Jongensradio anno 2007 Deel5

Maar dan zou je veronderstellen dat een spoel altijd zo groot mogenlijk moet zijn. En de vuistregel is dat je uitgaat van een C waarde tov de frequentie en daar de spoel bij zoekt. Een kring voor 80m met een 10uH spoel heeft een veel lagere Q dan een van 200uH.

Dat verhaal stond ook in mijn boek maar daar vergeten ze even uit te leggen wat die weerstand nu is. Wel dat het in serie of parallel staat maar niet waaruit de weerstand
bestaat. Als het alleen de draad weerstand zou zijn kan hij niet in serie of in parallel staan.

Fred

Nee. De spoel zou alleen zo groot mogelijk moeten zijn als
1) zijn eigen weerstand altijd even laag zou blijven, hoe veel draad je ook windt,
2) alle verliezen alleen maar serieweerstand zijn.

Draadweerstand is serieweerstand. De stroom loopt immers door de zelfinductie EN door de draadweerstand. Niet een gedeelte door de een, en een gedeelte door de ander..

Als je belasting gevormd wordt door alleen een parallelweerstand, moet je een kleine L maken om nog wat Q over te houden.
Als het alleen serieweerstand is, juist een grote L. Als tenminste daardoor niet de serieweerstand veel te groot wordt.. draad heeft ook weerstand.

Of 10 of 200 uH een hogere Q oplevert, hangt ervan af hoe de belasting is. Is dat hoofdzakelijk serieweerstand (en constant..), dan heeft de kring met de L van 200 uH een twintig keer zo grote Q.

Voor iedere schakeling bestaat een optimale LC verhouding.
Maak de L te klein, en de kringstromen worden te groot, waardoor je dan toch weer verliezen krijgt. Maar maak hem te groot, en de parasitaire capaciteiten gaan met je ontwerp aan de haal.

Vuistregels gelden alleen voor de schakeling waar ze bij horen. Zo zie je bij een oscillatorschakeling bijv. staan: C1 en C2 moeten 200 ohm reactantie hebben, Ck 500 ohm en de spoel 800 ohm. Van dat soort kreten.

Hé, leuk dat je het gevonden hebt. Ja, Rothammel was een amateur en zijn boek een amateurboek.

Maar het zal ongetwijfeld onder auspiciën van het leger uitgegeven zijn. Die hadden er wel oren naar dat mensen de radiohobby oppakten; altijd handig, zo'n vrijwillige technische training. Je zag ze ook altijd met subsidies voor vossejachten enzo: dat was de afdeling sport en techniek. Een leuke combinatie.

Mijn exemplaar is een 4e druk uit 1973. Die was inmiddels al uitgeven door Telekosmos, via Franckh in Stuttgart.
Dat deden ze met toestemming van de uitgeverij (Verlag) "Sport und Technik" ! in Berlijn, DDR. Maar de productie lag dan weer bij Nexö in Leipzig, ook DDR.

Op 9 juli 2008 12:19:44 schreef Radioortje:
Ja , dat wist ik .
Ik vroeg me alleen af hoe Henry dat bedoelde met zijn opmerking betreffende die L/C verhouding .

Ik bedoel precies hetzelfde als het knipstukje van Schimanski.

Ik heb hier ook wel oscillators gehad met een te kleine C en te grote L, een paar pF verloop gaat dan hard meetellen tov het de totale capaciteit.
Daar hoefde je idd maar naar te wijzen.

Was daar snel van genezen, een 3m oscillator afstellen met een 10pF trimmer is ook geen doen.

Ja natuurlijk , die vuistregels zijn er ter indicatie .
En als ik de voorgaande posts goed begrijp , dan kies je in bv. een ontvangstkring of een oscilatorkring ( lijkt mij dat je hier de kring zo min mogelijk wilt belasten ) voor een grotere L , in verhouding tot een kring in een zender eindtrap op de zelfde frequentie .
Of heb ik het nou toch weer mis ?
Ik neem trouwens aan dat je er ook rekening mee houdt of je een groot afstem gebied wilt bestrijken of juist een klein .
En dat is weer afhankelijk op welke center frequentie je gaat zitten , toch ? ( hier bedoel ik dus mee het midden van je afstembaar gebied )

Groetjes Evert

Misschien kun je gast-operators vragen of huren om je museumstation in de lucht te brengen?

