Het "wat is / doet dit onderdeel" topic Deel 8

ik neem aan dat je hierover vrijwel 0 ohm meet, gezien die vraag? even loshalen geeft uitsluitsel of deze wel stuk is, kan ook iets anders op die print zijn.

doorgaans werkt een 68uf low esr elco ook wel, pootjes kort houden.

Kan net zo goed een "thick film hybrid" zijn, ooit waren die nogal gebruikelijk.

Uit wat voor een apparaat komt het?

hoe zit dat ding? 1 pootje over elke uitgang en 1 pootje naar de voeding toe? kan ook een overspanning beveiliging zijn.

als die array in serie staat met die 47nf condensatoren, dan zijn het wel weerstanden, dat maakt een RC combi..

Op 31 maart 2019 11:13:07 schreef jwv:
Hallo allemaal,

wie kan mij vertellen welk onderdeel in de rode cirkel, eventueel ook de waardes en waar deze te koop is. Printplaat komt uit een panasonic plasma tv Alvast bedankt

Zou inderdaad 68u kunnen zijn, maar bij dit soort apparaten is de eerste poging altijd aande hand van typenummer en schema.

Op 31 maart 2019 13:42:17 schreef Robbe de Smet:
Gebeurt dit nog of is het puur toevallig dat het Logo van de verdeler van gok automaten overeenkomstig is? Gepersonaliseerd als het ware.

Afhankellijk van hoe je fabriek werkt, kan het "weinig moeite" zijn om een custom product te maken. Als standaard product kan de weerstanden fabriek dingen als 8x 1k en 8k 4k7 aanbieden, maar als je bijvoorbeeld 4x 1k en 4x 4k7 samen in een 8x behuizing wil hebben, dan kan je het aan de fabriek vragen of ze dat kunnen maken voor je.

Ik heb tot nu toe 2x "custom" dingen laten maken. 1000 afstandhoudertjes en 200 RGB leds. Die laatste die zijn gemaakt voordat ik kon zeggen: OK. dan verwissel ik de spoortjes om jullie standaard leds te gebruiken....

@fr33styl3
Ik denk dat het geheel meerdere snubber netwerkjes vormen.
Dus met elke 47N staat een R van 2.2ohm in serie.
Ik schat in dat die weerstanden gewoon in orde zijn.

Ik vond deze twee Philips PC88 buisjes. Die zijn dermate verschillend van constructie dat ik ze hier wil laten zien.
Eventueel commentaar over het waarom wordt zeer op prijs gsteld.

Beide buisjes naast elkaar.

Het grootstee buisje a.

Het grootstee buisje b.

Zie voor het tweede buisje de vervolgpost

Foto's van het kleine buisje:

a.

b.

c.

d.

e.

Zou eer een reden zijn voor het verschil?

Is al laat, maar even de oogjes uitwrijven... :)
Grote is een PC86, kleine is een PC88. (zijn altijd verschillend van grootte, geen idee waarom...)

Kwestie van uitmeten om zeker te zijn, beide buisjes hebben andere pennen intern al dan niet aan elkaar geknoopt.

Op de linker staat Philipscode 'tM', da's zeker een PC86 dus.
Code op de rechter is niet te lezen, maar zou 'JE' moeten zijn bij een PC88...

Ha Bram,

Dan waarschijnlijk niet weggevaagd, maar eerder doorgelopen....

Afijn, die grote blijkt volgens jullie dus toch een PC86 te zijn.

Dat de '6' op de foto hier ovaal lijkt is perspectivische vertekening. In werkelijkheid lijkt hij nog meer op een '8'.
Bovendien lijkt de bovenste deel van de 6 in werkelijkheid echt gesloten. Op de foto verdoezelf door de mica er achter. Ik heb dat niet goed in beeld kunnen vangen.

Er zijn merken die duidelijker stempelen :(

Beschamend voor een buizenverzamelaar :o

Enige excuus is dat ik vrijwel nooit iets met P-buisjes doe en mijn momenteel helaas slechte ogen (sta op de wachtlijst).

In ieder geval bedankt voor jullie correctie :)

OT
@Sine:
Al tijd gehad om iets met de chippies te doen?
/OT

De twee werden altijd samen in UHF kanalenkiezers gebruikt, dus dat je een 86 en een 88 hebt kan dat verklaren...
Zoals gezegd: de opdruk geeft zekerheid. De linker staat duidelijk 'tM' op (PC86), de andere zou dan 'JE' (PC88) moeten zijn.

(die opdruk staat er vrij slijtvast op en verdwijnt bijna nooit)

De fabriekscode is met inkt gestempeld en de type-opdruk met een kalkachtig spulletje. Beiden zijn niet echt slijtvast al is de fabriekscode wel gemaakt om bulk-opslag, kalkstempeling en eventuele garantie-evaluatie te overleven en is daardoor net wat vaker nog leesbaar.

Toch zie je op veel buizen een opdruk met hittebestendige inkt of etsing met HF (fluorwaterstofzuur) Het kán dus wel wisvast en zonder doorlopen. Vel Europese buizen zijn inderdaad gestempeld met dat kalkgoedje. Met name Philips, Valvo en Telefunken. Mullard doet het wat beter.
Fabriekscodes worden vaak intern aangebracht, op de stam of op de mica's.

