Op maandag 13 juli 2026 16:38:54 schreef Hubie:
Zitten de LDR ers en het lampje wel "lichtdicht" verpakt?
Blijkbaar niet want kun je kunt het lampje zien...
Ja wel, ik heb een klein doosje er voor gemaakt, maar het gaat meer om het feit dat het lampje zelf niet goed en niet langzaam genoeg van donker naar licht gaat.
Bron schema startpost:
http://www.geofex.com/article_folders/univibe/univtech.htm
--
Levert de oscillator wel zijn sinus af, ook op de laagste frequentie?
Zo ja, dan ligt het probleem vermoedelijk bij de instelling van de transistor in het 'lamp driver' circuit.
De tor staat dan gewoon te hoog ingesteld, en de amplitude van de oscillator (die bij lage frequenties ook lager is) is dan niet genoeg om de lamp zichtbaar te dimmen.
De in een eerdere post gegeven pdf laat daar al modificaties voor zien. Maar controleer eerst gewoon even de weerstandswaarden daar.
Hoe oscilleert die LFO ? beide torren staan in GCS, dus geen spanningsversterking. ergens in de lus moet er dus spanningsversterking zijn, zie even niet waar? of werkt de middenste C (met de twee diodes erover)als ladingspomp?
[Bericht gewijzigd door kris van damme op (18%)]
Volgens de link van FET.
A normal phase shift oscillator uses three RC networks from the collector of a transistor back to it's base, the gain of the transistor making up for the losses of the phase shift network. In this implementation, the stack of three capacitors and the two resistive legs of the 220K/4.7K/100K pots provide a net voltage GAIN (this is mildly astonishing to an EE, as you in general can't get gain from passive components) back to the base of the LFO darlington. This satisfies the criteria for oscillation, gain of greater than one and in phase with he input, although in a non standard way.
Ik hou het er voorlopig op dat er geen spanningversterking is maar wel stroomversterking.
blackdog
Golden Member
Daar de mens het noodzakelijke niet kan volbrengen, streeft hij naar het overbodige (Goethe)
Hi kris van damme,
Bij bepaalde filter structuren is er "spanningsversterking" maar dus niet vermogens versterking.
Bij een versterking van meer dan "1" en de verliezen zijn laag kan je dus signalen genreren en in stand houden.
Groet,
Bram
Spanningsversterking, natuurlijk; vandaar die darlington. Een FET zou het daar nog beter doen.
Neem dit netwerk:
---+---R---+---
| C
+---R---+
C
-----------+---Stel R=1 en C=1.
Een momentje algebra leert dat de uitgangsspanning een maximum bereikt voor
ω = 1/3 · √(√19 − 1), ofwel f ≈ 0,09723
Dat maximum is
Umax = 1/15 · √(305 − 10√19) ≈ 1,0779
Met andere R en C krijgen we andere waarden voor de 'resonantie'-frequentie, maar de maximumspanning blijft hetzelfde.
Natuurlijk kunnen we ook een sim gebruiken, alleen brengt ons dat niet verder, want... daaruit komt precies hetzelfde 
(plaatje onder de post).
(Door voor het bovenste RC-lid andere waarden te gebruiken dan voor het onderste, kun je de spanningsversterking hoger krijgen. Dat is in dit oscillatorschema niet gedaan, omdat je van die extra spanning tóch geen gebruik kunt maken: de fase wijkt dan teveel van nul af, zodat je niet aan de oscilleervoorwaarde voldoet.)
De bovenste 1 µF in combinatie met de 2M2 en de Ri van de darlington doen niet zoveel; ze zijn alleen voor koppeling en instelling van de tor bedoeld.
Transistoren zijn vervangen, maar door het zelfde type ? en waar komen die vandaan?
Van de "afhaalchinees" wil nog wel eens fake zijn of een hele ander type.
Op maandag 13 juli 2026 22:20:11 schreef Frederick E. Terman:
Dat maximum is
Umax = 1/15 · √(305 − 10√19) ≈ 1,0779
Ok, spanningstoename met 1,0779, het is niet veel, maar wel genoeg om de loop met de spanningsversterking van 0,99 vd darlington tot meer dan één te maken., bij rondgaande faze = 0. meer versterking maar geen rondgaande 0 faze brengt uiteraard geen aarde aan de dijk.. moet er toch nog effe over nadenken hoe een rc circuit dat doet.. Het is alvast geen gebruikelijke oscillator. met twee torren bouw je beter een astabiele, met minder moeite kwa tolerantie. hier gaat het erg nauw gaan steken, gezien de kleine winst in het filter. Misschien wou de Japanner een patent ontwijken? zo werden de meest unieke schakelingen tot stand gebracht..