Op 10 juli 2008 00:55:50 schreef Radioortje:
dan kies je in bv. een ontvangstkring of een oscilatorkring [...] voor een grotere L, in verhouding tot een kring in een zendereindtrap op de zelfde frequentie.

Yes, zo is het precies! De eisen zijn dan anders.

Wat zitten we eigenlijk te rommelen op Jongensradio ANNO 2007?? Had allang 2008 moeten zijn, aan die moderators heb je dus niks.

Overigens: is het niet zo dat ze vandaag die Large Hadron Collider gaan aanzetten? Dan krijgen we dus een mini-black hole en is zelfs Fred zijn stellage met Racal spul straks kleiner dan een speldenknop...

Ik hoorde net van een vriendje in de USA dat hij samen met een andere knul een verlaten afluisterstation in een woestijn ergens in Nevada heeft ontdekt waar nog ACHT Racals in staan, compleet met panorama-adaptors, ISB units en nog een ton of zo aan geheimzinnige randapparatuur. Een gedeelte van het gebouw wordt door een farmer gebruikt om geiten in te laten overwinteren, ze gaan proberen de zaak over te nemen voor een prikkie. Dat is een Jongensradio-droom...

Oh, dus dat ben ik niet, gelukkig ik durfde mijn racaltorentje al niet meer aan te zetten.

Ik heb de wobbulator aan de gang. De exotische connectors van de uitgang heb ik vervangen door verzilverde SO239 bussen. Ik heb er een LC kring tussen gehangen en dan krijg je een mooie curve. De X-as was wat te kort en stond wat scheef maar mbv de 3 instelpotjes aan de zijkant en de buis wat verdraaien was dat zo verholpen. Gelijk maar even alles uitgestoft, schakelaars gereinigd, buisjes schoongemaakt, mechaniek gesmeerd, knoppen en frontpaneel gereinigd.

Helaas moet het heelal in evenwicht zijn dus dat betekent in mijn geval dat er bij binnenkomst van een nieuw buizen-geval een halfgeleider-geval te veel is. Mijn TMV7 heeft dus gisteren de geest gegeven op 70cm
Er is nog een scoop en meetzender onderweg en ik heb nog een condor en een FTM10R, zal maar vast in gedachte afscheid daarvan gaan nemen dan komt het minder hard aan.
Maarja, de stapel groeit, ik moet eens ophouden met zelfbouw restauratie en aan de reparatie gaan want anders kom ik er nooit door. De FT225, FT897 en TMV7 liggen nu in de ziekenboeg (zou daar ook wachtlijst voor bemiddeling voor zijn). De FT201 nu voor het eerst op 20m gebruikt, blijkt er geen bijna vermogen uit te komen, op 80 en 40 wel, dus ik denk dat het tijd voor nieuwe buisjes wordt, dat is gelukkig een stuk makkelijker als eindFETs. Lijkt me wel lachen om daar 6146's in te zetten.
De FT101e heb ik net een nieuwe ingangsFET gegeven maar dat hielp niet. Hij wordt af en toe wel ineens harder dus ik verdenk de AGC of potmeter. Zenden doet hij prima met zijn verse eindtrap luisteren is wat lastiger, het volume moet echt vol open en de knop RF gain doet eigenlijk niets dus vandaar dat ik de FET weer verdacht.

Fred

Fred

De TMV7 blijkt het toch te doen. Ik stond blijkbaar op een UHF dood plekje. De FT897 is definitief dood. Ik heb mbv de microscoop een gesmolten onderdeel gevonden en de printplaat in die regio wordt overal warm. Ter hoogte van dat onderdeel staat hij onder strijklicht ook duidelijk bol. Ik denk dus dat er toch static tijdens het onweer net voor de problemen begonnen door de print is gegaan en niet het losse cat-stekkertje er voor zorgde. Er zit dus een kortsluiting in een layer. Lang leve mulilayer prints.

