.
schakelende voedingen werken ergens met hoge frequenties. de ene niet al te hoog terwijl andere echt hoog oplopen.
op welke frequentie ga je die transfo dan testen?

het enige dat ik al gemerkt hebt dat de transfo niet goed 'lijkt' is omdat het ontwerp niet goed is.
zo heb ik hier ergens een voeding liggen die 24 en 5V maakt, maar ze meet maar 1 voeding. belast je die 24V teveel waardoor de voeding de frequentie opdrijft, dan gaat de 5V makkelijk naar 6-7V omhoog. idem de andere kant. als de 5V voeding 1A levert en de 24V is onbelast, kan het makkelijk zijn dat mijn 5V voeding naar 3V zakt en de schakeling uitvalt (waardoor geen stroom meer loopt en die 5V weer omhoog schiet). zuiver custommade dus voor die ene applicatie waar die specifieke stromen voor 24 en 5V lopen.

een toestel dat 5V 1A en 24V 300mA trekt zal al een andere voeding hebben dan het toestel dan 5V 1,5A en 24V 300mA trekt (bv eentje met een wifi module aan boord). de vraag is dan of het enig nut heeft die transfo uit te meten. wat als die daadwerkelijk slecht is, hoe geraak je er dan nog aan?

zo heb ik hier ergens een voeding liggen die 24 en 5V maakt, maar ze meet maar 1 voeding.

Da's vrij normaal voor een multiple output SMPS. Regeling zit dan op de zwaarst belaste uitgang...

Op 16 november 2015 22:11:14 schreef Arco:
De trafo in een SMPS is wel het laatste onderdeel wat kapot gaat. Ik heb het nog nooit meegemaakt. (en ik heb al heel wat kapotte SMPS'sen gezien...)

QFT.

Ik heb ze wel eens defect gezien, verbrand door oververhitting. Is vaak visueel vast te stellen

De kerneigenschappen veranderen amper over de loop der tijd, zelfs een kernbreuk hoeft niet meteen een probleem te zijn indien deze maar op zijn plek blijft.

Mijn ervaring met SMPS reparatie, check je condensatoren en halfgeleiders, das 95% van de problematiek.

Kapotte trafo's is inderdaad iets wat niet vaak voorkomt. (hier pas 3x dit jaar) Maar het komt wel degelijk voor en is zeker niet altijd zichtbaar.

En dat niet vaak voorkomen is ook twijfelachtig. Waarom, simpel, omdat bijna niemand weet hoe je het moet vast stellen. Meestal valt het hele apparaat, of de voeding of het pcb dan onder "niet te repareren" en wisselt men het om of gaat ongerepareerd retour.
Denk ook eens aan trafo's in backlight inverters.

Ik heb het niet over dikke high power toepassingen van gespecialiseerde voeding fabrikanten. Er zijn heel veel smps voedingen die hooguit een paar ampere moeten leveren en soms maar een paar honderd mA of minder.

Dit topic is ook een beetje bedoeld als documentatie voor anderen. Ik kan me redelijk redden op dit onderwerp. Maar tips zijn ook voor mij welkom.

Ik heb al vaker trafo's en potkern spoelen met meerdere wikkelingen met succes nagebouwd. Soms met de originele onderdelen, soms met andere (vaak junkbox) onderdelen.
Een probleem is idd vaak het openen van de kern en soms zijn ze potted. En er is weinig te vinden over manieren om een gelijmde kern te openen.(dus meer tips zijn welkom)

Trafo's zijn niet zo magisch en vaak ook niet zo kritisch als je denkt. Begrijp me goed, ik zeg niet dat je zomaar wat kunt doen maar veel mensen gaan er op de voorhand al vanuit dat het wel onmogelijk zal zijn.
De ontwerper zal toch ook prototypes moeten bouwen. Dat zijn geen uber-mensen met magische krachten en een baard van een halve meter die alleen bij volle maan ontwerpen.

