Soldeertechnieken

Kleine stukjes litze gebruiken als verbinding en dan goed vertinnen. Dat doe ik altijd...

Restjes van de pootjes van weerstanden/spoelen/condensatoren (die dingen die je altijd afknipt) werken ook.

Wat eventueel ook helpt is het verwarmen van beide pads tegelijk. Als je dan veel soldeer er in stopt dan wil zich ook wel een brug vormen.

Ik vind dat niet echt netjes ik gebruik gewoon telefoondraad.
Mooi makkelijke een rode en blauwe draad in elkaar getwist op 100 meter rol.
Ook erg makkelijk in breadbord.

Mijn tip: als je dan 3 pootjes naast elkaar wil verbinden gebruik een stukje massieve draad en leg dat er langs en soldeer het vast.
Gebruik niet teveel tin.

Op 14 december 2007 10:59:31 schreef X-Fusion:
maar om 3 à 4 eilandjes te verbinden is bovenstaande techniek wel handig

Wat niet wegneemt dat het prutswerk is. De soortelijke weerstand van tin is een stuk hoger dan die van koper. Tin gebruik je om het koper aan elkaar vast te maken, niet om het te vervangen.

Met zulke klodders soldeer mag je al blij zijn dat het geheel niet in een keer van de print afbreekt.

gewoon de pinnen van weerstanden etc gebruiken om dit effect te krijgen, is nog een stuk netter ook.

persoonlijk vind ik het namelijk alleen maar lelijk.

idd ik gebruijk altijd de afkenipte pinnetjes van LED's etc.
grtz ben

Beide eilandjes tegelijk verwarmen soldeertin bijvoegen en als het vloeit soldeerbout weghalen en het soldeertin nog even aanwezig laten tussen beide eilanden.
Te kort mislukt, te lang, je soldeerdraad zit aan de las vast.
Door één eilandje weer te verwarmen is dat weer opgelost en je brug blijft bestaan

Dan zal ik maar mijn huidige methode blijven gebruiken, met montagedraad

Ik soldeer ook vaak op deze manier.
Is mechanisch stevig en elektrisch heb ik nog geen enkele problemen gehad.
Draadjes willen toch snel afbreken waardoor je problemen blijft houden. Op deze manier heb je daar geen last van.
Het blijft vooral proberen en experimenteren om tot een goed resultaat te komen.
Ikzelf gebruik de wat dikkere tin, bijvoorbeeld 0,75mm, en zet de soldeerbout op ongeveer 400 graden. Na wat proberen kun je het niet meer verleren.
Eerst een bolletje tin op twee te verbinden padjes leggen, laten afkoelen en vervolgens tussen de betreffende bolletjes tin aanbrengen en de verbinding is gelegd.

printplaten met vierkante soldeer eilandjes gebruiken in plaats van ronde moet ook beter lukken volgens mij.

verder ben ik niet zo voorstander hiervan, ik gebruik deze techniek enkel maar tot 3 gaatjes.
voor verdere afstanden gebruik ik afgeknipte draadjes van weerstanden, condensatoren,... deze leg om de +/-5 eilandjes vast men een druppel soldeersel.

Ik werk ook vaak op deze manier, alleen zo als "kif" al vermelde is de soortelijke weerstand van tin hoger dan die van koper. Ik leg een dun koper draadjes en vertin dat dan, Je ziet het amper/niet.

ik gebruik ook deze methode, voor lange afstanden een stukje draad van een led, weerstand, ect.

Doe ik ook al jaren zo en het bevalt prima.
Een stukje draad toevoegen tussen twee eilandjes heeft weinig zin want dat levert alleen maar theoretisch voordeel op.
Voor langere stukken gebruik ik o,5 mm vertind montagedraad want dat is wat makkelijker werken en kun je ook beter op maat maken en voorbuigen waar dat nodig is.

