Mijn excuses, maar het blackbird verhaal en het wagentje op de loopband zijn twee verschillende zaken. Het ene kan je toch niet als argument gebruiken voor het andere.

De wielen van het wagentje worden aangedreven door de loopband. De propeller is in een zodanige hoek gemonteerd dat deze de frictie op de aangedreven wielen vergroot. Mogelijks zoveel dat er voldoende frictie is om voldoende energie over te brengen van de loopband via de wielen naar de prop om alle mechanische verliezen te compenseren en voldoende voortstuwing te genereren. De energie komt dus uit de loopband en die heeft er meer dan voldoende om een wagentje van enkele 100gr aan te drijven. Tot daar dit verhaal. (onder voorbehoud)

In het geval van "blackbird" zou er dus genoeg energie uit de wind worden gehaald om alle mechanische weerstanden te overwinnen en alsnog sneller te gaan dan de wind die het voertuig aandrijft. Hier ben ik dus echt niet mee. Dit ruikt als "meer energie uithalen dan erin steken" en Isaac heeft gezegd dat dat niet kan!

Edit: Er wordt in het filmpje gewag gemaakt van formules met verschillende snelheden, maar ik mis wel de nodige berekeningen betreffende de aanwezige krachten. Als V1=V2 dan is volgens mij de resulterende kracht F=0, en de mechanische verliezen (overbrenging, rolweerstand,...) zijn negatief, met als gevolg....

[Bericht gewijzigd door 60204 op (13%)]

Goed dat we oneens zijn. Dat maakt het spannend en interessant. Ik ben echt benieuwd wat de rest er van vindt.

Ik heb dat filmpje van Veritasium een tijd geleden al bekeken en heb niet het geduld om dat nog eens te doen. Ik weet dus niet meer of de richting van de wind gelijk is aan de rijrichting.
Dus bedenk ik mij, als je 45 graden op de windrichting rijdt, zou je dan een theoretisch maximum van wortel(2) keer de windsnelheid kunnen halen?

Wanneer ze precies de wind in de rug hebben dan kan ik me voorstellen dat er een lagedrukgebied vormt direct achter de rotor. Het windvaantje zal daar naartoe getrokken worden zodat het lijkt alsof de wagen sneller dan de wind rijdt. De afstand van het vaantje tot de rotor is dan heel kritisch. Het zal dus zodanig goed geplaatst zijn dat men heel veel hits op Youtube krijgt. :)

Ok, het kwartje begint mss te vallen. Ga er nog eens verder over peinzen en kom er later op terug.
Even een mogelijke piste, het virtuele oppervlak van de prop kan meer energie opvangen dan nodig is om de wagen voort te bewegen. De door de wielen aangedreven propeller genereert een luchtstroom tegengesteld aan de wind waardoor de relatieve windsnelheid groter wordt. Met als gevolg, de wagen gaat sneller.

Een analogie met een convertor: je hebt 10W ter beschikking en een weerstand van 10Ω. Bij een spanning van 5V vloeit er 0,5A en gebruik je 2,5W. Voer je de spanning op naar 10V vloeit er 1A door de weerstand en benut je de volle 10W.
Mss een beetje vreemde vergelijking maar ik probeer het me een beetje voor te stellen. (Dat gaat jammer genoeg niet altijd even vlug)

Nu zijn we wel al even over dit ene onderwerp bezig... :S

Waar met geringe weerstand toch relatief grote krachten kunnen worden ontwikkeld.

Werkt hetzelfde als een hydrokrik, ja maakt veel lichte beweging om een kleine zware beweging mogelijk te maken.
De propeller maakt door zijn roteren een veel grotere en snellere beweging door de lucht dan de voorwaartse beweging van de wagen en schroeft zich zo een weg naar voren met een veel grotere kracht.

Op 18 november 2021 19:56:44 schreef RAAF12:
Omdat het in de Koffiehoek nogal over vuurtorens gaat wilde ik deze nog eens laten zien. Ook over vuurtorens maar dan anders.....

https://www.youtube.com/watch?v=76OlqSd_5k8

Geweldig! Die verzin je niet, Mr Bigg kiest toch eieren voor zijn geld :) tijden niet zo gelachen !