Lijkt me stug dat de meeste daarvoor op voorhand een custom kern laat ontwikkelen. (alleen al om de kosten) Veel smps ontwerpen zijn min of meer 1:1 uit de datasheet van de pwm controller gemaakt. Daar staan ook vaak adviezen mbt dat kunstig gebouwde stukje koperwerk in. Soms zelfs met merk en type. (nogmaals, waarschijnlijk niet voor de dikke high power toepassingen)

Fabrikanten van trafos/spoelen verkopen daarvoor ontwikkelkits. Een set met bv diverse maten/soorten kernen en spoelvormen/kamers. Farnel/mouser etc verkopen die kits ook, maar ook de losse onderdelen. Veel eigenschappen zijn door meten en demontage te achterhalen.
Zeker bij de wat meer exotische meetapparatuur gebruikt men standaard trafo onderdelen bij de samenstelling van de trafo.

En als de trafo defect blijkt zal er toch een nieuwe in moeten. De meeste leggen zich er bij neer en gaan niet eens zoeken. Patient dood, game over. Maar je gaat geen instrument van >10k dumpen omdat de trafo niet leverbaar. Helaas is in de tak van sport waarin ik me begeef technische ondersteuning een zeldzaam iets. Geen service manuals, geen onderdelen en als het ding ouder is dan een jaar of 7 dan kun je het helemaal schudden. Dan kan de fabrikant het vaak niet eens meer repareren (althans, dat is de boodschap naar de klant) De oude onbeschadigd openmaken maakt het al een stuk eenvoudiger, zeker om te kijken of er een fout zit, maar dat is de laatste stap. Voor ik dat doe wil ik wel weten of hij echt dood is

Bij de meer complexe voedingen die niet willen opstarten is het een manier om iets uit te sluiten. Een pwm regelaar is zo te vervangen maar het pcb wordt er niet beter van als je dat 5x moet doen en een pwm regelaar uit-solderen en testen is ook een hoop werk.(ja, ook dat doe ik wel eens )

schakelende voedingen werken ergens met hoge frequenties. de ene niet al te hoog terwijl andere echt hoog oplopen.
op welke frequentie ga je die transfo dan testen?

Op de werkfrequentie, en die is meestal eenvoudig te achterhalen. Hoge frequenties is een relatief begrip

Interessant. Ik heb in backlight inverters ook meer dan eens een trafo kapot gehad. Het zou dan mogelijk zijn om elders op de print een identieke trafo uit te solderen en deze na te meten. Vervolgens moet je dat ding dan na gaan maken. Zelfs als het al mogelijk zou zijn voor een simpele ziel als ik, is dat voor een oude 4:3 19" LCD zelden de moeite (itt jouw €10k apparaat).

Ik heb ook nog een conrad SMPS-labvoeding die op een magische wijze op een verkeerde (hoorbare) frequentie lijkt te oscilleren (na overspanning). Zou ook een spoel kunnen zijn die halverwege kort ligt, maar kan ook werkelijk heel wat anders zijn.

Ik ben recent voor het eerst in mijn leven een defecte nettransformator tegen gekomen. Het kan blijkbaar... Hier heb ik totaal geen tests gedaan, want het defect zou zich toch niet laten repareren. Tja, hoe zou ik dat aanpakken, ik denk dat de meeste opties die je redelijkerwijs kan bedenken al wel in je intiële lijstje staan. Hoe werkt die ringtest? Die ken ik niet in elk geval.

Ik ga er van uit dat je in eerste instantie al weet wat voor trafo het dient te zijn, want dat maakt natuurlijk heel veel uit. Uiteindelijk zit je er namelijk toch aan vast om voor elke trafo een aannemelijk testsysteem te bouwen dat de signaalvormen van de schakeling waar die vandaan komt te simuleren. Ik doe dit soort tests gewoonlijk niet omdat ik zelden te maken heb met apparatuur waarvan het handhaven van de authenticiteit van het systeem prioriteit heeft (lees: ik werk alleen met cheap-ass consumentenrommel).