[Bericht gewijzigd door McDuff op vrijdag 14 december 2007 15:04:23 (11%)]

Op 14 december 2007 12:49:36 schreef Abaldoem:
Ik soldeer ook vaak op deze manier.
Is mechanisch stevig

Dat is het niet, draadjes zijn steviger, als bij jou de draadjes afbreken is er iets vreemds aan de hand.

Poos lopen prutsen op een bordje zonder eilandjes. Wat een klere bende. Maar goed voordeel was wel dat je eilandjes niet weg konden branden.

However. Het lijkt aardig hobbybob. Dat gebruik van draadjes heeft nog wel mijn voorkeur. En je bent geen kilo's tin kwijt op een klein printje.

*Edit*

En daarbij als je het beetje netjes doet, heb je geen last dat je ongewild kontact maakt tussen 2 "sporen" (lijkt meer op een lasrups)
(Maar goed dat geld andersom ook... als je het maar netjes doet)

[Bericht gewijzigd door Biggles87 op vrijdag 14 december 2007 20:44:05 (27%)]

Getverdemme, tin sleperij, als er IETS vies is is het dat wel !

zo moet dat :
_{Niet van mij}

Of zo :
_{Wel van mij}

[Bericht gewijzigd door Sine op vrijdag 14 december 2007 21:06:28 (27%)]

jo aan allen

SINE heeft volkomen gelijk "zo moet dat" daar ben ik ook voorstander van!!!
maar dat bovenste van de twee is zo goed als perfect en ver van als mij.

greets the deerhunter

Sine, als ik vragen mag, welke isolatie zit er om die draadjes (dat grijze spul) ik heb zelf stug draad van de conrad, wat ik ook in m'n breadbordje gebruik, maar de isolatie daarvan smelt zodra je de kern ook maar een heel klein beetje verwarmt. dat grijze spul lijkt 'onsmeltbaar' ??

alvast bedankt.

Ik heb eigenlijk geen idee wat het precies is, het heeft iets van teflon, maar dat is het volgens mij niet.

Ik heb ooit een hele klos gekregen van iemand, samen met een tangetje om het te strippen, want met een gewone tang trek je het kapot.

Wirewarp draad ?

Voor dit soort printen gebruik ik wikkeldraad om de verbindingen te leggen over langere afstande. Kortestukjes gebruik ik afgeknipte stukjes van weerstanden die ik op maat knip en dan tussen de eilandjes leg die verbonden moeten worden.

Wikkeldraad heeft een laklaag als isolatie. Het puntje van de draad even in een druppel hete soldeertin en je draadje is vertind. Component solderen, draadje tijdens het solderen de warme tin steken en tin laten stollen.

Slepen met tin ? yikes, getsiederie bah bah!!!

Ben het met Sine eens; trouwens een prachtig voorbeeld van je eerste foto.
Alleen gebruik ik onderweg bij vooral de bochten toch nog wel tenminste een eilandje om vast te solderen bij gevoelige en ook hf schakelingen om microfonie te voorkomen.
Het slepen van soldeer is daarom niet altijd te voorkomen vanwege de gevoeligheid voor trillingen maar heeft bij mij niet de voorkeur; ik gebruik dan liever wat dikker
draad dat de constructie verstevigd.

Solderen is gebaseerd op het feit dat twee geleiders tijdens het proces in een mechanisch kontakt moeten zijn ( en uiteraard schoon op de te verbinden plaatsen ). Daardoor ontstaat er een solide 'las'. Het geheel is nu zeer duurzaam en betrouwbaar. Soms lopen er ook aanzienlijke stroompjes en die moeten 'door' de draadbrug gaan. Niet door het soldeer. Is er geen draad, maar alleen een soldeerklodder dan overtreedt je alle wetten behorende bij dit proces. Die soldeerklodder is niet duurzaam en elektrisch onstabiel. Ook kan de klodder als 'stoorzendertje' opreden en er zijn ongewenste galvanische effecten .....

Soldeer is er om een 'las' aan te brengen, dient NIET als geleider voor ongestoord electronen transport.

Ps : het soldeerwerk van Sine kan men goed noemen, er is geen klodder te zien en op het laspunt is het op juiste manier uitgevloeid, dus OK ..