Ik ben ook maar aan de FT101 begonnen en daar kom ik even niet uit. De ingangs FET blijkt gewoon heel te zijn, de oude had ik bewaard en die is ook heel. Dat die kapot was werd geconstateerd door een vriend met veel ervaring mbt oude yaesu's. Ik ben nu in de schema's gedoken en nu weet ik het even niet meer. De bevindingen:
- Hij zend goed op alle banden met zijn verse buisjes.
.
- De ontvanger is even doof op alle banden.
- 50uV op de ingang is S-niks op de meter. Ook het keiharde calibratorsignaal komt niet verder dan S9 met de meter op max gevoelig.
- De calibrator doet het namelijk wel hard. Dat signaal wordt toegevoerd aan de ingang net na de antenne op de gate van de FET. Dat betekend dus dat eigenlijk het hele traject qua ontvangst goed moet zijn want dat signaal volgt dus het zelfde pad.
- De S-meter doet nagenoeg niets, dat heeft hij eigenlijk nooit gedaan.
- De gate van de ingangsfet had een (later geplaatste) 5V zener ipv een 100K weerstand (met de weerstand er nu tussen doet ook de RF gain weer wat. De conclusie van de defecte FET werd getrokken omdat de RF gain pas op het laatst wat deed maar dat lag dus aan die zener denk ik.

Het moet dus zitten tussen de FET en de antenne en wel voor de calibrator erbij komt.

Is dat een juiste conclusie voor ik overal aan ga draaien.

Nu ik jullie toch lastig val: de FT201 doet het prima op 80 en 40m maar ik gebruikte hem van de week voor het eerst eens op 20m. Toen kwam er echter bijna geen vermogen uit. Is dat een symptoom dat ik moet neutrodyniseren of dat de buisjes wat moe zijn.

Zo voordat dit topic wat wegzakt

Fred

Ik heb net het hele schema uitgeprint en aan elkaar geplakt. De antenne zit na het relais aan een lampje, dan een 30p C naar aarde, een 220 ohm R naar aarde. Dan een LPF pi filtertje dan gaat het naar de ATT schakelaar (die werkt in ieder geval) en daarna komt het calibratie signaal erbij.

Het relais kan dus ingebrand zijn, lijkt me echter een kleine kans bij RX. Het lampje defect geeft denk ik helemaal geen signaal. Blijft over dat Pi filter, dat 30pF mica Ctje en die weerstand. Die R en C zitten in het zicht. Dat pi-filter moet ik ergens zoeken.

Die anti-parallel diodes kan ik dan ook meteen plaatsen. Ik denk direct na het lampje. Ik heb ze nu tussen de gate van de FET en massa zitten.

Fred

Fred,

meet het lampje toch maar door. Het zijn idd maar een paar onderdelen. Het schema komt overeen met wat je gezegd hebt.

Joepie, hij doet het weer. Na de ellende met de 897 een leuke opsteker. Lang leve de ontwerpers van de 101. Dat lampje heeft dus goed werk verricht en zijn leven gegeven om de ingang effectief te beschermen. Het ding krijgt een waardige begrafenis Ik kan eindelijk weer op 160m.

Fred

Zo, ook weer terug. 'T was alleen wel beter weer in de Vaucluse dan hier.

Ik ben deze vakantie ook vrij druk. Net terug, en dan ga ik volgende week weer weg, wat klussen bij mijn opa en oma. Dat het weer dan maar beter mag zijn... En daarna weer een weekje naar Limburg fietsen. Veel te druk heb ik het in de vakantie.

@Radioortje
Mailtje ontvangen en ook weer een teruggestuurd. Bedankt.

@Frithjof

Op 12 juli 2008 09:51:38 schreef Frithjof Sterrenburg:
Wat zitten we eigenlijk te rommelen op Jongensradio ANNO 2007?? Had allang 2008 moeten zijn, aan die moderators heb je dus niks.

Heb ik begin dit jaar ook al voorgesteld, maar het het was nostalgischer om het zo te laten.

Quote van (Z):
Scherp, piet, maar nostalgisch als we zijn in dit topic vind ik het eigenlijk wel mooi om er 2007 te laten.

@Allen
Nu zelf maar eens bedenken in welk stadium die DC nu was en gaan proberen werkend te krijgen. Verder nog eventjes wat pagina's topic bekijken...

Op 12 juli 2008 09:51:38 schreef Frithjof Sterrenburg:
Wat zitten we eigenlijk te rommelen op Jongensradio ANNO 2007?? Had allang 2008 moeten zijn, aan die moderators heb je dus niks.

Het jaartal wordt niet aangepast, hebben we lang geleden al besloten: http://www.circuitsonline.net/forum/view/57315

Pentodes zijn niet evil, meisjes wel. En dat laatste is wiskundig bewezen...

In het Nederlands schrijf ik het dan ook zonder h. Maar 't is maar net welke transliteratie je toepast.