Ik zit hier maar een beetje te brainstormen hoor, maar mijn eerste gedachte zou zijn om een klein systeem op te bouwen rond een TL494 omdat dit een redelijk simpel ding is waar je vrij makkelijk aan de ingangen kan zien welke spanningen er staan en de interne spanningen makkelijk te beredeneren zijn. Daaraan zou ik verbinden de volgende zaken (op volgorde van de regellus):

• Een spanningsbron van een redelijke spanning (om de netspanning te simuleren) met een redelijke (inductievrije!) weerstand in serie. Eventueel een kleine condensator na de weerstand om schakelverschijnselen makkelijker te kunnen zien. Hier is een kleine boostconverter geschikt (zie: hieronder), of een scheidingstrafo met gelijkrichter.
• Twee MOSFET drivers en twee overgedimensioneerde MOSFETs (zoals deze bijvoorbeeld, wellicht iets kleiner) zodat je bij kortsluiting niet meteen je MOSFET trap hoeft te vervangen, en de spanningsbestendigheid zo hoog is dat je er ook een flyback systeem mee kan testen.
• De te testen transformator. Beetje triviaal, maar ik noem hem toch.
• Een uitgangsspoel/-condensator. Afhankelijk van het type moet daar een spoel in zitten of een diode, en een condensator. Bij voorkeur een grote footprint met veel opties dus.
• Een feedbacksysteem met een opto-isolator (om capacitieve storingen niet terug te koppelen naar de ingang) en een lage versterking (het gaat nu immers niet om de nauwkeurigheid van de uitgangsspanning). Ik denk hier echt aan iets als een weerstand in serie met de optocoupler. Je zit er wel aan vast om een redelijke spanning in te stellen afhankelijk van de te testen transformator.
• Een heel trage feedback. Om te zorgen dat je altijd een redelijke lusstabiliteit houdt en om de opstartverschijnselen als mens te kunnen volgen zou ik op de ingang van de TL494 een flinke condensator zetten die (via een flinke weerstand) heel langzaam opgeladen wordt. De uitgang van de optocoupler kan dan (via een kleinere -maar grote- weerstand) de condensator kortsluiten.
• Een belastingsweerstand. Die is niet zo kritisch wat betreft de precieze grootte, voor de test is een redelijk grote waarde vaak wenselijk, en later kan er dan iets zwaarders aan worden verbonden. Een dummy-load kan natuurlijk ook.

Het gaat er in dit systeem om dat als de spanning wordt ingeschakeld de duty cycle zo traag opkomt dat je de spanning en stroomvormen als mens kan volgen op het scoopscherm en eventueel kan handelen als je iets ziet gebeuren (zoals er een screenshot van maken). Als er iets niet blijkt te kloppen kan je de frequentie/uitgangsspanning/uitgangsfilter nog altijd aanpassen voor alles in rook opgaat.

Met deze opstelling is het mogelijk forward mode transformatoren te testen en flyback. Ook tweefasige transformatoren zijn zo te testen (die zullen vaak voorkomen in oudere apparatuur), omdat de TL494 twee uitgangen heeft die afwisselend worden aangestuurd, misschien wil je daar een seriecondensator voor opnemen om asymmetrische magnetisering te voorkomen. Als je maar één fase gebruikt dan zal de frequentie half zo hoog zijn en de duty cycle maximaal 50%, eventueel kunnen de MOSFETs parallel. Alle transformatoren gaan meer energie overdragen als er meer duty cycle in gaat, en als de regellus gewoon maar traag genoeg is en er geen complexe belasting aan hangt zal dat zelden stabiliteitsproblemen opleveren. Dan ben je ook niet of nauwelijks afhankelijk van de waarden in je filter.

Wel, ik zie weer dat het een aardige lap tekst is geworden, hopelijk heb je er wat aan! Anders moet je het gewoon negeren, maar ik zou als ik veel tests zou moeten doen met transformatoren deze het liefst in een testcircuit plaatsen met representatieve spanningen, stromen en frequenties (zoals deze ). De betekenis van de parameters van een transformator zijn niet altijd makkelijk op waarde te schatten en betekenen dan voor mij te weinig. Zodra ik een rare golfvorm zie kan ik wellicht makkelijker beoordelen welke parameter hier mee te maken heeft.

Groet,
Kruimel

Weegt de zoek/meet tijd op tegen een nieuwe voeding? Een uurtje is zo vertrokken, bij een voeding van €200+ de moeite waard, zodra het een €100,- loont het de moeite niet.

