Niveau meten/weergeven 200 liter drum

Ja, de sensor kost iets onder de 100 euro denk ik. Het is het wel waard.

Maar Rodolm? Daar heb ik nog nooit van gehoord, en het geeft heel weinig hits in Google. De beschrijving wat ik hier en daar vind lijkt te kloppen, het is een glibberig vliesje.

Het huis is op de rots gebouwd, dus de drainageputten dieper maken kan onmogelijk. En trouwens, het water komt van de drainagebuizen die op de rotsondergrond liggen.

En dus heb ik twee van die sensoren (plus twee keer twee vlotters) in de putten zitten om de evolutie in de gaten te houden over het internet. Een keer of vijftien per dag gaan de pompen aan (als het grondwaterniveau >50cm is) en het duurt een minuut of 3 voordat ze afslaan.

Is bij mijn put ook. Ik heb ooit het kinderzwembadje gevuld via de grondwaterpomp en dat water liet ook een bruine aanslag achter. Iemand zei dat het water een hoog ijzergehalte had en dit roest was.

Oja vergeet ik mijn idee, gebruik gewoon een benzine vlotter. Kosten (op de sloop) bijna niets en gekoppeld aan reen benzine meter uit de zelfde auto heb je gelijk een aanduiding. Is het kritiek dan gaat het rezerve lampje aan

andere optie, gat in de tank, kniestuk er op en een doorzichtige pijp. Bovenaan tweede kniestuk. Daar evt en drijvertje met LEDjes in als je het beter wil zien. Beetje lowtech maar wel handig.

[Bericht gewijzigd door fred101 op woensdag 16 september 2009 11:18:45 (52%)]

PDF : http://www.niveaumeters.nl/downloads/Deeter/AD-Deeter%20LVCS%20Series.…

site : http://www.niveaumeters.nl/deeter.html , dan de laatste 2

Op 13 september 2009 21:30:26 schreef Hugo Welther:
[...]
Waarom. Zet reedswitches in serie en parallel aan elke reedswitch een oplopende weerstandswaarde bijv. 1k , 2k, 3k ohm etc. Je kun dan simpel de weerstandwaarde meten van de hele schakeling.

Als je allemaal gelijke weerstanden neemt, krijg je een nog gelijkmatiger verdeling.
Je meet nl. de som van alle weerstanden waarvan de reed nog open staat.
Niet wakker FET? De magneet beïnvloedt er natuurlijk maar één...

de 1k 2k 3k is een betere oplossing, Het is alleen lastig om die waardes te krijgen

Als je een pijp maakt met reedrelais en een magneet op een vlotter. heb je altijd dat er 1 maar een paar reedrelais aan staan. De rest is niet in het bereik van de vlotter.

Dat klopt idd, daar kwam ik al achter.
Dan moet ik dus verschillende weerstandswaardes nemen.
Ik heb ook prijzen van kant-en-klare niveaumeters aangevraagd maar zelf maken ik natuurlijk wel zo leuk.
Bedankt voor alle info!

Hoe nauwkeurig wil je het hebben? En wat is je exacte toepassing van "tanks met bacteriën"
Ik draai de 500 t/m 18.000 liter bioreactoren op mijn werk met een dP meting omdat ik daar een varierende kopfasedruk heb.
De 5 liter reactor heeft een vol - leeg melding met geleidbaarheidssensor met twee meetvelden en de 50 liter reactor heeft een capacitieve meting die dramatisch werkt...

- Er zijn geleide radar systemen: erg nauwkeurig, maar ook prijzig.
- Geleidbaarheidsmeting is leuk, maar niet bijster nauwkeurig omdat deze op één punt kan meten, detectie geeft en houdt bij schuimvorming en lastig zelf te fabriceren is.
- De vlotterpijp is leuk, maar bij een biofilmvorming loopt 'ie vast (ervaring mee, meteen eruit)
- Capacitief is leuk en werkt goed, maar bij wisselende samenstelling van de vloeistof varieert het niveau ook!
- dP en statische drukmeting is gemakkelijk toepasbaar, maar alleen nauwkeurig bij een groter volume (iedere meter vloeistof levert 100 mbar druk)
- loadcells zijn niet geschikt bij systemen die met leidingwerk verbonden zijn. Een losse tank met een stuk slang verbinden en die op een loadcell zetten is echter geen probleem.