Op 18 november 2021 19:56:44 schreef RAAF12:
Omdat het in de Koffiehoek nogal over vuurtorens gaat wilde ik deze nog eens laten zien. Ook over vuurtorens maar dan anders.....

https://www.youtube.com/watch?v=76OlqSd_5k8

Ah nu begrijp ik dat onze regering met hun freemasons en cabal bij de marine in opleiding zijn geweest

Op 20 november 2021 20:25:48 schreef Hoeben:
Wat er gebeurt is dat zodra je de schakelaar sluit, er een golf gaat lopen door de kabel (beschouw hem als een transmissielijn). Maar die golf loopt ook door het deel waar de lamp zit, dus die gaat bijna meteen aan.

In principe is dat wat Derek wil uitleggen. Om de video niet nog langer te maken, versimpelt hij natuurlijk wel wat.
Zelfs al de draden werkelijk weerstandsloos waren, zou de lamp vlak na het inschakelen maar heel zwak branden: de karakteristieke impedanties van de twee lijnen staan ermee in serie, bij elkaar bijna 2000 ohm. Pas na wat heen en weer stuiteren van de golf over de kabel krijgt de lamp de volle sterkte.

Een werkelijk experiment, met normale kabels en een pulsgenerator, is eenvoudig uit te voeren.
Of met een sinus als bron (een zender bijvoorbeeld) kun je ook met een directional power meter, of met een gewone SWR-meter, van alles laten zien dat op dit verschijnsel berust.

Een gewone simulator kan dit prima aan, omdat het in feite ook een heel gewone situatie is: als bijvoorbeeld een zender aanzet, gaat er energie de antennekabel op, richting antenne. Hoe lang de kabel ook is, de zender begint meteen met leveren. En dat geeft de powermeter dan ook aan.
Zou nu aan het eind de kabel open zijn, dan krijg je daar volledige reflectie, 'alles komt terug' zegt de amateur, en dan kan de zender verder netto geen vermogen meer leveren. Maar dat merk je dus na een tijd gelijk aan tweemaal de lijn-lengte gedeeld door de golfsnelheid erin. Normaal heel kort, maar in principe hetzelfde verhaal.

Eén aspect blijft in Dereks video helemaal onbenoemd, en dat is dat de twee lijnen 'krom' worden aangestuurd: niet symmetrisch, maar ook niet asymmetrisch. Er ontstaan dus twee 'golfmodes'. Maar dat doet aan het idee van wat hij wil zeggen niets af.

Hieronder een enkelvoudige versie van 'Derek's experiment' in de sim.

Och, een video van ruim zes jaar oud met nog steeds maar drie reacties: niet veel mensen zullen in de war gebracht zijn.

En de weerstand van de 10A-ingang is heel laag, zodat het voor spanningsmeting inderdaad niets uitmaakt.
Maar doordat de banaantjes één plaats omhoog zijn ingeprikt, zit nu de zwarte in de '+'. Daardoor leest hij alle spanningen negatief af; er staat een minteken voor. Dat hij dát niet ziet, valt dan wel weer tegen.

Hahaha, heel leuk! Die kerel van de kustwacht blijft nog heel proffesioneel vind ik.

Doet me denken aan de keer dat ik een zondagszeiler, in paniek, de haven van Oostende hoorde oproepen. Zijn GPS was tijdens een rondvaartje uitgevallen en hij was "de weg" kwijt... |:(

Nav diverse filmpjes die hier gepost zijn (muv de vuurtorens) kwam ik terecht op dit filmpje met de titel "Kirchhoff's Voltage Law Fails, or does it - Who is Right?". De metingen in dit filmpje zijn op niveau van fred101 en blackdog. Ik ben van het niveau 'als de meetsnoeren maar ergens liggen'.
Maar misschien moet je eerst dit filmpje van Dr Walter Lewin en dit filmpje van electroBOOM bekijken. (Battle of the Giants)

[Bericht gewijzigd door ohm pi op (26%)]

Op 22 november 2021 00:35:56 schreef rob040:
[...]
Een grappig klungelding.

Bij deze versie zitten de koppen aan de verkeerde kant van de band (uitgaande van een echte R2R), maar dat was natuurlijk niet te fixen met zo'n cassette loopwerkje...

