Hallo iedereen,

Ik gebruik al jaren pull-down weerstanden, maar ik gebruik meestal gewoon een standaard 10k weerstand.
Ik zou nu graag eens weten waarom eigenlijk?

Hoe groter je de weerstand neemt hoe kleiner de stroom zal zijn die hij verbruikt dus hoe beter eigenlijk.
Maar klopt het dat als je de weerstand te groot kiest er door de combinatie met de ingangsimpedantie van de IC waarop het aangesloten is dit er zou voor zorgen dat er te weinig stroom getrokken kan worden om de IC aan te sturen?

Alvast bedankt.

Als de weerstand hoogohmiger maakt wordt de ingang van het IC gevoeliger voor stoorsignalen. Zal ook afhangen van de leidinglengte. Als de verbinding tussen het sturende contact en de ingang lang is, heb je meer kans op antennewerking die storingen kan oppikken.

Het hangt allemaal een beetje van de situatie af, soms kan een pull down van bijv. 1K goed zijn. Dat kan zijn bij een lang print spoor, of bij lange bedrading aan de ingang van een IC of controller. Maar dan moet je sturende signaal wel de stroom kunnen leveren. Maar voor korte print sporen en korte bedrading is 10K een prima waarde, ik zou ook zeker niet hoger gaan zitten in je weerstand waarde.

Een klant van mij gebruikte eerst de ingebakken 50k weerstanden van de microcontroller. Dat gaf storingen. Dus, hebben we 1k pullups geplaatst en nu werkt het wel. Geen zin om tijd te verdoen met proberen of 10k of 4k7 ook werkt. Gewoon grote stappen snel thuis.

Nu is het dus wel zo dat er 5mA extra gebruikt wordt als er op een knop gedrukt wordt. Tja. Afwegingen he?...

Helemaal mee eens rew, soms is het gewoon nodig om lager te gaan zitten dan 10K. En als het dan een drukknop is die voor het signaal zorgt is dat geen enkel probleem, en die paar mA die er dan extra gebruikt worden maakt ook niet uit. Belangrijker is dat het goed en betrouwbaar functioneert.

Pulldown weerstanden kunnen nodig zijn om te voorkomen dat mosfets worden aangestuurd als de boel wordt aangezet (processorpootjes komen meestal op als input, mèt pullup).
De waarde van die pulldown hangt van een aantal factoren af, sommige van die factoren zijn al genoemd (maar niet gekwantificeerd).

De maximale waarde wordt bepaald door de voedingsspanning van de aansturende processor, de minimale pullup stroom (of maximale pullup weerstand, zie de betreffende datasheet) en de minimale gate threshold van de gebruikte FET: de maximale spanning over de pulldown weerstand moet onder de VGth blijven.
Bij transistoren kan er wat meer rekenwerk vereist zijn (of je moet de threshold op 0.6V stellen, dan is het hetzelfde als bij een mosfet).
Bij logica (poortjes, flipflops etc) hangt de maximale waarde af van de soort logica: de klassieke 7400 TTL reeks (zonder tussenvoegsels) laat per input 1.6mA naar GND lopen en noemt alles boven 0.7V 'hoog'; dan kom je uit op een maximale pulldown weerstand van 438Ω, vandaar dat je ze daar vrijwel niet toegepast ziet en ingangen 'hard' aan GND worden gelegd.
De 74LS reeks is grofweg een factor 10 'beter': 0.16mA per input, dus maximaal 4k3 pulldown, maar ook daar is een pulldown vrij ongebruikelijk.
CMOS, zoals de 74(H)C(T) en 4000 reeksen, laat geen stroom lopen en heeft een praktisch oneindige ingangsweerstand dus is er in principe geen bovengrens: 10M zal ook werken. Maar dan wordt de boel wel storingsgevoeliger...

De minimale waarde van een pulldown wordt altijd bepaald door de aansturende poot: wat kan die aan stroom leveren. Vergeet een eventuele basisstroom van de aangestuurde transistor niet.

Voor pullup weerstanden geldt een vergelijkbaar verhaal, behalve dan dat TTL het niet heel erg fijn vindt om 'hard' aan 5V geknoopt te worden (blijft vaak wel heel, maar toch...), je ziet dan vaak 1k5 als pullup.

Het verhaal van rew kan ik alleen maar onderschrijven: alleen in uitzonderingsgevallen gaat het goed met die ingebakken pullups, meestal is het veel te storingsgevoelig.

Super bedankt voor jullie antwoorden!