De οδóς in πεντοδóς (vijf-weg) is als odos, maar ook wel als hodos of hodas geschreven geworden.
Vandaar dat zowel pent-ode als pent-hode verdedigbaar zijn. Niet echter pen-thode.

[vgl. Zoo.. werkt de radio: "Wel alle oktoden!" (W.)]

Zo, ik ben er ook weer even. En ik ben ook meteen maar aan het bouwen geslagen. Ben bezig met een oscillator: Wunderhorn met ECC88 op 7MHz. Zou volgens mij prima moeten kunnen, maar het werkt niet echt lekker.
Probleem is dat ie het niet over het hele bereik doet. Bij te lage frequentie slaat ie af.

Ik heb als schema iets aangehouden gebaseerd op: http://www.qsl.net/iz7ath/web/02_brew/15_lab/02_dipper/english/pag25_e…

Het is opgebouwd met een LC-kring met vaste C (220pF) en varco (20pF, met +/-10cm draad ertussen). Die varco zit wat ver van de kring vandaan, maar dat zou geen al te groot probleem moeten zijn, omdat het maar een klein deel van de capaciteit is. Toch slaat de oscillator af als de varco ingedraaid staat.
Het zou dus mooi zijn als er wat meer versterking uit die triodes kwam. Maar hoe doe ik dat precies?
Heeft er iemand misschien een schema van een werkende wunderhorn met een dergelijk buisje?

Roeland:
kijk eens even naar mijn oorspronkelijke schema van de Wunderhorn, dat is met een ECC81 en die is minder steil dan een 88, dus met de laatste moet ie de pan uit gieren. Versterking zat! Bij lage frequentie afslaan is vaak het gevolg van een te lage LC verhouding, maar met de waarden die je geeft kan dat niet het geval zijn: 240 pF rond de 7 MHz is niet overmatig. Mijn originele schema'tje werkt met een veel grotere varco helemaal "in" makkelijk rond 20 MHz of zo. Wat me opvalt in dat dipperschema is de idioot grote terugkoppel-C van 4700 pF, in de Wunderhorn is dat minstens 100x kleiner, dat is juist de bedoeling, zo licht mogelijk koppelen, in een definitieve schakeling kun je zelfs uiteindelijk op 10 pF of zo terechtkomen. In het dipperschema is ook de doorverbinding van aftakking 2 en 3 via de diode me niet helemaal duidelijk.
Probeer gewoon eens mijn originele schakeling maar dan met een ECC88, gebruik een instelpot voor de kathodes en je ziet meteen op de scoop waar het mooiste instelpunt ligt. Output van de kathodes afpikken is het fijnste. Ik weet niet met welke Va je werkt, ik heb geen ervaring met hele lage spanningen in deze schakeling maar denk dat je ook met lage Va makkelijk op een rondgaande versterking van >1 moet komen.
O ja, die varco een eind er vandaan kan geen invloed hebben op het afslaan. Maar het is niet loupe-zuiver vanwege de inconstante C'tjes die je introduceert. Ik zou er de voorkeur aan geven om de varco aan de kring te hangen via stukjes van 1-2 cm óf draad van 2 mm óf (nog beter) stukjes koperblik (geen printplaat) zodat je een onwrikbaar pantser schept. Elke "ouderwetse" mechanische stabiliteits-ingreep loont zich. Gewoon stoomtijdperk, het maakt bijvoorbeeld verschil als je de varco en de spoel op hetzelfde stuk metaal zet, dus niet op twee stukjes die na omzetten aan elkaar zijn geschroefd.

FET: hé dat is slim, afleiden van "hodos", zou dat werkelijk zo zijn geweest? Dan zou je rond 1903 hebben moeten beginnen met over een "dihode" te spreken... Dat zou dan "twee-wegs" betekenen, maar de grap van een dihode is toch juist dat ie een éénwegs-component is... Overigens betrof mijn opmerking niet JOUW schrijfwijze, maar die van Philips en ik heb geen idee in hoeverre de Philipsjongens in die tijd aan de klassieke beschaving hadden gesnoven...
Hoe zit het dan trouwens met de kathode en waarom geen anHode? Als we nu "taal", "jongensradio" en "Lovecraft" gaan combineren begrijpt niemand er meer wat van...