Er zijn ook reel to reel decks waar de emulsie aan de buitenkant van de opgerolde band moet zitten. Bijvoorbeeld bij een Telefunken M10, daar zitten de koppen aan de andere kant.

https://www.youtube.com/watch?v=obsbYMpRkxc

Op 22 november 2021 00:17:30 schreef ohm pi:
Nav diverse filmpjes die hier gepost zijn (muv de vuurtorens) kwam ik terecht op dit filmpje met de titel "Kirchhoff's Voltage Law Fails, or does it - Who is Right?". De metingen in dit filmpje zijn op niveau van fred101 en blackdog.

dat is toch gewoon een potmeter ? maar dan eenje van met een hele lage impedantie :)

@deKees Knap ding. Ik heb jaren geleden aan zoiets zitten denken maar dan met een 'rol' glasvezel. Een gemoduleerde laser aan 1 zijde van de rol en een IR diode aan de andere kant van de rol.

Met de nodige timing signalen data injecteren en deze laten rondlopen door de rol. Zolang de spanning er is blijft de data rondjes draaien.

Je kan data 'aftappen' bij de IR diode en terug naar de laser sturen zodat je een serieel geheugen krijgt. Je kan dan in timeslots nieuwe data invoeren of de oude gebruiken en terug in het timeslot steken.

't is er nooit van gekomen, gewoon een zot idee. 8 rollen van een paar honderd meter glasvezel (serieel geheugen van 8 bits breed), maar dat was toen wat hooggegrepen voor mijn toenmalige kennis (begin jaren '80, misschien nu nog :+ )

De timing zal waarschijnlijk het moeilijkste zijn van zo'n opzet.
En de kost toenertijd.

Maar ja , een mens mag dromen.

Groetjes,
eSe

Op 20 november 2021 20:25:48 schreef Hoeben:
[...]

Als je een kabel langer maakt, gewoon een grote bocht van een kabel waar je + en - in zitten, wordt de tijdvertraging echt wel langer als de kabel langer is. Anders zouden velen hier toch wel een probleem hebben. Normaal gesproken zet je de voeding aan een kan van de kabel en de lamp aan de andere.

Wat hij hier beschrijft, is het volgende:
De lamp zit dicht bij de schakelaar. Wat er gebeurt is dat zodra je de schakelaar sluit, er een golf gaat lopen door de kabel (beschouw hem als een transmissielijn). Maar die golf loopt ook door het deel waar de lamp zit, dus die gaat bijna meteen aan.

Nu heeft hij voor het gemak echt wel teveel weggelaten:
Denk maar eens in wat er gebeurt als de golf aan het einde reflecteert en weer bij de lamp terugkomt. Ik denk dat je dit zelfs in LTSpice kunt simuleren.

Hier een simulatie in LTspice. De transmissielijn is één seconde lang en heeft een karakteritieke impedantie van 48Ω, gelijk aan een gesimuleerde 12V/3W autolamp. Over de lamp staat onmiddellijk een spanning van 4V en 2 seconde later 9,35V enz. De lamp brandt niet onmiddellijk op volle sterkte.
Ik weet niet wat de karakteristieke impedantie van een transmissielijn is waarbij de draden een afstand van een meter hebben. Zal wel hoger dan 50Ω zijn.
"Electrische energie gaat niet door koperdraad maar door de ruimte" is een onzin-stelling.

De impedantie van de lijnen had ik inderdaad al gegeven, althans, de orde van grootte: Z ≈ 120 ln (2D/d). Dat komt neer op 840 ohm voor 2,5 mm2 draden 1 m uit elkaar; meer voor dunnere draad.

Voor mij en de andere hoogfrequent-enthousiasten is dit gesneden koek, ben ik bang. Werken we immers niet allemaal met transmissielijnen?
Als de zender aan gaat, gaat er onmiddellijk stroom lopen in de coaxconnector - zowel binnenader als buitenmantel. Dat kun je gewoon meten. We hoeven echt niet te wachten tot de stroom naar buiten, door de tuin, omhoog in de mast, door de antenne, omlaag door de mast, weer door de tuin, naar binnen en weer bij de zender is. :)
Ook iedereen die wel eens met een TDR (time domain reflectometer) heeft gespeeld - en dat kan best gewoon een scoop plus een blokgolf van 1 kHz en een coax T-stukje geweest zijn - weet hoe het werkt.