Op maandag 13 juli 2026 20:37:00 schreef blackdog:
Hi kris van damme,Bij bepaalde filter structuren is er "spanningsversterking" maar dus niet vermogens versterking.
Groet,
Bram
bedankt, en...
daarom spreek ik specifiek over spanningsversterking. dat de stroom kleiner wordt, en er dus geen vermogen versterkt wordt laat zich ondermeer raden door het gebruik van het darlingtoncircuit en de hoogohmige weerstanden..
Op maandag 13 juli 2026 20:36:39 schreef Bart777:
Volgens de link van FET.[...]
Ik hou het er voorlopig op dat er geen spanningversterking is maar wel stroomversterking.
das zeker, en had beter de link van FET even gevolgd , maar ben gerustgesteld door deze opmerking : " although in a non standard way". dat laatste is wek zeker.. (ken geen andere fabrikant die het ooit toepaste..)
Ik weet nu wat te overdenken en te berekenen op de trein naar London, morgenvroeg ..
Zo heel ongewoon is deze oscillator nu ook weer niet. In de afgelopen tientallen jaren heb ik het principe toch heel wat keertjes voorbij zien komen.
Een Google-search naar 'RC-oscillator met emittervolger' leverde zo al onmiddellijk de Elektuur halfgeleidergids van 1976 op, waar hij als schakeling 84 in staat.
De theorie vind je o.a. hier:
https://www.oldfriend.url.tw/article/IEEE_paper/Synthesis%20of%20Passi…
Een wat modernere uitleg vind je hier:
https://www.ias.ac.in/article/fulltext/sadh/047/0267
Op maandag 13 juli 2026 22:29:36 schreef revado:
Transistoren zijn vervangen, maar door het zelfde type ? en waar komen die vandaan?
Van de "afhaalchinees" wil nog wel eens fake zijn of een hele ander type.
Andere type, maar ik had ze wel allemaal gemeente om juist te zorgen dat ze niet een ander typer waren.
Op maandag 13 juli 2026 17:51:50 schreef Frederick E. Terman:
Bron schema startpost:
http://www.geofex.com/article_folders/univibe/univtech.htm
--Levert de oscillator wel zijn sinus af, ook op de laagste frequentie?
Zo ja, dan ligt het probleem vermoedelijk bij de instelling van de transistor in het 'lamp driver' circuit.
De tor staat dan gewoon te hoog ingesteld, en de amplitude van de oscillator (die bij lage frequenties ook lager is) is dan niet genoeg om de lamp zichtbaar te dimmen.De in een eerdere post gegeven pdf laat daar al modificaties voor zien. Maar controleer eerst gewoon even de weerstandswaarden daar.
Bedankt voor uw hulp.
Hoe kan ik dit meten? ik heb geen osciloscope, en alleen een multimeter.
Op maandag 13 juli 2026 23:38:15 schreef kris van damme:
[...]Ok, spanningstoename met 1,0779, het is niet veel, maar wel genoeg om de loop met de spanningsversterking van 0,99 vd darlington tot meer dan één te maken., bij rondgaande faze = 0. meer versterking maar geen rondgaande 0 faze brengt uiteraard geen aarde aan de dijk.. moet er toch nog effe over nadenken hoe een rc circuit dat doet.. Het is alvast geen gebruikelijke oscillator. met twee torren bouw je beter een astabiele, met minder moeite kwa tolerantie. hier gaat het erg nauw gaan steken, gezien de kleine winst in het filter. Misschien wou de Japanner een patent ontwijken? zo werden de meest unieke schakelingen tot stand gebracht..
[...]
bedankt, en...
daarom spreek ik specifiek over spanningsversterking. dat de stroom kleiner wordt, en er dus geen vermogen versterkt wordt laat zich ondermeer raden door het gebruik van het darlingtoncircuit en de hoogohmige weerstanden..[...]
das zeker, en had beter de link van FET even gevolgd
Ik weet nu wat te overdenken en te berekenen op de trein naar London, morgenvroeg ..
Dat denk ik zelf ook, ik weet dat het kwa oscillator best een vreemde keus is, maar er zijn meerdere dingen in het circuit die verwijzen naar het verminderen van kosten en patenten ontwijken (zie ook de half recitifier bridge, originally it had an ac power source which was half rectified to save costs on diodes, which weren't that expensive, even in the early 60's)
Op maandag 13 juli 2026 20:10:58 schreef kris van damme:
Hoe oscilleert die LFO ? beide torren staan in GCS, dus geen spanningsversterking. ergens in de lus moet er dus spanningsversterking zijn, zie even niet waar? of werkt de middenste C (met de twee diodes erover)als ladingspomp?