@Rd12tf: ja lieve, zo wordt er in de oscillatorliteratuur wel gezegd dat je met een ouderwetse papier-C of een combinatie van een paar soorten C's (mica + folie) gunstige resultaten kunt krijgen, maar in de praktijk is me zelf niet helemaal gebleken in hoeverre dat nou beter zou zijn. Hetzelfde geldt voor zo'n kraaltje. Kijk maar eens naar je eigen WuHa schakeling, die immers direct verwant is (alhoewel je enig gegoochel met de kring en een RFC'tje hebt toegevoegd) en schitterende golfvormen oplevert. De schakeling hierboven levert ook praktisch een sinus op mijn scoop. Een serie-R van 50 Ohm in het rooster wordt wel aanbevolen voor constante output over een bereik maar ik vond het zonder dat al mooi...

@Frithjof schattebout,
Juist bij de WuHa was de ontkoppeling van bijvoorbeeld de gate van de rechter zand-triode erg kritisch, vooral wat betreft de golfvorm!
Het gegoochel was nodig om de twee in elkaar verweven oscillatoren te laten gillen en synchroniseren.

Hier is je eerdere artikel:
http://www.circuitsonline.net/forum/view/48065/18

Bijna op het einde van de pagina.

Ps.
Nog even iets over de Butler oscillator, die met twee actieve elementen:
Het ding krijst tot en met de 9e boventoon, zonder problemen.
Echter, bij sommige kristallen heb ik "Diabolische Resonanties"! Dat zijn tonen die weinig met de grondtoon te maken hebben, bijvoorbeeld een Xtal van 4 MHz jankt ook ergens rond de 11,970 MHz ... En stabiel!
Maak je een oscillator in de grondtoon van dat Xtal, dan hoor je (met een ontvanger...!)ook die Diabolische Resonantie.

Wie is dit fenomeen eerder tegen gekomen?

[Bericht gewijzigd door Rd12tf op woensdag 23 juli 2008 21:08:05 (40%)]

Op 23 juli 2008 10:05:29 schreef Frithjof Sterrenburg:
FET: hé dat is slim, afleiden van "hodos", zou dat werkelijk zo zijn geweest? Dan zou je rond 1903 hebben moeten beginnen met over een "dihode" te spreken...

Dat klopt, het is een ding met twee wegen: de an-hodos en de kat-hodos. Stroom gaat er via de ene weg in, en via de andere weer uit. Van de twee mogelijkheden blijkt er dan maar één werkelijk te gaan, en daar profiteren wij dan weer van!
De vormvarianten odos/hodos vind je ook in woorden als hodometer (afstandmeter), hodologie (leer van de wegen, inz. zenuwbanen), hodoniem (straatnaam).
Kat-hodos is geloof ik de weg omlaag; an-hodos de weg omhoog. Denk ook aan katabool (weefsel afbrekend) en anabool (opbouwend). Gaaf hè. Maar waarom ze soms de h meenamen en soms niet, weet ik niet.

Die 11970 kHz, is dat niet de derde overtone van je kristal? Zoals je weet zijn overtones mechanische trillingsmogelijkheden, die geen exacte harmonischen hoeven op te leveren. Het zijn dus aparte trillingswijzen, en een kristal kan ze tegelijk uitvoeren.. maar meestal wordt een kristaloscillator zo gemaakt dat dat niet lukt. Vaak door er ook een afgestemde kring in te zetten, zodat alleen de gewenste mode (overtone of grondtoon) tot trilling komt. De butler heeft zo'n selectie niet.

Rhodos: griekse weerstand.

Morgen op vakantie. Met de zeilboot een beetje rondtoeren. Misschien biesbos of grevelingen of gewoon in de eigen haven blijven. De FT101 (nu de FT897 definitief dood is) en condor(70cm) gaan mee. Dat ging wel ten koste van wat kleding enzo
Ook een tas met leuk antenne knutselspul. Ik heb twee slappe arnolds gemaakt. Een voor 20m en een voor 70cm.
Kan alleen nergens de precieze berekening vinden dus die voor 20 heb ik gewoon 2x5m gemaakt (dat tune ik wel)
De 70cm uitvoering is lastiger. De top 14,3 de onderkant 17,4. Dat is voor 430 en dan teruggerekend van de 2m. Beide rg58. Die kan ik in de mast hijsen en dan wat wegspannen want de mast is aluminium.
Ook de falcon (maar dat ding doet een beetje weinig)
Een stuk kippenladder voor een zepje op 20m, tunertje, 1:6 balun, 20m draad, seinsleutel enz.