Dat de energie door de ruimte tussen en om de draden gaat, is al heel eenvoudig aan te tonen: vervang de lucht maar eens door kunststof. De eerste flits van de lamp zal feller zijn, doordat de karakteristieke impedantie van de lijn door de kunststof opvulling van de ruimte tussen en om de draden veel lager wordt.

Het is niet anders als met een golfpijp, waar de energie ook door de ruimte (in de pijp) loopt. De koperen wanden moeten er zijn, maar de energie zit (voor het aller-allergrootste gedeelte) in de ruimte ertussen.

Met een spreekbuis (brug-machinekamer) heb je bijna hetzelfde voor geluid. De pijp moet er zijn, anders werkt het niet; maar het geluid gaat door de lucht in de pijp, en niet door de wand van de pijp.

e: Hé, nog wat interessants:

Op 27 november 2021 20:34:49 schreef ohm pi:
[...] In werkelijkheid raak je bij inschakelen 'nogal watt' energie kwijt naar het heelal.

De lijn straalt relatief maar heel weinig; daarom zijn 'kippenladders' ook zo efficiënt.
Een hele meter is natuurlijk wel meer dan gebruikelijk.
Gek genoeg is de efficiency als 'straler' van een tweedraadslijn nagenoeg onafhankelijk van zijn lengte, en zo goed als gelijk aan een dipool die even lang is als de afstand tussen de draden van de tweedraadslijn. In het hypothetische geval van het filmpje dus een dipool van 1 m lang (2x 0,5 m). Op de lagere frequenties waarin we geïnteresseerd zijn raak je bijna niets kwijt.
Dat geldt zelfs nog steeds voor de bekende hoogspanningslijnen, met hun nog veel grotere afstanden tussen de draden; ook die stralen praktisch niets uit van het vervoerde vermogen.

[Bericht gewijzigd door Frederick E. Terman op (22%)]

Op 27 november 2021 20:54:12 schreef Frederick E. Terman:
In het hypothetische geval van het filmpje dus een dipool van 1 m lang (2x 0,5 m). Op de lagere frequenties waarin we geïnteresseerd zijn raak je bijna niets kwijt.

Dat wist ik niet. Dat is dus wel heel weinig bij nul Herz

Ja, die dipool-benadering verrast velen, maar klopt aardig. Het is een handige vuistregel om stralingsverlies te berekenen.

Het is een interessant kennisveld. Ergens is het jammer dat de 'elektriciens' niet ook wat meer hf-theorie meekrijgen. Dan zie je het algemene beeld.

Vereenvoudigen voor speciale gevallen (zoals DC) kan dan altijd nog.
Maar toch moet je je altijd realiseren dat dat veld-verhaal er altijd is. Om de steady state te bereiken moet eerst het hele E-veld tussen de draden opgebouwd zijn, en zo ook het H-veld om en tussen de draden.
Bij het uitschakelen moet dat allemaal weer afgebroken worden.
Dus om DC zoals die in werkelijkheid voorkomt volledig te beschrijven, heb je toch die velden weer nodig. Trouwens, de vonk bij het lostrekken van de draad vertelt je dat wel. ;)

De velden geven dus hun energie wel weer terug, maar moeten wel opgebouwd geweest zijn.
Het is alsof je gratis een auto kunt 'huren', maar eerst vier ton borg moet inleggen, die je later weer terugkrijgt. Dan kost het inderdaad geen geld om te rijden, maar zonder geld lukt het toch niet.

Dat filmpje had ik nog niet gezien en ik merk dat er veel meer filmpjes zijn over dit onderwerp. Te veel om op te noemen.

Hi,

Gisteren heb ik het laatste filmpje gekeneb die Fran Blanche liet zien op haar kanaal.
Het betreft een aflevering van Mr. Wizard die uitlegt waarom een groot schip niet zinkt in het water aan de hand van een aantal experimenten die hij uitlegt aan een jonge Dame.