Goed, en dan ben je erachter dat die trafo stuk is. Op basis waarvan weet ik ff niet, want je hebt geen specificaties (geen service manual), maar er is wat anders aan de hand dan volledig open of op het oog verbrand. En dan? De oude is immers stuk, dus daar kun je niet zoveel meer aan meten. Goed, je zou mazzel kunnen hebben dat er 1 wikkeling 'dood' is. De anderen zijn dan nog meetbaar. Maar dat zijn ze nu ook al...

Waardoor ga je het ding vervangen? Je hebt tenslotte nog steeds geen specs...

Ander scenario: je weet niet of-ie stuk is. Ik snap dat je wat wilt meten, maar zonder specificaties... Wat meet je eigenlijk?

Bij een weerstand of condensator is het relatief makkelijk: er staat wel wat op en bij twijfel blind vervangen.

Alhoewel ik je wens snap, het interessante materie vind... Zie ik nog even niet wat je er uiteindelijk wijzer van wordt. Key blijft specificaties hebben waartegen je kunt meten... (of maken)

Ik heb ook nog niet zo vaak meegemaakt dat een trafo overleden is. Een paar keer een 'klassieke' voedingstrafo. 400V wegens een weggelopen 0. Duidelijk verhaal. Een enkele keer een SMPS. Overbelast en de trafo beveiligde de zekering (je moet niet hebben dat die stuk gaat natuurlijk).
In beide gevallen een inschatting gemaakt van wat die voeding zou moeten doen (paar lab-voedingen eraan, inschatting maken van de spanningen en spelen maar) en dat nagebouwd. Dat zal voor >10k meetapparatuur niet altijd makkelijk zijn (ruimte en wellicht 'veel' spanningen nodig).

Tenslotte denk ik dat het meeste in de richting van wat je zoekt hier reeds genoemd is, al dan niet in je topic start. Ben benieuwd of iemand nog een 'gouden idee' heeft!

Op 17 november 2015 09:48:43 schreef fred101:
Kapotte trafo's is inderdaad iets wat niet vaak voorkomt. (hier pas 3x dit jaar) Maar het komt wel degelijk voor en is zeker niet altijd zichtbaar.

En dat niet vaak voorkomen is ook twijfelachtig. Waarom, simpel, omdat bijna niemand weet hoe je het moet vast stellen. Meestal valt het hele apparaat, of de voeding of het pcb dan onder "niet te repareren" en wisselt men het om of gaat ongerepareerd retour.
Denk ook eens aan trafo's in backlight inverters.

Bij die laatste komt het bij bosjes voor en is het vaak simpel vast te stellen door de weerstand van de secundaire wikkeling te meten. Althans dat denk ik. Kan natuurlijk zijn dat het alleen bij die ene trafofabrikant (Darfon, of hun toeleverancier) makkelijk gaat en dat andere trafo's gewoon met de inverter mee worden vervangen omdat de fout lastig te vinden was.

trouwens, weerstand meten van de wikkelingen was bij Philips buizenradio's ook de methode die in de service manual stond.

Maar dat laat onverlet dat een kortgesloten winding in een wikkeling de hele trafo om zeep helpt. Zit die kortsluiting op het einde van de wikkeling dan meet je Ohms nog steeds dezelfde waarde. Nee, de ringing test met gen+scope is prima, ook voor andere typen trafo's. Nou is de kans dat een met dik draad gewikkelde trafo een kortsluiting in een winding geeft wel kleiner dat een idem dito met apehaar. Of was het apenhaar?

[Bericht gewijzigd door RAAF12 op dinsdag 17 november 2015 17:53:48 (21%)]

Op 17 november 2015 06:20:26 schreef fcapri:
ik heb ze ook nog nooit kapot geweten en de vraag is ook wat je precies wil meten.
schakelende voedingen werken ergens met hoge frequenties. de ene niet al te hoog terwijl andere echt hoog oplopen.
op welke frequentie ga je die transfo dan testen?