Ben nu met de FT225RD bezig geweest. Die had maar vier modes. De AM was weggehaald. Blijkt het een niet orginele schakelaar te zijn met maar 4 schakelcontacten. Gelukkig had ik nog een 5 polige liggen. Wat een enorme klus. Ik heb nog een paar draden over die op het schema daar niet horen en ik mis er nog een paar die ze weggehaald hebben.
Maar als dat klaar is nog afregelen en dan zou hij het weer moeten doen.
Hoop dat er nu wel wat vermogen uitkomt want hij kwam niet verder dan iets van 5W toen ik hem kreeg. De PLL lockte ook niet maar dat is gefixed. Er zat twee aparte zend en ontvangst aansluitingen op ipv het antenne relais en nog een aantal veranderingen.

Oja de FT101e heeft nog een kleinigheidje: De RF gain gaat keurig harder maar het laatste stukje van de potmeter wordt hij weer zachter. Er zit een BF981 in nu. Ik denk dat de bias niet goed is. Er zat een 5V zener ipv de 100K weerstand naar G1. Zou ik een andere source weerstand moeten nemen voor meer negatieve bias.

Fred

Fred:
"Rhodos" vind ik een schitterende trouvaille. Ik dacht trouwens dat jij dislekties was??
Wat jij in de Biesbos of Grevelingen gaat uithalen wordt een ernstige belasting van de natuur met EM straling, knul! De roerdompen zullen er van lusten!

Rd12tf:
ja snoepie, die parasitaire resonanties ken ik uit ervaring. Ik heb ergens in mijn aantekeningen een schema van een soort Butler maar dan zonder afstemkring, alleen een kristal. Dus in feite een kathodegekoppelde multivibrator met het kristal als enige selectiemiddel. Daarbij staat de aantekening dat parasieten een groot risico zijn, dus vandaar dat een extra kring zeer gewenst is.

Ja, dat goochelen van je schiep orde in de dubbele activiteit die van die twee zandkorrels werd verwacht. Maar je schrijft nu niet in wat voor opzicht de ontkoppeling bij jou "kritisch" was, en in je doorwrochte artikeltje dat ik van je kreeg staat ook geen nadere informatie. Gaarne toelichting! Was het de waarde die kritisch was of ben je inderdaad met allerlei soorten C's aan de gang gegaan? Ik heb aan mijn buis-uitvoering zo'n lichtbeige ronde toffee van Philips hangen en krijg een mooie golfvorm, alleen een ietsepietsie platter in de negatief gaande helft. Daar kan jouw diodetrucje wellicht nog verbetering brengen, maar ik heb met andere VFO schakelingen nog nooit zo'n mooie (pseudo)sinus gezien. Dank voor de verwijzing naar mijn originele meetwaarden, uit het hoofd citerend zat ik dus aardig goed. Opvallend het geringe frequentieverloop bij anders instellen en belasten van de buis, betekent dus dat ie héél licht aan de kring hangt.

Roeland:
proficiat, dat moest lukken. Varco zelf bouwen lijkt me niet makkelijk, je kunt toch een bestaande kleine (50 pF of zo) kortwieken met een serie-C? Maar varicaps zijn OK.

Ik wil de oscillator en de 2 teruggekoppelde HF-trappen allen apart een beetje kunnen verstemmen. Gelijkloop is nooit helemaal optimaal. En als het druk is op de band, dan is het wel nodig om wat selectiviteit te hebben. Tis meer als een simpele DC-ontvanger.

De lineariteit van een gekortwiekte C is belabberd. In de eerste 10% draaien varieer je 80% van de capaciteit ofzo. Nouja, er zijn trouwens wel manieren om het beter te laten gaan. Maar echt praktisch vind ik ze niet, want dan moet de condensator te ver van de kring vandaan komen, met alle negatieve gevolgen voor de Q-factor die daarbij horen.

Erg simpel, maar waarschijnlijk wel effectief: Een dikke bout laten draaien in/uit een kokertje laten draaien. erg simpel te bouwen, en ik geef het wel kans. 2cm^2 opppervlak, 1mm plaatafstand is 1.6pF, dus da's goed haalbaar.

[Bericht gewijzigd door (Z)weetvoetje op vrijdag 25 juli 2008 12:00:57 (16%)]