De meest betrouwbare systemen zijn in mijn optiek
dP, statische druk meting, loadcells bij een vrije stabiele tank en uiteraard de geleide radar maar die is verschrikkelijk duur!

En anders in- en outflow meten met gekalibreerde flowmeters en het verschil berekenen als vulgraad.
De capaciteits-, vlotter- en geleidbaarheid meting heeft bij mij alleen maar problemen gegeven en is er dus uit...

Elektroniche peilstok

[Bericht gewijzigd door VirtueelRobot op woensdag 16 september 2009 20:24:27 (59%)]

Op 16 september 2009 14:26:07 schreef Frederick E. Terman:
Als je allemaal gelijke weerstanden neemt,

Zoiets had ik eerder op de dag ook bedacht, maar ik was te druk bezig om het even te posten. Heb ik even geluk, dat jij het mankement tijdig inzag, en publiceerde...

Maar, omdat ik nu eenmaal van uniformiteit hou, deze optie:

Bij deze mini-versie worden de reed-schakelaars gevoed door een stroombron die precies 1 mA levert. Is de bovenste schakelaar gesloten, dan bedraagt de uitgangsspanning (0.001A * 1000 * 4) = 4V. Bij de onderste schakelaar is dat nog maar (0.001 *1000) = 1V.
Lekker lineair, zonder rare weerstandswaarden oid.
En uiteraard uitbreidbaar naar 10 of meer reed-schakelaars. De spanning die de stroombron kan leveren moet hoger zijn dan de geleverde stroom, vermenigvuldigt met de maximum weerstand.

Hé gaaf, een binnenstebuiten potmeter.
Dit kan natuurlijk ook achterstevoren: zet een spanning (in dit voorbeeld: 4V) op waar nu "U uit" bij staat, en neem de uitgangsspanning af op de plek waar je nu de stroombron aansluit.
Dan is het weer een gewone spanningsdeler.

Ja zo ja, dan zet ik 12 Volt op de U-uit, met 12 reedcontacten heb ik dus 12 positie's die weergegeven kunnen worden en is goed weer te geven op een analoge voltmeter.
Wat zou de beste weerstand zijn?
100-200-300-...Ohm of 1M, 2M, 3M, ..M ?

Ik heb geen instelbare stroombron of stroombegrenzer maar 2 vrij grote accu's. Is het nodig dat ik voor de werstanden bij de + nog een beveiliging of stroombegrenzing inbouw? Of kan ik zo de 12 weerstanden in serie zetten zonder dat ze oproken?

[Bericht gewijzigd door Paul lz op donderdag 17 september 2009 07:31:05 (34%)]

Met de oplossing van Pros is de 12 V voeding minder kritisch.
Bij een "spanningsdeler-uitvoering" lijkt bij een varierende voeding ook het vloeistof niveau te veranderen.

met reedrelais moet er wel altijd een magneet in de buurt zijn om een contact actief te laten zijn.
Als de magneet er tussen hangt, zal je net zien dat er geen reed relais sluit.

Dat zou wel eens de grootste struikelsteen kunnen zijn. Als de magneet precies tussen 2 reed-schakelaars hangt, zouden ze beiden net aangetrokken moeten zijn zodat er een beetje overlap bestaat.

Verder zit een stroombron in een wip in mekaar:

Misschien kun je hier nog iets mee: http://www.vandelogt.nl/htm/hardware.htm

Hier wordt middels een druksensor gemeten.

En daar zou je prima http://www.sensortechnics.com/index.php?fid=300&fpar=YToxOntzOjQ6I… voor kunnen gebruiken.

Nog niet goedkoop trouwens.

Op 17 september 2009 09:27:07 schreef jovak:
met reedrelais moet er wel altijd een magneet in de buurt zijn om een contact actief te laten zijn.
Als de magneet er tussen hangt, zal je net zien dat er geen reed relais sluit.

Twee of drie magneten boven elkaar aan de drijver monteren? Afstand magneten onderling en afstand reedkontaketen onderling zodanig dat er altijd minimaal één kontakt gesloten is.

Op 17 september 2009 12:01:02 schreef gradtje:
Hier wordt middels een druksensor gemeten.... Nog niet goedkoop trouwens...

Of een druksensor uit een wasmachine slopen?