[Bericht gewijzigd door Tidak Ada op (12%)]

Vaak staat er toch nog wel wat op, hoor...
(aan de onderrand dus, of aan onderzijde tussen de pinnen)

En veel buizen zijn direct te herkennen door hun verschijning. (bijv. PL81, DY87/802, ECL86, EABC80, PC900...)

Op 22 april 2019 20:36:41 schreef Damic:
[...]Wat is de gedachte van de condensator???????

Geen, waarschijnlijk het resultaat van (iets te) enthousiast knippen en plakken (het stukje print had ook prima zonder het koperwerk en 'componenten' opdruk gekund).
Komt wel vaker voor, is klaarblijkelijk goedkoper dan een tweede run opstarten.

edit
Een andere mogelijke oorzaak kan zijn dat iemand, ergens in het productieproces, het hierdoor niet zal aanmerken als 'afval' en dus zal bewaren ipv wegwerpen. Ook dat komt -helaas- voor...

[Bericht gewijzigd door fatbeard op (21%)]

Zo heb ik eens een "starter" vervanger van een LED TL-buis open gemaakt. Normaal zit daar een draadje in als doorverbinding.

Maar wat schetste mijn verbazing, er zat een bruggelijkrichter in waar de + en - aan elkaar geknoopt waren en de twee ~ aansluitingen op de starter voet aangesloten.

Ik denk dat ze voor de dummy een te hoge prijs vroegen en er toen maar iets interessants in gestopt hebben om te verdoezelen dat het maar gewoon een doorverbinding is?

@Thevel: Misschien dat het een kleine switcher of een speciale FET/powerswitch van bijvoorbeeld een USB poort? Ik heb dat soort langere SMD codes eerder gezien. (Zoals een AP2552/MIC2033, maar die zijn het niet). Wat ook vaak in die behuizingen zit is een power supervisor chip.

Heb twee vraagjes over verschillende onderdelen.

Ten eerste een seleen/cuprox brug:
Kan iemand me helpen herinneren hoe hoog de werkspanning is? Het zijn steeds 8 cellen in serie per brugtak. Ik meen te herinneren dat het in de orde van twee of drie volt ligt.

Tweede vraag, wat is dit onderdeel:

Met de doorgangstester lijkt het op een halve brug, maar de ohmmeter geeft steeds ∞ aan. Mijn componententestertje hbakt er helemaal geen brood van :(

Silver Plan Industrial is een groothandel in Hong Kong, zonder website.

Ik dacht gelezen te hebben dat een enkele seleniumcel een sperspanning van 20 volt heeft. Er zijn ook specificaties bekent van 30 volt per cel maar dat lijkt me wat te optimistisch. Het andere component zou heel goed twee onstoorcondensatoren tov de zwarte draad kunnen zijn.

Op 3 mei 2019 16:58:32 schreef RAAF12:
... is een bakbeest en past amper in de oven ...

Je zou toch verwachten dat dát zijn natuurlijke omgeving is :+

Sorry, kon het niet laten...

Dat zwarte ding zou inderdaad een condensatorpaar kunnen zijn, alleen begrijp ik de '230V/2W' opdruk dan niet erg...

De witte draad is het centrale knooppunt.

De rode en de zwaarte lijken de uiteinden te zijn.
Als ik de witte vast pak en dan een van de draden aanraak met mijn doorgangstester, piept die. Doe ik het andersom, dan piept hij niet. Dat lijkt dus op een diode. Als het condensatoren waren, zou je verwachten dat je met de multimeter na ompolen een omgekeerde spanning zou zien. Nu in beide gevallen 0V.

De componenten tester antwoordt met "Geen of defect component", onafhankelijk van de polariteit.

De multimeter zegt dus in alle gevallen ∞, ook in het 2MΩ bereik.

W.b.t. de brug, ik weet dus niet of het een Se of CuO type is.
Ver weg op de vliering ligt de trafo van mijn trein. Die heeft ook zo'n cel, maar voor zover ik mij kan herinneren, 19V en heeft flink wat cellen (hoeveel weet ik niet).

Plaatje uit Wikipedia:

Thyristor https://www.radiomuseum.org/tubes/tube_bsta3026.html

Dat was een van de eerste types die Siemens uitbracht. Transitron en GE deden lang thyristors in metalen uitvoering, dit was een van de eerste in plastic behuizing. Rond 1968 werden thyristors en triacs betaalbaar voor de amateur.
Voor de profi's zoals Control Data en IBM maakte de prijs niet uit. Die gebruikten ze in de motorsturing van de tape reel drives. Ben ik nog mee bezig geweest in een vorig leven :-)

Op 24 mei 2019 18:38:19 schreef Pertinax:
Het pack doet niets meer, ook niet na extern laden van de cellen.
Mogelijk is het self-destruct mechanisme in werking getreden.

Ik vermoed een zekering met een vorm van blown detectie.

Ja, sommige van de accupacks hebben een fuse er in zitten. Die heeft dan rond de 4 aansluitingen. Enerzijds blaast die zichzelf op als de stroom boven een bepaalde waarde uitkomt. Maar anderzijds, heb je twee extra aansluitingen waar je met een relatief kleine stroom het ding /ook/ kan triggeren. Dit wordt door de electronica gedaan als ie vind dat ie te ver ontladen of gevaarlijk ongebalanceerd is.... 50 ohm lijkt me een mooie waarde om de "low current blow-the-fuse" aansluiting te zijn....

Echter... Jou "0 ohm" meting doet mij vermoeden dat ie niet getriggerd is.