Ik besluit dus dat het soms beter is om een wat lagere weerstand te nemen om te voorkomen dat bijvoorbeeld de ingang van de IC gevoelig is aan storingen. Zeker indien de grindbanen een zekere lengte hebben.
Het is wel belangrijk dat het sturend element de stroom kan leveren.

behalve dan dat TTL het niet heel erg fijn vindt om 'hard' aan 5V geknoopt te worden (blijft vaak wel heel, maar toch...),

Als een uitgang hoog word staat het toch in principe ook hard aan de 5V. Dus graag even meer uitleg.

Op 14 juni 2017 13:06:13 schreef fatbeard:
(processorpootjes komen meestal op als input, mèt pullup).

Ehh. Ik geloof dat ik in 30 jaar engineering dat 1x heb gezien, maar ik zou er echt geen enkele weten die dat doet. Mogelijk was het de Altera Cyclone waar dat zo bij was. Geen microprocessor.

Alle microcontrollers die ik ken beginnen gewoon als "input, no pullup/down". De lol is dat je dan met een heel zuinige pullup of pulldown kan regelen dat de pin de juiste waarde krijgt als "floating" niet geschikt is. Het moeten overrulen van de ingebouwde pullup zorgt voor veel grotere verliezen als dat toevallig moet.

Het verhaal van rew kan ik alleen maar onderschrijven: alleen in uitzonderingsgevallen gaat het goed met die ingebakken pullups, meestal is het veel te storingsgevoelig.

Daar ben ik het niet mee eens. In vrijwel alle gevallen gaat het goed met de interne pullups. Alleen als je meters lange draden er aan gaat hangen en dan ook nog eens met een fase aansnijding dimmer gaat dimmen in de buurt, tja DAN gaat het fout.

@benleentje: TTL is aan de ingang iets als: "meer dan 1.8V moet je als hoog zien". En dat komt omdat uitgangen dus niet echt 5V maken om hoog aan te geven. Ze hebben echt wel nagedacht over noise margins. dus kennelijk kon het niet veel beter dan de threshold zo laag leggen.

Dat aan 5V hangen niet mocht wist ik niet. Maar het verklaart wel waarom in oude schemas het inderdaad regelmatig met een weerstandje gedaan wordt.

Als ik op blz 4 van het datasheet van de 7404 kijk naar het schema, dan zie ik geen reden waarom 5V op de ingang niet zou mogen.

Bij de "absolute maximum ratings" op blz 5 zie je ook dat je gewoon 5.5V mag aanbieden. Zoals ik het lees, mag dat zelfs als VCC gelijk is aan 4.5V. Dat zie je tegenwoordig niet meer.

[Bericht gewijzigd door rew op (16%)]

Dat van die TTL-inputs meen ik te hebben gelezen in een oud TI databoek, iets met het veranderen van de eigenschappen van de andere pin(nen) van een multi-input gate ofzo (het ís al meer dan 35 jaar geleden, de LS serie was toen hot en trending). Dat verschijnsel zou ook optreden als je twee inputs aan elkaar knoopt om van bijv. een NAND een inverter te maken.
Het is ook niet zozeer dat het niet màg, maar het werd niet aanbevolen. Best mogelijk dat het probleem intussen met "de betere stand der techniek" verholpen is.

Opkomen met pullups enabled: o.a. de LPC17xx doet dat dus, zie pagina 130 van het LPCxx User Manual.
Maar misschien had ik een iets te klein blikveld...

Ik was misschien wat kort door de bocht met te zeggen dat het alleen in uitzonderingsgevallen goed gaat, ik had moeten zeggen dat je, om het gegarandeerd altijd goed te laten gaan, een externe pullup nodig hebt.
Maar je hebt echt geen meterslange draden en/of een fase-aansnijdingsdimmer nodig om het fout te laten gaan: een voldoend grote statische lading kan al op 5mm afstand genoeg spanning op een 150 micron 'breed' baantje van 25mm lengte drukken om een reset te genereren, zónder vonk overslag. Ik stond er bij en keek ernaar, en moest toch echt ff op mijn hoof krabben.
Maar met een 4k7 pullup was het probleem over.

Op 14 juni 2017 13:43:40 schreef pierreke101:
Ik besluit dus dat het soms beter is om een wat lagere weerstand te nemen om te voorkomen dat bijvoorbeeld de ingang van de IC gevoelig is aan storingen.

In deze schrikdraad tester is de pullup juist heel hoog-Ohmig om hem gevoelig te maken voor storingen.
Schakeling detecteert op korte afstand zelfs een piëzo aansteker.

De trigger ingang van een NE555 is sowieso erg gevoelig, maar voor deze toepassing komt dat mooi uit. :)

Maar normaal gesproken wil je dit niet hebben bij een controller, of het moet weer om een speciale toepassing gaan natuurlijk.