[Bericht gewijzigd door drieske op donderdag 17 september 2009 12:43:33 (20%)]

De weerstand van niet gedistilleerd water is vrij laag. Kun je niet gewoon 10 weerstanden van bv 10K elk in serie zetten in een waterdichte PVC pijp en dan tussen elke weerstand via een waterdichte doorvoer een connectie naar buiten maken? Omdat het water een veel lagere weerstand heeft dan 10K tussen de contacten worden de contacten onder het vloeistofnivo gewoon kortgesloten. Als je nu een gewone goedkope weerstandsmeter er op zet en die meet 40K, weet je dat het nivo 40% onder de top zit. Bij 100K is het vat 100% leeg.....

metaal + stroom in water? gaat niet lang werken!

RVS, gecombineerd met een kleine stroom, houdt het wel enkele jaren vol.
Het idee van chipper is nog zo gek niet...

Wat gebeurt er wanneer de koppelingen tussen de weerstanden onderling en de verbindingsdraden gaan corroderen?
Corrosie is (vaak) een slechte geleider. Weerstand van je "peilstok" verandert. 100 K is niet meer 100% leeg maar bijvoorbeeld maar 5 % leeg.

Dit corrosie probleem valt op te lossen met kleine stukjes opofferings materiaal op de meet-electrodes, bijvoorbeeld zink. Als er corrosie is, zal het zink eerst 'weggevreten' worden en daarna pas de elektrodes. Wordt ook gebruikt op zeeschepen...

Stel dat het vloeistof-niveau regelmatig een een paar dagen tot een weekje onder de bovenste weerstanden staat. Dan werkt de opofferings methode voor het bovenste deel van de peilstok niet.

Is dit wat?
Peilstok ingieten in hars. Op de knooppunten van de weerstanden een rvs kontakje door de hars naar buiten laten steken.

Opofferingsmateriaal als zink helpt je bacterie om zeep...
Geleiding meten zonder al te veel last hebben van erosie kun je oplossen door i.p.v. gelijkspanning een wisselspanning aan te leggen. Werkt in de bioreactoren op mijn werk prima.

Die vlotter gaat vastlopen op de resten van de bacteriën. Ik weet de precieze kweekomstandigheden niet, maar vlotters in bioreactoren is wachten op problemen!

Druk (gewicht) meten is in mijn optiek de beste methode hier...

Ik weet de precieze kweekomstandigheden niet, maar vlotters in bioreactoren is wachten op problemen!

Gaat het om bioreactoren? 't Zijn vaten, die zich op een voertuig bevinden.

Verder is er geen enkele wet, die bepaalt dat chipper's weerstanden zich in het vat moeten bevinden. Je kan die ook aan de buitenkant opstellen, en 10 RVS-elektroden elk van een draad voorzien die naar het weerstandsnetwerk loopt.
En uiteraard gaan die elektroden na verloop van tijd "verdwijnen". Maar als die groot genoeg zijn, kan dat jaren duren...

Pros, ik heb dagelijks met dit soort problemen en uitdagingen te maken... Het zijn "vaten met water en bacteriën", in functie dus niet erg verschillend van een bioreactor.

Deze bacterien groeien kennelijk niet voor niets in die vaten (overigens zou een beetje meer info daaromtrend niet mis zijn, TS).
Als ze rustig door groeien vormen ze vanzelf een biofilm die de loop van een vlotter gaat belemmeren. Het is wachten op problemen hiermee, misschien niet na een week nee maar uiteindelijk vormt zich de biofilm en gaat het van kwaad tot erger. Dat was de reden van mijn opmerking hierover.

De weerstanden hoeven inderdaad niet in het vat te bevinden (ik stel dat overigens nergens, dus ik snap je punt niet!), maar er zal toch echt een contactoppervlak moeten zijn. Dat contactoppervlak erodeert onder gelijkspanning en zal dus een oplossing van metaalionen in het water geven.
Het is afhankelijk van het soort bacterie en het type metaalion (en vele andere omstandigheden) hoe problematisch dat is op de bacterie.
Het kan een oplossing zijn om het materiaal dan groter te maken zodat het jaren lang duurt voordat je iets merkt van de erosie. Echter maakt dat voor het concentratieverloop van de metaalionen in de vloeistof niets uit en zal de bacterie er niet veel eerder of later er iets van merken mocht dat van toepassing zijn...

In mijn optiek is dit niet alleen een electronisch probleem, maar deels ook biologisch. Aangezien we de precieze details van de vaten en de reden voor de bacterien hierin niet kennen kan een oplossing als een opofferingsmateriaal - zoals dat in de scheepvaart veel gebruikt wordt - hier wel degelijk voor neveneffecten zorgen!