Ja, de capacitor werkt als ladings pomp en dan krijgen we unity gain, of zo zou het moeten zijn, denk ik.
blackdog
Golden Member
Daar de mens het noodzakelijke niet kan volbrengen, streeft hij naar het overbodige (Goethe)
Hi,
Hierbij een het zelfde filter mar op een andere manier toegepast.
Het wordt hier ingezet als "low pass" filter met elco's om een spanningsreferentie te ontdoen van wat ruis.
Je hebt hiervoor een kantelpunt nodig dat een flink stukje beneden de 1Hz ligt.
Dat houd in hoge weerstandwaarden en grote condensator waarden.
Dat resulteerd bij de elcos lekstromen en die bepalen dan uiteindelijk de nauwkeurigheid van de uitgang spanning.
Kijk naar het filter, twee gelijke elco's(hoeft niet) en twee weerstanden, R3 van 1K en R4 van 10K.
Door deze opbouw valt er over de elco C1 maar heel weinig DC spanning en lekt deze condensator ook maar minimaal.
Ik selecteer de condensatoren eeerst op lek en meestal gebruik ik 16V of hoger voor de elco spanning.
25 of 35V is vaak beter maar dan worden de elco's wel groter van formaat.
.
Ik gebruik meestal LTSpice om het gedrag te simuleren van het gebruikte filter en zijn kantelpunt te bepalen.
De hier in het schema gebruikte IC de LM10, welke een spanningsreferentie heeft van 200mV en een vrij te gebruiken OpAmp, krijg je met de beste wil van de wereld wat filtering betreft beter dan zeg een TL431 referentie IC.
Maar de LM10 heeft vele veel leuke toepassingen!
Wat je bij dit soort filtering wel ziet is mooi weergegeven in de plaatjes die onder meer F.E.T. laat zien,
de referentie spanning golft even boven de aangeboden DC spanning uit.
Na een paar golfjes(uitslinger gedrag) is het rustig en doet het filter verder zijn werk.
De hier getoonde referentie filtering is niet te gebruiken als je Referentie spannning zeg na 10mSec stabiel moet zijn.
Verder moet je rekening houden met verandering van lekstromen door temperatuur wisselingen.
Ik gebruik dit filter in mijn beste lab referentie, die is altijd rond de 42 graden en daar is dus geen temperatuur variatie.
Groet,
Bram
Op dinsdag 14 juli 2026 12:02:02 schreef DCMB:
Hoe kan ik dit meten? ik heb geen osciloscope, en alleen een multimeter.
De frequentie is zó laag dat je gewoon met de multimeter in de stand gelijkspanning kunt meten. Als de oscillator werkt moet je gewoon de uitgangsspanning (meet op de emitter van de darlington) op en neer zien gaan.
Op dinsdag 14 juli 2026 13:14:44 schreef Frederick E. Terman:
[...]
De frequentie is zó laag dat je gewoon met de multimeter in de stand gelijkspanning kunt meten. Als de oscillator werkt moet je gewoon de uitgangsspanning (meet op de emitter van de darlington) op en neer zien gaan.
dank u well!
Ok, als ik van de emitter van de darlington naar ground meet, meet ik 16.1 volts. Het fluctueert niet, maar het lampje flikkered well, als ik de snellheid onlaag draai, dan meet ik nogsteeds 16.1 volts, terwijl het lampje gewoon normaal sheint. maar ik denk dat dit meer is omdat het lampje te snell flikkered voor mijn multimeter. als ik handmatig het lampje maak oscileeren dan krijg ik well een verschill van 15 tot 17 volts.
Op dinsdag 14 juli 2026 11:51:00 schreef DCMB:
[...]Andere type, maar ik had ze wel allemaal gemeente om juist te zorgen dat ze niet een ander typer waren.
Met dezelfde HFE? Dus een echte equivalent of iets wat er op lijkt.
Die transistoren zijn best kritisch in dit soort schakelingen.
Op dinsdag 14 juli 2026 13:30:40 schreef DCMB:
Ok, als ik van de emitter van de darlington naar ground meet, meet ik 16.1 volts. Het fluctueert niet, maar het lampje flikkered well, als ik de snellheid onlaag draai, dan meet ik nogsteeds 16.1 volts, terwijl het lampje gewoon normaal sheint.