De uitleg is heel duidelijk en goed gedaan in mijn ogen, maar kijk vooral naar de Jonge Dame, aan haar houding is echte intresse af te zien, het willen weten en willen leren, wat een verademing.
Mooi, en zet dat nu eens af tegen de jonge meiden van tegenwoordig, die zijn alleen bezig met hun telefoon en hun profielen op de sociale media die ze gebruiken.
En ja ik weet natuurlijk dat er uitzonderingen zijn.

https://www.youtube.com/watch?v=RN3GmH_4WXQ

Groet,
Bram

Hi,

Hier een link naar een YouTube video van DroneBot, speciaal voor de beginners in elektronica zoals Microcontroler gebruikers, Raspberry Pi, Arduino en noem maar op.
Er wordt in dit filmpje rustig en duidelijk uitgelegd wat logische Ic's zijn zoals de 7400 series TTL en de latere CMOS versies.

Ook de onderlinge verschillen van deze series komen aan bod zoals de voedingspanningen en de snelheid.
Alle basis logische componenten komen voorbij en worden aan de hand van waarheidstabellen uitgelegd zoals "and" "or" "buffers" enz.

Verder een paar voorbeelden waarbij wat logische Ic's worden samen gebruikt met een Arduino.

https://www.youtube.com/watch?v=7Mkl_TruAcc

Ik wou dat ik dat had 50 jaar geleden, zo rustig en duidelijk uitgelegd! :+

Natuurlijk is deze uitleg niet helemaal compleet, maar alle basis kennis die je nodig hebt zit er wat logische omschrijving gewoon in.

Ik hoop dat dit filmpje een aantal van jullie met digitale elektronica helpt.

Groet,
Bram

In dit filmpje zie je beter hoe het synchronisatieproces in zijn werk gaat.
Er is een post van een zekere 'retired jan' (4 maanden geleden) onder een post van 'Justin Time' (11 maanden geleden). Daarin beschrijft 'retired jan' een situatie en tijd die ik mij herinner uit mijn HTS-tijd. Wij verwisselden de draadjes niet, maar op het moment-suprême vonden wij dat de generator 'synchroon genoeg' liep en koppelden we aan het net. Daar konden de hoofdzekeringen van de school niet tegen.
De synchroongenerator werd aangedreven door een toerental geregelde (gelijkstroom?) motor. Het toerental werd geregeld met grote schuifweerstanden. Kan wel eens een soort Ward-Leonardschakeling geweest zijn.
Het was toch wel een slimme constructie die we op school gebruikte. De generator leverde energie aan het lichtnet en werd aangedreven door een elektromotor die energie opnam uit het lichtnet. Per saldo werd er alleen maar vermogen uit het lichtnet opgenomen om de wrijvings-, ijzer- en ohmse verliezen op te vangen.

Heeft u dat nou ook? elektronica is maar een mannen beroep, en na alle macho grappen zou u een leuke vrouwelijke collega een verfrissend iets vinden op het werk.
In China bestaat zoiets. Vlotte Chinese dame (Lin Guoer) met altijd lippenstift op en een kek overalletje doet in haar bergdorp de elektronica klusjes.
Dat is vooral motoren herwikkelen. Ik heb belangstelling, maar iets als meggeren is er niet bij. En er zijn wel meer vreemde zaken. Ze heeft geen circliptang, maar wel een gritstraalinrichting. Gietijzer/ aluminium delen slaat ze los met een klauwhamer, dan breekt het, maar ach, ze last het wel even. Volgens mij kan dat niet. En een houten hamer is in China toch niet ver weg? Kabelschoenen op dikke draden klemt ze vast met een punttang. Motoren wikkelen doe je in je Chinese achtertuin, vochtigheid speelt geen rol. Ik ben geen deskundige , maar dat kabelschoenen krimpen met een punttang en een gewikkelde motor niet meggeren weet zelf ik als elektronica monteur nog. Kortom, ik nodig u uit voor deze Chinese Cinderella.

https://www.youtube.com/watch?v=IZf6vLeeOZo

En lassen doe je met je gezicht afgewend, als je geen lasbril hebt. Wordt steeds leuker. Wat zijn wij toch prutsers in het westen.