>Solderen is gebaseerd op het feit dat twee geleiders tijdens het proces in een mechanisch kontakt moeten zijn

Bij mijn weten is solderen met 'soldeertin' gebaseerd op 't feit dat lood oplost in tin, en dat dat mengsel goed hecht aan de meest gebruikte metalen. Dat is onder andere afhankelijk van de oppervlaktespanning van je soldeermengsel. Als expert ben je d'r natuurlijk van op de hoogte dat je soms wel eens verbindingen hebt waar soldeer niet op wil 'pakken'.

Maar je zou natuurlijk ook met andere verbindingen kunnen solderen. En dat gebeurt dan ook; afhankelijk van de materialen die je aanelkaar wilt solderen, of de condities waaraan je soldeerlas moet voldoen, heb je andere soldeermaterialen nodig.

De enige reden waarom je (IMHO) uit moet kijken met solderen is dat gesoldeerde verbindingen mechanisch niet altijd even betrouwbaar zijn, en dat een gesoldeerde verbinding geen substituut is voor iets wat je eigenlijk had moeten vastschroeven of vastklemmen.

>Soldeer is er om een 'las' aan te brengen, dient NIET als geleider voor ongestoord electronen transport.

Nou, leg mij dan maar eens uit wat de functie is van soldeer bij through-hole componenten. :')

Nou, Leon25 ik stel voor dat jij ons dan maar eens aan de gegevens waarover jij schijnt te beschikken voorbeelden geeft of uitrekent wat namelijk de problemen zijn die bij dergelijke korte soldeerverbindingen zullen optreden bij
montage op een dergelijke montageprint.
Vergeet dan ook niet de verliezen die optreden bij het
gebruikte dragermateriaal, zoals dielectricum, parasitaire capaciteiten, zelfinductie , lekweerstand,
luchtvochtigheid, temperatuur, skineffecten, Ohmse weerstand per lengte eenheid in mm evenals geleidbaarheid van de overgangen tussen verschillende metalen, wederzijdse inductie tussen de geleiders versus afstand en lengte per mm, de frequenties, stromen en spanningen waarbij er problemen optreden bij montage via voornoemde methode indien het gewoon maar simpele(is relatief)schakelingen betreft.
Mechanische problemen zullen we het nog maar niet even over hebben, alleen electronische.
We hebben het hier dus niet over het bouwen van satellieten of anderzijds kritische montages.
Ben benieuwd om de lecture te lezen en er hopelijk iets van te kunnen leren wat ik nog niet weet.
Groeten,
Mac.

alex278 :

Wat een vergelijking !

Ik kan mij bijna niet voorstellen of je wel begrepen hebt wat ik schreef ? En ik moet dan iets uitleggen over through-hole components montage ? En dat meen je echt ? zie bv : http://training.ipc.org/demos/pdf/drm-pth-d.pdf

Vooral ook : http://en.wikipedia.org/wiki/Through-hole_technology waarin : Design engineers often prefer the larger through-hole to surface mount parts when prototyping because they are easier to handle, insert, and solder. A rule of thumb for creating a through-hole on a PCB is to make the drill diameter 0.008” larger then the part’s lead. The installation of discrete through-hole parts (e.g. resistor, capacitors, and diodes ), is done by bending the leads 90 degrees in the same direction, inserting part in the board, bending leads located on the back of the board in opposing directions to improve the part's mechanical strength

Afgezien vd betreffende genoemde afstanden ( hoe groter, hoe meer moeilijkheden ) worden er dus wel degelijk aansluitdraden en kontaktoppervlakten van componenten gebruikt ..

MacDuff :

En nu nog iemand die opdrachten geeft ipv een vraag stelt : inderdaad zijn er berekeningen ed voor. Ik heb ze zelf inderdaad ook gemaakt, ze zijn complex maar ook onthullend. Hier volstaat het om opnieuw naar het voorgaande te verwijzen ivm met de printjes op de foto's. Enige studie kan misschien ook helpen .. Gegroet.