Is hij Kapot op 50 khz dan is hij ook kapot op 80, 120 of 150kHz!

het enige dat ik al gemerkt hebt dat de transfo niet goed 'lijkt' is omdat het ontwerp niet goed is.
zo heb ik hier ergens een voeding liggen die 24 en 5V maakt, maar ze meet maar 1 voeding. belast je die 24V teveel waardoor de voeding de frequentie opdrijft, dan gaat de 5V makkelijk naar 6-7V omhoog.

Dat komt dan weer omdat er maar een spanning in de terugkoppeling is verwerkt en de andere(n) spanning(en) eraan gerelateerd zijn.
Maar dat is dan ook een "slecht" ontwerp

Op 17 november 2015 17:52:24 schreef RAAF12:
Maar dat laat onverlet dat een kortgesloten winding in een wikkeling de hele trafo om zeep helpt. Zit die kortsluiting op het einde van de wikkeling dan meet je Ohms nog steeds dezelfde waarde. Nee, de ringing test met gen+scope is prima, ook voor andere typen trafo's. Nou is de kans dat een met dik draad gewikkelde trafo een kortsluiting in een winding geeft wel kleiner dat een idem dito met apehaar. Of was het apenhaar?

De secundaire wikkelingen van invertertarfo's zijn van apenhaar. Die gaan fors omhoog in weerstand of helemaal open als ze stuk zijn. In elk geval die Darfon gebruikt (type 40nnX) steevast wel.

Bij de standbytrafo'tjes die als zekering werken is de primaire waarschijnlijk met apenhaar gewikkeld.

Ik vind het idee van Kruimel eigenlijk helemaal niet verkeerd. Dat geeft wat meer controle dan een verzadigingstester. Door het aan een dynamische load te hangen kun je het stroombereik begrenzen en verzadigings gedrag wat gecontroleerder testen.

Ik heb vanmiddag wat testjes gedaan met een 100 kHz sinus op de ingang en dan meten op de uitgangen. Dat was een idee van Rene. Daarbij vergelijk ik de fase van primair en secundair en gelijk de spanning ratio.

Daarnaast heb ik wat getest met mijn laatste trafo-fixture/smps simulator. De trafo had 4 aansluitingen secundair. Ik kwam er zo achter welke secundaire stroom konden leveren. Dat gecombineerd met de sinus-fase test gaf al meer info over de wikkelingen.
Ik heb de secundaire belast met 20 ohm en zo kon ik zien welke stroom kunnen leveren.

Maarten: Lobt/ringing testers komen uit de tijd dat repareren meer in hield dan board swaps en het was net als een ESR meter nu een bruikbaar stukje gereedschap om snel een go-nogo test te doen.
Ik heb die methode al vaker geprobeerd maar met wisselend succes. Deze test wordt ook gebruikt voor Q metingen en volgens mij ook om de SRF te vinden. Het trafotje wat ik nu heb geeft een prima ringing primair (33mH) maar secundair helemaal niets (dat zijn 2 tot 30uH wikkelingen)
Maarten, heb jij toevallig wat defecte inverter trafo's om aan te meten ?

Eric,

Goed, en dan ben je erachter dat die trafo stuk is. Op basis waarvan weet ik ff niet, want je hebt geen specificaties

Net als je een elco kunt testen zonder de capaciteit, ESR of werkspanning te weten kan dat met trafo's dus ook. Alleen is de vraag hoe dit het beste/betrouwbaarst kan.

En dan? De oude is immers stuk, dus daar kun je niet zoveel meer aan meten.

Daar vergis je je een beetje. Je kunt een heel eind komen. Je kunt hem afwikkelen en daarbij de windingen tellen (en wikkelrichting noteren) Je kunt de weerstand en dikte van het draad meten (van een heel stuk) Dat geeft je info over de totale R, dissipatie, max stroom en de te verwachte Q.
Daarna kun je de Al waarde van de kern meten. Dat samen met het aantal windingen geeft de zelfinductie en de spanning en stroonm transformatie. Daarnaast kun je de isolatie van de gebruikte materialen meten.

Zo heb ik het tot nu toe gedaan.

Ik heb de afgelopen jaren een stuk of 5 rotte 230V trafo's gezien.