Met de 'darlington' bedoelen we de twee transistoren in de oscillator.
Meet het punt dat ik hier geel heb aangeduid.
Dat de oscillator het op hogere frequenties doet, weten we al. Het gaat om de lage frequentie. Zet hem dus op de lage frequentie.
Wat meet je dan op het gele punt (t.o.v. nul)?
Probeer eens of je een meter met naald kunt vinden/lenen. Dan zie je gemakkelijk of de naald rond een evenwichtspunt op en neer beweegt.
Of een gewone digitale meter maar dan met zo'n 'analoge' bargraph onder de cijfers.
https://static.pilotjohn.com/new-photos/7958.231709.jpg
blackdog
Golden Member
Daar de mens het noodzakelijke niet kan volbrengen, streeft hij naar het overbodige (Goethe)
Hi,
Er kunnen meerdere zaken mis gaan met de LFO.
Er is geen ontkoppeling van de voeding toegepast.
De basis(linker transistor) geef deze een 100Ω weerstand, dit help bij emittorvolger generatie verschijnselen op hoge frequenties, dit kan i nde tientallen MHZ zijn.
De dual transistor schakeling zoals in het schema afgebeeld, kan ook vervangen worden door een enkel BC517, wat een TO92 Darlington transistor is.
Groet,
Bram
De LFO sectie oscilleert zowel op de laagste als op de hoogste stand van de potmeter echter de amplitude neemt sterk af op de hoogste stand.
hoogste stand (100k)
Fout = ca. 0.85Hz
Vout = ca. 2.6 Vtt
laagste stand (0.1) :
Fout = ca. 4.1Hz
Vout = ca. 11.1 Vtt
Op dinsdag 14 juli 2026 10:35:50 schreef Frederick E. Terman:
Zo heel ongewoon is deze oscillator nu ook weer niet. In de afgelopen tientallen jaren heb ik het principe toch heel wat keertjes voorbij zien komen.
de London / Uk reis was best vermoeiend ( zowat het halve land rond op een paar dagen voor wat bezoeken, eentje die ik niet ga vergeten is Meta.. ) met de ogen dicht toch nagedacht..
Ik loop toch al wat jaartjes mee, maar heb dit GCS nog niet eerder gezien, ook niet op dit forum, noch in de boekwerken waar ik me door gesnuffeld heb, en dat zijn er wel wat.
Zelfs het elektuur artikel waar je naar verwijst heeft het over niet algemene kennis binnen de elektronica community.. Ik weet nu ook weer waar ik mijn slechte spelling vandaan haal.. teorie.. jakkes blijkbaar was de h een dure letter
maar begrijp nu wat er gebeurd. door fazeverschuivingen in de verschillende takken kan de laatste tak net boven 1 (spanningswinst) uitkomen bij een bepaalde frequentie en in combinatie met een emittervolger kan je aan de oscillatievoorwaarde (rondgaande versterking 1 ) voldoen. je kan altijd wat torren achter elkaar schakelen (darlingtonnen) als het met eentje niet lukt, maar volgens elektuur kan het met eentje.
Op maandag 20 juli 2026 23:31:45 schreef kris van damme:
maar begrijp nu wat er gebeurd. door fazeverschuivingen in de verschillende takken kan de laatste tak net boven 1 (spanningswinst) uitkomen bij een bepaalde frequentie en in combinatie met een emittervolger kan je aan de oscillatievoorwaarde (rondgaande versterking 1 ) voldoen. je kan altijd wat torren achter elkaar schakelen (darlingtonnen) als het met eentje niet lukt, maar volgens elektuur kan het met eentje.
Dat is maar de helft van de oscillatie voorwaarde.
De andere voorwaarde is dat de rondgaande fasedraaiing 0° moet zijn.
En aan die voorwaarde wordt ook voldaan.
Op dinsdag 21 juli 2026 01:11:55 schreef Bobosje:
[...]Dat is maar de helft van de oscillatie voorwaarde.
De andere voorwaarde is dat de rondgaande fasedraaiing 0° moet zijn.
En aan die voorwaarde wordt ook voldaan.
uiteraard, maar dat had ik een beetje ervoor al geschreven..
Op maandag 13 juli 2026 23:38:15 schreef kris van damme:
[...]Ok, spanningstoename met 1,0779, het is niet veel, maar wel genoeg om de loop met de spanningsversterking van 0,99 vd darlington tot meer dan één te maken., bij rondgaande faze = 0.