Het is gewoon een vraagje uit nieuwsgierigheid. Maar kan iemand in het kort zonder gebrabbel van moeilijke taal uitleggen hoe iets electronisch wordt onthouden.
En nog een vraag hoe wordt in vredesnaam een schakeling van een processor of iets dergelijks bedacht, als er miljoenen transistoren en al die ratteplan in zit.
Dat is iets dat gaat mij boven de pet, daar kan ik met mijn verstand niet bij.
de franky
meten is weten, gissen is missen
En nog een vraag hoe wordt in vredesnaam een schakeling van een processor of iets dergelijks bedacht, als er miljoenen transistoren en al die ratteplan in zit.
Dat is iets dat gaat mij boven de pet, daar kan ik met mijn verstand niet bij.
Dat heb ik mij ook al dikwijls afgevraagd, nu is het wel zo dat er veel CAD-CAM enzv. bij te pas komt, maare dan nog.
Zo'n ontwikkeling van µC's bv wordt wel gedaan door een heel team van specialisten, die elk een stukje van het ding ontwerpen.
Wat dat electronisch onthouden betreft, zijn er verschillende manieren, de enne maakt gebruik van zgn flip-flops, andere van de eigenschap van een condensator.
Thomas
Hello, I'm a signature virus. Please copy me into Hello, I'm a signature virus scanner. I succesfully deleted your signature virus.
Op 21 februari 2003 22:22:30 schreef Lampie:
Het is gewoon een vraagje uit nieuwsgierigheid. Maar kan iemand in het kort zonder gebrabbel van moeilijke taal uitleggen hoe iets electronisch wordt onthouden.
Dit wordt gedaan door verschillende soorten geheugens, zie dit artikel op Circuits Online.
Ik bedoel de vluchtige geheugens. Wat is het basisprincipe ervan. Zoiets als de frequentie verschillen van een FM-radiozender om geluid over te dragen.
En het maken ervan, worden er gewoon een aantal al bestaande IC's, met een bepaalde functie, erbij in gepropt ofzo? Of wordt ieder onderdeel opnieuw bedacht?
Vluchtig geheugen als volgt
SRAM, bestaat uit of 2 NAND poorten, of een schakeling met twee transistoren, die in beide gevallen zo geschakeld zijn dat altijd een van de twe actief blijft, 0 of 1
DRAM werkt d.m.v. condensators, d.w.z. elke condensator houdt een lading vast MAAR die moet wel om de zoveel tijd (6ns o.i.d.) worden verversd
Groeten
Antoine
Het ontwerpen van een processor gebeurt in verschillende stappen. Zo hebben we op school in het vak "Digitale Systemen" bijv. een 32 bits opteller/aftrekker vermenigvuldiger/deler gemaakt. Dit gebeurd met allerlei poorten NOR-NAND-XOR-... en dit kan op heel veel verschillende manieren, soms is snelheid belangrijk, dan moet je een minimum aantal lagen hebben. (aantal lagen = aantal "kolommen" van poorten die je signaal moet doorlopen van ingang naar uitgang)
Je kan een schakeling maken met zo weinig mogelijk poorten, dit meestal ten koste van snelheid).
Eens je dan een ontwerp hebt van een opteller en een vermenigvuldiger en nog enkele functies die je hardware matig wil inbouwen, dan kan je de poorten gaan omzetten in transistorschakelingen. Dit kan weer op verschillende manieren.
Dan moet je ook nog van het transistorniveau naar de uiteindelijke chip, maar dat is dan alweer iets heel gespecialiseerd, en veel te moeilijk om te begrijpen...(voor mij toch 
)
Bedankt voor de uitleg, het begint me nu een beetje te dagen. Maar je moet dan wel voor een klein beetje geheugen een enorme schakeling hebben. Een hoop gedoe dus.
en dan heb ik ook nog even een vraagje: Ik ben nu bezig met het programmeren van pic-processors, en dit lukt aardig ,maar ik begrijp nog steeds niet hoe je daar dan zelf een progamma voor kan schrijven en dat hij dat gewoon uitvoerd. Kan iemand dat uitleggen of gaat dat ons allemaal te boven? 
k.p.meinesz
Een schizofreen is nooit alleen!
Op 22 februari 2003 14:16:48 schreef Wouter SSijm:
en dan heb ik ook nog even een vraagje: Ik ben nu bezig met het programmeren van pic-processors, en dit lukt aardig ,maar ik begrijp nog steeds niet hoe je daar dan zelf een progamma voor kan schrijven en dat hij dat gewoon uitvoerd. Kan iemand dat uitleggen of gaat dat ons allemaal te boven?
Tutotial?
Op 22 februari 2003 14:30:15 schreef k.p.meinesz:
[...]
Tutotial?
nee ikl bedoel niet hoe je een progamma moet schrijven, maar ik bedoel dat ik het "knap" vind om het zo maar te zeggen, dat het ic gewoon geprogammeerd kan worden en dat hij dat dan ook gewoon uit voert.
Klopt, daar begrijp ik ook geen snars van!!
Net hetzelfde met een PAL of GAL en een FPGA, daar worden gewoon een soort "zekeringen" doorgebrand om zo de juiste contacten en verbindingen te maken. Het moeilijkst te begrijpen is da nog dat het opnieuw kan "gewist" worden en dan opnieuw geprogrammeerd...
Een FPGA kan tot honderden miljoenen transistoren in zicht hebben, en kan je gewoon programmeren met VHDL,VERILOG,...
Zo kan je bijv. een microprocessor programmeren in een FPGA.
Het is fantastisch mooi, en het lijkt ongelooflijk maar het werkt!!
Op 22 februari 2003 15:24:25 schreef NicoDV:
Klopt, daar begrijp ik ook geen snars van!!
Net hetzelfde met een PAL of GAL en een FPGA, daar worden gewoon een soort "zekeringen" doorgebrand om zo de juiste contacten en verbindingen te maken. Het moeilijkst te begrijpen is da nog dat het opnieuw kan "gewist" worden en dan opnieuw geprogrammeerd...Een FPGA kan tot honderden miljoenen transistoren in zicht hebben, en kan je gewoon programmeren met VHDL,VERILOG,...
Zo kan je bijv. een microprocessor programmeren in een FPGA.
Het is fantastisch mooi, en het lijkt ongelooflijk maar het werkt!!
zekers. Ik had laatst een plaatje gezien van het aller eerste ic (eigelijk was het gewoon een buis, maar goed. .)