Er bestaat hier enige vrees om een trafo te wikkelen. Waarom weet ik niet. Ik vermoed dat het angst is om schokken te krijgen of isolatie problemen.

Op 16 november 2015 23:07:38 schreef fatbeard:
Repareren? Hoe haal je iets breekbaars (ferriet) wat met thermo-hardende hars is geïmpregneerd uit elkaar (alhoewel sommigen zeggen dat je het kunt proberen met dimethylformamide)? En hoe krijg je het na de reparatie weer ín elkaar?

Namaken?
Vrijwel alle trafo's en spoelen in een betere SMPS zijn custom; zelfs het kernmateriaal kan custom zijn, vaak in vorm maar soms ook in samenstelling.
Wikkelrichting, -volgorde, -methode en -draad, isolatiemateriaal en -dikte, kernmateriaal en -afmeting, luchtspleet afmeting en vorm, alles speelt mee.

Op 24 januari 2007 17:10:42 schreef DE OLDE:
Picardi BV Vriezeveenseweg 34 in Vroomshoop 0546 645774 , heeft voor mij wel diverse speciaal trafo's opnieuw gewikkeld, je kunt altijd even vragen.

Op 17 november 2015 18:51:33 schreef fred101:
Maarten, heb jij toevallig wat defecte inverter trafo's om aan te meten ?

Ik geloof dat ik er afgelopen week eentje in handen had die ik was vergeten weg te gooien. Ik denk dat ik er ook nog ergens eentje in een sloop- of loop-toestel moet hebben zitten, zit me suf te piekeren welk toestel. Meestal geef ik tijdens de diagnose met de meetpen een kruis in het plastic kapje en vliegt de trafo bij het na afloop opruimen van het slagveld de prullenbak in (wat stom is, dat hoort de metalenbak te zijn - toch ook nog even daar zoeken). Ik kom er dus nog even op terug.

Edit: die ene van afgelopen week lag keurig tussen het nog te scheiden kleinmetaal. Type 4004D, halfopen constructie, 1 van de 2 secundaires onderbroken (meest voorkomende fout). Ik ga die andere nog wel zoeken en uitsolderen zodra ik me herinner waar die inzit.

Net als je een elco kunt testen zonder de capaciteit, ESR of werkspanning te weten kan dat met trafo's dus ook. Alleen is de vraag hoe dit het beste/betrouwbaarst kan.

Je kunt inderdaad van die elco wel enig idee krijgen over 'werkt het' of 'werkt het niet'. Dingen als werkspanning kun je wel redelijk gokken en wat te hoog zitten met je vervanger is niet erg (tenzij het ten koste van de ESR gaat). ESR is vaak niet kritisch - als het maar niet te hoog is. Capaciteit is vaak ook niet zo kritisch. Dus dat snap ik.

Ik snap ook dat je een trafo (met een beetje mazzel) af kunt wikkelen (soms zijn die dingen heel goed in de lak gezet...). En daarna opnieuw wikkelen, alhoewel ik me soms wel eens afvraag hoe die fabrikant het draadje rond die kern gekregen heeft. Daarvoor hoef je eigenlijk niks van de trafo te weten, behalve de dikte van het gebruikte draad en de isolatie daarvan (en het aantal wikkelingen uiteraard). De dikte is wellicht zelfs nog te berekenen als je uit mag gaan (mag dat?) van koper, daarmee van een bepaalde soortelijke weerstand en je een meter ofzo van het spul kunt meten.

Ik heb de afgelopen jaren een stuk of 5 rotte 230V trafo's gezien.

Is meetapparatuur dan zo rot geconstrueerd? Ik kom het zelden tegen (terwijl ik ondanks dat het niet mijn core business is stiekem best een hoop spul repareer). Meestal heeft het een externe oorzaak (overbelast of overspanning). En het verhaal is altijd evident: heet geweest (en nu dus een isolatie probleem) of botweg onderbroken.

Maar goed, dit voegt weinig toe aan de oplossing van je probleemstelling. Dus ik beperkt me voorlopig even tot meelezen Ik ben wel benieuwd waar je gaat eindigen.